حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَوَاءٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، اسْتَأْذَنَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَآهُ قَالَ " بِئْسَ أَخُو الْعَشِيرَةِ، وَبِئْسَ ابْنُ الْعَشِيرَةِ ". فَلَمَّا جَلَسَ تَطَلَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي وَجْهِهِ وَانْبَسَطَ إِلَيْهِ، فَلَمَّا انْطَلَقَ الرَّجُلُ قَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ حِينَ رَأَيْتَ الرَّجُلَ قُلْتَ لَهُ كَذَا وَكَذَا، ثُمَّ تَطَلَّقْتَ فِي وَجْهِهِ وَانْبَسَطْتَ إِلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَائِشَةُ مَتَى عَهِدْتِنِي فَحَّاشًا، إِنَّ شَرَّ النَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ مَنْزِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ تَرَكَهُ النَّاسُ اتِّقَاءَ شَرِّهِ ".
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் உள்ளே வர அனுமதி கேட்டார். அவரைக் கண்டதும் நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவர் இந்தக் கூட்டத்தாரில் மிகத் தீய சகோதரர்; இந்தக் கூட்டத்தாரில் மிகத் தீய மகன்" என்று கூறினார்கள். ஆனால் அவர் அமர்ந்ததும், நபி (ஸல்) அவர்கள் மலர்ந்த முகத்துடனும் கனிவுடனும் அவருடன் பேசினார்கள். அந்த மனிதர் சென்றதும் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் அந்த மனிதரைப் பார்த்தபோது, அவரைப் பற்றி இன்னின்னவாறு கூறினீர்கள்; பிறகு அவருடன் மலர்ந்த முகத்துடனும் கனிவுடனும் நடந்து கொண்டீர்களே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷாவே! நான் கெட்ட வார்த்தை பேசுபவனாக இருப்பதை எப்போதாவது நீ கண்டதுண்டா? மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடத்தில் அந்தஸ்தால் மக்களில் மிக மோசமானவர் யாரென்றால், எவருடைய தீங்கிற்கு அஞ்சி மக்கள் அவரைவிட்டு விலகி விடுகிறார்களோ அவர்தான்" என்று கூறினார்கள்.
حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، سَمِعْتُ ابْنَ الْمُنْكَدِرِ، سَمِعَ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ قَالَتِ، اسْتَأْذَنَ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " ائْذَنُوا لَهُ بِئْسَ، أَخُو الْعَشِيرَةِ أَوِ ابْنُ الْعَشِيرَةِ ". فَلَمَّا دَخَلَ أَلاَنَ لَهُ الْكَلاَمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْتَ الَّذِي قُلْتَ، ثُمَّ أَلَنْتَ لَهُ الْكَلاَمَ قَالَ " أَىْ عَائِشَةُ، إِنَّ شَرَّ النَّاسِ مَنْ تَرَكَهُ النَّاسُ ـ أَوْ وَدَعَهُ النَّاسُ ـ اتِّقَاءَ فُحْشِهِ ".
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் உள்ளே வர அனுமதி கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவரை அனுமதியுங்கள். அவர் தம் சமூகத்தாரிலேயே மிக மோசமான சகோதரர்; அல்லது தம் சமூகத்தாரிலேயே மிக மோசமான மகன்" என்று கூறினார்கள். ஆனால் அந்த மனிதர் உள்ளே வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் மிகவும் மென்மையாகப் பேசினார்கள்.
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் (அவரைப் பற்றி) அப்படிச் சொன்னீர்கள்; பிறகு அவரிடம் மென்மையாகப் பேசினீர்களே?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷாவே! மக்களில் மிக மோசமானவர் யாரெனில், எவருடைய தீய பேச்சுக்கு அஞ்சி மக்கள் அவரைவிட்டு ஒதுங்கிக் கொள்கிறார்களோ அவர்தான்" என்று கூறினார்கள்.
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வர அனுமதி கேட்டார். அப்போது அவர்கள், “அவரை உள்ளே வர அனுமதியுங்கள்; அவர் அந்தக் கூட்டத்தாரின் மகன்களில் மிகவும் கெட்டவர்” - அல்லது “அந்தக் கூட்டத்தாரின் சகோதரர்களில் மிகவும் கெட்டவர்” - என்று கூறினார்கள். அவர் உள்ளே நுழைந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் மென்மையாகப் பேசினார்கள். நான் அவர்களிடம், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் (முன்பு) சொல்ல வேண்டியதைச் சொன்னீர்கள்; பிறகு அவரிடம் மென்மையாகப் பேசினீர்களே?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “ஆயிஷாவே! எவருடைய தீய பேச்சுக்கு அஞ்சி மக்கள் அவரைவிட்டு ஒதுங்கி விடுகிறார்களோ, அவரே அல்லாஹ்விடத்தில் அந்தஸ்தால் மக்களில் மிகவும் கெட்டவர்” என்று கூறினார்கள்.