இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

318சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، حَدَّثَهُ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّهُمْ تَمَسَّحُوا وَهُمْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالصَّعِيدِ لِصَلاَةِ الْفَجْرِ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمُ الصَّعِيدَ ثُمَّ مَسَحُوا وُجُوهَهُمْ مَسْحَةً وَاحِدَةً ثُمَّ عَادُوا فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمُ الصَّعِيدَ مَرَّةً أُخْرَى فَمَسَحُوا بِأَيْدِيهِمْ كُلِّهَا إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالآبَاطِ مِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْ ‏.‏
அம்மார் பின் யாசிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அவர்கள் (நபித்தோழர்கள்), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காக தூய்மையான மண்ணால் தயம்மும் செய்தார்கள். அவர்கள் தங்கள் உள்ளங்கைகளால் (தூய்மையான) மண்ணில் அடித்து, ஒரு முறை தங்கள் முகங்களைத் தடவிக் கொண்டார்கள். பின்னர் அவர்கள் (மீண்டும் தயம்மும் செய்ய) திரும்பி, தங்கள் உள்ளங்கைகளால் மீண்டும் ஒரு முறை (தூய்மையான) மண்ணில் அடித்து, தங்கள் கைகளின் உட்புறத்தால் தோள்பட்டைகள் வரையிலும், அக்குள்கள் வரையிலும் தங்கள் கைகளை முழுமையாகத் தடவிக்கொண்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
320சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ، - فِي آخَرِينَ - قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، أَخْبَرَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَرَّسَ بِأُولاَتِ الْجَيْشِ وَمَعَهُ عَائِشَةُ فَانْقَطَعَ عِقْدٌ لَهَا مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ فَحَبَسَ النَّاسَ ابْتِغَاءُ عِقْدِهَا ذَلِكَ حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم رُخْصَةَ التَّطَهُّرِ بِالصَّعِيدِ الطَّيِّبِ فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمْ إِلَى الأَرْضِ ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنَ التُّرَابِ شَيْئًا فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَمِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الآبَاطِ ‏.‏ زَادَ ابْنُ يَحْيَى فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فِي حَدِيثِهِ وَلاَ يَعْتَبِرُ بِهَذَا النَّاسُ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ إِسْحَاقَ قَالَ فِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَذَكَرَ ضَرْبَتَيْنِ كَمَا ذَكَرَ يُونُسُ وَرَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ ضَرْبَتَيْنِ وَقَالَ مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو أُوَيْسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَشَكَّ فِيهِ ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ مَرَّةً عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَوْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ أَبِيهِ وَمَرَّةً قَالَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ اضْطَرَبَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِيهِ وَفِي سَمَاعِهِ مِنَ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الضَّرْبَتَيْنِ إِلاَّ مَنْ سَمَّيْتُ ‏.‏
அம்மார் பின் யாசிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உலாத் அல்-ஜைஷ் என்ற இடத்தில் பாசறை அமைத்தார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்களும் அவர்களுடன் இருந்தார்கள். ஜிஃபார் நகரத்து கருமணிக்கற்களால் ஆன அவர்களுடைய கழுத்தணி அறுந்து எங்கேயோ விழுந்துவிட்டது. அந்தக் கழுத்தணியைத் தேடுவதற்காக விடியும் வரை மக்கள் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டனர். மக்களிடம் தண்ணீர் இருக்கவில்லை. ஆகவே, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் மீது கோபம்கொண்டு, "நீங்கள் மக்களைத் தடுத்து நிறுத்திவிட்டீர்கள், அவர்களிடம் தண்ணீரும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

அதன்பிறகு, உயர்ந்தவனான அல்லாஹ், தூய மண்ணைக் கொண்டு தங்களைத் தூய்மைப்படுத்திக்கொள்ளும் சலுகையை தனது தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு இறக்கி வைத்தான் (இது குறித்து வஹீ (இறைச்செய்தி) அனுப்பினான்). பிறகு, முஸ்லிம்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் எழுந்து நின்று, தங்கள் கைகளால் தரையில் அடித்தார்கள். பின்னர் தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள், மேலும் தங்கள் கைகளில் எந்த மண்ணையும் எடுக்கவில்லை. பின்னர், அவர்கள் தங்கள் முகங்களையும், தோள்பட்டைகள் வரை கைகளையும், உள்ளங்கைகளிலிருந்து அக்குள்கள் வரையிலும் அவற்றால் தடவிக்கொண்டார்கள்.

இப்னு யஹ்யா அவர்கள் தனது அறிவிப்பில் கூடுதலாகக் கூறுகிறார்கள்: இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் தனது அறிவிப்பில், "மக்கள் இந்த (ஹதீஸை) கருத்தில் கொள்வதில்லை" என்று கூறினார்கள்.

அபூ தாவூத் அவர்கள் கூறினார்கள்: இப்னு இஸ்ஹாக் அவர்களும் இதே போன்று அறிவித்துள்ளார்கள். இந்த (அறிவிப்பில்) அவர் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் வாயிலாக அறிவித்ததாகக் கூறினார்கள். யூனுஸ் அவர்கள் குறிப்பிட்டது போல் "இரண்டு அடிகள்" (அதாவது, தரையில் இரண்டு முறை அடிப்பது) என்ற வார்த்தைகளை அவர் குறிப்பிட்டார்கள். மஃமர் அவர்களும் அஸ்-ஸுஹ்ரி அவர்களின் வாயிலாக "இரண்டு அடிகள்" என்று அறிவித்துள்ளார்கள். மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: அஸ்-ஸுஹ்ரி அவர்களிடமிருந்து, அவர்கள் உபைதுல்லாஹ் இப்னு அப்துல்லாஹ் அவர்களிடமிருந்தும், அவர்கள் தனது தந்தையிடமிருந்தும், அவர் அம்மார் (ரழி) அவர்களின் வாயிலாகவும் (அறிவித்தார்கள்). அபூ உவைஸ் அவர்களும் அஸ்-ஸுஹ்ரி அவர்களின் வாயிலாக இதே போன்று அறிவித்துள்ளார்கள். ஆனால் இப்னு உயைனா அவர்கள் இதில் சந்தேகித்தார்கள்; சில சமயங்களில்: உபைதுல்லாஹ்விடமிருந்து, அவர் தனது தந்தையிடமிருந்து என்றும், அல்லது உபைதுல்லாஹ்விடமிருந்து, அவர் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து என்றும் கூறினார்கள். மேலும், சில சமயங்களில் தனது தந்தையிடமிருந்து என்றும், சில சமயங்களில் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து என்றும் கூறினார்கள். இப்னு உயைனா அவர்கள் இதில் மற்றும் அஸ்-ஸுஹ்ரி அவர்களிடமிருந்து கேட்டதில் குழப்பமடைந்திருந்தார்கள். நான் குறிப்பிட்ட பெயர்களைத் தவிர வேறு யாரும் இந்த ஹதீஸில் "இரண்டு அடிகள்" என்று குறிப்பிடவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
18322முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللهِ بْنُ عَبْدِ اللهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍعَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ عَرَّسَ بِأُوَلَاتِ الْجَيْشِ وَمَعَهُ عَائِشَةُ زَوْجَتُهُ فَانْقَطَعَ عِقْدٌ لَهَا مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ فَحُبِسَ النَّاسُ ابْتِغَاءَ عِقْدِهَا ذَلِكَ حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى رَسُولِهِ ﷺ رُخْصَةَ التَّطَهُّرِ بِالصَّعِيدِ الطَّيِّبِ فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللهِ ﷺ فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمُ الْأَرْضَ ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنَ التُّرَابِ شَيْئًا فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَمِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الْآبَاطِ وَلَا يَغْتَرُّ بِهَذَا النَّاسُ وَبَلَغَنَا أَنَّ أَبَا بَكْرٍ قَالَ لِعَائِشَةَ وَاللهِ مَا عَلِمْتُ إِنَّكِ لَمُبَارَكَةٌ
அம்மார் பின் யாசிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிப்பதாக இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'உவலாத்துல் ஜைஷ்' என்னுமிடத்தில் (இரவின் இறுதியில்) தங்கியிருந்தார்கள். அவர்களுடன் அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள். அப்போது ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுக்குச் சொந்தமான 'ழஃபார்' (நகரத்து மணிகளால் ஆன) ஒரு மாலை அறுந்து (விழுந்து) விட்டது. அந்த மாலையைத் தேடுவதற்காக மக்கள் (பயணத்தைத் தொடர முடியாமல்) தடுத்து நிறுத்தப்பட்டார்கள். வைகறைப் பொழுது (ஃபஜ்ர்) புலரும் வரை (அங்கேயே இருந்தார்கள்). மக்களிடம் (உளூச் செய்வதற்குத்) தண்ணீர் இருக்கவில்லை.

அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், தனது தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தூய்மையான மண்ணைக் கொண்டு தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ளும் சலுகையை (தயம்மும் சட்டத்தை) அருளினான்.

உடனே முஸ்லிம்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் எழுந்து, பூமியில் (மண்ணில்) தங்கள் கைகளால் அடித்தார்கள். பின்னர், கைகளில் எதையும் (மண்ணை) அள்ளிக் கொள்ளாமல் தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள். அதைக் கொண்டு தங்கள் முகங்களையும், கைகளின் தோள்பட்டைகள் வரையிலும், கைகளின் உட்புறத்திலிருந்து அக்குள்கள் வரையிலும் தடவிக் கொண்டார்கள். (இந்த ஆரம்பகால விரிவான முறையைக் கண்டு) மக்கள் ஏமாந்துவிட (தவறாகப் புரிந்து கொள்ள) வேண்டாம்.

மேலும், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீ நிச்சயமாகப் பாக்கியம் மிக்கவள் என்பதை நான் (முன்னர் இவ்வளவு தூரம்) அறிந்திருக்கவில்லை" என்று கூறிய செய்தி எங்களுக்கு எட்டியுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
18891முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللهِ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّهُ كَانَ مَعَ النَّبِيِّ ﷺ فِي سَفَرٍ مَعَهُ عَائِشَةُ فَهَلَكَ عِقْدُهَا فَحُبِسَ النَّاسُ فِي ابْتِغَائِهِ حَتَّى أَصْبَحُوا وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَنَزَلَ التَّيَمُّمُ قَالَ عَمَّارٌ فَقَامُوا فَمَسَحُوا فَضَرَبُوا أَيْدِيَهُمْ فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ ثُمَّ عَادُوافَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمْ ثَانِيَةً ثُمَّ مَسَحُوا أَيْدِيَهُمْ إِلَى الْإِبِطَيْنِ أَوْ قَالَ إِلَى الْمَنَاكِبِ
அம்மார் பின் யாசிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(அம்மார் (ரழி) ஆகிய) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தார்கள். அவர்களுடன் (அன்னை) ஆயிஷா (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள். அப்போது ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் கழுத்தணி தொலைந்துவிட்டது. எனவே, அதைத் தேடுவதற்காக மக்கள் (அங்கேயே) தடுத்து நிறுத்தப்பட்டனர். விடியும் வரை (அங்கேயே இருந்தனர்), அப்போது அவர்களிடம் தண்ணீர் இருக்கவில்லை. எனவே 'தயம்மம்' (குறித்த வசனம்) அருளப்பட்டது.

அம்மார் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "எனவே, மக்கள் எழுந்து (தயம்மம் செய்வதற்காகப் பூமியில்) தம் கைகளால் அடித்து, அவற்றைக் கொண்டு தம் முகங்களைத் தடவினார்கள். பிறகு மீண்டும் இரண்டாவது முறையாகத் தம் கைகளால் (பூமியில்) அடித்து, தம் கைகளை அக்குள்கள் வரை - அல்லது தோள்பட்டைகள் வரை - தடவிக்கொண்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
536மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَن عمار بن يَاسر: أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّهُمْ تَمَسَّحُوا وَهُمْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّعِيدِ لِصَلَاةِ الْفَجْرِ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمُ الصَّعِيدَ ثُمَّ مَسَحُوا وُجُوههم مَسْحَةً وَاحِدَةً ثُمَّ عَادُوا فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمُ الصَّعِيدَ مَرَّةً أُخْرَى فَمَسَحُوا بِأَيْدِيهِمْ كُلِّهَا إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ مِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
அம்மார் பின் யாசிர் (ரழி) அவர்கள் கூறுவார்கள்: அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காக மண்ணால் தயம்மும் செய்தார்கள்; தங்கள் உள்ளங்கைகளை பூமியில் அடித்து, பின்னர் தங்கள் முகங்களை ஒருமுறை தடவிக் கொண்டார்கள். அவர்கள் மீண்டும் தங்கள் உள்ளங்கைகளை பூமியில் அடித்து, தங்கள் கைகளை முழுமையாகத் தோள்பட்டைகள் வரையிலும், அக்குள் வரையிலும் (தங்கள் கைகளின் உட்புறத்தால்) தடவிக் கொண்டார்கள். இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، ثنا أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقَطِيعِيُّ، ثنا عَبْدُ اللهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، ثنا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، ثنا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ: حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللهِ بْنُ عَبْدِ اللهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ " عَرَّسَ بِأَوْلَاتِ الْجَيْشِ، وَمَعَهُ عَائِشَةُ زَوْجَتُهُ فَانْقَطَعَ عِقْدُهَا مِنْ جَزْعِ ظَفَارٍ، فَحُبِسَ النَّاسُ ابْتِغَاءَ عِقْدِهَا ذَلِكَ، حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ، وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللهُ تَعَالَى عَلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ آيَةَ رُخْصَةِ التَّطَهُّرِ بِالصَّعِيدِ الطِّيبِ، فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللهِ ﷺ فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمُ الْأَرْضَ، ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنَ التُّرَابِ شَيْئًا، فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ، وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ، وَمِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الْآبَاطِ " قَالَ ابْنُ شِهَابٍ: وَلَا يَغْتَرُّ بِهَذَا النَّاسِ. وَبَلَغَنَا أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، قَالَ لِعَائِشَةَ: وَاللهِ مَا عَلِمْتُ إِنَّكِ لَمُبَارَكَةٌ، وَرَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ: فِيهِ ابْنُ عَبَّاسٍ وَذَكَرَ ضَرْبَتَيْنِ كَمَا ذَكَرَ ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ وَيُونُسُ. وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ، ثنا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ: قَالَ الشَّافِعِيُّ رَحِمَهُ اللهُ تَعَالَى: فِي حَدِيثِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ هَذَا أَنَّ تَيَمُّمَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ بِأَمْرِ رَسُولِ اللهِ ﷺ فَهُوَ مَنْسُوخٌ لِأَنَّ عَمَّارًا أَخْبَرَهُ بِأَنَّ هَذَا أَوْلُ تَيَمُّمٍ كَانَ حِينَ نَزَلَتْ آيَةُ التَّيَمُّمِ فَكُلُّ تَيَمُّمٍ كَانَ لِلنَّبِيِّ ﷺ بَعْدَهُ فَخَالَفَهُ فَهُوَ لَهُ نَاسِخٌ قَالَ الشَّافِعِيُّ: وَرُوِيَ عَنْ عَمَّارٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ أَمَرَهُ أَنْ يَتَيَمَّمَ وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அம்மார் பின் யாசிர் (ரழி) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'அவ்லாத்துல் ஜைஷ்' என்ற இடத்தில் (இரவின் இறுதியில் தங்கி) ஓய்வெடுத்தார்கள். அவர்களுடன் அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள். அப்போது 'ழஃபார்' (நகரத்து) மணிகளால் ஆன ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் கழுத்தணி அறுந்து (காணாமல் போய்) விட்டது. அந்தக் கழுத்தணியைத் தேடுவதற்காக மக்கள் (பயணத்தைத் தொடர முடியாமல்) தடுத்து நிறுத்தப்பட்டனர். விடியற்காலை வரை (அங்கேயே இருக்க வேண்டியிருந்தது). மக்களிடம் (உளூச் செய்வதற்கு) தண்ணீர் இருக்கவில்லை.

அப்போது அல்லாஹ், தூய்மையான மண்ணைக் கொண்டு தூய்மைப்படுத்திக் கொள்வதற்கான சலுகை (தயம்மும்) வசனத்தை அவனது தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அருளினான். உடனே முஸ்லிம்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் எழுந்து, தங்கள் கைகளால் தரையில் அடித்தார்கள். பிறகு (கைகளில்) மண்ணை அள்ளாமல் கைகளை உயர்த்தினார்கள். அதைக் கொண்டு தங்கள் முகங்களையும், தோள்பட்டைகள் வரை கைகளையும், கைகளின் உட்பகுதியிலிருந்து அக்குள் வரையிலும் தடவிக் கொண்டார்கள்.

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "மக்கள் இதில் (இந்த ஆரம்பகால முறையில்) மயங்கிவிட வேண்டாம் (ஏனெனில் இது பின்னர் மாற்றப்பட்டுவிட்டது)." மேலும், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீ இவ்வளவு பாக்கியம் மிக்கவள் என்பதை நான் (இதற்கு முன்) அறிந்திருக்கவில்லை" என்று கூறிய செய்தி எங்களுக்கு எட்டியுள்ளது.

இதனை முஹம்மது பின் இஸ்ஹாக் பின் யஸார் (ரஹ்) அவர்கள், (இப்னு ஷிஹாப்) அஸ்-ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள். அதில், "இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அறிவிப்பாளர் தொடரில்) இடம்பெற்றுள்ளார்கள்" என்றும், "இப்னு அபீ திஃபு மற்றும் யூனுஸ் ஆகியோர் குறிப்பிட்டதைப் போன்று (தரையில்) இரண்டு முறை அடித்தல் என்பதும் இதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது" என்றும் (ஸுஹ்ரீ) கூறுகிறார்.

இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அம்மார் பின் யாசிர் (ரழி) அவர்களின் இந்த ஹதீஸில், அவர்கள் தோள்பட்டை வரை தயம்மும் செய்தது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கட்டளைப்படியே (ஆரம்பத்தில்) நடந்துள்ளது. எனினும், அது மாற்றப்பட்டுவிட்டது (மன்ஸூக்). ஏனெனில், தயம்மும் குறித்த வசனம் அருளப்பட்டபோது செய்யப்பட்ட முதல் தயம்மும் இதுதான் என்று அம்மார் (ரழி) அவர்களே அறிவித்துள்ளார்கள். அதன் பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் செய்த ஒவ்வொரு தயம்மும், இதற்கு மாற்றமாகவே (மணிக்கட்டு வரை மட்டும்) அமைந்திருந்தது. எனவே, பிந்தைய முறையே இந்த (ஆரம்ப) முறையை மாற்றியமைத்ததாகும்."

மேலும் இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள், முகத்திற்கும் இரு முன் கைகளுக்கும் (மணிக்கட்டு வரை மட்டும்) தயம்மும் செய்யுமாறு தமக்குக் கட்டளையிட்டார்கள் என அம்மார் (ரழி) அவர்கள் வாயிலாகவே (மற்றொரு அறிவிப்பில்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له