عن أبي هريرة، رضي الله عنه ، قال: لما نزلت على رسول الله، صلى الله عليه وسلم : { لله ما في السموات وما في الأرض وإن تبدوا ما في أنفسكم أو تخفوه يحاسبكم به الله} الآية ((البقرة:283)) أشتد ذلك على أصحاب رسول الله، صلى الله عليه وسلم، فأتوا رسول الله ، صلى الله عليه وسلم، ثم بركوا على الركب فقالوا: أي رسول الله كلفنا من الأعمال مانطيق: الصلاة والجهاد والصيام والصدقة، وقد أنزلت عليك هذه الآية ولا نطيقها. قال رسول الله، صلى الله عليه وسلم: "أتريدون أن تقولوا كما قال: أهل الكتابين من قبلكم: سمعنا وعصينا؟ بل قولوا: سمعنا وأطعنا غفرانك ربنا وإليك المصير" فلما اقترأها القوم، وذلت بها ألسنتهم؛ أنزل الله تعالى في إثرها: {آمن الرسول بما أنزل إليه من ربه والمؤمنون كل آمن بالله وملائكته وكتبه ورسله لا نفرق بين أحد من رسله وقالوا سمعنا وأطعنا غفرانك ربنا وإليك المصير} فلما فعلوا ذلك نسخها الله تعالى؛ فأنزل الله عز وجل: {لايكلف الله نفسا إلا وسعها لها ما كسبت وعليها ما اكتسبت ، ربنا لا تؤاخذنا إن نسينا أو أخطأنا} قال: نعم { ربنا ولا تحمل علينا إصراً كما حملته على الذين من قبلنا } قال: نعم { ربنا ولا تحملنا ما لا طاقة لنا به} قال : نعم {واعف عنا واغفر لنا وارحمنا أنت مولانا فانصرنا على القوم الكافرين } قال: نعم" ((رواه مسلم)).
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு,
**{لله ما في السموات وما في الأرض وإن تبدوا ما في أنفسكم أو تخفوه يحاسبكم به الله}**
"வானங்களில் உள்ளவையும், பூமியில் உள்ளவையும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. உங்கள் உள்ளங்களில் உள்ளதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினாலும், அல்லது அதை மறைத்தாலும், அல்லாஹ் அதைப் பற்றி உங்களைக் கணக்குக் கேட்பான்" (அல்குர்ஆன் 2:284)
என்ற இறைவசனம் அருளப்பட்டபோது, அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களுக்கு மிகவும் கடினமானதாக இருந்தது. அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து மண்டியிட்டு அமர்ந்து கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதரே! தொழுகை, ஜிஹாத் (இறைவழியில் போராடுதல்), நோன்பு, தர்மம் ஆகிய எங்களால் இயன்ற செயல்கள் எங்களுக்குக் கடமையாக்கப்பட்டன. (அவற்றை நாங்கள் நிறைவேற்றுகிறோம்). ஆனால், தற்போது உங்களுக்கு இந்த வசனம் அருளப்பட்டுள்ளது; இதுவோ எங்களால் தாங்க முடியாததாக உள்ளது."
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களுக்கு முன்னிருந்த இரு வேதக்காரர்களைப் (யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள்) போன்று நீங்களும் 'நாங்கள் செவியுற்றோம்; மாறுசெய்தோம்' என்று கூற விரும்புகிறீர்களா? மாறாக நீங்கள் கூறுங்கள்:
**{سمعنا وأطعنا غفرانك ربنا وإليك المصير}**
'நாங்கள் செவியுற்றோம்; கீழ்ப்படிந்தோம். எங்கள் இறைவா! உனது மன்னிப்பை (நாங்கள் வேண்டுகிறோம்). உன்னிடமே (எங்கள்) மீளுதல் உள்ளது'."
மக்கள் அதை ஓதியபோது, அவர்களின் நாவுகள் அதற்குப் பணிந்து (சரளமாக) ஓதின. அதன் பிறகு உடனடியாக அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:
**{آمن الرسول بما أنزل إليه من ربه والمؤمنون كل آمن بالله وملائكته وكتبه ورسله لا نفرق بين أحد من رسله وقالوا سمعنا وأطعنا غفرانك ربنا وإليك المصير}**
"(முஹம்மத் (ஸல்) என்ற) இத்தூதர், தம் இறைவனிடமிருந்து தமக்கு அருளப்பட்டதை நம்புகிறார்; அவ்வாறே இறைநம்பிக்கையாளர்களும் (நம்புகின்றனர்). அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் அல்லாஹ்வையும், அவனுடைய வானவர்களையும், அவனுடைய வேதங்களையும், அவனுடைய தூதர்களையும் நம்புகிறார்கள். (மேலும்), 'அவனுடைய தூதர்களில் எவருக்கிடையேயும் நாங்கள் வேற்றுமை பாராட்ட மாட்டோம்' (என்றும்), 'நாங்கள் செவியுற்றோம்; கீழ்ப்படிந்தோம். எங்கள் இறைவா! உன்னுடைய மன்னிப்பை (நாங்கள் கோருகிறோம்), மேலும் உன்னிடமே (அனைவரும்) மீளவேண்டியதிருக்கிறது' என்றும் கூறுகிறார்கள்." (அல்குர்ஆன் 2:285)
அவர்கள் அவ்வாறு செய்தபோது, அல்லாஹ் (முந்தைய வசனத்தின் கடினமான சட்டத்தை) மாற்றி, கண்ணியமிக்க அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:
**{لا يكلف الله نفسا إلا وسعها لها ما كسبت وعليها ما اكتسبت}**
"அல்லாஹ் எந்த ஓர் ஆத்மாவுக்கும் அதன் சக்திக்கு மீறிச் சிரமம் தருவதில்லை. அது சம்பாதித்த (நன்மையின்) பலன் அதற்கே கிடைக்கும்; அது சம்பாதித்த (தீமையின்) தண்டனையும் அதற்கே உரியது."
(தொடர்ந்து அவர்கள் பிரார்த்தித்தார்கள்):
**{ربنا لا تؤاخذنا إن نسينا أو أخطأنا}**
"எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறந்து போயிருப்பினும் அல்லது நாங்கள் தவறு செய்திருப்பினும் எங்களைக் குற்றம் பிடிக்காதே!"
(அதற்கு இறைவன்) கூறினான்: **"ஆம்."**
**{ربنا ولا تحمل علينا إصراً كما حملته على الذين من قبلنا}**
"எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு முன் சென்றோர் மீது நீ சுமத்திய சுமையைப் போன்று எங்கள் மீது சுமத்தாதே!"
(அதற்கு இறைவன்) கூறினான்: **"ஆம்."**
**{ربنا ولا تحملنا ما لا طاقة لنا به}**
"எங்கள் இறைவா! நாங்கள் தாங்க முடியாத சுமையை எங்கள் மீது சுமத்தாதே!"
(அதற்கு இறைவன்) கூறினான்: **"ஆம்."**
**{واعف عنا واغفر لنا وارحمنا أنت مولانا فانصرنا على القوم الكافرين}**
"எங்களை மன்னித்து, எங்களுக்குப் பிழைபொறுப்பளிப்பாயாக. எங்கள் மீது கருணை காட்டுவாயாக. நீயே எங்கள் பாதுகாவலன்; காஃபிரான (நிராகரிக்கும்) மக்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு நீ உதவி செய்வாயாக!"
(அதற்கு இறைவன்) கூறினான்: **"ஆம்."**