حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ لاَ يَقُلْ أَحَدُكُمْ أَطْعِمْ رَبَّكَ، وَضِّئْ رَبَّكَ، اسْقِ رَبَّكَ. وَلْيَقُلْ سَيِّدِي مَوْلاَىَ. وَلاَ يَقُلْ أَحَدُكُمْ عَبْدِي أَمَتِي. وَلْيَقُلْ فَتَاىَ وَفَتَاتِي وَغُلاَمِي .
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்களில் எவரும் (தமது எஜமானரை நோக்கி), 'உமது ரப்புக்கு (ரப்பக) உணவளியுங்கள், உமது ரப்புக்கு உளூச் செய்ய உதவுங்கள், உமது ரப்புக்கு நீர் கொடுங்கள்' என்று கூற வேண்டாம். மாறாக, (அவர்) 'என் எஜமானர் (ஸைய்யிதீ), என் பாதுகாவலர் (மௌலாய)' என்று கூறட்டும். மேலும், உங்களில் எவரும் (தமது அடிமையைப் பார்த்து), 'என் அடிமை (அப்தீ), என் பெண் அடிமை (அமதீ)' என்று கூற வேண்டாம். மாறாக, (அவர்) 'என் வாலிபர் (ஃபதாயி), என் இளம் பெண் (ஃபதாதீ), என் சிறுவன் (குலாமீ)' என்று கூறட்டும்."