حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنِي عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ هِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ، قَذَفَ امْرَأَتَهُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشَرِيكِ بْنِ السَّحْمَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْبِيِّنَةَ وَإِلاَّ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ " . قَالَ فَقَالَ هِلاَلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا رَأَى أَحَدُنَا رَجُلاً عَلَى امْرَأَتِهِ أَيَلْتَمِسُ الْبَيِّنَةَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْبَيِّنَةَ وَإِلاَّ حَدٌّ فِي ظَهْرِكَ " . قَالَ فَقَالَ هِلاَلٌ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنِّي لَصَادِقٌ وَلَيَنْزِلَنَّ فِي أَمْرِي مَا يُبَرِّئُ ظَهْرِي مِنَ الْحَدِّ فَنَزَلَ : (والَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلاَّ أَنْفُسُهُمْ ) فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ : ( والْخَامِسَةَ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ ) قَالَ فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمَا فَجَاءَا فَقَامَ هِلاَلُ بْنُ أُمَيَّةَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ " . ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ فَلَمَّا كَانَتْ عِنْدَ الْخَامِسَةِ : ( أنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنَ الصَّادِقِينَ ) قَالُوا لَهَا إِنَّهَا مُوجِبَةٌ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَتَلَكَّأَتْ وَنَكَسَتْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنْ سَتَرْجِعُ فَقَالَتْ لاَ أَفْضَحُ قَوْمِي سَائِرَ الْيَوْمِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَبْصِرُوهَا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ سَابِغَ الأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِشَرِيكِ بْنِ السَّحْمَاءِ " . فَجَاءَتْ بِهِ كَذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْلاَ مَا مَضَى مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَكَانَ لَنَا وَلَهَا شَأْنٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ وَهَكَذَا رَوَى عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَرَوَاهُ أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ مُرْسَلاً وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ .
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரலி), நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தம் மனைவி ஷரீக் பின் சஹ்மாவுடன் (விபச்சாரம் செய்ததாக) குற்றஞ்சாட்டினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆதாரம் வேண்டும்! இல்லாவிட்டால் உமது முதுகில் தண்டனை (விழும்)" என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு ஹிலால் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நம்மில் ஒருவர் ஓர் ஆணைத் தம் மனைவியுடன் பார்த்தால், அவர் சாட்சியைத் தேடிச் செல்லவேண்டுமா?" என்று கேட்டார். (ஆனாலும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆதாரம் வேண்டும்! இல்லாவிட்டால் உமது முதுகில் தண்டனை (விழும்)" என்றே சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
அப்போது ஹிலால் (ரலி), "சத்தியத்துடன் உங்களை அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நான் உண்மையே சொல்கிறேன். என் முதுகைத் தண்டனையிலிருந்து காப்பாற்றக்கூடிய ஒரு விஷயத்தை என் விவகாரத்தில் அல்லாஹ் நிச்சயம் அருளுவான்" என்று கூறினார். அப்போது, "தம் மனைவியர் மீது (விபச்சாரம் செய்ததாகக்) குற்றஞ்சாட்டி, தங்களைத் தவிர வேறு சாட்சிகள் தம்மிடம் இல்லையென்றால்..." (24:6) என்று தொடங்கி, "அவன் உண்மையாளனாக இருந்தால், அவள் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும்" (24:9) என்பது வரையிலான வசனங்கள் அருளப்பெற்றன.
ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் (விசாரணைக்காக) அவ்விருவரையும் அழைத்தார்கள். இருவரும் வந்தனர். ஹிலால் பின் உமைய்யா (ரலி) எழுந்து (நான்கு முறை சத்தியம் செய்து) சாட்சியம் அளித்தார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் ஒருவர் பொய்யர் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். எனவே, உங்களில் எவரேனும் பாவமன்னிப்பு கோருபவர் உண்டா?" என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.
பிறகு அந்தப் பெண் எழுந்து (நான்கு முறை) சாட்சியம் அளித்தார். ஐந்தாவது முறையாக, "(என் கணவன்) உண்மையாளனாக இருந்தால், என்மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகட்டும்" என்று சொல்ல வேண்டிய இடம் வந்தபோது, (அங்கிருந்தவர்கள்) "நிச்சயமாக இது (அல்லாஹ்வின் கோபத்தை) அவசியமாக்கிவிடும்" என்று அவரிடம் கூறினார்கள்.
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: உடனே அப்பெண் தயங்கினார்; பின்வாங்கினார். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர் (குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு) திரும்பிவிடுவார் என நாங்கள் எண்ணினோம். ஆனால் அவர், "எஞ்சிய வாழ்நாள் முழுவதும் என் சமூகத்தாரை நான் இழிவுபடுத்தமாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டு (ஐந்தாவது முறையாகவும் சத்தியம்) செய்தார்.
பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவரைக் கவனியுங்கள்! அவர் மையிட்ட கண்களுடனும், பெரிய பிட்டங்களுடனும், சதைப் பிடிப்பான கால்களுடனும் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால் அது ஷரீக் பின் சஹ்மாவுக்குரியதாகும்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் (அந்த அடையாளங்களுடன்) குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தார்.
ஆகவே நபி (ஸல்) அவர்கள், "மகத்துவமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (இது குறித்து) ஏற்கனவே முடிவு செய்யப்படாமல் இருந்திருந்தால், எனக்கும் அவளுக்கும் இடையே ஒரு பெரும் விவகாரம் (தண்டனை நடவடிக்கை) இருந்திருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.