அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்கள் மக்காவிற்குப் புறப்பட்டபோது, சவாரிப் பிராணியில் பயணிப்பதில் சலிப்பு ஏற்படும்போது ஓய்வெடுப்பதற்காகத் தங்களுடன் ஒரு கழுதையை வைத்திருப்பது வழக்கம். மேலும், தங்கள் தலையில் கட்டிக்கொள்வதற்காக ஒரு தலைப்பாகையையும் வைத்திருப்பார்கள். ஒரு நாள், அவர்கள் அந்தக் கழுதையில் போய்க்கொண்டிருந்தபோது, ஒரு பாலைவன அரபி அவர்களைக் கடந்து சென்றார். அப்போது (இப்னு உமர் அவர்கள் அந்த அரபியிடம்), “நீர் இன்னாரின் மகன் இன்னார் அல்லவா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், “ஆம்” என்றார். உடனே (இப்னு உமர் அவர்கள்) தமது கழுதையை அவருக்குக் கொடுத்து, “இதில் சவாரி செய்வீராக” என்றும், (தமது) தலைப்பாகையைக் கொடுத்து, “இதை உமது தலையில் கட்டிக்கொள்வீராக” என்றும் கூறினார்கள். (அப்போது) அவர்களுடைய தோழர்களில் சிலர், “அல்லாஹ் உங்களை மன்னிப்பானாக! (உங்களுக்கு) ஓய்வெடுக்க நீங்கள் சவாரி செய்து வந்த கழுதையையும், உங்கள் தலையில் கட்டியிருந்த தலைப்பாகையையும் இந்தப் பாலைவன அரபிக்குக் கொடுத்துவிட்டீர்களே!” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதைக் கேட்டிருக்கிறேன்: ‘ஒருவர் தனது தந்தை மறைந்த பிறகு, அவருடைய அன்புக்குரியவர்களுடன் உறவைப் பேணி நடப்பதே நற்செயல்களில் மிகச் சிறந்ததாகும்.’ மேலும், (இந்த அரபியின்) தந்தை உமர் (ரழி) அவர்களின் நண்பராக இருந்தார்.”

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: "ஒருவர் தன் தந்தை (இவ்வுலகை விட்டு) மறைந்த பிறகு, அவருடைய அன்புக்குரியவர்களுடன் (நண்பர்கள், உறவினர்கள்) உறவைப் பேணுவதே மிகச்சிறந்த நற்செயலாகும்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக, நற்செயல்களில் மிகச் சிறந்தது, ஒரு மனிதன் தன் தந்தையின் நேசத்திற்குரியவர்களுடன் (நண்பர்களுடன்) உறவைப் பேணுவதாகும்.”