حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الأَحْزَابِ يَنْقُلُ التُّرَابَ وَقَدْ وَارَى التُّرَابُ بَيَاضَ بَطْنِهِ، وَهُوَ يَقُولُ لَوْلاَ أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا. فَأَنْزِلِ السَّكِينَةَ عَلَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا. إِنَّ الأُلَى قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا إِذَا أَرَادُوا فِتْنَةً أَبَيْنَا.
அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்-அஹ்ஸாப் (அதாவது கோத்திரங்கள்) போரின் நாளில் நபி (ஸல்) அவர்கள் மண் சுமந்துகொண்டிருந்ததை நான் கண்டேன், அந்த மண் அவர்களின் வயிற்றின் வெண்மையை மூடியிருந்தது. மேலும் அவர்கள் கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள், "(யா அல்லாஹ்!) நீ இல்லையென்றால் நாங்கள் நேர்வழி பெற்றிருக்க மாட்டோம், தர்மமும் செய்திருக்க மாட்டோம், தொழுதிருக்கவும் மாட்டோம். ஆகவே, எங்கள் மீது அமைதியை இறக்கி வைப்பாயாக. நாங்கள் எதிரிகளைச் சந்திக்கும்போது எங்கள் பாதங்களை உறுதிப்படுத்துவாயாக. நிச்சயமாக, இக்கூட்டத்தினர் எங்களுக்கு எதிராக அத்துமீறியுள்ளனர். அவர்கள் ஒரு குழப்பத்தை நாடினால், நாங்கள் மறுத்துவிடுவோம்."
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَنْقُلُ التُّرَابَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ حَتَّى أَغْمَرَ بَطْنَهُ أَوِ اغْبَرَّ بَطْنُهُ يَقُولُ وَاللَّهِ لَوْلاَ اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا إِنَّ الأُلَى قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا إِذَا أَرَادُوا فِتْنَةً أَبَيْنَا وَرَفَعَ بِهَا صَوْتَهُ أَبَيْنَا أَبَيْنَا.
பரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அகழ் (கந்தக்) போரின் நாளில், அவர்களின் வயிறு (மண்ணால்) மறையும் வரை அல்லது அவர்களின் வயிற்றில் புழுதி படியும் வரை மண் சுமந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது அவர்கள் (பின்வருமாறு கவிதையாகக்) கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள்:
(பொருள்: அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் இல்லாவிட்டால் நாங்கள் நேர்வழி பெற்றிருக்க மாட்டோம்; தர்மம் செய்திருக்கவும் மாட்டோம்; தொழுதிருக்கவும் மாட்டோம். எனவே (யா அல்லாஹ்!) எங்கள் மீது ஸகீனாவை (அமைதியை) இறக்கியருள்வாயாக! நாங்கள் (எதிரிகளைச்) சந்தித்தால் எங்கள் பாதங்களை உறுதிப்படுத்துவாயாக! நிச்சயமாக அவர்கள் எங்கள் மீது அக்கிரமம் புரிந்துவிட்டார்கள். அவர்கள் ஃபித்னாவை (குழப்பத்தை) நாடினால் நாங்கள் மறுப்போம்).
மேலும் "அபைனா! அபைனா!" (நாங்கள் மறுப்போம்! நாங்கள் மறுப்போம்!) என்று (கூறும்போது) நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது குரலை உயர்த்தினார்கள்.