حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ، فَطَارَتِ الْقُرْعَةُ لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَانَ بِاللَّيْلِ سَارَ مَعَ عَائِشَةَ يَتَحَدَّثُ، فَقَالَتْ حَفْصَةُ أَلاَ تَرْكَبِينَ اللَّيْلَةَ بَعِيرِي وَأَرْكَبُ بَعِيرَكِ تَنْظُرِينَ وَأَنْظُرُ، فَقَالَتْ بَلَى فَرَكِبَتْ فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى جَمَلِ عَائِشَةَ وَعَلَيْهِ حَفْصَةُ فَسَلَّمَ عَلَيْهَا ثُمَّ سَارَ حَتَّى نَزَلُوا وَافْتَقَدَتْهُ عَائِشَةُ، فَلَمَّا نَزَلُوا جَعَلَتْ رِجْلَيْهَا بَيْنَ الإِذْخِرِ وَتَقُولُ يَا رَبِّ سَلِّطْ عَلَىَّ عَقْرَبًا أَوْ حَيَّةً تَلْدَغُنِي، وَلاَ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقُولَ لَهُ شَيْئًا.
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் பயணம் செல்ல நாடும்போதெல்லாம், தம் மனைவியரிடையே (யாரை உடன் அழைத்துச் செல்வது எனத் தீர்மானிக்க) சீட்டுக் குலுக்கிப் போடுவார்கள். அவ்வாறு (ஒரு முறை) சீட்டு ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுக்கும் ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களுக்கும் விழுந்தது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவானால் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுடன் (அவரது ஒட்டகத்தின் அருகே) பயணித்து உரையாடுவது வழக்கம். (ஒரு நாள்) ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் (ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம்), "இன்றிரவு நீங்கள் என் ஒட்டகத்திலும் நான் உங்கள் ஒட்டகத்திலும் ஏறிக்கொள்ளலாமா? (அங்கிருந்து) நீங்களும் (அவர் அருகில் இருப்பதை) பார்க்கலாம்; நானும் (அவர் அருகில் இருப்பதை) பார்க்கலாம்" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "சரி" என்றார்கள். அவ்வாறே அவர் ஏறிக் கொண்டார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் ஒட்டகத்தின் அருகே வந்தார்கள்; அதன் மீது ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் இருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு சலாம் கூறிவிட்டு, (பயணக் குழுவினர்) தங்கும் இடம் வரும் வரை அவருடன் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களின் அண்மையை) இழந்தார்கள்.
அவர்கள் (முகாமில்) இறங்கியதும், ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தமது கால்களை 'இத்ஹிர்' (நறுமணப்) புல்லுக்குள் நுழைத்துக் கொண்டு,