இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

5189ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَلَسَ إِحْدَى عَشْرَةَ امْرَأَةً، فَتَعَاهَدْنَ وَتَعَاقَدْنَ أَنْ لاَ يَكْتُمْنَ مِنْ أَخْبَارِ أَزْوَاجِهِنَّ شَيْئًا‏.‏ قَالَتِ الأُولَى زَوْجِي لَحْمُ جَمَلٍ، غَثٌّ عَلَى رَأْسِ جَبَلٍ، لاَ سَهْلٍ فَيُرْتَقَى، وَلاَ سَمِينٍ فَيُنْتَقَلُ‏.‏ قَالَتِ الثَّانِيَةُ زَوْجِي لاَ أَبُثُّ خَبَرَهُ، إِنِّي أَخَافُ أَنْ لاَ أَذَرَهُ، إِنْ أَذْكُرْهُ أَذْكُرْ عُجَرَهُ وَبُجَرَهُ‏.‏ قَالَتِ الثَّالِثَةُ زَوْجِي الْعَشَنَّقُ، إِنْ أَنْطِقْ أُطَلَّقْ وَإِنْ أَسْكُتْ أُعَلَّقْ‏.‏ قَالَتِ الرَّابِعَةُ زَوْجِي كَلَيْلِ تِهَامَةَ، لاَ حَرٌّ، وَلاَ قُرٌّ، وَلاَ مَخَافَةَ، وَلاَ سَآمَةَ‏.‏ قَالَتِ الْخَامِسَةُ زَوْجِي إِنْ دَخَلَ فَهِدَ، وَإِنْ خَرَجَ أَسِدَ، وَلاَ يَسْأَلُ عَمَّا عَهِدَ‏.‏ قَالَتِ السَّادِسَةُ زَوْجِي إِنْ أَكَلَ لَفَّ، وَإِنْ شَرِبَ اشْتَفَّ، وَإِنِ اضْطَجَعَ الْتَفَّ، وَلاَ يُولِجُ الْكَفَّ لِيَعْلَمَ الْبَثَّ، قَالَتِ السَّابِعَةُ زَوْجِي غَيَايَاءُ أَوْ عَيَايَاءُ طَبَاقَاءُ، كُلُّ دَاءٍ لَهُ دَاءٌ، شَجَّكِ أَوْ فَلَّكِ أَوْ جَمَعَ كُلاًّ لَكِ‏.‏ قَالَتِ الثَّامِنَةُ زَوْجِي الْمَسُّ مَسُّ أَرْنَبٍ، وَالرِّيحُ رِيحُ زَرْنَبٍ‏.‏ قَالَتِ التَّاسِعَةُ زَوْجِي رَفِيعُ الْعِمَادِ، طَوِيلُ النِّجَادِ، عَظِيمُ الرَّمَادِ، قَرِيبُ الْبَيْتِ مِنَ النَّادِ‏.‏ قَالَتِ الْعَاشِرَةُ زَوْجِي مَالِكٌ وَمَا مَالِكٌ، مَالِكٌ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكِ، لَهُ إِبِلٌ كَثِيرَاتُ الْمَبَارِكِ قَلِيلاَتُ الْمَسَارِحِ، وَإِذَا سَمِعْنَ صَوْتَ الْمِزْهَرِ أَيْقَنَّ أَنَّهُنَّ هَوَالِكُ‏.‏ قَالَتِ الْحَادِيَةَ عَشْرَةَ زَوْجِي أَبُو زَرْعٍ فَمَا أَبُو زَرْعٍ أَنَاسَ مِنْ حُلِيٍّ أُذُنَىَّ، وَمَلأَ مِنْ شَحْمٍ عَضُدَىَّ، وَبَجَّحَنِي فَبَجِحَتْ إِلَىَّ نَفْسِي، وَجَدَنِي فِي أَهْلِ غُنَيْمَةٍ بِشِقٍّ، فَجَعَلَنِي فِي أَهْلِ صَهِيلٍ وَأَطِيطٍ وَدَائِسٍ وَمُنَقٍّ، فَعِنْدَهُ أَقُولُ فَلاَ أُقَبَّحُ وَأَرْقُدُ فَأَتَصَبَّحُ، وَأَشْرَبُ فَأَتَقَنَّحُ، أُمُّ أَبِي زَرْعٍ فَمَا أُمُّ أَبِي زَرْعٍ عُكُومُهَا رَدَاحٌ، وَبَيْتُهَا فَسَاحٌ، ابْنُ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا ابْنُ أَبِي زَرْعٍ مَضْجِعُهُ كَمَسَلِّ شَطْبَةٍ، وَيُشْبِعُهُ ذِرَاعُ الْجَفْرَةِ، بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ فَمَا بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ طَوْعُ أَبِيهَا، وَطَوْعُ أُمِّهَا، وَمِلْءُ كِسَائِهَا، وَغَيْظُ جَارَتِهَا، جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ لاَ تَبُثُّ حَدِيثَنَا تَبْثِيثًا، وَلاَ تُنَقِّثُ مِيرَتَنَا تَنْقِيثًا، وَلاَ تَمْلأُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا، قَالَتْ خَرَجَ أَبُو زَرْعٍ وَالأَوْطَابُ تُمْخَضُ، فَلَقِيَ امْرَأَةً مَعَهَا وَلَدَانِ لَهَا كَالْفَهْدَيْنِ يَلْعَبَانِ مِنْ تَحْتِ خَصْرِهَا بِرُمَّانَتَيْنِ، فَطَلَّقَنِي وَنَكَحَهَا، فَنَكَحْتُ بَعْدَهُ رَجُلاً سَرِيًّا، رَكِبَ شَرِيًّا وَأَخَذَ خَطِّيًّا وَأَرَاحَ عَلَىَّ نَعَمًا ثَرِيًّا، وَأَعْطَانِي مِنْ كُلِّ رَائِحَةٍ زَوْجًا وَقَالَ كُلِي أُمَّ زَرْعٍ، وَمِيرِي أَهْلَكِ‏.‏ قَالَتْ فَلَوْ جَمَعْتُ كُلَّ شَىْءٍ أَعْطَانِيهِ مَا بَلَغَ أَصْغَرَ آنِيَةِ أَبِي زَرْعٍ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ كُنْتُ لَكِ كَأَبِي زَرْعٍ لأُمِّ زَرْعٍ ‏ ‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامٍ وَلاَ تُعَشِّشُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ بَعْضُهُمْ فَأَتَقَمَّحُ‏.‏ بِالْمِيمِ، وَهَذَا أَصَحُّ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பதினோரு பெண்கள் ஓரிடத்தில் அமர்ந்து, தங்கள் கணவன்மார்களின் செய்திகளில் எதையும் மறைக்க மாட்டோம் என்று உடன்படிக்கை செய்துகொண்டார்கள்.

முதலாமவள் கூறினாள்: “என் கணவர், ஒரு மலை உச்சியில் இருக்கும் மெலிந்த ஒட்டகத்தின் இறைச்சியைப் போன்றவர். (அம்மலை) ஏறுவதற்கு எளிதானதும் அல்ல; (அந்த இறைச்சி) எடுத்துச் செல்லத்தக்க அளவு கொழுப்பானதும் அல்ல.”

இரண்டாமவள் கூறினாள்: “என் கணவரைப் பற்றிய செய்தியை நான் பரப்பமாட்டேன். ஏனெனில், அதை நான் (சொல்லத் தொடங்கினால்) முடிக்க முடியாது என்று அஞ்சுகிறேன். அவரைப் பற்றி நான் சொன்னால், அவரின் வெளிப்படையான மற்றும் மறைமுகமான குறைகளைச் சொல்ல வேண்டி வரும்.”

மூன்றாமவள் கூறினாள்: “என் கணவர் மிக உயரமானவர் (மோசமான குணமுடையவர்). நான் பேசினால் விவாகரத்து செய்யப்படுவேன். நான் மௌனமாக இருந்தால் தொங்கவிடப்படுவேன் (மனைவியாகவும் இருக்க முடியாது, விவாகரத்தும் கிடைக்காது).”

நான்காமவள் கூறினாள்: “என் கணவர் திஹாமா (பிரதேசத்தின்) இரவைப் போன்றவர். அதிக வெப்பமும் இல்லை; அதிக குளிரும் இல்லை. (அவரிடம்) அச்சமும் இல்லை; சலிப்பும் இல்லை.”

ஐந்தாமவள் கூறினாள்: “என் கணவர் (வீட்டிற்குள்) நுழைந்தால் சிறுத்தையைப் போன்றவர் (அமைதியானவர்); வெளியே சென்றால் சிங்கத்தைப் போன்றவர் (வீரமானவர்). தனக்குரியதை (வீட்டில் நடப்பவற்றை) அவர் துருவி விசாரிப்பதில்லை.”

ஆறாமவள் கூறினாள்: “என் கணவர் சாப்பிட்டால் (மொத்தத்தையும்) சுருட்டிச் சாப்பிடுவார். குடித்தால் மிச்சம் வைக்காமல் குடிப்பார். படுத்தால் (தனியாகப்) போர்த்திக்கொள்வார். என் துயரத்தை அறிந்துகொள்ள (அன்போடு) கையை நீட்டமாட்டார்.”

ஏழாமவள் கூறினாள்: “என் கணவர் ஆண்மையற்றவர் (அல்லது மந்தமானவர்); இயலாதவர். எல்லா நோய்களும் அவரிடம் உள்ளன. அவர் உன் மண்டையை உடைப்பார்; அல்லது உனக்குக் காயம் ஏற்படுத்துவார்; அல்லது இவை இரண்டையும் செய்வார்.”

எட்டாமவள் கூறினாள்: “என் கணவரின் தீண்டல் முயலின் தீண்டலைப் போன்றது (மென்மையானது). அவரின் மணம் ‘சர்னப்’ (எனும் நறுமணப் பூவின்) மணத்தைப் போன்றது.”

ஒன்பதாமவள் கூறினாள்: “என் கணவர் உயர்ந்த தூண் (போன்ற மாளிகை) உடையவர்; நீண்ட வாள் பட்டை உடையவர் (உயரமானவர்); அதிக சாம்பல் உடையவர் (விருந்தாளிகளுக்கு அதிகம் சமைப்பவர்); சபைக்கருகில் வீடு அமைந்தவர்.”

பத்தாமவள் கூறினாள்: “என் கணவர் மாலிக். மாலிக் என்றால் யார்? அவர் (நான் சொல்லப்போகும்) வர்ணனைகளை விடச் சிறந்தவர். அவரிடம் நிறைய ஒட்டகங்கள் உள்ளன. அவை (விருந்தினருக்காக அறுக்கப்படுவதால்) மண்டியிட்டே கிடப்பவை அதிகம்; மேய்ச்சலுக்குச் செல்பவை குறைவு. அவை இசைக்கருவியின் ஓசையைக் கேட்டால், தாம் அழியப்போகிறோம் என்பதை உறுதி செய்துகொள்ளும்.”

பதினொன்றாமவள் கூறினாள்: “என் கணவர் அபூ ஸர்உ. அபூ ஸர்உ என்றால் யார்? அவர் என் காதுகளுக்கு ஆபரணங்களை அணிவித்தார். என் புஜங்களைக் கொழுக்க வைத்தார். என்னை மகிழ்ச்சிப்படுத்தினார்; நானும் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். (முன்பு) நான் ஒரு மலை இடுக்கில், சில ஆடுகளை வைத்திருந்த குடும்பத்தில் இருந்தேன். அவர் என்னை குதிரைகளும், ஒட்டகங்களும், தானியங்களைக் கதிரடிக்கும் வசதியும், கூச்சலிடும் கால்நடைகளும் உள்ள இடத்தில் ஆக்கினார். அவரிடத்தில் நான் பேசினால் தூற்றப்படுவதில்லை. நான் (காலை வரை) தூங்குகிறேன்; (என்னை யாரும் எழுப்புவதில்லை). நான் (விரும்பியதை) குடித்து தாகம் தீர்கிறேன்.

அபூ ஸர்உவின் தாயார் - அபூ ஸர்உவின் தாயார் என்றால் யார்? அவரின் பைகள் (செல்வம்) நிரம்பியவை; அவரின் வீடு விசாலமானது.

அபூ ஸர்உவின் மகன் - அபூ ஸர்உவின் மகன் என்றால் யார்? அவரின் படுக்கை ஈச்ச மட்டையின் கீற்றைப் போன்றது (அளவான உடல்வாகு). ஆட்டுக்குட்டியின் ஒரு கால் (இறைச்சி) அவருக்குப் போதுமானது.

அபூ ஸர்உவின் மகள் - அபூ ஸர்உவின் மகள் என்றால் யார்? அவள் தன் தந்தைக்கும் தாய்க்கும் கட்டுப்பட்டவள். ஆடை நிறையும் உடல்வாகு கொண்டவள். அவளுடைய சக்களத்திக்குப் பொறாமை ஏற்படுத்துபவள்.

அபூ ஸர்உவின் பணிப்பெண் - அபூ ஸர்உவின் பணிப்பெண் என்றால் யார்? அவள் எங்கள் செய்திகளை வெளியே பரப்புவதில்லை. எங்கள் உணவுப் பொருட்களை வீணாக்குவதில்லை. எங்கள் வீட்டை அசுத்தமாக வைப்பதில்லை.

(இப்படிப்பட்ட என் கணவர்) ஒரு நாள் பாத்திரங்களில் பால் கறக்கப்படும் நேரத்தில் (வீட்டை விட்டு) வெளியேறினார். அப்போது, இரண்டு சிறுத்தைகளைப் போன்ற தன் இரு குழந்தைகளுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணைச் சந்தித்தார். அக்குழந்தைகள் அவளின் இடைக்குக் கீழே இரண்டு மாதுளம்பழங்களுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். ஆகவே, அவர் என்னை விவாகரத்து செய்துவிட்டு, அப்பெண்ணை மணந்துகொண்டார்.

பிறகு நான் நற்குணமுள்ள, வேகமாகச் செல்லும் குதிரை மற்றும் ஈட்டியை உடைய ஒருவரை மணந்தேன். அவர் எனக்கு (கால்நடைகள்) ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு ஜோடியைக் கொடுத்தார். ‘உம்மு ஸர்உவே! நீயும் உண்; உன் குடும்பத்தாருக்கும் கொடு’ என்று கூறினார்.

ஆனால், (என் இரண்டாவது கணவர்) எனக்குக் கொடுத்த அனைத்தையும் நான் ஒன்று சேர்த்தாலும், அது அபூ ஸர்உவின் மிகச்சிறிய பாத்திரத்திற்கு ஈடாகாது.”

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: (இதைக்கேட்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், “அபூ ஸர்உ, உம்மு ஸர்உவிற்கு (அன்பாக) இருந்தது போன்று, நான் உனக்கு இருக்கிறேன்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
252அஷ்-ஷமாயில் அல்-முஹம்மதிய்யா
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنِ أَخِيهِ عَبْدِ اللهِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ‏:‏ جَلَسَتْ إِحْدَى عَشْرَةَ امْرَأَةً فَتَعَاهَدْنَ وَتَعَاقَدْنَ أَنْ لا يَكْتُمْنَ مِنْ أَخْبَارِ أَزْوَاجِهِنَّ شَيْئًا‏:‏ فَقَالَتِ الأُولَى‏:‏ زَوْجِي لَحْمُ جَمَلٍ غَثٍّ عَلَى رَأْسِ جَبَلٍ وَعْرٍ، لا سَهْلٌ فَيُرْتَقَى، وَلا سَمِينٌ فَيُنْتَقَلُ قَالَتِ الثَّانِيَةُ‏:‏ زَوْجِي لا أَبُثُّ خَبَرَهُ، إِنِّي أَخَافُ أَنْ لا أَذَرَهُ، إِنْ أَذْكُرْهُ أَذْكُرْ عُجَرَهُ، وَبُجَرَهُ قَالَتِ الثَّالِثَةُ‏:‏ زَوْجِي الْعَشَنَّقُ، إِنْ أَنْطِقْ أُطَلَّقْ، وَإِنْ أَسْكُتْ أُعَلَّقْ قَالَتِ الرَّابِعَةُ‏:‏ زَوْجِي كَلَيْلِ تِهَامَةَ، لا حَرٌّ، وَلا قُرٌّ، وَلا مَخَافَةَ، وَلا سَآمَةَ قَالَتِ الْخَامِسَةُ‏:‏ زَوْجِي إِنْ دَخَلَ فَهِدَ، وَإِنْ خَرَجَ أَسِدَ، وَلا يَسْأَلُ عَمَّا عَهِدَ قَالَتِ السَّادِسَةُ‏:‏ زَوْجِي إِنْ أَكَلَ لَفَّ، وَإِنْ شَرِبَ اشْتَفَّ، وَإِنِ اضْطَجَعَ الْتَفَّ، وَلا يُولِجُ الْكَفَّ، لِيَعْلَمَ الْبَثَّ قَالَتِ السَّابِعَةُ‏:‏ زَوْجِي عَيَايَاءُ، أَوْ غَيَايَاءُ طَبَاقَاءُ، كُلُّ دَاءٍ لَهُ دَاءٌ، شَجَّكِ، أَوْ فَلَّكِ، أَوْ جَمَعَ كُلا لَكِ قَالَتِ الثَّامِنَةُ‏:‏ زَوْجِي الْمَسُّ، مَسُّ أَرْنَبٍ وَالرِّيحُ، رِيحُ زَرْنَبٍ قَالَتِ التَّاسِعَةُ‏:‏ زَوْجِي رَفِيعُ الْعِمَادِ، طَوِيلُ النِّجَادِ عَظِيمُ الرَّمَادِ، قَرِيبُ الْبَيْتِ مِنَ النَّادِ قَالَتِ الْعَاشِرَةُ‏:‏ زَوْجِي مَالِكٌ، وَمَا مَالِكٌ مَالِكٌ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكِ، لَهُ إِبِلٌ كَثِيرَاتُ الْمَبَارِكِ، قَلِيلاتُ الْمَسَارِحِ، إِذَا سَمِعْنَ صَوْتَ الْمِزْهَرِ، أَيْقَنَّ أَنَّهُنَّ هَوَالِكُ قَالَتِ الْحَادِيَةَ عَشْرَةَ‏:‏ زَوْجِي أَبُو زَرْعٍ وَمَا أَبُو زَرْعٍ‏؟‏ أَنَاسَ مِنْ حُلِيٍّ أُذُنَيَّ، وَمَلأَ مِنْ شَحْمٍ عَضُدَيَّ، وَبَجَّحَنِي، فَبَجَحَتْ إِلَيَّ نَفْسِي، وَجَدَنِي فِي أَهْلِ غُنَيْمَةٍ بِشَقٍّ فَجَعَلَنِي فِي أَهْلِ صَهِيلٍ، وَأَطِيطٍ وَدَائِسٍ وَمُنَقٍّ، فَعِنْدَهُ أَقُولُ، فَلا أُقَبَّحُ، وَأَرْقُدُ، فَأَتَصَبَّحُ، وَأَشْرَبُ، فَأَتَقَمَّحُ، أُمُّ أَبِي زَرْعٍ فَمَا أُمُّ أَبِي زَرْعٍ، عُكُومُهَا رَدَاحٌ، وَبَيْتُهَا فَسَاحٌ، ابْنُ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا ابْنُ أَبِي زَرْعٍ، مَضْجَعُهُ كَمَسَلِّ شَطْبَةٍ، وَتُشْبِعُهُ ذِرَاعُ الْجَفْرَةِ، بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا بِنْتُ أَبِي زَرْعٍ، طَوْعُ أَبِيهَا وَطَوْعُ أُمِّهَا، مِلْءُ كِسَائِهَا، وَغَيْظُ جَارَتِهَا، جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ، فَمَا جَارِيَةُ أَبِي زَرْعٍ، لا تَبُثُّ حَدِيثَنَا تَبْثِيثًا، وَلا تُنَقِّثُ مِيرَتَنَا تَنْقِيثًا، وَلا تَمْلأُ بَيْتَنَا تَعْشِيشًا، قَالَتْ‏:‏ خَرَجَ أَبُو زَرْعٍ، وَالأَوْطَابُ تُمْخَضُ، فَلَقِيَ امْرَأَةً مَعَهَا وَلَدَانِ لَهَا، كَالْفَهْدَيْنِ، يَلْعَبَانِ مِنْ تَحْتِ خَصْرِهَا بِرُمَّانَتَيْنِ، فَطَلَّقَنِي وَنَكَحَهَا، فَنَكَحْتُ بَعْدَهُ رَجُلا سَرِيًّا، رَكِبَ شَرِيًّا، وَأَخَذَ خَطِّيًّا، وَأَرَاحَ عَلَيَّ نَعَمًا ثَرِيًّا، وَأَعْطَانِي مِنْ كُلِّ رَائِحَةٍ زَوْجًا، وَقَالَ‏:‏ كُلِي أُمَّ زَرْعٍ، وَمِيرِي أَهْلَكِ، فَلَوْ جَمَعْتُ كُلَّ شَيْءٍ أَعْطَانِيهِ، مَا بَلَغَ أَصْغَرَ آنِيَةِ أَبِي زَرْعٍ قَالَتْ عَائِشَةُ‏:‏ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ كُنْتُ لَكِ كَأَبِي زَرْعٍ لأُمِّ زَرْعٍ‏.‏
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

பதினொரு பெண்கள் ஒன்றுகூடி அமர்ந்து, தங்கள் கணவர்கள் குறித்த செய்திகளில் எதையும் மறைப்பதில்லை என்று உறுதிமொழி எடுத்துக் கொண்டனர்.

**முதலாம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவர், கரடுமுரடான ஒரு மலையின் உச்சியில் இருக்கும் மெலிந்த ஒட்டகத்தின் இறைச்சியைப் போன்றவர். (அதை எடுப்பதற்கு) அந்த மலை ஏறுவதற்கு எளிதானதும் அல்ல; (அப்படியே கஷ்டப்பட்டு ஏறினாலும்) எடுத்துச் செல்வதற்கு அந்த இறைச்சி கொழுப்பானதும் அல்ல."

**இரண்டாம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவரைப் பற்றிய செய்தியை நான் பரப்ப விரும்பவில்லை. ஏனெனில், அதை நான் சொல்லத் தொடங்கினால் முழுமையாகச் சொல்லி முடிக்க முடியாது என்று அஞ்சுகிறேன். அவரைப் பற்றி நான் சொன்னால், அவரின் வெளிப்படையான குறைகளையும், மறைவான குறைகளையும் சொல்ல வேண்டியிருக்கும்."

**மூன்றாம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவர் மிக உயரமானவர் (மோசமான குணம் கொண்டவர்). நான் (அவர் குறையைப்) பேசினால் விவாகரத்து செய்யப்படுவேன்; மௌனமாக இருந்தால் (வாழ்க்கை துணையின்றி) அந்தரத்தில் தொங்கவிடப்படுவேன்."

**நான்காம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவர் திஹாமா (மக்கா) பிரதேசத்தின் இரவைப் போன்றவர். அதிக வெப்பமும் இல்லை; அதிக குளிரும் இல்லை. (அவரிடம்) அச்சமும் இல்லை; சலிப்பும் இல்லை."

**ஐந்தாம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவர் வீட்டுக்குள் வந்தால் (அமைதியில்) சிறுத்தைப் புலியைப் போன்றவர். வெளியே சென்றால் (வீரத்தில்) சிங்கத்தைப் போன்றவர். வீட்டில் நடப்பவை குறித்து அவர் (துருவித்துருவி) கேட்பதில்லை."

**ஆறாம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவர் சாப்பிட்டால் (பல வகைகளைச் சேர்த்து) வயிறு புடைக்கச் சாப்பிடுவார். குடித்தால் (பாத்திரத்தில் உள்ள அனைத்தையும்) குடித்துத் தீர்ப்பார். படுத்தால் (தனி ஆளாகப்) போர்த்திக்கொள்வார். (என்) துக்கத்தை அறிந்துகொள்ள அவர் (என் மீது பரிவுடன்) கையை வைக்கமாட்டார்."

**ஏழாம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவர் ஆண்மையற்றவர் (அல்லது அறிவற்றவர்); மந்தமானவர். உலகில் உள்ள நோய்கள் அனைத்தும் அவரிடம் உள்ளன. அவர் உன் மண்டையை உடைப்பார்; அல்லது உன்னை காயப்படுத்துவார்; அல்லது இவை இரண்டையும் உனக்குச் செய்வார்."

**எட்டாம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவரின் தீண்டல் முயலின் தீண்டலைப் போன்று மென்மையானது. அவரின் நறுமணம் குங்குமப்பூவின் (சர்னப் செடியின்) நறுமணம் போன்றது."

**ஒன்பதாம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவர் உயர்ந்த மாளிகைக்குச் சொந்தக்காரர்; நீண்ட வாள் பட்டை உடையவர் (உயரமானவர்); நிறைய சாம்பல் உடையவர் (விருந்தாளிகளுக்கு அதிகம் சமைப்பவர்). அவரின் வீடு சபை கூடும் இடத்திற்கு அருகிலேயே அமைந்துள்ளது."

**பத்தாம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவர் பெயர் மாலிக். மாலிக் என்பவர் யார் தெரியுமா? அவர் என் வர்ணனைக்கு அப்பாற்பட்டவர். அவரிடம் நிறைய ஒட்டகங்கள் உள்ளன. அவை மேய்ச்சலுக்குச் செல்வது குறைவு; தொழுவத்தில் மண்டியிட்டிருப்பதே அதிகம். அவை இசைக் கருவியின் ஓசையைக் கேட்டால், தாங்கள் (விருந்தினருக்காக) அறுக்கப்படப் போகிறோம் என்பதை உறுதியாக அறிந்து கொள்ளும்."

**பதினொராம் பெண் கூறினாள்:** "என் கணவர் அபூ ஸர். அபூ ஸர் பற்றி என்னவென்று சொல்வது? அவர் என் காதுகளில் நகைகளைத் தொங்கச் செய்தார். என் கைகளுக்குக் கொழுப்பை (சதையை) ஏற்றினார். என்னை அவர் மகிழ்ச்சிப்படுத்தினார்; நானும் மகிழ்ந்தேன். சில ஆடுகளை மேய்த்துக்கொண்டிருந்த ஏழைக்குடும்பத்தில் என்னை அவர் கண்டெடுத்தார். (என்னை மணமுடித்து) குதிரைகள், ஒட்டகங்கள், போரடிக்கும் மாடுகள் மற்றும் ஆட்கள் நிறைந்த செல்வச் செழிப்பான இடத்தில் என்னை அமர்த்தினார். அவரிடத்தில் நான் என்ன பேசினாலும் அது குறை காணப்படுவதில்லை. (காலையில்) நான் விரும்பும் வரை தூங்குகிறேன்; (தாகம் தீரும் வரை) பால் அருந்திக் களிக்கிறேன்.

அபூ ஸர்ரின் தாயார்... அவரைப் பற்றி என்ன சொல்வது? அவரின் உணவு அறைகள் பெரியவை; அவரின் வீடு விசாலமானது.

அபூ ஸர்ரின் மகன்... அவனைப் பற்றி என்ன சொல்வது? அவனது படுக்கை உரித்த ஈச்சமட்டையைப் போன்றது (அவன் அத்தனை மெலிந்தவன்). ஆட்டுக்குட்டியின் ஒரு முன்னங்கால் (உணவு) அவனுக்குப் போதுமானது.

அபூ ஸர்ரின் மகள்... அவளைப் பற்றி என்ன சொல்வது? அவள் தன் தந்தைக்கும் தாய்க்கும் கீழ்ப்படிந்து நடப்பவள். ஆடை கச்சிதமாகப் பொருந்தும் உடல்வாகு கொண்டவள். சக்களத்திகள் பொறாமைப்படும் அழகி.

அபூ ஸர்ரின் பணிப்பெண்... அவளைப் பற்றி என்ன சொல்வது? அவள் எங்கள் குடும்பச் செய்திகளை வெளியே பரப்புவதில்லை. எங்கள் உணவுப் பொருட்களை வீணாக்குவதில்லை. எங்கள் வீட்டை அசுத்தமாகக் வைப்பதில்லை."

(தொடர்ந்து அவள் கூறினாள்): "ஒரு நாள் பால் கடையப்படும் நேரத்தில் அபூ ஸர் வெளியே சென்றார். அப்போது, இரண்டு குழந்தைகளுடன் இருந்த ஒரு பெண்ணைச் சந்தித்தார். சிறுத்தைகளைப் போன்ற அந்தச் சிறுவர்கள் இருவரும், அவளின் இடுப்புக்குக் கீழே மாதுளம் பழங்களைப் போன்ற அவளின் இரு மார்பகங்களுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். (அவள் அழகில் மயங்கி) அவர் என்னை விவாகரத்து செய்துவிட்டு, அவளை மணந்து கொண்டார்.

பிறகு நான் நற்குணமும், செல்வமும் மிக்க வேறொருவரை மணந்தேன். அவர் வீறுகொண்ட குதிரையில் சவாரி செய்பவர்; கையில் ஈட்டி ஏந்தியிருப்பவர். அவர் எனக்கு ஏராளமான கால்நடைகளையும், ஒவ்வொரு வகையிலும் ஓர் இணையை எனக்கு வழங்கினார். 'உம்மு ஸர்ரே! நீயும் சாப்பிடு; உன் உறவினர்களுக்கும் கொடு' என்று கூறினார். (இருப்பினும்) அவர் எனக்கு அளித்த அனைத்தையும் நான் ஒன்று சேர்த்தாலும், அது அபூ ஸர் (எனக்கு அளித்தவற்றில்) மிகச்சிறிய பாத்திரத்திற்குக்கூட ஈடாகாது."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: (இதைக்கேட்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "உம்மு ஸர்ருக்கு அபூ ஸர் எப்படியோ, அப்படியே உனக்கு நான் இருக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் இஸ்னாத் (ஸுபைர் அலி ஸயீ)