حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ كَثِيرٍ أَبُو هَاشِمٍ الْمَكِّيُّ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبِرَةَ عَنْ أَبِيهِ أَوْ جَدِّهِ وَافِدِ بْنِ الْمُنْتَفِقِ قَالَ انْطَلَقْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ فَلَمْ نَجِدْهُ فَأَطْعَمَتْنَا عَائِشَةُ تَمْرًا وَعَصَدَتْ لَنَا عَصِيدَةً إِذْ جَاءَ النَّبِيُّ ﷺ يَتَقَلَّعُ فَقَالَ هَلْ أُطْعِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ؟ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللهِ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ رَبَعَ رَاعِي الْغَنَمِ فِي الْمُرَاحِ عَلَى يَدِهِ سَخْلَةٌ قَالَ هَلْ وَلَدَتْ؟ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا شَاةً ثُمَّ أَقْبِلْ عَلَيْنَا فَقَالَ لَا تَحْسَبَنَّ وَلَمْ يَقُلْ لَا تَحْسَبَنَّ إِنَّا ذَبَحْنَا الشَّاةَ مِنْ أَجْلِكُمَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لَا نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ عَلَيْهَا فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً أَمَرْنَاهُ بِذَبْحِ شَاةٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ أَخْبِرْنِي عَنِ الْوُضُوءِ قَالَ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَأَسْبِغْ وَخَلِّلِ الْأَصَابِعَ وَإِذَا اسْتَنْثَرْتَ فَأَبْلِغْ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِمًا قَالَ يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً فَذَكَرَ مِنْ طُولِ لِسَانِهَا وَبَذَائِهَا فَقَالَ طَلِّقْهَا قَالَ يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّهَا ذَاتُ صُحْبَةٍ وَوَلَدٍ قَالَ فَأَمْسِكْهَا وَأْمُرْهَا فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلْ وَلَا تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ ضَرْبَكَ أَمَتَكَ
லக்கீத் பின் ஸபிரா (ரழி) அல்லது அவரது பாட்டனார் வாஃபித் பின் முன்தஃபிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நானும் எனது நண்பர் ஒருவரும் புறப்பட்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றோம். அங்கே நாங்கள் அவர்களைக் காணவில்லை. எனவே அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்குப் பேரீச்சம்பழங்களை உண்ணக் கொடுத்தார்கள். மேலும், எங்களுக்காக 'அஸீதா' (மாவு, நெய், தேன் கலந்த ஒரு வகை உணவு) எனும் உணவைத் தயாரித்து அளித்தார்கள்.
அப்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் மிடுக்கான (வேகமாகவும் உறுதியாகவும்) நடையுடன் அங்கு வந்தார்கள். "உங்களுக்கு ஏதேனும் உணவு அளிக்கப்பட்டதா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றோம்.
நாங்கள் இவ்வாறு இருந்தபோது, ஆட்டு இடையன் ஒருவன் தொழுவத்திற்கு வந்தான். அவனது கையில் ஒரு ஆட்டுக்குட்டி இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆடு குட்டி ஈன்றுள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அவன், "ஆம்" என்றான்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் அவனிடம், "அப்படியானால் எங்களுக்காக ஒரு ஆட்டை அறுப்பீராக! (அறுத்து முடித்துவிட்டு) பின்னர் எங்களை நோக்கி வருவீராக!" என்று கூறிவிட்டு, பின்னர் எங்களை நோக்கித் திரும்பினார்கள்.
(எங்களை நோக்கி,) "நாங்கள் உங்களுக்காகவே (மட்டுமே) இந்த ஆட்டை அறுத்தோம் என்று நீங்கள் கருத வேண்டாம். எங்களிடம் நூறு ஆடுகள் உள்ளன. அதற்கு மேல் அவை பெருகுவதை நாங்கள் விரும்பவில்லை. எனவே இடையன் புதிய குட்டியைக் கொண்டு வரும்போதெல்லாம் (எண்ணிக்கை நூறைத் தாண்டாமல் இருக்க), ஒரு ஆட்டை அறுக்கும்படி நாங்கள் அவனுக்குக் கட்டளையிடுவோம்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உளூச் செய்வது குறித்து எனக்குக் கூறுங்கள்!" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உளூச் செய்தால், அதை முழுமையாக (உறுப்புகள் நனையும்படி) செய்வீராக! விரல்களுக்கு இடையில் கோதி (கழுவி)க் கொள்வீராக! நீர் நோன்பாளியாக இருந்தாலன்றி, மற்ற நேரங்களில் மூக்கிற்குத் தண்ணீர் செலுத்தி (ஆழமாகச் செலுத்தி) நன்கு சிந்துவீராக!" என்று கூறினார்கள்.
பின்னர் நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு ஒரு மனைவி இருக்கிறாள்" என்று கூறிவிட்டு, அவளது நீண்ட நாக்கு (கடுமையான பேச்சு) மற்றும் வசைபாடும் குணம் குறித்து அவர்களிடம் முறையிட்டேன்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளை விவாகரத்துச் செய்து விடு" என்றார்கள்.
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவள் (நீண்ட காலமாக) என்னுடன் கூடி வாழ்பவள்; மேலும் அவளுக்குக் குழந்தைகளும் உள்ளன" என்றேன்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியென்றால் அவளை உன்னிடமே வைத்துக் கொள். அவளுக்கு (நன்மை செய்யும்படி) ஏவுவாயாக. அவளிடம் ஏதேனும் நலம் இருந்தால், அவள் அதை ஏற்று நடப்பாள். மேலும், உனது மனைவியை ஓர் அடிமைப் பெண்ணை அடிப்பது போல் அடிக்காதே!" என்று கூறினார்கள்.