ஸலமா பின் அல்-அக்வா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் (ஃபஜ்ர் தொழுகையின்) முதல் அதானுக்கு முன்பே வெளியேறினேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பால் கறக்கும் ஒட்டகங்கள் 'தீ-கரத்' என்னுமிடத்தில் மேய்ந்து கொண்டிருந்தன. அப்போது அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஔஃப் (ரழி) அவர்களின் அடிமை ஒருவர் என்னைச் சந்தித்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பால் கறக்கும் ஒட்டகங்கள் கவர்ந்து செல்லப்பட்டுவிட்டன" என்று கூறினார். நான், "யார் அவற்றைக் கவர்ந்து சென்றது?" என்று கேட்டேன். அவர், "கதஃபான் கூட்டத்தார்" என்றார். உடனே நான், "யா ஸபாஹா!" (ஆபத்து! ஆபத்து!) என்று மூன்று முறை கூச்சலிட்டேன். மதீனாவின் இரண்டு மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட (பகுதி மக்கள்) கேட்கும் அளவுக்கு சப்தமிட்டேன்.

பிறகு நான் வேகமாக முன்னேறிச் சென்று, அவர்கள் தண்ணீர் எடுத்துக்கொண்டிருந்த நிலையில் அவர்களை அடைந்தேன். நான் அவர்கள் மீது அம்புகளை எய்யத் தொடங்கினேன்; நான் ஒரு (சிறந்த) வில்லாளியாக இருந்தேன். "நான் அல்-அக்வாவுடைய மகன்! இன்று கீழ்மக்களின் (அழிவின்) நாள்!" என்று (கவிதை) பாடியவாறே (தாக்கினேன்). எதுவரை என்றால், அவர்களிடமிருந்து அந்த ஒட்டகங்களை மீட்டேன்; மேலும் அவர்களிடமிருந்து முப்பது புர்தாக்களை (ஆடைகளை) கைப்பற்றினேன்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்களும் மக்களும் அங்கு வந்தார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் நபியே! நான் அந்தக் கூட்டத்தாரைத் தண்ணீர் (எடுக்க விடாமல்) தடுத்துவிட்டேன். அவர்கள் தாகத்துடன் இருக்கிறார்கள். எனவே இப்போது அவர்களை நோக்கி (ஆட்களை) அனுப்புங்கள்" என்று கூறினேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்-அக்வாவின் மகனே! நீர் (அவர்களை) வென்றுவிட்டீர்; எனவே மென்மையாக நடந்துகொள்வீராக!" என்று கூறினார்கள். பிறகு நாங்கள் திரும்பினோம்; மதீனாவிற்குள் நுழையும் வரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னைத் தமது ஒட்டகத்தில் தமக்குப் பின்னால் அமர்த்திக்கொண்டார்கள்.