அஸ்மா பின்த் அபீ பக்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கிரகணத் தொழுகை தொழுதார்கள். அவர்கள் (தொழுகையில்) நின்றார்கள்; நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தி நின்றார்கள்; நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தினார்கள். பிறகு ஸஜ்தா செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தினார்கள். பிறகு ஸஜ்தா செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ஸஜ்தா செய்தார்கள்.

பிறகு (இரண்டாம் ரக்அத்) நின்றார்கள்; நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தி நின்றார்கள்; நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தினார்கள். பிறகு ஸஜ்தா செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு (தலையை) உயர்த்தினார்கள். பிறகு ஸஜ்தா செய்தார்கள்; நீண்ட நேரம் ஸஜ்தா செய்தார்கள்.

பிறகு (தொழுகையை) முடித்தார்கள். அப்போது கூறினார்கள்: ‘சொர்க்கம் எனக்கு மிக அருகில் நெருங்கி வந்தது. எவ்வளவென்றால், நான் துணிந்திருந்தால் அதிலிருந்து ஒரு (திராட்சைக்) குலையை உங்களுக்காகக் கொண்டு வந்திருப்பேன். நரகமும் எனக்கு மிக அருகில் நெருங்கி வந்தது. எவ்வளவென்றால், ‘இறைவா! நானும் அவர்களில் ஒருவனா?’ (அய் ரப்பி வ அன ஃபீஹிம்) என்று நான் கேட்கும் அளவுக்கு (அது நெருங்கியது).’”

நாஃபிஃ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) பின்வருமாறு கூறியதாக நான் கருதுகிறேன்: ‘மேலும் நான் ஒரு பெண்ணைக் கண்டேன்; அவளுக்குச் சொந்தமான ஒரு பூனை அவளைக் கீறிக் கொண்டிருந்தது. நான், ‘இவளுக்கு என்ன நேர்ந்தது?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு (வானவர்கள்), ‘இவள் அப்பூனையை பட்டினியால் சாகும் வரை அடைத்து வைத்திருந்தாள். இவள் அதற்கு உணவளிக்கவுமில்லை; பூமியிலுள்ள புழு பூச்சிகளைத் தின்பதற்காக அதை அவிழ்த்து விடவுமில்லை’ என்று கூறினார்கள்.’”