இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

282சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏ ‏ مَنْ تَوَضَّأَ فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ فَمِهِ وَأَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ رَأْسَهُ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ وَكَانَتْ صَلاَتُهُ وَمَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ نَافِلَةً ‏ ‏ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் அஸ்ஸுனாபிஹி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் உளூச் செய்து, வாயைக் கொப்பளித்து, மூக்கிற்கு நீர் செலுத்திச் சுத்தம் செய்கிறாரோ, அவருடைய பாவங்கள் (சிறு பாவங்கள்) அவருடைய வாய் மற்றும் மூக்கின் வழியாக வெளியேறும். அவர் தன் முகத்தைக் கழுவும்போது, அவருடைய பாவங்கள் (சிறு பாவங்கள்) அவருடைய முகத்திலிருந்தும், கண் இமைகளுக்குக் கீழ் இருந்தும்கூட வெளியேறும். அவர் தன் கைகளைக் கழுவும்போது, அவருடைய பாவங்கள் (சிறு பாவங்கள்) அவருடைய கைகளிலிருந்து வெளியேறும். அவர் தன் தலையை மஸ்ஹு செய்யும்போது, அவருடைய பாவங்கள் (சிறு பாவங்கள்) அவருடைய தலையிலிருந்தும், காதுகளிலிருந்தும்கூட வெளியேறும். அவர் தன் கால்களைக் கழுவும்போது, அவருடைய பாவங்கள் (சிறு பாவங்கள்) அவருடைய கால்களிலிருந்தும், கால் விரல் நகங்களுக்குக் கீழ் இருந்தும்கூட வெளியேறும். பிறகு, அவருடைய தொழுகையும், பள்ளிவாசலை நோக்கி அவர் நடந்து செல்வதும் அவருக்குக் கூடுதல் நன்மையாக (நஃபிலாவாகக் கருதப்பட்டு) அமையும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
61முவத்தா மாலிக்
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ فَتَمَضْمَضَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ وَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ - قَالَ - ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلاَتُهُ نَافِلَةً لَهُ ‏ ‏ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் அஸ்ஸுனாபிஹி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறைநம்பிக்கை கொண்ட ஓர் அடியார் உளூச் செய்யும்போது, அவர் தம் வாயைக் கொப்பளிக்கும்போது, பாவங்கள் அவருடைய வாயிலிருந்து வெளியேறுகின்றன. அவர் தம் மூக்கைச் சிந்தி (நீரை) வெளியேற்றும்போது, பாவங்கள் அவருடைய மூக்கிலிருந்து வெளியேறுகின்றன. அவர் தம் முகத்தைக் கழுவும்போது, பாவங்கள் அவருடைய முகத்திலிருந்து வெளியேறுகின்றன; அவருடைய கண் இமைகளின் கீழிருந்தும்கூட. அவர் தம் கைகளைக் கழுவும்போது, பாவங்கள் அவருடைய கைகளிலிருந்து வெளியேறுகின்றன; அவருடைய விரல் நகங்களின் கீழிருந்தும்கூட. அவர் தம் தலையை மஸ்ஹு செய்யும்போது, பாவங்கள் அவருடைய தலையிலிருந்து வெளியேறுகின்றன; அவருடைய காதுகளிலிருந்தும்கூட. மேலும் அவர் தம் பாதங்களைக் கழுவும்போது, பாவங்கள் அவருடைய பாதங்களிலிருந்து வெளியேறுகின்றன; அவருடைய கால்விரல் நகங்களின் கீழிருந்தும்கூட."
(அறிவிப்பாளர்) மேலும் கூறினார்: "பிறகு அவர் பள்ளிவாசலுக்கு நடந்து செல்வதும் அவருடைய தொழுகையும் அவருக்குக் கூடுதலான நன்மையாக (நஃபிலாவாக, அதாவது கட்டாயமற்ற வணக்கமாக அல்லது அதிகப்படியான நன்மையாக) அமைகின்றன."
19064முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ أَبُو غَسَّانَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللهِ الصُّنَابِحِيّ أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ قَالَ مَنْ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ فِيهِ وَأَنْفِهِ وَمَنْ غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ وَمَنْ غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ مِنْ أَظْفَارِهِ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِهِ وَمَنْ مَسَحَ رَأْسَهُ وَأُذُنَيْهِ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ رَأْسِهِ أَوْ شَعَرِ أُذُنَيْهِ وَمَنْ غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ أَظْفَارِهِ أَوْ تَحْتَ أَظْفَارِهِ ثُمَّ كَانَتْ خُطَاهُ إِلَى الْمَسْجِدِ نَافِلَةً
அபூஅப்தில்லாஹ் அஸ்ஸுனாபிஹி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் (உளூச் செய்யும்போது) வாயைக் கொப்பளித்து, மூக்கிற்கு நீர் செலுத்திச் சுத்தம் செய்கிறாரோ, அவருடைய வாயிலிருந்தும் மூக்கிலிருந்தும் அவருடைய பாவங்கள் (உதிர்ந்து) விழுந்துவிடுகின்றன. அவர் தன் முகத்தைக் கழுவும்போது, அவருடைய கண்ணிமைகளின் ஓரங்களிலிருந்து (சிறு) பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன. அவர் தன் கைகளைக் கழுவும்போது, அவருடைய கை நகங்களிலிருந்தோ அல்லது கை நகங்களுக்கு அடியிலிருந்தோ பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன. அவர் தன் தலையையும் காதுகளையும் மஸஹ் செய்யும்போது (தடவும்போது), அவருடைய தலையிலிருந்தோ அல்லது காதுகளின் (ஓரத்திலுள்ள) முடிகளிலிருந்தோ பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன. அவர் தன் கால்களைக் கழுவும்போது, அவருடைய கால் நகங்களிலிருந்தோ அல்லது கால் நகங்களுக்கு அடியிலிருந்தோ பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன. பின்னர், அவர் பள்ளிவாசலை நோக்கி நடந்து செல்லும் எட்டுகள் அவருக்கு உபரியான (நஃபிலான) நன்மையாக அமைகின்றன."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
19068முஸ்னது அஹ்மத்
قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَالِكٌ قَالَ وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللهِ الصُّنَابِحِيِّ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ فَمَضْمَضَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ خَطَايَاهُ مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ رَأْسَهُ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ وَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلَاتُهُ نَافِلَةً لَهُ
அப்துல்லாஹ் அஸ்-ஸுனாபிஹீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"ஓர் அடியான் உளூச் செய்யும்போது, அவன் வாய்க்கொப்பளித்தால் (மற்றும் நாசிக்கு நீர் செலுத்தினால்) அவனது மூக்கிலிருந்து பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன. அவன் தன் முகத்தைக் கழுவும்போது, அவனது கண் இமைகளுக்குக் கீழிருந்தும் பாவங்கள் வெளியேறும் அளவிற்கு அவனது முகத்திலிருந்து பாவங்கள் நீங்குகின்றன. அவன் தன் இரு கைகளையும் கழுவும்போது, அவனது கை விரல் நகங்களுக்குக் கீழிருந்தும் பாவங்கள் வெளியேறும் அளவிற்கு அவனது கைகளிலிருந்து பாவங்கள் நீங்குகின்றன. அவன் தன் தலையை மஸஹ் (தடவி) செய்யும்போது, அவனது இரு காதுகளிலிருந்தும் பாவங்கள் வெளியேறும் அளவிற்கு அவனது தலையிலிருந்து பாவங்கள் நீங்குகின்றன. அவன் தன் இரு கால்களையும் கழுவும்போது, அவனது கால் விரல் நகங்களுக்குக் கீழிருந்தும் பாவங்கள் வெளியேறும் அளவிற்கு அவனது கால்களிலிருந்து பாவங்கள் நீங்குகின்றன.

பின்னர், அவன் பள்ளிவாசலுக்கு நடந்து செல்வதும், அவன் (நிறைவேற்றும்) தொழுகையும் அவனுக்குக் கூடுதலான (நன்மைகளாக - நஃபிலாக) அமைகின்றன."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
297மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
عَن عبد الله الصنَابحِي قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ: «إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ فَمَضْمَضَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ وَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَنفه فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غسل يَدَيْهِ خرجت الْخَطَايَا مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلَاتُهُ نَافِلَةً لَهُ» . رَوَاهُ مَالك وَالنَّسَائِيّ
அப்துல்லாஹ் அஸ்ஸுனாபிஹி (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவிக்கிறார்கள்: “ஒரு நம்பிக்கையாளர் உளூச் செய்து, தன் வாயைக் கொப்பளிக்கும்போது, பாவங்கள் அவரது வாயிலிருந்து வெளியேறுகின்றன. அவர் மூக்கிற்குத் தண்ணீர் செலுத்திச் சிந்தும்போது, பாவங்கள் அவரது மூக்கிலிருந்து வெளியேறுகின்றன. அவர் தன் முகத்தைக் கழுவும்போது, பாவங்கள் அவரது முகத்திலிருந்து, அவரது கண் இமைகளின் கீழிருந்தும் கூட வெளியேறுகின்றன. அவர் தன் கைகளைக் கழுவும்போது, பாவங்கள் அவரது கைகளின் விரல் நகங்களின் கீழிருந்து வெளியேறுகின்றன. அவர் தன் தலையை மஸ்ஹு செய்யும்போது, பாவங்கள் அவரது தலையிலிருந்து, அவரது காதுகளிலிருந்தும் கூட வெளியேறுகின்றன. அவர் தன் பாதங்களைக் கழுவும்போது, பாவங்கள் அவரது பாதங்களிலிருந்து, அவரது கால் விரல் நகங்களின் கீழிருந்தும் கூட வெளியேறுகின்றன. பின்னர், அவர் பள்ளிவாசலுக்கு நடந்து செல்வதும், அவரது தொழுகையும், அவருக்குக் கூடுதல் பாக்கியங்களாக அமையும்.”

இதை மாலிக் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ وَأَبُو زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ وَأَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ قَالُوا ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَحْرُ بْنُ نَصْرٍ الْخَوْلَانِيُّ قَالَ قُرِئَ عَلَى عَبْدِ اللهِ بْنِ وَهْبٍ أَخْبَرَكَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللهِ الصُّنَابِحِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ فَمَضْمَضَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ فَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مَنْ يدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ الْخَطَايَا مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلَاتُهُ نَافِلَةً لَهُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ يَقُولُ سَمِعْتُ الْعَبَّاسَ بْنَ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ يَقُولُ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ مَعِينٍ يَقُولُ يَرْوِي عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللهِ الصُّنَابِحِيِّ وَيُقَالُ أَبُو عَبْدِ اللهِ وَالصُّنَابِحِيُّ صَاحِبُ أَبِي بَكْرٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُسَيْلَةَ وَالصُّنَابِحِيُّ صَاحِبُ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ يُقَالُ لَهُ الصُّنَابِحُ بْنُ الْأَعْسَرِ كَذَا قَالَ يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ وَزَعَمَ الْبُخَارِيُّ أَنَّ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ وَهِمَ فِي هَذَا وَإِنَّمَا هُوَ أَبُو عَبْدِ اللهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُسَيْلَةَ الصُّنَابِحِيُّ لَمْ يسْمَعْ مِنَ النَّبِيِّ ﷺ وَهَذَا الْحَدِيثُ مُرْسَلٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ هُوَ الَّذِي رَوَى عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ وَالصُّنَابِحُ بْنُ الْأَعْسَرِ صَاحِبُ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ الْإِمَامُ أَحْمَدُ وَقَدْ رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي التَّارِيخِ مِنْ حَدِيثِ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ هَكَذَا ثُمَّ قَالَ وَتَابَعَهُ ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَبِي غَسَّانَ عَنْ زَيْدٍ وَرَوَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى بْنِ الطَّبَّاعِ عَنْ مَالِكٍ فَقَالَ عَنِ الصُّنَابِحِيِّ أَبِي عَبْدِ اللهِ وَاحْتَجَّ بِآثَارٍ ذَكَرَهَا عَلَى أَنَّ الْأَمْرَ فِيهِ كَمَا قَالَ
அப்துல்லாஹ் அஸ்ஸுனாபிஹி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடியான் உளூ (அங்கசுத்தி) செய்யும்போது, அவன் வாயைக் கொப்பளித்தால் அவனது வாயிலிருந்து அவனது பாவங்கள் வெளியேறிவிடுகின்றன. அவன் மூக்கிற்கு நீர் செலுத்திச் சிந்தும்போது, அவனது மூக்கிலிருந்து அவனது பாவங்கள் வெளியேறிவிடுகின்றன. அவன் தன் முகத்தைக் கழுவும்போது, அவனது கண்களின் இமைகளுக்கு அடியிலிருந்தும் பாவங்கள் வெளியேறும் அளவிற்கு அவனது முகத்திலிருந்து பாவங்கள் வெளியேறிவிடுகின்றன. அவன் தன் கைகளைக் கழுவும்போது, அவனது கைகளின் நகங்களுக்கு அடியிலிருந்தும் பாவங்கள் வெளியேறும் அளவிற்கு அவனது கைகளிலிருந்து பாவங்கள் வெளியேறிவிடுகின்றன. அவன் தன் தலையை மஸஹ் செய்யும்போது (தடவும்போது), அவனது காதுகளிலிருந்தும் (தலைக்குரிய பாவங்கள்) வெளியேறும் அளவிற்கு அவனது தலையிலிருந்து பாவங்கள் வெளியேறிவிடுகின்றன. அவன் தன் கால்களைக் கழுவும்போது, அவனது கால்களின் நகங்களுக்கு அடியிலிருந்தும் பாவங்கள் வெளியேறும் அளவிற்கு அவனது கால்களிலிருந்து பாவங்கள் வெளியேறிவிடுகின்றன. பின்னர், அவன் பள்ளிவாசலுக்கு நடந்து செல்வதும், அவன் தொழும் தொழுகையும் அவனுக்குக் கூடுதலான நன்மையாக (நஃபிலாக) அமைகின்றன."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்கள் குறித்த அறிஞர்களின் விளக்கம்):
அபூ அப்துல்லாஹ் அல்-ஹாஃபிழ் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அபுல் அப்பாஸ் முஹம்மத் பின் யஃகூப் கூற நான் கேட்டேன், அப்பாஸ் பின் முஹம்மத் அத்-தூரீ கூற நான் கேட்டேன், யஹ்யா பின் மஈன் அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "அதா பின் யஸார் அவர்கள் அப்துல்லாஹ் அஸ்-ஸுனாபிஹி வழியாக அறிவிக்கிறார்கள். இவர் அபூ அப்துல்லாஹ் என்றும் அழைக்கப்படுவார். இந்த ஸுனாபிஹி, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் தோழரான அப்துர் ரஹ்மான் பின் உஸைலா ஆவார். மேலும் (மற்றொரு) ஸுனாபிஹி, கைஸ் பின் அபீ ஹாஸிமின் தோழராவார், அவர் அஸ்-ஸுனாபிஹ் பின் அல்-அஃஸர் என்று அழைக்கப்படுவார்" என்று யஹ்யா பின் மஈன் கூறினார்.

ஆனால், இமாம் புகாரி அவர்கள் கூறும்போது, "இதில் மாலிக் பின் அனஸ் அவர்களுக்குத் தவறு நேர்ந்துள்ளது; (ஏனெனில்) அபூபக்ர் சித்தீக் (ரழி) அவர்கள் வழியாக அறிவிப்பவர் அபூ அப்துல்லாஹ் அப்துர் ரஹ்மான் பின் உஸைலா அஸ்-ஸுனாபிஹி ஆவார். இவர் நபி ((ஸல்)) அவர்களிடம் நேரடியாகக் (ஹதீஸைக்) கேட்கவில்லை. எனவே, இந்த ஹதீஸ் 'முர்ஸல்' (தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்து அறிவிக்கும் தொடர்பறுந்த செய்தி) ஆகும். அப்துர் ரஹ்மான் என்பவரே அபூபக்ர் சித்தீக் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார். அஸ்-ஸுனாபிஹ் பின் அல்-அஃஸர் என்பவரே நபி ((ஸல்)) அவர்களின் தோழராவார் (ஸஹாபி)" என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். இமாம் அஹ்மத் அவர்களும் இவ்வாறே கூறியுள்ளார்கள்.

இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'அத்-தாரீக்' நூலில் மாலிக் பின் அனஸ் அவர்களின் இந்த ஹதீஸை இவ்வாறே பதிவு செய்துள்ளார். பின்னர், "அபூ கஸ்ஸான் வழியாக ஸைத் அறிவிக்கும் அறிவிப்பில் இப்னு அபீ மர்யம் அவர்கள் மாலிக் அவர்களுக்குத் துணையாக (முதாபஅத்) இதை அறிவித்துள்ளார். மேலும், இஸ்ஹாக் பின் ஈஸா பின் அத்-தப்பாஃ அவர்கள் மாலிக் வழியாக அறிவிக்கையில், 'அபூ அப்துல்லாஹ் அஸ்-ஸுனாபிஹி' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்" என்றும் புகாரி கூறியுள்ளார். தாம் கூறியதே சரி என்பதற்கு ஆதாரமாக சில அறிவிப்புகளையும் அவர் முன்வைத்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
446முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
حَدَّثَنَا الْحَاكِمُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ إِمْلَاءً فِي ذِي الْحِجَّةِ سَنَةَ ثَلَاثٍ وَتِسْعِينَ وَثَلَاثِ مِائَةٍ ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَحْرُ بْنُ نَصْرٍ الْخَوْلَانِيُّ قَالَ قُرِئَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَهْبٍ أَخْبَرَكَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَأَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي نَصْرٍ الْعَدْلُ بِمَرْوَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الْقَاضِي ثنا الْقَعْنَبِيُّ فِيمَا قُرِئَ عَلَى مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ «إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ فَمَضْمَضَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ فَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ الْخَطَايَا مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلَاتُهُ نَافِلَةً»
அப்துல்லாஹ் அஸ்ஸுனாபிஹி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடியான் உளூச் செய்து, (தண்ணீரால்) வாயைக் கொப்பளிக்கும்போது, அவனது வாயிலிருந்து (அவன் செய்த சிறு) பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன. அவன் நாசிக்கு நீர் செலுத்திச் சிந்தும்போது, அவனது மூக்கிலிருந்து பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன. அவன் தனது முகத்தைக் கழுவும்போது, அவனது முகத்திலிருந்து பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன; (எந்த அளவுக்கென்றால்) அவனது கண் இமைகளின் ஓரங்களிலிருந்தும் கூட பாவங்கள் வெளியேறிவிடுகின்றன. அவன் தனது இரு கைகளைக் கழுவும்போது, அவனது கைகளிலிருந்து பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன; அவனது கை விரல் நகங்களுக்குக் கீழிருந்தும் கூட பாவங்கள் வெளியேறிவிடுகின்றன. அவன் தனது தலைக்கு மஸ்ஹு செய்யும்போது (தடவும்போது), அவனது தலையிலிருந்து பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன; அவனது இரு காதுகளிலிருந்தும் கூட பாவங்கள் வெளியேறிவிடுகின்றன. அவன் தனது இரு கால்களைக் கழுவும்போது, அவனது கால்களிலிருந்து பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன; அவனது கால் விரல் நகங்களுக்குக் கீழிருந்தும் கூட பாவங்கள் வெளியேறிவிடுகின்றன. பின்னர், அவன் பள்ளிவாசலுக்கு நடந்து செல்வதும் (அங்கு அவன்) நிறைவேற்றும் தொழுகையும் அவனுக்குக் கூடுதல் நன்மையாக (நஃபிலாக) அமையும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له