ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
என் தந்தை ஷஹீத் ஆக்கப்பட்டபோது, நான் அன்னாரின் முகத்திலிருந்து துணியை அகற்றி அழுதேன். மக்கள் அவ்வாறு செய்ய வேண்டாமென என்னைத் தடுத்தார்கள். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னைத் தடுக்கவில்லை. பிறகு என் அத்தை ஃபாத்திமா (ரழி) அழ ஆரம்பித்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீ அழுதாலும் சரி, அழாவிட்டாலும் சரி (அவரது சிறப்பு நிலை மாறாது). வானவர்கள் தங்களுடைய இறக்கைகளால் தொடர்ச்சியாக அவருக்கு நிழலிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள், நீங்கள் அவரை (களத்திலிருந்து) அப்புறப்படுத்தும் வரைக்கும்."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

என் தந்தையின் (அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ருடைய) சிதைக்கப்பட்ட உடல் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டு, அவர்களுக்கு முன்னால் வைக்கப்பட்டது. நான் அவரது முகத்தைத் திறக்கச் சென்றேன். ஆனால் என் சமூகத்தார் (என் உறவினர்கள்) என்னைத் தடுத்தார்கள். பின்னர் ஒரு பெண்ணின் ஒப்பாரி சத்தம் கேட்டது. "அவர் அம்ருடைய மகள்" அல்லது "அம்ருடைய சகோதரி" என்று சொல்லப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ ஏன் அழுகிறாய்?" அல்லது "அழாதே! வானவர்கள் தங்கள் இறக்கைகளால் அவருக்கு நிழலிட்டுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(நான் ஸதகாவிடம், "இந்த அறிவிப்பில் 'அவர் (ஜனாஸா) தூக்கப்படும் வரை' என்ற வாசகம் உள்ளதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அவ்வாறு கூறியிருக்கலாம்" என்றார்.)

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அவர்களுடைய தந்தை உஹுத் போர் நாளில் கொல்லப்பட்டார்கள். (ஜாபிர்) கூறினார்கள்:
"நான் அழுதுகொண்டே அவருடைய முகத்திலிருந்து (துணியை) விலக்க ஆரம்பித்தேன். மக்கள் என்னைத் தடுத்தார்கள். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னைத் தடுக்கவில்லை. என் அத்தை அழ ஆரம்பித்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அவருக்காக அழாதீர்கள்! நீங்கள் அவரை (அங்கிருந்து) தூக்கிச் செல்லும் வரை வானவர்கள் தங்கள் இறக்கைகளால் அவருக்கு நிழல் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தார்கள்' என்று கூறினார்கள்."