அப்துல்லாஹ் பின் மஃகில் கூறியதாவது:
நான் கஅப் பின் உஜ்ரா (ரலி) அவர்களுடன் அமர்ந்து, அவரிடம் ‘ஃபித்யா’ (பரிகாரம்) குறித்துக் கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "இது (இச்சட்டம்) குறிப்பாக என் விஷயத்தில்தான் அருளப்பட்டது; ஆயினும் இது உங்கள் அனைவருக்கும் பொதுவானதாகும்.
என் முகத்தில் பேன்கள் உதிர்ந்துகொண்டிருந்த நிலையில் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு செல்லப்பட்டேன்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உனது வேதனை (அல்லது சிரமம்) நான் பார்க்கும் இந்த அளவுக்கு எட்டியிருக்கும் என்று நான் கருதவில்லை. உன்னிடம் (பரிகாரமாக அறுத்துப் பலியிட) ஓர் ஆடு உள்ளதா?"
நான் "இல்லை" என்று பதிலளித்தேன்.
அதற்கு அவர்கள், "மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்பீராக! அல்லது ஆறு ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பீராக! ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் அரை ‘ஸா’ (அளவு உணவு) வீதம் (வழங்க வேண்டும்)" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் மஃகில் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் கஅப் பின் உஜ்ரா (ரலி) அவர்களுடன் இப்பள்ளிவாசலில் - அதாவது கூஃபா பள்ளிவாசலில் - அமர்ந்திருந்தபோது, அவரிடம் பரிகாரம் (ஃபித்யா) குறித்து (அதன் ஒரு வழி நோன்பு என்பதால்) கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் முகத்தில் பேன்கள் உதிர்ந்து கொண்டிருக்க, நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு செல்லப்பட்டேன். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உனக்குத் துன்பம் இந்த அளவுக்கு எட்டியிருக்கும் என்று நான் கருதவில்லை; உன்னிடம் (அறுப்பதற்கு) ஓர் ஆடு இருக்குமா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'இல்லை' என்று சொன்னேன்.

அதற்கு அவர்கள், 'மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்பீராக! அல்லது ஆறு ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பீராக! ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் அரை 'ஸாஉ' உணவு வீதம் கொடுப்பீராக! மேலும் உமது தலையை மழித்துக்கொள்வீராக!' என்று கூறினார்கள். ஆகவே, (இச்சட்டம்) குறிப்பாக எனக்காகவும், பொதுவாக உங்கள் அனைவருக்கும் அருளப்பட்டது."

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஅகில் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் கஅப் இப்னு உஜ்ரா (ரழி) அவர்களுடன் பள்ளிவாசலில் அமர்ந்திருந்தபோது, (அல்-குர்ஆன் 2:196 இல் உள்ள) "{ஃபஃபித்யதுன் மின் சியா மின் அவ் ஸதகதின் அவ் நுஸுக்} - (அதற்குப்) பரிகாரமாக நோன்பு அல்லது தர்மம் அல்லது குர்பானி கொடுக்க வேண்டும்" என்ற இந்த வசனத்தைப் பற்றி அவரிடம் கேட்டேன்.

கஅப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அது என்னைக் குறித்து அருளப்பட்டது. என் தலையில் எனக்கு (பேன்) தொல்லை இருந்தது. என் முகத்தின் மீது பேன்கள் உதிர்ந்து கொண்டிருந்த நிலையில் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு செல்லப்பட்டேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நான் பார்ப்பது போல் உனக்கு இவ்வளவு துன்பம் எட்டியிருக்கும் என்று நான் நினைக்கவில்லை. (பரிகாரமாகச் செலுத்த) உன்னிடம் ஒரு ஆடு இருக்கிறதா?' நான் கூறினேன்: 'இல்லை.'

அப்போது, '{ஃபஃபித்யதுன் மின் சியா மின் அவ் ஸதகதின் அவ் நுஸுக்}' என்ற இந்த வசனம் அருளப்பட்டது."

மேலும் அவர் (விளக்கிக்) கூறினார்: "நோன்பு என்பது மூன்று நாட்கள்; தர்மம் என்பது ஆறு ஏழைகளுக்கு, ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் அரை ‘ஸா’ அளவு உணவு (வழங்குவது); குர்பானி என்பது ஒரு ஆடு ஆகும்."