அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், ""எனக்காக (குர்ஆனை) ஓதுங்கள்,"" என்று கூறினார்கள். நான், ""அது தங்களுக்குத்தானே வஹீயாக (இறைச்செய்தியாக) அருளப்பட்டது? அப்படியிருக்க நான் தங்களுக்கு ஓதிக் காண்பிக்கவா?"" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ""நான் மற்றவர்களிடமிருந்து (குர்ஆனை) கேட்பதை விரும்புகிறேன்,"" என்று கூறினார்கள். எனவே நான் சூரா அந்-நிஸாவை, ""ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் (அவர்களின் நபிமார்களாகிய) சாட்சியை நாம் கொண்டுவந்து, இவர்களுக்கு எதிராக உம்மை (முஹம்மது (ஸல்) அவர்களே) சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போது (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?" (4:41)"" என்ற வசனத்தை அடையும் வரை ஓதினேன். அப்போது அவர்கள், ""நிறுத்துங்கள்!"" என்று கூறினார்கள். (நான் பார்த்தபோது) அவர்களின் கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பி வழிந்து கொண்டிருந்தன.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு குர்ஆனை ஓதிக் காட்டுவீராக" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! குர்ஆன் தங்கள் மீதே அருளப்பட்டிருக்க, நான் தங்களுக்கு ஓதிக் காட்டுவதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் அதை மற்றவரிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

எனவே நான் அந்நிஸா அத்தியாயத்தை (அதாவது, குர்ஆனின் நான்காவது அத்தியாயத்தை) ஓதத் தொடங்கினேன்.
"ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின் வஜிஃனா பிக அலா ஹாவுலாயி ஷஹீதா"
(பொருள்: ஒவ்வொரு சமுதாயத்திலிருந்தும் நாம் ஒரு சாட்சியை கொண்டு வந்து, உங்களை இவர்களுக்கு எதிராக சாட்சியாக கொண்டு வரும்போது அப்போது நிலைமை எப்படி இருக்கும்?) (அந்நிஸா அத்தியாயம் 4:41)

என்ற வசனத்தை நான் அடைந்தபோது, நான் என் தலையை உயர்த்தினேன்; அல்லது எனக்குப் பக்கத்தில் இருந்தவர் (சைகை செய்து) என்னைத் தொட்டார், அதனால் நான் என் தலையை உயர்த்தினேன். அப்போது நபியவர்களின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருப்பதை நான் கண்டேன்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத்) (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "எனக்கு சூரத்துந் நிஸாவை ஓதிக்காட்டுவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "தங்கள் மீதே அது அருளப்பட்டிருக்க, தங்களுக்கே நான் அதை ஓதிக்காட்டுவதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் அதை மற்றவர்களிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
எனவே நான் அவர்களுக்கு ஓதிக்காட்டினேன். 'ஃபகைஃப இதா ஜிஃனா மின் குல்லி உம்மத்தின் பிஷஹீதின்' (ஒவ்வொரு சமூகத்திலிருந்தும் நாம் ஒரு சாட்சியை கொண்டுவரும்போது (அவர்களின் நிலை) எப்படி இருக்கும்?) என்ற இறைவசனத்தை நான் அடைந்தபோது, நான் என் தலையை உயர்த்தினேன். அப்போது அவர்களின் இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது.