இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

4103சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ سَهْمٍ، - رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ - قَالَ نَزَلْتُ عَلَى أَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ وَهُوَ طَعِينٌ فَأَتَاهُ مُعَاوِيَةُ يَعُودُهُ فَبَكَى أَبُو هَاشِمٍ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ مَا يُبْكِيكَ أَىْ خَالِ أَوَجَعٌ يُشْئِزُكَ أَمْ عَلَى الدُّنْيَا فَقَدْ ذَهَبَ صَفْوُهَا قَالَ عَلَى كُلٍّ لاَ وَلَكِنْ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَهِدَ إِلَىَّ عَهْدًا وَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ تَبِعْتُهُ قَالَ ‏ ‏ إِنَّكَ لَعَلَّكَ تُدْرِكُ أَمْوَالاً تُقْسَمُ بَيْنَ أَقْوَامٍ وَإِنَّمَا يَكْفِيكَ مِنْ ذَلِكَ خَادِمٌ وَمَرْكَبٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏ ‏ ‏.‏ فَأَدْرَكْتُ فَجَمَعْتُ ‏.‏
ஸமுரா பின் ஸஹ்ம் – (அபூ வாயிலின்) சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் – அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அபூஹாஷிம் பின் உத்பா (ரழி) அவர்களிடம் தங்கினேன். அப்போது அவர் (பிளேக் போன்ற) நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார். முஆவியா (ரழி) அவர்கள் அவரை நலம் விசாரிக்க வந்தார்கள். அப்போது அபூஹாஸிம் (ரழி) அவர்கள் அழுதார்கள். முஆவியா (ரழி) அவர்கள், 'என் தாய்மாமாவே! ஏன் அழுகிறீர்கள்? வலி ஏதேனும் உங்களைத் துன்புறுத்துகிறதா? அல்லது இந்த உலகத்தின் மீதான (கவலையா)? அதன் சிறந்த இன்பங்கள் தான் சென்றுவிட்டனவே!' என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், 'இவை எதற்கும் இல்லை. ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு ஓர் அறிவுரை வழங்கினார்கள். அதை நான் பின்பற்றியிருக்க வேண்டுமே என்று நான் விரும்புகிறேன். அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: "மக்களுக்கிடையே செல்வம் பங்கிடப்படுவதை நீர் காணும் காலம் வரலாம். அப்போது அதிலிருந்து உனக்குப் போதுமானது ஒரு பணியாளரும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (பயன்படுத்த) ஒரு வாகனமுமே ஆகும்." (என்று கூறினார்கள்). அந்தக் காலத்தை நான் அடைந்தேன்; ஆனால் நான் (செல்வத்தைச்) சேகரித்துவிட்டேன்' என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
15664முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍقَالَ دَخَلَ مُعَاوِيَةُ عَلَى خَالِهِ أَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ يَعُودُهُ قَالَ فَبَكَى قَالَ فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ مَا يُبْكِيكَ يَا خَالُ؟ أَوَجَعًا يُشْئِزُكَ أَمْ حِرْصًا عَلَى الدُّنْيَا؟ قَالَ فَقَالَ فَكُلًّا لَا وَلَكِنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ عَهِدَ إِلَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا هَاشِمٍ لَعَلَّكَ أَنْ تُدْرِكَ أَمْوَالًا يُؤْتَاهَا أَقْوَامٌ وَإِنَّمَا يَكْفِيكَ مِنْ جَمْعِ الْمَالِ خَادِمٌ وَمَرْكَبٌ فِي سَبِيلِ اللهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَإِنِّي أُرَانِي قَدْ جَمَعْتُ
ஷகீக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஆவியா (ரழி) அவர்கள் தமது தாய்மாமா அபூஹாஷிம் பின் உத்பா (ரழி) அவர்களை (உடல்நலம்) விசாரிக்கச் சென்றார்கள். அப்போது (அபூஹாஷிம் ரழி) அவர்கள் அழுதார்கள். முஆவியா (ரழி) அவர்கள், "என் தாய்மாமாவே! உங்களை அழச் செய்வது எது? உங்களை (அமைதியிழக்கச் செய்து) வாட்டும் வலியா? அல்லது உலகத்தின் மீதான ஆசையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு (அபூஹாஷிம் ரழி) அவர்கள், "அவை இரண்டுமே இல்லை; மாறாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் எங்களுக்கு ஒரு வாக்குறுதியை (அறிவுரையை) வழங்கியிருந்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அபூஹாஷிமே! மக்களுக்குப் பல செல்வங்கள் வழங்கப்படும் (ஒரு காலத்தை) நீங்கள் அடையக்கூடும். (அப்போது) செல்வத்தைச் சேகரிப்பதிலிருந்து உங்களுக்கு ஒரு பணியாளரும், கண்ணியமும் மேன்மையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் பாதையில் (பயணிப்பதற்கான) ஒரு வாகனமும் மட்டுமே போதுமானதாகும்.' ஆனால், நான் (இப்போது அதைவிட அதிகமாகவே செல்வத்தைச்) சேகரித்துவிட்டதாகக் கருதுகிறேன் (அதனால் தான் அழுகிறேன்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ளயீஃப் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது)
إسناده ضعيف
22496முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ شَقِيقٍ حَدَّثَنَا سَمُرَةُ بْنُ سَهْمٍ قَالَ نَزَلْتُ عَلَى أَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ وَهُوَ طَعِينٌ فَدَخَلَ عَلَيْهِ مُعَاوِيَةُ يَعُودُهُ فَبَكَى فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ مَا يُبْكِيكَ؟ أَوَجَعٌ يُشْئِزُكَ أَمْ عَلَى الدُّنْيَا؟ فَقَدْ ذَهَبَ صَفْوُهَا فَقَالَ عَلَى كُلٍّ لَا وَلَكِنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ عَهِدَ إِلَيَّ عَهْدًا فَوَدِدْتُ أَنِّي اتَّبَعْتُهُ إِنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ قَالَ لَعَلَّكَ أَنْ تُدْرِكَ أَمْوَالًا تُقْسَمُ بَيْنَ أَقْوَامٍ وَإِنَّمَا يَكْفِيكَ مِنْ جَمْعِ الْمَالِ خَادِمٌ وَمَرْكَبٌ فِي سَبِيلِ اللهِ فَوَجَدْتُ فَجَمَعْتُ
சமுரா பின் சஹ்ம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அபூஹாஷிம் பின் உத்பா (ரழி) அவர்கள் (பிளேக் நோயால்) பாதிக்கப்பட்டிருந்தபோது, நான் அவர்களிடம் தங்கியிருந்தேன். அப்போது அவர்களை நலம் விசாரிக்க முஆவியா (ரழி) அவர்கள் வந்தார்கள். (அந்நேரத்தில்) அபூஹாஸிம் (ரழி) அவர்கள் அழுதார்கள். முஆவியா (ரழி) அவர்கள் அவரிடம், "உங்களை அழச் செய்வது எது? உங்களை (அமைதியிழக்கச் செய்து) நிலைகுலையச் செய்யும் வலியா? அல்லது உலகத்தின் மீதான (ஆசையா)? உலகத்தின் இன்பங்கள் எல்லாம் (உங்களை விட்டு) நீங்கிவிட்டனவே!" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூஹாஷிம் (ரழி) அவர்கள், "இவை எதுவுமில்லை. மாறாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு ஓர் உடன்படிக்கையை (அறிவுரையை) வழங்கியிருந்தார்கள். நான் அதைப் பின்பற்றி நடந்திருக்க வேண்டும் என இப்போது விரும்புகிறேன். 'மக்களிடையே செல்வங்கள் பங்கிடப்படும் ஒரு காலத்தை நீ அடையக்கூடும். (அப்போது) நீ சேகரிக்கும் செல்வங்களில், உனக்கு ஒரு சேவகனும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (பயன்படுத்த) ஒரு வாகனமும் மட்டுமே போதுமானதாகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். ஆனால், நான் (செல்வத்தைக்) கண்டேன்; (அவற்றைச்) சேகரித்தும் விட்டேன்!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ளயீஃப் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது)
إسناده ضعيف
668ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ سَهْمٍ قَالَ نَزَلْتُ عَلَى أَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَهُوَ مَطْعُونٌ فَأَتَاهُ مُعَاوِيَةُ يَعُودُهُ فَبَكَى أَبُو هَاشِمٍ فقَالَ مُعَاوِيَةُ مَا يُبْكِيكَ أَيْ خَالِ؟ أَوَجَعٌ أَمْ عَلَى الدُّنْيَا؟ فَقَدْ ذَهَبَ صَفْوُهَا فقَالَ عَلَى كُلٍّ لَا وَلَكِنْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَهِدَ إِلَيَّ عَهْدًا وَوَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ تَبِعْتُهُ قَالَ «إِنَّكَ لَعَلَّكَ أَنْ تُدْرِكَ أَمْوَالًا تُقَسَّمُ بَيْنَ أَقْوَامٍ وَإِنَّمَا يَكْفِيكَ مِنْ ذَلِكَ خَادِمٌ وَمَرْكَبٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» فَأَدْرَكْتُ وَجَمَعْتُ
சமுரா பின் சஹ்ம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(மரணத் தறுவாயில் அல்லது பிளேக் நோயால்) பாதிக்கப்பட்டிருந்த அபூஹாஷிம் பின் உத்பா பின் ரபீஆ (ரழி) அவர்களிடம் நான் சென்றேன். அப்போது முஆவியா (ரழி) அவர்கள் அவரை உடல்நலம் விசாரிக்க வந்தார்கள். (அவரைப் பார்த்ததும்) அபூஹாஸிம் (ரழி) அவர்கள் அழுதார்கள். முஆவியா (ரழி) அவர்கள் அவரிடம், "என் தாய்மாமனே! நீங்கள் ஏன் அழுகிறீர்கள்? (உடல்) வலியினாலா? அல்லது இந்த உலகத்தின் (மீதுள்ள ஆசையினாலா)? அதன் இன்பங்கள் (ஏற்கனவே) சென்றுவிட்டனவே!" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "இவை எதற்காகவும் (நான் அழவில்லை). மாறாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு ஒரு வாக்குறுதியை (அறிவுரையை) வழங்கினார்கள்; அதை நான் (முழுமையாகப்) பின்பற்றியிருக்க வேண்டுமே என்று விரும்புகிறேன். அவர்கள் (என்னிடம்) கூறினார்கள்: 'நிச்சயமாக நீ மக்களிடையே செல்வங்கள் பங்கிடப்படும் ஒரு காலத்தை அடைவாய். அப்போது அந்தச் செல்வத்திலிருந்து உனக்கு ஒரு சேவகனும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (பயணம் செய்ய) ஒரு வாகனமும் போதுமானதாகும்.' (ஆனால்) நான் அந்த (செல்வம் பெருகிய) காலத்தை அடைந்தேன், (தேவைக்கு அதிகமாகச் செல்வத்தைச்) சேர்த்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் லிகைரிஹி (பிற காரணங்களால் 'ஹஸன்' எனும் நிலையை அடைந்தது)
حسن لغيره