حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَنْ يَمْتَلِئَ جَوْفُ رَجُلٍ قَيْحًا يَرِيهِ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَمْتَلِئَ شِعْرًا .
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒருவருடைய வயிறு கவிதையால் நிரம்பியிருப்பதை விட, அவரின் உடலை அரித்துத் தின்னக்கூடிய சீழால் அது நிரம்பியிருப்பது அவருக்குச் சிறந்ததாகும்."
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "உங்களில் ஒருவருடைய வயிறு கவிதைகளால் நிரம்பியிருப்பதை விட, அது சீழால் நிரம்பியிருப்பது அவருக்குச் சிறந்ததாகும்."
அபூ அலீ அவர்கள் கூறினார்கள்: அபூ உபைத் அவர்கள் கூறியதாக எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது: "இதன் பொருள் என்னவென்றால், ஒருவனது இதயம் கவிதைகளால் நிரம்பி, அது அவனைக் குர்ஆனையும் அல்லாஹ்வின் நினைவையும் விட்டும் தடுத்துவிடும் அளவிற்காகும். குர்ஆனும் (மார்க்க) அறிவும் மேலோங்கி இருந்தால், எங்களது கருத்தின்படி (அவன்) வயிறு கவிதைகளால் நிரம்பியதாகாது. நிச்சயமாக, சில நாவன்மை மிக்க பேச்சு சூனியம் ஆகும்."
மேலும் அவர் கூறினார்: "இதன் பொருள் என்னவென்றால், ஒரு மனிதன் (தனது) நாவன்மையால் மற்றொரு மனிதனைப் புகழும்போது, அதில் உண்மையைப் பேசி தனது பேச்சின்பால் இதயங்களைக் கவர்கிறான். பிறகு அவன் அவனைக் கண்டித்து, அதிலும் உண்மையைப் பேசி தனது மற்றொரு பேச்சின்பால் இதயங்களைக் கவர்கிறான். இது கேட்பவர்களை வசியம் செய்தது போலாகிவிடுகிறது."
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنِي قَتَادَةُ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ لأَنْ يَمْتَلِئَ جَوْفُ أَحَدِكُمْ قَيْحًا حَتَّى يَرِيَهُ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَمْتَلِئَ شِعْرًا .
சஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவருடைய வயிறு கவிதையால் நிரம்பியிருப்பதை விட, அது (வயிற்றை) அரித்துவிடுமளவுக்குச் சீழால் நிரம்பியிருப்பது அவருக்குச் சிறந்ததாகும்."