حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ تَلِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَمَا كَلْبٌ يُطِيفُ بِرَكِيَّةٍ كَادَ يَقْتُلُهُ الْعَطَشُ، إِذْ رَأَتْهُ بَغِيٌّ مِنْ بَغَايَا بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَنَزَعَتْ مُوقَهَا فَسَقَتْهُ، فَغُفِرَ لَهَا بِهِ .
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு நாய் ஒரு கிணற்றைச் சுற்றி அலைந்து கொண்டிருந்தபோது, தாகம் அதைக் கொல்லும் நிலையில் இருந்தது. அப்போது பனூ இஸ்ராயீல் சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த விபச்சாரிகளில் ஒருத்தி அதைக் கண்டாள். உடனே அவள் தனது தோல் காலுறையைக் (அல்லது செருப்பைக்) கழற்றி (அதில் நீர் எடுத்து) அதற்கு நீர் புகட்டினாள். அதன் காரணமாக அவள் மன்னிக்கப்பட்டாள்."