முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் தபூக் போருடைய ஆண்டில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (பயணம்) புறப்பட்டோம். (அப்பயணத்தில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் லுஹ்ரையும் அஸரையும், மஃரிபையும் இஷாவையும் சேர்த்துத் தொழுபவர்களாக இருந்தார்கள். (ஒரு நாள்) அவர்கள் தொழுகையைத் தாமதப்படுத்தினார்கள். பின்னர் வெளியே வந்து லுஹ்ரையும் அஸரையும் சேர்த்துத் தொழுதார்கள். பிறகு உள்ளே சென்றார்கள். பின்னர் வெளியே வந்து மஃரிபையும் இஷாவையும் சேர்த்துத் தொழுதார்கள்.

பிறகு, "நாளை நீங்கள் இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்) தபூக் நீரூற்றை அடைவீர்கள். முற்பகல் (ளுஹா) நேரம் ஆகும் வரை நீங்கள் அதைச் சென்றடைய மாட்டீர்கள். உங்களில் எவரேனும் அங்கே சென்றால் நான் வரும் வரை அதன் தண்ணீரிலிருந்து எதையும் தொட வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

நாங்கள் அங்கே சென்றோம். எங்களுக்கு முன்பே இரண்டு மனிதர்கள் அங்கே சென்றிருந்தனர். அந்த ஊற்றுச் சுனையில் குறைவாகவே தண்ணீர் ஊறிக்கொண்டிருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்விருவரிடமும், "அதன் தண்ணீரிலிருந்து எதையேனும் நீங்கள் தொட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் "ஆம்" என்றனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்விருவரையும் கடிந்துகொண்டார்கள்; மேலும் அல்லாஹ் நாடியவற்றை அவர்களுக்குச் சொன்னார்கள்.

பிறகு (மக்கள்) தங்கள் கைகளால் அந்த ஊற்றிலிருந்து சிறிது சிறிதாகத் தண்ணீரை அள்ளி ஒரு பாத்திரத்தில் சேகரித்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதில் தங்கள் முகத்தையும் கைகளையும் கழுவிக் கொண்டு, அதை மீண்டும் அந்த ஊற்றிலேயே ஊற்றினார்கள். உடனே அந்த ஊற்று மிகுந்த நீரோட்டத்துடன் பாய்ந்தது. மக்கள் (தேவையான) தண்ணீரை எடுத்துக் கொண்டார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "முஆதே! உமக்கு ஆயுள் நீடித்தால், இவ்விடம் தோட்டங்களால் நிறைந்திருப்பதை நீர் விரைவில் காண்பீர்" என்று கூறினார்கள்.