அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

பேரீச்சம்பழ அறுவடைக் காலத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பேரீச்சம்பழங்கள் கொண்டு வரப்படுவது வழக்கம். இவர் தமது பேரீச்சம்பழத்துடனும், அவர் தமது பேரீச்சம்பழத்துடனும் வருவார்கள். இறுதியில் அவரிடம் (பேரீச்சம்பழங்களின்) ஒரு குவியலே சேர்ந்துவிடும். அப்போது அல்-ஹஸன் (ரழி) அவர்களும் அல்-ஹுஸைன் (ரழி) அவர்களும் அந்தப் பேரீச்சம்பழங்களுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர் ஒரு பேரீச்சம்பழத்தை எடுத்துத் தம் வாயில் போட்டுக் கொண்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பார்த்து, அதை அவர் வாயிலிருந்து வெளியே எடுத்துவிட்டு, “முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தார் தர்மப் பொருளை (ஸதக்காவை) உண்ண மாட்டார்கள் என்பது உனக்குத் தெரியாதா?” என்று கேட்டார்கள்.

முஃமின்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மரணத்திற்குப் பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்களின் புதல்வி ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ் (தன் தூதருக்கு) வழங்கியிருந்த ‘ஃபை’ (போரிடாமல் கிடைத்த செல்வம்) நிதியிலிருந்து நபி (ஸல்) அவர்கள் விட்டுச் சென்றவற்றில் தமக்குரிய வாரிசுரிமைப் பங்கைத் தருமாறு அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களிடம், “நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுரிமை விட்டுச் செல்வதில்லை; நாங்கள் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மமே (ஸதகா)’ என்று கூறியுள்ளார்கள்” என்று சொன்னார்கள்.

ஆகவே, ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் கோபமடைந்து, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களை விட்டும் ஒதுங்கிக் கொண்டார்கள்; தாம் இறக்கும் வரை அவர்களுடன் பேசாத நிலையிலேயே இருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு ஆறு மாதங்கள் ஃபாத்திமா (ரழி) உயிர் வாழ்ந்தார்கள்.

கைபர், ஃபதக் மற்றும் மதீனாவிலிருந்த (நபி (ஸல்) அவர்களின்) தர்மச் சொத்து (ஸதகா) ஆகியவற்றிலிருந்து, நபி (ஸல்) அவர்கள் விட்டுச் சென்றவற்றில் தனது பங்கை ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டு வந்தார்கள்.

ஆனால், அவற்றை ஃபாத்திமாவிடம் ஒப்படைக்க அபூபக்கர் (ரழி) மறுத்துவிட்டார்கள். மேலும், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செய்து வந்த எதையும் நான் செய்யாமல் விடுவதாக இல்லை; நிச்சயமாக நான் (அவரின்) வழிமுறையில் எதையேனும் விட்டுவிட்டால் வழிதவறிவிடுவேனோ என்று அஞ்சுகிறேன்” என்று கூறினார்கள்.

(பிறகு) மதீனாவிலிருந்த தர்மச் சொத்தை உமர் (ரழி) அவர்கள் அலீ (ரழி) மற்றும் அப்பாஸ் (ரழி) ஆகியோரிடம் ஒப்படைத்தார்கள். ஆனால் கைபர் மற்றும் ஃபதக் ஆகியவற்றை உமர் (ரழி) (தம்மிடமே) வைத்துக்கொண்டார்கள். மேலும் அவர், “இவ்விரண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்துக்களாகும். தமக்கு ஏற்படும் பொறுப்புகளுக்கும், அவசரத் தேவைகளுக்கும் நபி (ஸல்) அவர்கள் இவற்றை பயன்படுத்தி வந்தார்கள். இவற்றின் விவகாரம் (ஆட்சியாளராக) பொறுப்பேற்றிருப்பவரைச் சாரும்” என்று கூறினார்.
(அறிவிப்பாளர் கூறினார்:) "இன்றுவரை அச்சொத்துக்கள் அவ்வாறே உள்ளன."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் ஆளனுப்பி, நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் (போரிடாமலேயே) அளித்த 'ஃபைஃ' செல்வத்திலிருந்து தங்களுக்குச் சேரவேண்டிய வாரிசுரிமைப் பங்கைக் கேட்டார்கள். மதீனாவிலிருந்த நபி (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்து (ஸதக்கா), ஃபதக் (தோட்டம்) மற்றும் கைபர் போரில் கிடைத்த 'குமுஸ்' (ஐந்தில் ஒரு பங்கு) நிதியில் எஞ்சியிருந்தவை ஆகியவற்றை அவர்கள் (தமக்குத் தருமாறு) கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுகளை விட்டுச் செல்வதில்லை; நாங்கள் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மம் (ஸதக்கா) ஆகும். ஆனால் முஹம்மதுடைய குடும்பத்தார் இந்தச் செல்வத்திலிருந்து (தங்களின் தேவைக்கு) உண்ணலாம். (அல்லாஹ்வின் செல்வமான) இதில் உண்பதைத் தாண்டி (சொந்தமாக்கிக் கொள்ள) அவர்களுக்கு உரிமையில்லை' என்று கூறியுள்ளார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் இந்தத் தர்மச் சொத்துகள் (ஸதக்கா) எந்நிலையில் இருந்தனவோ, அதிலிருந்து சிறிதளவும் நான் மாற்றமாட்டேன். மேலும், இதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு செயல்பட்டார்களோ, அவ்வாறே நானும் நிச்சயமாகச் செயல்படுவேன்."

பிறகு அலீ (ரழி) அவர்கள் (இறைவனைப் போற்றி) ஷஹாதத் மொழிந்தார்கள். பிறகு, "அபூபக்ர் அவர்களே! நிச்சயமாக உங்களின் சிறப்பை நாங்கள் அறிந்துள்ளோம்" என்று கூறினார்கள். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடனான தங்களின் உறவுமுறையையும் தங்களின் உரிமையையும் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள்.

அப்போது அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் பேசுகையில், "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! என் உறவினர்களுடன் உறவைப் பேணுவதை விட, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் உறவினர்களுடன் உறவைப் பேணுவதையே நான் அதிகம் விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களும் அல்-அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் ஃபதக் நிலத்தையும் கைபரிலிருந்து கிடைத்த அவரின் பங்கையும் தங்களது வாரிசுரிமையாகக் கோரினார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'எங்களுக்கு வாரிசுரிமை கிடையாது; நாம் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மமாகும். ஆனால், முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தினர் இந்தச் செல்வத்திலிருந்து புசித்துக் கொள்ளலாம்’ என்று கூறுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, என்னுடைய உறவினர்களுடன் உறவைப் பேணுவதை விட, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் உறவினர்களுடன் உறவைப் பேணுவதையே நான் அதிகம் விரும்புகிறேன்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் மகள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் ஆளனுப்பி, மதீனாவிலும் ஃபதக்கிலும் அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு வழங்கியிருந்த (போரின்றி கிடைத்த) ‘ஃபைஉ’ செல்வத்திலிருந்தும், கைபர் போரில் கிடைத்த ஐந்தில் ஒரு பங்கின் (குமுஸ்) எஞ்சியதிலிருந்தும் நபி (ஸல்) அவர்களின் வாரிசுச் சொத்தைத் தமக்குத் தருமாறு கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி), “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘எங்களுக்கு யாரும் வாரிசாக முடியாது; நாங்கள் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மமே (சதகா) ஆகும். முஹம்மதுடைய குடும்பத்தார் இந்தச் செல்வத்திலிருந்து (தங்கள் தேவைகளுக்கு) உண்ணலாம்’ என்று கூறியுள்ளார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மப்பொருள் (சதகா) எந்நிலையில் இருந்ததோ, அதில் எதையும் நான் மாற்றமாட்டேன். அவர்கள் இதில் எவ்வாறு செயல்பட்டார்களோ, அவ்வாறே நானும் செயல்படுவேன்” என்று கூறி, ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களிடம் எதையும் ஒப்படைக்க மறுத்துவிட்டார்கள்.

இதனால் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) மீது கோபங்கொண்டு, அவர்களிடமிருந்து விலகியிருந்தார்கள். தாம் இறக்கும் வரை அவர்களுடன் பேசவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு ஆறு மாதங்கள் ஃபாத்திமா (ரழி) வாழ்ந்தார்கள். அவர்கள் இறந்தபோது, அவர்களின் கணவர் அலீ (ரழி) அவர்கள், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்காமலேயே இரவில் அவர்களை நல்லடக்கம் செய்து, அவர்களே ஜனாஸா தொழுகையையும் நடத்தினார்கள்.

ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் உயிருடன் இருந்தவரை மக்களிடத்தில் அலீ (ரழி) அவர்களுக்கு ஒரு தனி மரியாதை இருந்தது. ஃபாத்திமா (ரழி) இறந்த பிறகு, மக்களின் முகங்களில் (தம்மீதிருந்த மரியாதையில்) மாற்றத்தை அலீ (ரழி) உணர்ந்தார்கள். எனவே, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுடன் சமரசம் செய்துகொள்ளவும், விசுவாசப் பிரமாணம் (பைஅத்) செய்யவும் நாடினார்கள். (நபி (ஸல்) அவர்கள் இறந்து) அந்த மாதங்களில் அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்கு விசுவாசப் பிரமாணம் செய்யாமல் இருந்தார்கள்.

அலீ (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்கு, “எங்களிடம் வாருங்கள்; ஆனால், உமர் வர வேண்டாம்” என்று ஆளனுப்பினார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள் அங்கு கலந்துகொள்வதை அவர்கள் விரும்பவில்லை. ஆனால் உமர் (ரழி) அவர்கள் (அபூபக்ர் அவர்களிடம்), “இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நீங்கள் தனியாக அவர்களிடம் செல்லக்கூடாது” என்றார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி), “அவர்கள் எனக்கு என்ன செய்துவிடுவார்கள்? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் அவர்களிடம் செல்வேன்” என்று கூறிவிட்டு, அவர்களிடம் சென்றார்கள்.

அலீ (ரழி) அவர்கள் தஷஹ்ஹுத் மொழிந்து, “நாங்கள் உங்களின் சிறப்பையும், அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியிருப்பதையும் நன்கு அறிவோம். அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய நன்மையில் நாங்கள் பொறாமை கொள்ளவில்லை. ஆயினும், (ஆட்சித் தலைமை) விஷயத்தில் நீங்கள் எங்களைக் கலந்தாலோசிக்காமல் நீங்களே முடிவு செய்துவிட்டீர்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடனான எங்கள் நெருங்கிய உறவின் காரணமாக, இவ்விஷயத்தில் எங்களுக்குப் பங்கு உண்டு என்று நாங்கள் கருதினோம்” என்று கூறினார்கள். இதைக் கேட்டதும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது.

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் பேசும்போது, “என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! என் உறவுகளைப் பேணுவதை விட, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் உறவுகளைப் பேணுவதே எனக்கு மிகவும் விருப்பமானது. இந்தச் சொத்து விஷயத்தில் எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட பிணக்கைப் பொறுத்தவரை, இதில் நன்மையானதைச் செய்வதில் நான் சற்றும் குறைவு வைக்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எதைச் செய்யக் கண்டேனோ, அதைச் செய்வதை நான் கைவிடவில்லை” என்றார்கள்.

அப்போது அலீ (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம், “இன்று பிற்பகல் பைஅத் (விசுவாசப் பிரமாணம்) செய்ய வாக்களிக்கிறேன்” என்றார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) லுஹர் தொழுகையை முடித்துவிட்டு மிம்பரில் ஏறி, தஷஹ்ஹுத் மொழிந்து, அலீ (ரழி) அவர்களின் நிலையையும், அவர்கள் பைஅத் செய்யத் தாமதப்படுத்தியதையும், அதற்காக அவர்கள் கூறிய காரணத்தையும் குறிப்பிட்டு (ஏற்றுக்கொண்டதாகப்) பேசினார்கள். பிறகு அலீ (ரழி) அவர்கள் (எழுந்து), இறைவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோரி தஷஹ்ஹுத் மொழிந்து, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் உரிமையைப் பெருமைப்படுத்தினார்கள். மேலும், “நான் அபூபக்ர் மீது கொண்ட பொறாமையினாலோ அல்லது அல்லாஹ் அவருக்கு வழங்கிய சிறப்பை மறுத்தோ இவ்வாறு செய்யவில்லை. மாறாக, இந்த (ஆட்சி) விஷயத்தில் நமக்கும் பங்குண்டு என்று நாங்கள் கருதினோம்; ஆனால், அவர் (எங்களைக் கலந்தாலோசிக்காமல்) முடிவு செய்துவிட்டார். அதனால் எங்களுக்கு வருத்தம் ஏற்பட்டது” என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) முஸ்லிம்கள் இதனால் மகிழ்ச்சியடைந்து, “சரியானதைச் செய்தீர்கள்” என்று கூறினார்கள். அலீ (ரழி) அவர்கள் (சமூகம் ஏற்றுக்கொண்ட) சரியான வழிமுறைக்குத் திரும்பியபோது, முஸ்லிம்கள் அலீ (ரழி) அவர்களுடன் இணக்கமானார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களும் அல் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் சொத்திலிருந்து தங்களுக்குரிய பங்கையும், மேலும் அக்காலத்தில் ஃபதக்கில் உள்ள தங்களின் நிலத்தையும் கைபரில் உள்ள தங்களின் பங்கையும் கேட்டு வந்தார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அவர்களிடம் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'எமது சொத்து வாரிசுரிமையாகப் பெறப்படாது, நாங்கள் எதை விட்டுச் சென்றாலும் அது தர்மமாகச் செலவிடப்படும். ஆயினும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தினர் இந்தச் சொத்திலிருந்து தங்கள் உணவுப் பொருட்களை எடுத்துக் கொள்ளலாம்' என்று கூறுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்." அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் இந்தச் சொத்து தொடர்பாகப் பின்பற்றிய நடைமுறையை நான் கைவிட மாட்டேன்." எனவே ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை விட்டுச் சென்றார்கள், மேலும் அவர்கள் இறக்கும் வரை அவரிடம் பேசவில்லை.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "எங்கள் (தூதர்களின்) சொத்து வாரிசுரிமையாகப் பெறப்படாது, மேலும் நாங்கள் எதை விட்டுச் சென்றாலும், அது தர்மம் ஆகும்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறந்தபோது, நபியவர்களுடைய மனைவியர் தங்களின் வாரிசுப் பங்கைக் கேட்டு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களை அனுப்ப எண்ணினார்கள். அப்போது ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், 'எங்களுடைய சொத்துக்களுக்கு வாரிசுரிமை கிடையாது; நாங்கள் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மம் ஆகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறவில்லையா? என்று கேட்டார்கள்."

நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவர்களின் புதல்வி ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் (போரிடாமல்) வழங்கியிருந்தவற்றிலிருந்து நபி (ஸல்) அவர்கள் விட்டுச் சென்ற சொத்தில் தனது வாரிசுரிமைப் பங்கைத் தமக்கு ஒதுக்கித் தருமாறு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்களிடம், "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுச் சொத்தை விட்டுச் செல்வதில்லை; நாங்கள் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மமேயாகும்' என்று கூறியுள்ளார்கள்" என்று சொன்னார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்): நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின் ஃபாத்திமா (ரலி) ஆறு மாதங்கள் வாழ்ந்தார்கள். ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் கைபர், ஃபதக் மற்றும் மதீனாவிலுள்ள நபி (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்து (சதகா) ஆகியவற்றிலிருந்து தமக்குரிய பங்கைத் தருமாறு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டு வந்தார்கள். ஆனால், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அதை அவர்களுக்குக் கொடுக்க மறுத்துவிட்டார்கள்.

மேலும், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செய்து வந்த எதையும் நான் விட்டுவிடப் போவதில்லை; அதை நிச்சயம் செய்வேன். அவர்களின் வழிமுறையில் எதையேனும் நான் விட்டுவிட்டால் எங்கே நான் வழிதவறி விடுவேனோ என்று அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

மதீனாவிலுள்ள தர்மச் சொத்தைப் பொறுத்தவரை, உமர் (ரலி) அவர்கள் (தமது ஆட்சிக்காலத்தில்) அதை அலீ (ரலி) அவர்களிடமும் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடமும் ஒப்படைத்தார்கள். ஆனால், அதை நிர்வகிப்பதில் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களை அலீ (ரலி) மிகைத்து (தம் பொறுப்பில் எடுத்துக்) கொண்டார்கள்.

ஆனால் கைபர் மற்றும் ஃபதக் ஆகியவற்றை உமர் (ரலி) அவர்கள் (தம்மிடமே) வைத்துக் கொண்டார்கள். மேலும், "இவை இரண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்துக்களாகும். தமக்கு ஏற்படும் அவசரத் தேவைகளுக்கும் பொறுப்புகளுக்கும் (செலவிட) நபி (ஸல்) அவர்கள் இவற்றை ஒதுக்கியிருந்தார்கள். இவற்றின் நிர்வாகம் (இஸ்லாமிய அரசின்) அதிகாரத்தை நிர்வகிப்பவரிடமே இருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்): "அவை இரண்டும் இன்றுவரை அவ்வாறே (நிர்வகிக்கப்பட்டு) உள்ளன."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் வாயிலாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது:
"எங்களிடமிருந்து வாரிசுரிமை பெறப்படமாட்டாது; நாங்கள் விட்டுச் செல்வது ஸதகாவாகும்."

நபியின் மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மகளான ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள், மதீனா மற்றும் ஃபதக்கில் அல்லாஹ் அவருக்கு வழங்கியிருந்ததிலிருந்தும், கைபரின் ஐந்தில் ஒரு பங்கில் மீதியிருந்ததிலிருந்தும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாரிசுரிமையைக் கோரி அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடம் ஒரு தூதரை அனுப்பினார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “எங்களுக்கு வாரிசுரிமை கிடையாது. நாங்கள் விட்டுச் செல்வது அனைத்தும் ஸதகா (தர்மம்) ஆகும்” என்று கூறியுள்ளார்கள். முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தார் இந்தச் சொத்திலிருந்து உண்பார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அது ஸதகாவாக இருந்த அதன் முந்தைய நிலையிலிருந்து நான் அதை மாற்ற மாட்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதைக் கையாண்டது போலவே நானும் அதைக் கையாள்வேன். எனவே, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அதிலிருந்து ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களுக்கு எதையும் கொடுக்க மறுத்துவிட்டார்கள்.

உம்முல் முஃமினீன் ஆயிஷா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள், மதீனாவிலும் ஃபதக்கிலும் இருந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஸதகா (சொத்தையும்), கைபரின் ஐந்திலொரு பங்கில் மீதமிருந்ததையும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: (நபிமார்களான) எங்களுக்கு யாரும் வாரிசாக முடியாது; நாங்கள் விட்டுச் செல்வது எதுவாயினும் அது ஸதகாவாகும். முஹம்மதின் குடும்பத்தினர் இந்தச் சொத்திலிருந்து, அதாவது அல்லாஹ்வின் சொத்திலிருந்து, உண்பார்கள். அவர்கள் தங்களின் வாழ்வாதாரத்திற்குத் தேவையானதை விட அதிகமாக எடுத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள்.