حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا هِقْلٌ، - يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ - عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ لِرِجَالٍ فُضُولُ أَرَضِينَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ كَانَتْ لَهُ فَضْلُ أَرْضٍ فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ لِيَمْنَحْهَا أَخَاهُ فَإِنْ أَبَى فَلْيُمْسِكْ أَرْضَهُ .
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் சிலரிடம் உபரியான நிலங்கள் இருந்தன. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "தம்மிடம் உபரியான நிலம் வைத்திருப்பவர் அதைப் பயிரிடட்டும்; அல்லது தம் சகோதரருக்கு அதை (பயிரிடுவதற்காக) வழங்கட்டும். அவர் (அவ்வாறு வழங்க) மறுத்தால், தனது நிலத்தை அவரே வைத்துக்கொள்ளட்டும்."
ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாரிடம் நிலம் இருக்கிறதோ அவர் அதைத் தாமே பயிரிட வேண்டும்; அல்லது தம் சகோதரருக்கு அதைப் பயிரிடக் கொடுக்க வேண்டும். மேலும் அதனை வாடகைக்கு விடக்கூடாது."