"நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் மதீனாவில் அஸர் தொழுதேன். பிறகு அவர்கள் மக்களின் பிடரிகளைத் தாண்டிக்கொண்டு விரைவாகச் சென்றார்கள். அவர்களின் வேகத்தைக் கண்டு மக்கள் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். அப்போது அவருடைய தோழர்களில் சிலர் அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர். அவர்கள் தங்களின் மனைவியரில் ஒருவரிடம் சென்றார்கள். பிறகு வெளியே வந்து கூறினார்கள்: 'நான் அஸர் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது, நம்மிடம் இருந்த தங்கம் ஒன்று எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது. அது ஓர் இரவு எங்களுடன் தங்குவதை நான் விரும்பவில்லை. எனவே அதை விநியோகிக்குமாறு நான் கட்டளையிட்டேன்.'"
الثاني عن أبي سروعة -بكسر السين المهملة وفتحها- عقبة ابن الحارث رضي الله عنه قال: صليت وراء النبي صلى الله عليه وسلم بالمدينة العصر، فسلم ثم قام مسرعاً فتخطى رقاب الناس إلى بعض حجر نسائه، ففزع الناس من سرعته، فخرج عليهم، فرأى أنهم قد عجبوا من سرعته، قال ذكرت شيئاً من تبر عندنا فكرهت أن يحبسنى، فأمرت بقسمته ((رواه البخاري)).
وفي رواية للبخاري : كنت خلفت في البيت تبراً من الصدقة، فكرهت أن أبيته . ((التبر)) قطع ذهب أو فضة
அபு ஸிர்வாஆ உக்பா பின் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருமுறை நான் மதீனாவில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் அஸ்ர் தொழுகையைத் தொழுதேன். அவர்கள் (தொழுகை முடித்து) ஸலாம் கொடுத்ததும், விரைவாக எழுந்து, மக்களின் பிடிகளைத் தாண்டிச் சென்று, தம் மனைவியர் ஒருவரின் அறைக்குச் சென்றார்கள். அவர்களின் வேகத்தைக் கண்டு மக்கள் திடுக்கிட்டனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்தபோது, தமது வேகத்தைக் கண்டு மக்கள் வியப்படைந்திருப்பதைப் பார்த்தார்கள். அப்போது அவர்கள், '(எங்களிடத்தில்) தங்கம் (அல்லது வெள்ளி) கட்டி ஒன்று இருந்தது எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது; அது (என் கவனத்தை ஈர்த்து) என்னைத் தடுத்து வைப்பதை நான் விரும்பவில்லை. எனவே, அதைப் பங்கிட்டுக் கொடுக்குமாறு நான் கட்டளையிட்டேன்' என்று கூறினார்கள்."
(நூல்: புகாரி)
புகாரியின் மற்றோர் அறிவிப்பில்: "நான் வீட்டில் ஸதகாவுக்காகச் சிறிது தங்கம் (அல்லது வெள்ளி) கட்டியை விட்டு வந்திருந்தேன், அதை ஓர் இரவு முழுவதும் வைத்திருக்க நான் விரும்பவில்லை" என்று உள்ளது.