இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

328சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، قَالَ سُئِلَ قَتَادَةُ عَنِ التَّيَمُّمِ، فِي السَّفَرِ فَقَالَ حَدَّثَنِي مُحَدِّثٌ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ‏ ‏ ‏.‏
அம்மார் பின் யாசிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தயம்மும் செய்யும்போது), "முழங்கைகள் வரை (தடவ வேண்டும்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : முன்கர் (அல்பானி)
منكر (الألباني)
584முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
أَخْبَرْنَاهُ أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ دَرَسْتَوَيْهِ الْفَارِسِيُّ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ سُفْيَانَ الْفَارِسِيُّ ثنا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُهَاجِرِ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي سَلَّامٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فِي أَوَّلِ مَا بُعِثَ وَهُوَ بِمَكَّةَ وَهُوَ حِينَئِذٍ مُسْتَخْفٍ فَقُلْتُ مَا أَنْتَ؟ قَالَ «أَنَا نَبِيٌّ» قُلْتُ وَمَا نَبِيٌّ؟ قَالَ «رَسُولُ اللَّهِ» قُلْتُ آللَّهُ أَرْسَلَكَ؟ قَالَ «نَعَمْ» قُلْتُ بِمَا أَرْسَلَكَ؟ قَالَ «أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَتَكْسِرَ الْأَوْثَانَ وَالْأَدْيَانَ وَتُوصِلَ الْأَرْحَامَ» قُلْتُ نِعْمَ مَا أَرْسَلَكَ بِهِ قُلْتُ فَمَنْ يَتْبَعُكَ عَلَى هَذَا؟ قَالَ «عَبْدُ وَحُرٌّ» يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ وَبِلَالًا فَكَانَ عَمْرٌو يَقُولُ لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَأَنَا رُبْعُ أَوْ رَابِعُ الْإِسْلَامِ قَالَ فَأَسْلَمْتُ قُلْتُ أَتْبَعُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ «لَا وَلَكِنِ الْحَقْ بِقَوْمِكَ فَإِذَا أُخْبِرْتَ أَنِّي قَدْ خَرَجْتُ فَاتْبَعْنِي» قَالَ فَلَحِقْتُ بِقَوْمِي وَجَعَلْتُ أَتَوَقَّعُ خَبَرَهُ وَخُرُوجَهُ حَتَّى أَقْبَلَتْ رُفْقَةٌ مِنْ يَثْرِبَ فَلَقِيتُهُمْ فَسَأَلْتُهُمْ عَنِ الْخَبَرِ فَقَالُوا قَدْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقُلْتُ وَقَدْ أَتَاهَا؟ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَارْتَحَلْتُ حَتَّى أَتَيْتُهُ قُلْتُ أَتَعْرِفُنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ «نَعَمْ أَنْتَ الرَّجُلُ الَّذِي أَتَانِي بِمَكَّةَ» فَجَعَلْتُ أَتَجَسَّسُ خَلْوَتَهُ فَلَمَّا خَلَا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي مِمَّا عَلَّمَكَ اللَّهُ وَأَجْمِلْ قَالَ «فَسَلْ عَمَّ شِئْتَ» قُلْتُ أَيُّ اللَّيْلِ أَسْمَعُ؟ قَالَ «§جَوْفُ اللَّيْلِ الْآخِرِ فَصَلِّ مَا شِئْتَ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَكْتُوبَةٌ حَتَّى تُصَلِّيَ الصُّبْحَ ثُمَّ أَقْصِرْ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَتُرْفَعَ قِيدَ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ فَإِنَّهَا تَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَتُصَلِّي لَهَا الْكُفَّارُ ثُمَّ صَلِّ مَا شِئْتَ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَكْتُوبَةٌ حَتَّى يَعْدِلَ الرُّمْحُ ظِلَّهُ ثُمَّ أَقْصِرْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ تُسْجَرُ وَتُفْتَحُ أَبْوَابُهَا فَإِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ فَصَلِّ مَا شِئْتَ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَكْتُوبَةٌ ثُمَّ صَلِّ حَتَّى تُصَلِّيَ الْعَصْرَ ثُمَّ أَقْصِرْ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَإِنَّهَا تَغْرُبُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَتُصَلِّي لَهَا الْكُفَّارُ وَإِذَا تَوَضَّأْتَ فَاغْسِلْ يَدَيْكَ فَإِنَّكَ إِذَا غَسَلْتَ يَدَيْكَ خَرَجَتْ خَطَايَاكَ مِنْ ذِرَاعَيْكَ ثُمَّ إِذَا مَسَحْتَ بِرَأْسِكَ خَرَجَتْ خَطَايَاكَ مِنْ أَطْرَافِ شَعْرِكَ ثُمَّ إِذَا غَسَلْتَ رِجْلَيْكَ خَرَجَتْ خَطَايَاكَ مِنْ رِجْلَيْكَ فَإِنْ ثَبَتَّ فِي مَجْلِسِكَ كَانَ لَكَ حَظًّا مِنْ وُضُوئِكَ وَإِنْ قُمْتَ فَذَكَرْتَ رَبَّكَ وَحَمِدْتَهُ وَرَكْعَتَهُ رَكْعَتَيْنِ مُقْبِلًا عَلَيْهِمَا بِقَلْبِكَ كُنْتَ مِنْ خَطَايَاكَ كَيَوْمِ وَلَدَتْكَ أُمُّكَ» قَالَ قُلْتُ يَا عَمْرُو اعْلَمْ مَا تَقُولُ فَإِنَّكَ تَقُولُ أَمْرًا عَظِيمًا فَقَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ كَبِرَتْ سِنِّي وَدَنَا أَجَلِي وَإِنِّي لِغَنِيٍّ عَنِ الْكَذِبِ وَلَوْ لَمْ أَسْمَعْهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ إِلَّا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ مَا حَدَّثْتُهُ وَلَكِنْ قَدْ سَمِعْتُهُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ هَكَذَا حَدَّثَنِي أَبُو سَلَّامٍ عَنْهُ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ إِلَّا أَنْ أُخْطِئَ شَيْئًا أَوْ أَزِيدَهُ فَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ «قَدْ خَرَّجَ مُسْلِمٌ بَعْضَ هَذِهِ الْأَلْفَاظِ مِنْ حَدِيثِ النَّضْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْجُرَشِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ شَدَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ» قَالَ قَالَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ وَحَدِيثُ الْعَبَّاسِ بْنِ سَالِمٍ هَذَا أَشْفَى وَأَتَمَّ مِنْ حَدِيثِ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ
அம்ரு பின் அபஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் (தமது அழைப்புப் பணியை) தொடங்கிய ஆரம்பக் காலத்தில், அவர்கள் தங்களை மறைத்து வாழ்ந்து வந்தபோது நான் அவர்களிடம் வந்தேன். 'நீங்கள் யார்?' என்று கேட்டேன். அவர்கள், 'நான் ஒரு நபி' என்றார்கள். 'நபி என்றால் என்ன?' என்று கேட்டேன். 'அல்லாஹ்வின் தூதர்' என்றார்கள். 'அல்லாஹ் தான் உங்களை அனுப்பினானா?' என்று கேட்டேன். 'ஆம்' என்றார்கள். 'எதைக் கொடுத்து உங்களை அனுப்பினான்?' என்று கேட்டேன். 'அல்லாஹ்வை (மட்டுமே) வணங்க வேண்டும், சிலைகளையும் (தவறான) மார்க்கங்களையும் உடைத்தெறிய வேண்டும், உறவுகளைப் பேணி வாழ வேண்டும் (என்பதைக் கொடுத்து அனுப்பினான்)' என்றார்கள். 'உங்களை எதைக் கொடுத்து அனுப்பினானோ அது மிகச் சிறந்தது! இதில் உங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் யார்?' என்று கேட்டேன். 'ஒரு சுதந்திரமானவரும், ஓர் அடிமையும்' என்றார்கள். (அதாவது அபூபக்ர் (ரழி), பிலால் (ரழி) ஆகியோரைக் குறிப்பிட்டார்கள்). அம்ரு (ரழி) அவர்கள் கூறுவார்கள்: 'இஸ்லாத்தை ஏற்றவர்களில் நான்காமவனாக என்னை நான் கண்டேன்'.

நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் உங்களைப் பின்பற்றட்டுமா?' என்று கேட்டேன். அவர்கள், 'வேண்டாம், நீ உனது சமூகத்தாரிடமே சென்று சேர்ந்துகொள். நான் (மக்காவிலிருந்து) வெளியேறிவிட்டேன் என்று உனக்குச் செய்தி கிடைத்தால், அப்போது என்னைப் பின்தொடர்ந்து வா' என்றார்கள்.

நான் எனது சமூகத்தாரிடம் சென்று சேர்ந்தேன். அவர்களின் செய்தியையும் அவர்கள் வெளியேறுவதையும் நான் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். யஸ்ரிபிலிருந்து (மதீனாவிலிருந்து) ஒரு குழுவினர் வந்தனர். அவர்களைச் சந்தித்து செய்தியைக் கேட்டேன். அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்குப் புறப்பட்டுவிட்டார்கள்' என்றார்கள். 'அவர்கள் அங்கு வந்து சேர்ந்துவிட்டார்களா?' என்று கேட்டேன். 'ஆம்' என்றார்கள்.

நான் புறப்பட்டு அவர்களிடம் வந்தேன். 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னை உங்களுக்குத் தெரிகிறதா?' என்று கேட்டேன். 'ஆம், நீ மக்காவில் என்னிடம் வந்தவர்தானே!' என்றார்கள். அவர்கள் தனித்திருக்கும் நேரத்தை நான் தேடிக் கொண்டிருந்தேன். அவர்கள் தனித்திருந்தபோது, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தவற்றிலிருந்து எனக்குக் கற்றுக் கொடுங்கள், சுருக்கமாகக் கூறுங்கள்' என்று கேட்டேன். 'நீ விரும்பியதைக் கேள்' என்றார்கள்.

'இரவின் எந்தப் பகுதி (பிரார்த்தனை) அதிகம் செவியேற்கப்படும்?' என்று கேட்டேன். 'இரவின் மையப் பகுதியின் இறுதி நேரம். நீ விரும்பிய அளவு தொழுதுகொள். ஏனெனில், நீ சுப்ஹு தொழும் வரை தொழுகை (மலக்குகளால்) சாட்சியமளிக்கப்படும், பதிவு செய்யப்படும். பின்னர் சூரியன் உதயமாகி, ஒன்று அல்லது இரண்டு ஈட்டி அளவுக்கு உயரும் வரை (தொழுவதை) நிறுத்திக்கொள். ஏனெனில், அது ஷைத்தானின் இரு கொம்புகளுக்கு இடையே உதயமாகிறது, அப்போது நிராகரிப்பவர்கள் அதற்குச் சிரம் பணிகிறார்கள். பின்னர் நீ விரும்பிய அளவு தொழுதுகொள். ஏனெனில், ஈட்டியின் நிழல் அதற்குச் சமமாக மாறும் (நண்பகல்) வரை தொழுகை சாட்சியமளிக்கப்படும், பதிவு செய்யப்படும். பின்னர் (தொழுவதை) நிறுத்திக்கொள். ஏனெனில், அப்போது நரகம் மூட்டப்படுகிறது, அதன் வாசல்கள் திறக்கப்படுகின்றன. சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்துவிட்டால், நீ விரும்பிய அளவு தொழுதுகொள். ஏனெனில், தொழுகை சாட்சியமளிக்கப்படும், பதிவு செய்யப்படும். பின்னர் நீ அஸர் தொழும் வரை தொழுதுகொள். பின்னர் சூரியன் மறையும் வரை (தொழுவதை) நிறுத்திக்கொள். ஏனெனில், அது ஷைத்தானின் இரு கொம்புகளுக்கு இடையே மறைகிறது, அப்போது நிராகரிப்பவர்கள் அதற்குச் சிரம் பணிகிறார்கள்.

நீ அங்கசுத்தி (உளூ) செய்யும்போது, உனது இரு கைகளையும் கழுவினால், உனது கைகளைக் கழுவும்போது உனது முன்கைகளிலிருந்து உனது பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன. பின்னர் நீ உனது தலையை மஸஹ் செய்யும்போது, உனது முடியின் ஓரங்களிலிருந்து உனது பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன. பின்னர் நீ உனது இரு கால்களையும் கழுவினால், உனது கால்களிலிருந்து உனது பாவங்கள் வெளியேறுகின்றன. நீ உனது இடத்திலேயே அமர்ந்திருந்தால், உனது உளூவின் மூலம் உனக்கு ஒரு நற்பேறு கிடைக்கும். நீ எழுந்து, உனது இறைவனை நினைவுகூர்ந்து, அவனைப் புகழ்ந்து, உனது முழு மனதுடன் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதால், உனது தாய் உன்னைப் பெற்றெடுத்த நாளில் இருந்ததைப் போன்று உனது பாவங்களிலிருந்து நீ தூய்மையாகிவிடுவாய்' என்றார்கள்.

(இதனைச் செவியுற்ற அபூஉமாமா (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) நான், 'அம்ரு அவர்களே! நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். நீங்கள் ஒரு மாபெரும் விஷயத்தைச் சொல்கிறீர்கள்!' என்றேன். அதற்கு அவர், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! எனக்கு வயதாகிவிட்டது, எனது மரணம் நெருங்கிவிட்டது, பொய் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் எனக்கு இல்லை. நான் இதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு முறை அல்லது இரு முறை மட்டும் செவியுற்றிருந்தால் இதனை நான் அறிவித்திருக்க மாட்டேன். ஆனால், அதைவிட அதிகமாகவே நான் செவியுற்றுள்ளேன்' என்றார்.

(அபூ ஸல்லாம் கூறுகிறார்:) இவ்வாறே அபூஉமாமா (ரழி) அவர்கள் வழியாக அவர் எனக்கு அறிவித்தார். நான் ஏதேனும் தவறு செய்திருந்தாலோ அல்லது கூட்டியிருந்தாலோ அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கோருகிறேன், அவனிடமே மீளுகிறேன்.

(நூல் ஆசிரியர் கூறுகிறார்:) இந்த வார்த்தைகளில் சிலவற்றை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள், நள்ர் பின் முஹம்மத் அல்-ஜுரஷீ வழியாக... அபூஉமாமா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். அப்பாஸ் பின் ஸாலிம் அவர்களின் இந்த ஹதீஸ், இக்ரிமா பின் அம்மார் அவர்களின் ஹதீஸை விட மிகவும் தெளிவானதும் முழுமையானதுமாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له