ஹிலால் இப்னு யஸாஃப் கூறினார்:
நாங்கள் சுவைத் இப்னு முகர்ரின் (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் தங்கியிருந்தோம். எங்களுடன் முன்கோபியான ஒரு முதியவர் இருந்தார். அவருடன் ஒரு அடிமைப் பெண் இருந்தாள். அவர் அவளுடைய முகத்தில் அறைந்துவிட்டார். அந்த நாளை விட சுவைத் (ரழி) அவர்கள் மிகவும் கடுமையாகக் கோபப்பட்டதை நான் பார்த்ததில்லை.

அவர் கூறினார்: "அவளுடைய கண்ணியமான முகத்தைத் தவிர (வேறு எங்கும் அடிக்க) உனக்கு இயலவில்லையா? முகர்ரினுடைய மக்களாகிய நாங்கள் ஏழு பேர் இருந்தோம்; எங்களிடம் ஒரே ஒரு பணியாளர் மட்டுமே இருந்தாள். எங்களில் இளையவர் அவளுடைய முகத்தில் அறைந்துவிட்டார். (அதையறிந்த) நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளை விடுவிக்குமாறு எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்."

சுவைத் இப்னு முகர்ரின் அல்-முஸனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “நிச்சயமாக நாங்கள் ஏழு சகோதரர்களாக இருந்தோம். எங்களுக்கு ஒரேயொரு அடிமைப் பெண்ணைத் தவிர வேறு வேலையாள் (அடிமை) இல்லாத நிலையில், எங்களில் ஒருவர் அவளை அறைந்துவிட்டார் (அவளது முகத்தில் அறைந்தார்). எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளை விடுதலை செய்யுமாறு எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.”