حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْمٍ الأَنْطَاكِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ،
عَنْ وُهَيْبٍ الْمَكِّيِّ، عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ،
قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ بِهِ نَفْسَهُ مَاتَ
عَلَى شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ . قَالَ ابْنُ سَهْمٍ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ فَنُرَى أَنَّ ذَلِكَ كَانَ عَلَى
عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“யார் (இஸ்லாத்திற்காக) போரிடாமலும், (போரிடுவது குறித்துத்) தன் மனதில் எண்ணம் கொள்ளாமலும் மரணிக்கின்றாரோ, அவர் நயவஞ்சகத்தின் ஒரு கிளையில் (அதாவது, நயவஞ்சகத்தின் ஒரு பண்புடன்) மரணிக்கிறார்.”
அப்துல்லாஹ் இப்னு முபாரக் அவர்கள் கூறினார்கள்: “இது (இச்சட்டம்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்திற்குரியது என்று நாங்கள் கருதுகிறோம்.”