حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ، - يَعْنِي
ابْنَ صَالِحٍ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ نَوَّاسِ بْنِ سِمْعَانَ، قَالَ أَقَمْتُ
مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ سَنَةً مَا يَمْنَعُنِي مِنَ الْهِجْرَةِ إِلاَّ الْمَسْأَلَةُ كَانَ
أَحَدُنَا إِذَا هَاجَرَ لَمْ يَسْأَلْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ شَىْءٍ - قَالَ - فَسَأَلْتُهُ
عَنِ الْبِرِّ وَالإِثْمِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْبِرُّ حُسْنُ الْخُلُقِ وَالإِثْمُ مَا حَاكَ
فِي نَفْسِكَ وَكَرِهْتَ أَنْ يَطَّلِعَ عَلَيْهِ النَّاسُ .
நவ்வாஸ் இப்னு சம்ஆன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் மதீனாவில் ஓராண்டு காலம் தங்கியிருந்தேன். நான் ஹிஜ்ரத் செய்வதிலிருந்து என்னைத் தடுத்தது, (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம்) கேள்விகள் கேட்பதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. எங்களில் எவரேனும் (மதீனாவிற்கு) ஹிஜ்ரத் செய்துவிட்டால், அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் எதைப் பற்றியும் கேட்க மாட்டார் (என்பது ஒரு நடைமுறையாக இருந்தது). ஆகவே, நான் அவரிடம் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம்) நன்மை மற்றும் தீமை பற்றிக் கேட்டேன். அதன்பேரில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: நன்மை என்பது நற்குணமாகும்; தீமை என்பது உன் உள்ளத்தில் உறுத்துவதும், அது மக்களுக்குத் தெரியவருவதை நீ வெறுப்பதுமாகும்.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْكِنْدِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْبِرِّ وَالإِثْمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْبِرُّ حُسْنُ الْخُلُقِ وَالإِثْمُ مَا حَاكَ فِي نَفْسِكَ وَكَرِهْتَ أَنْ يَطَّلِعَ عَلَيْهِ النَّاسُ . حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، نَحْوَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
அன்-நவாஸ் இப்னு சம்ஆன் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நன்மை (அல்-பிர்) மற்றும் பாவம் (அல்-இத்ம்) குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நன்மை என்பது நற்குணமே ஆகும். பாவம் என்பது உன் உள்ளத்தில் உறுத்துவதும், அதை மக்கள் அறிவதை நீ வெறுப்பதுமாகும்."
وَعَنْ اَلنَوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ - رضى الله عنه - قَالَ: سَأَلْتُ رَسُولَ اَللَّهِ - صلى الله عليه وسلم -عَنْ اَلْبِرِّ وَالْإِثْمِ? فَقَالَ: { اَلْبِرُّ: حُسْنُ اَلْخُلُقِِ, وَالْإِثْمُ: مَا حَاكَ فِي صَدْرِكَ, وَكَرِهْتَ أَنْ يَطَّلِعَ عَلَيْهِ اَلنَّاسُ } أَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ [1] .
அன்-நவ்வாஸ் பின் சம்ஆன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நன்மை (அல்-பிர்) மற்றும் பாவம் (அல்-இத்ம்) பற்றி கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: “நன்மை என்பது நற்குணங்களாகும் (அஃக்லாக்). பாவம் என்பது உன் உள்ளத்தில் உறுத்துவதும், அது மற்ற மக்களுக்குத் தெரிவதை நீ வெறுப்பதுமாகும்.” இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.