وعن حذيفة، وأبي هريرة، رضي الله عنهما ، قالا: قال رسول الله، صلى الله عليه وسلم: "يجمع الله، تبارك وتعالى الناس، فيقوم المؤمنون حتى تزلف لهم الجنة، فيأتون آدم، صلوات الله عليه، فيقولون: يا أبانا استفتح لنا الجنة، فيقول: وهل أخرجكم من الجنة إلا خطيئة أبيكم ! لست بصاحب ذلك، اذهبوا إلى ابني إبراهيم خليل الله، قال: فيأتون إبراهيم، فيقول إبراهيم: لست بصاحب ذلك ، اذهبوا إلى موسى الذي كلمه الله تكليمًا، فيأتون موسى، فيقول: لست بصاحب ذلك؛ اذهبوا إلى عيسى كلمة الله وروحه. فيقول عيسى: لست بصاحب ذلك. فيأتون محمدًا صلى الله عليه وسلم، فيقوم فيؤذن له، وترسل الأمانة والرحم فتقومان جنبتي الصراط يمينًا وشمالاً، فيمر أولكم كبالبرق" قلت: بأبي وأمي، أي شيء كمر البرق؟ قال: “ألم تروا كيف يمر ويرجع في طرفة عين؟ ثم كمر الريح، ثم كمر الطير، وأشد الرجال تجري بهم أعمالهم، ونبيكم قائم على الصراط يقول:" رب سلم سلم، حتى تعدز أعمال العباد، حتى يجيء الرجل لا يستطيع السير إلا زحفاً، وفي حافتي الصراط كلاليب معلقة مأمورة بأخذ من أمرت به، فمخدوش ناج، ومكردس في النار" والذي نفس أبي هريرة بيده إن قعر جهنم لسبعون خريفًا. ((رواه مسلم)).
ஹுதைஃபா (ரழி) மற்றும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கின்றார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“(மிகவும் பாக்கியமிக்கவனும், உயர்ந்தவனுமான) அல்லாஹ் (மறுமையில்) மக்களை ஒன்று திரட்டுவான். ஜன்னா (சொர்க்கம்) தங்களுக்கு அருகில் கொண்டு வரப்படும் வரை முஃமின்கள் (இறைநம்பிக்கையாளர்கள்) நின்று கொண்டிருப்பார்கள். பிறகு அவர்கள் ஆதம் (அலை) அவர்களிடம் சென்று, ‘எங்கள் தந்தையே! எங்களுக்காக ஜன்னாவைத் திறக்கும்படி (அல்லாஹ்விடம்) கோருங்கள்’ என்று கூறுவார்கள். அதற்கு அவர், ‘உங்கள் தந்தையின் பாவம் தவிர வேறு எது உங்களை ஜன்னாவிலிருந்து வெளியேற்றியது? இதற்குரியவன் நான் அல்லன்; என் மகன், அல்லாஹ்வின் நேசரான இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களிடம் செல்லுங்கள்’ என்று பதிலளிப்பார்.
பிறகு அவர்கள் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களிடம் வருவார்கள். இப்ராஹீம் (அலை), ‘இதற்குரியவன் நான் அல்லன்; அல்லாஹ் எவருடன் (நேரடியாகவும், சிறப்பாகவும்) பேசினானோ அந்த மூஸாவிடம் செல்லுங்கள்’ என்று கூறுவார்கள்.
பிறகு அவர்கள் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் வருவார்கள். அவரும், ‘இதற்குரியவன் நான் அல்லன்; அல்லாஹ்வின் வார்த்தையும் அவனுடைய ஆன்மாவுமான ஈஸாவிடம் செல்லுங்கள்’ என்று கூறுவார்கள்.
ஈஸா (அலை) அவர்களோ, ‘இதற்குரியவன் நான் அல்லன்’ என்று கூறுவார்கள்.
பிறகு அவர்கள் முஹம்மத் (ஆகிய என்னிடம்) வருவார்கள். நான் (இதற்காக) எழுவேன்; எனக்கு அனுமதி வழங்கப்படும். ‘அமானத்’ (நம்பகத்தன்மை) மற்றும் ‘ரஹிம்’ (உறவின் பிணைப்பு) ஆகியவை அனுப்பப்பட்டு, சிராத் (பாலத்தின்) இரு மருங்கிலும் வலது மற்றும் இடதுபுறமாக நிற்கும். உங்களில் முதலாமவர் மின்னலைப் போன்று அதைக் கடந்து செல்வார்.”
நான் (அபூ ஹுரைரா), “என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! மின்னலைப் போன்று செல்வது என்றால் என்ன?” என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “கண் இமைக்கும் நேரத்தில் மின்னல் எவ்வாறு சென்று திரும்புகிறது என்பதை நீங்கள் பார்த்ததில்லையா? பின்னர் (அடுத்த குழுவினர்) காற்று வீசுவதைப் போலவும், பின்னர் பறவை பறப்பதைப் போலவும், (பிறகு) ஆண்களில் மிக வலிமையானவர்கள் தங்கள் செயல்களால் (வேகமாக) ஓடுவார்கள். (அவர்களின்) செயல்களே அவர்களைக் கொண்டு செல்லும். (அப்போது) உங்கள் நபி சிராத் பாலத்தின் மீது நின்று கொண்டு, *‘ரப்பீ! சல்லிம்! சல்லிம்!’* (என் இறைவா! காப்பாற்றுவாயாக! காப்பாற்றுவாயாக!) என்று பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். அடியார்களின் செயல்கள் (அவர்களைக் கொண்டு செல்ல இயலாமல்) மிகவும் பலவீனமடைந்து, ஒரு மனிதன் தவழ்ந்து மட்டுமே செல்லக்கூடிய நிலை வரும் வரை (இவ்வாறு கூறுவார்கள்). பாலத்தின் இருபுறமும், கூர்மையான கொக்கிகள் தொங்கவிடப்பட்டிருக்கும். அவை யாரைப் பிடிக்கக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளனவோ அவர்களைப் பிடித்துக்கொள்ளும். (அவற்றால்) கீறப்பட்ட நிலையில் சிலர் தப்பிப்பார்கள்; சிலர் நரகத்தில் தள்ளப்படுவார்கள்.”
(நபிமொழி அறிவிப்பாளர்) அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், “எவனுடைய கையில் அபூ ஹுரைராவின் உயிர் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! ஜஹன்னத்தின் (நரகத்தின்) ஆழம் எழுபது ஆண்டுகள் (பயணத் தூரம்) ஆகும்” என்று கூறினார்கள். (இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார்.)