ஸஃத் பின் ஹிஷாம் பின் ஆமிர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஸஃத் பின் ஹிஷாம் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் (ஜிஹாத்) புரிய நாடினார்கள். எனவே மதீனாவிற்கு வந்தார்கள். அங்குள்ள தமக்குச் சொந்தமான நிலபுலன்களை விற்று, அதில் கிடைக்கும் தொகையைக் கொண்டு ஆயுதங்களையும் குதிரைகளையும் வாங்கி, மரணம் சம்பவிக்கும் வரை ரோமர்களுடன் போரிட விரும்பினார்கள்.

அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது மதீனாவாசிகளில் சிலரைச் சந்தித்தார்கள். அம்மக்கள் இவரை அச்செயலிலிருந்து தடுத்தார்கள். மேலும், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஆறு பேர் கொண்ட ஒரு குழுவினர் இவ்வாறு செய்ய நாடினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைத் தடுத்து, 'உங்களுக்கு என்னிடம் ஓர் அழகிய முன்மாதிரி இல்லையா?' என்று கேட்டார்கள்" என்ற செய்தியை இவருக்குத் தெரிவித்தனர்.

அவர்கள் இதை இவரிடம் கூறியதும், இவர் (ஊர்) திரும்பினார். தமது மனைவியை இவர் (ஏற்கனவே) விவாகரத்துச் செய்திருந்தார். (இப்போது) அவளுடன் மீண்டும் சேர்ந்து கொண்டதற்குச் சிலரை சாட்சிகளாக்கினார்.

பிறகு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வித்ரு தொழுகையைப் பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வித்ரு தொழுகையைப் பற்றி பூமியில் உள்ளவர்களிலேயே நன்கறிந்த ஒருவரை உமக்கு நான் அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். இவர், "யார் அவர்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "ஆயிஷா (ரழி)" என்று கூறினார்கள். "நீரே அவர்களிடம் சென்று கேளும்! பிறகு என்னிடம் வந்து, அவர்கள் உமக்கு அளிக்கும் பதிலை எனக்குத் தெரிவியும்" என்று கூறினார்கள்.

எனவே, நான் ஹகீம் பின் அஃப்லஹ் அவர்களிடம் சென்று, "என்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் அழைத்துச் செல்லுங்கள்" என்று வேண்டினேன். அதற்கு அவர், "நான் அவர்களிடம் செல்லமாட்டேன். ஏனெனில், அந்த இரண்டு கூட்டத்தினரைப் பற்றி (அதாவது அரசியல் குழப்பங்கள் பற்றி) எதுவும் பேச வேண்டாமென நான் அவர்களைத் தடுத்தேன். ஆனால், அவர்கள் (என் பேச்சைக் கேட்காமல்) அப்பேச்சிலேயே தொடர்ந்து ஈடுபட்டார்கள்" என்று கூறினார்.

அப்போது நான், "என்னை அழைத்துச் செல்லும்படி தங்கள் மீது சத்தியம் செய்கிறேன்" என்று (வற்புறுத்திக்) கூறினேன். எனவே அவர் புறப்பட்டார்; நானும் அவருடன் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் சென்றோம். அவர்களிடம் செல்ல அனுமதி கோரினோம். அவர்கள் அனுமதியளித்ததும் உள்ளே நுழைந்தோம்.

அவர்கள் (ஹகீமைப் பார்த்து), "ஹகீமா?" என்று கேட்டார்கள். (அவர் யாரென அறிந்து கொண்டார்கள்). அவர், "ஆம்" என்றார். "உங்களுடன் இருப்பவர் யார்?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர், "ஸஃத் பின் ஹிஷாம்" என்றார். "எந்த ஹிஷாம்?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். "ஆமிர் அவர்களின் மகன்" என்று அவர் பதிலளித்தார். உடனே அவர்கள், அவருக்காக (ஆமருக்காக) அல்லாஹ்வின் அருளை வேண்டினார்கள்; அவரைப் பற்றி நல்ல விதமாகக் கூறினார்கள். (கதாதா (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: அவர் உஹதுப் போரில் ஷஹீதாக்கப்பட்டார்).

நான், "முஃமின்களின் அன்னையே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குணநலன்கள் பற்றிக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நீர் குர்ஆனை ஓதுவதில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம் (ஓதுகிறேன்)" என்றேன். "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குணநலன்கள் குர்ஆனாகவே இருந்தன" என்று கூறினார்கள்.

நான் (மேலும் எதுவும் கேட்காமல்) எழுந்து விடலாமா என்றும், மரணிக்கும் வரை வேறெவரிடமும் எதையும் கேட்கத் தேவையில்லை என்றும் எண்ணினேன். பிறகு எனக்கு வேறொரு எண்ணம் தோன்றவே, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் இரவுத் தொழுகை (கியாமுல் லைல்) பற்றிக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீர் 'யா அய்யுஹல் முஸ்ஸம்மில்' என்று தொடங்கும் அத்தியாயத்தை ஓதுவதில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம்" என்றேன்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், இந்த அத்தியாயத்தின் ஆரம்பத்தில் இரவுத் தொழுகையைக் கடமையாக்கினான். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களுடைய தோழர்களும் ஓராண்டு காலம் அதைத் தொழுது வந்தார்கள். அல்லாஹ் இந்த அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பகுதியை பன்னிரண்டு மாதங்கள் வானத்தில் நிறுத்தி வைத்தான். (ஓராண்டுக்குப்) பிறகு இந்த அத்தியாயத்தின் இறுதியில் (சலுகை அளிக்கும் வசனத்தை) அல்லாஹ் இறக்கி வைத்தான். எனவே, இரவுத் தொழுகையானது, கடமையானதாக இருந்த நிலை மாறி, உபரியான (நஃபிலான) வழிபாடாக ஆகியது."

நான், "முஃமின்களின் அன்னையே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வித்ரு தொழுகையைப் பற்றி எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் அவர்களுக்காக பல் துலக்கும் குச்சியையும் (மிஸ்வாக்) உளூச் செய்ய தண்ணீரையும் தயார் செய்து வைப்போம். அல்லாஹ் இரவில் தான் நாடிய நேரத்தில் அவர்களை எழுப்புவான். அவர்கள் பல் துலக்குவார்கள்; உளூச் செய்வார்கள். பிறகு ஒன்பது ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். எட்டாவது ரக்அத்தைத் தவிர (இடையில்) வேறெதிலும் உட்காரமாட்டார்கள். (எட்டாவது ரக்அத்தில் உட்கார்ந்து) அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்து, அவனைப் புகழ்ந்து, அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்வார்கள். பிறகு ஸலாம் கொடுக்காமல் எழுந்து, ஒன்பதாவது ரக்அத்தைத் தொழுவார்கள். பிறகு (அத்தஹிய்யாத் இருப்பில்) உட்கார்ந்து, அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்து, அவனைப் புகழ்ந்து, அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்வார்கள். பிறகு நாங்கள் கேட்கும் அளவுக்கு சப்தமாக ஸலாம் கொடுப்பார்கள். பிறகு ஸலாம் கொடுத்த பின், உட்கார்ந்த நிலையிலேயே இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். என் அருமை மகனே! இது (மொத்தம்) பதினோரு ரக்அத்கள் ஆகும்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வயதாகி, உடல் சற்றே பருத்தபோது, ஏழு ரக்அத்கள் வித்ரு தொழுதார்கள். (அதன் பின்) இரண்டு ரக்அத்களைத் தங்களின் முன்னைய வழக்கப்படியே (உட்கார்ந்து) தொழுதார்கள். என் அருமை மகனே! இது (மொத்தம்) ஒன்பது ரக்அத்கள் ஆகும்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு தொழுகையைத் தொழுதால், அதைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்க விரும்புவார்கள். தூக்கமோ அல்லது வலியோ அவர்களை இரவுத் தொழுகையிலிருந்து மிகைத்துவிட்டால், (அதைத் தவற விட்டதற்காக) பகலில் பன்னிரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரே இரவில் முழு குர்ஆனையும் ஓதியதாகவோ, அல்லது விடியும் வரை இரவு முழுவதும் விழித்திருந்து தொழுததாகவோ, அல்லது ரமலான் மாதத்தைத் தவிர வேறு எந்த மாதமும் முழுமையாக நோன்பு நோற்றதாகவோ நான் அறியவில்லை."

(ஸஃத் கூறுகிறார்): பிறகு நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறிய செய்தியைத் தெரிவித்தேன். அவர்கள், "அவர்கள் (ஆயிஷா) உண்மையையே கூறியுள்ளார்கள். நான் அவர்களிடம் செல்வேனாயின், நானே அவர்களிடம் சென்று இதை என் காதுகளால் கேட்டிருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நான் (இப்னு அப்பாஸிடம்), "நீங்கள் அவர்களிடம் செல்வதில்லை என்பதை நான் (முன்பே) அறிந்திருந்தால், அவர்கள் கூறிய இந்த ஹதீஸை உமக்கு அறிவித்திருக்க மாட்டேன்" என்று கூறினேன்.

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

பத்ருப் போர் நாளன்று, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இணைவைப்பாளர்களைப் பார்த்தார்கள். அவர்கள் ஆயிரம் பேர் இருந்தனர்; நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் முன்னூற்று பத்தொன்பது பேராக இருந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் கிப்லாவை நோக்கித் திரும்பி, தங்கள் கரங்களை நீட்டி, தங்கள் இறைவனிடம் இவ்வாறு சப்தமிட்டுப் பிரார்த்திக்கத் தொடங்கினார்கள்:

**"அல்லாஹும்ம அன்ஜிஸ் லீ மா வஅத்தனீ, அல்லாஹும்ம ஆதி மா வஅத்தனீ, அல்லாஹும்ம இன் தஹ்லிக் ஹாதிஹில் இஸாபத மின் அஹ்லில் இஸ்லாம் லா துஅபத் ஃபில் அர்த்."**

(பொருள்: "யா அல்லாஹ்! நீ எனக்கு வாக்களித்ததை எனக்கு நிறைவேற்றித் தருவாயாக! யா அல்லாஹ்! நீ எனக்கு வாக்களித்ததை எனக்கு வழங்குவாயாக! யா அல்லாஹ்! இஸ்லாமியர்களான இச்சிறிய கூட்டம் அழிக்கப்பட்டால், இந்தப் பூமியில் (உன்னை வணங்குவதற்கு யாரும் இருக்க மாட்டார்கள்;) நீ வணங்கப்பட மாட்டாய்.")

அவர்கள் தங்கள் கரங்களை நீட்டியவாறு, கிப்லாவை நோக்கித் தங்கள் இறைவனிடம் தொடர்ந்து பிரார்த்தனை செய்துகொண்டிருந்தார்கள்; எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்களின் மேலாடை அவர்களின் தோள்களிலிருந்து நழுவி விழுந்தது.

அப்போது அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அங்கே வந்து, அவர்களின் மேலாடையை எடுத்து அவர்களின் தோள்களில் போட்டார்கள். பின்னர் அவர்கள் பின்னாலிருந்து நபியைத் தழுவிக்கொண்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் இறைவனிடம் நீங்கள் மன்றாடியது போதும்; நிச்சயமாக அவன் உங்களுக்கு வாக்களித்ததை நிறைவேற்றுவான்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

**"இத் தஸ்தகீதூன ரப்பகும் ஃபஸ்தஜாப லகும் அன்னீ முமிட்டுகும் பிஅல்ஃபின் மினல் மலாயிகதி முர்திஃபீன்"**

(பொருள்: "(நினைவு கூருங்கள்:) நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் உதவி தேடியபோது, 'தொடர்ச்சியாக வரக்கூடிய ஆயிரம் வானவர்களைக் கொண்டு நிச்சயமாக நான் உங்களுக்கு உதவுவேன்' என்று அவன் உங்களுக்குப் பதிலளித்தான்.") (அல்குர்ஆன் 8:9).

ஆகவே, அல்லாஹ் வானவர்களைக் கொண்டு அவருக்கு உதவினான்.

அபூ ஸுமைல் அவர்கள் கூறினார்கள்: இந்த ஹதீஸை இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்:
அன்றைய தினம் ஒரு முஸ்லிம் தனக்கு முன்னால் (ஓடிக்கொண்டிருந்த) ஒரு இணைவைப்பாளரைத் துரத்திக்கொண்டிருந்தபோது, தனக்கு மேலே சாட்டையால் விளாசும் சப்தத்தையும், குதிரை வீரர் ஒருவரின் குரலையும் கேட்டார். அவர், "ஹைஸூம்! முன்னே செல்!" என்று கூறினார். (துரத்திச் சென்ற) அந்த முஸ்லிம் தனக்கு முன்னால் இருந்த இணைவைப்பாளரைப் பார்த்தார். அவன் மல்லாந்து விழுந்துகிடந்தான். அவன் மூக்கு அறுபட்டு, முகம் சாட்டையால் அடிக்கப்பட்டது போல் கிழிக்கப்பட்டு, அவ்விடமெல்லாம் கறுத்து (பச்சை நிறமாக) மாறியிருந்ததை அவர் பார்த்தார்.

அந்த அன்சாரித் தோழர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து அதைத் தெரிவித்தார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உண்மை கூறினீர். அது மூன்றாவது வானத்திலிருந்து வந்த உதவியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அன்றைய தினம் (முஸ்லிம்கள் எதிரிகளில்) எழுபது பேரைக் கொன்றார்கள்; எழுபது பேரைச் சிறைப்பிடித்தார்கள்.

(சிறைப்பிடிக்கப்பட்டவர்களைக் கொண்டு வந்தபோது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடமும் உமர் (ரழி) அவர்களிடமும், "இந்தக் கைதிகள் விஷயத்தில் நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர்கள் (நமது) தந்தையரின் வழியில் வந்த உறவினர்களும், சுற்றத்தாருமாவர். இவர்களிடமிருந்து ஈட்டுத்தொகையை (ஃபித்யா) பெற்றுக்கொண்டு (விடுதலை செய்ய வேண்டும் என்று) நான் கருதுகிறேன். அது நிராகரிப்பவர்களுக்கு எதிராக நமக்கு ஒரு பலமாக அமையும். அல்லாஹ் அவர்களை இஸ்லாத்தின் பால் வழிநடத்தவும் கூடும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "கத்தாபின் மகனே! உங்கள் கருத்து என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நான் (உமர்), "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதரே! அபூபக்கர் அவர்கள் கருதியதை நான் கருதவில்லை. (மாறாக,) இவர்களை எங்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்; நாங்கள் இவர்களின் கழுத்துகளை வெட்ட வேண்டும் (என்றே நான் கருதுகிறேன்). அகீலை அலீயிடம் ஒப்படையுங்கள்; அவர் இவன் கழுத்தை வெட்டட்டும். இன்னாரை -உமரின் உறவினர் ஒருவரைச் சுட்டிக்காட்டி- என்னிடம் ஒப்படையுங்கள்; நான் இவன் கழுத்தை வெட்டுகிறேன். ஏனெனில், இவர்கள் நிராகரிப்பின் தலைவர்களும், அதன் மூவர்களுமாவர்" என்று கூறினேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரழி) கூறியதை விரும்பினார்கள்; நான் கூறியதை விரும்பவில்லை.

மறுநாள் நான் (அவர்களிடம்) வந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் அமர்ந்து அழுதுகொண்டிருந்தார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்களும் உங்கள் தோழரும் எதற்காக அழுகிறீர்கள் என்று எனக்குத் தெரிவியுங்கள். அழுகை வந்தால் நானும் அழுகிறேன்; அழுகை வராவிட்டால் உங்கள் இருவரின் அழுகைக்காக நானும் அழுவது போல பாவனை செய்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(கைதிகளிடமிருந்து) ஈட்டுத்தொகை பெறலாம் என உங்கள் தோழர்கள் என்னிடம் கூறியதற்காவே நான் அழுகிறேன். இந்த மரத்தைவிட மிக அருகில் அவர்களுக்கு வரவிருந்த வேதனை எனக்குக் காட்டப்பட்டது" என்று கூறினார்கள். (தமக்கு அருகிலிருந்த ஒரு மரத்தை நபி (ஸல்) அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினார்கள்.)

அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) இறக்கி அருளினான்:

**"மா கான லினபிய்யின் அன் யகூன லஹு அஸ்ரா ஹத்தா யுத்ஹின ஃபில் அர்த்..."**

(பொருள்: "பூமியில் (எதிரிகளின் இரத்தத்தை ஓட்டி) பலவீனம் அடையச் செய்யும் வரை, சிறைக்கைதிகள் ஒரு நபிக்கு இருப்பது தகாது...")

(மேலும்) **"ஃபகுலூ மிம்மா கனிம்தும் ஹலாலன் தய்யிபா"**

(பொருள்: "ஆகவே, நீங்கள் (போரில்) கைப்பற்றிய பொருட்களிலிருந்து அனுமதிக்கப்பட்ட தூய்மையானவைகளையே உண்ணுங்கள்.") (அல்குர்ஆன் 8:67-69).

ஆகவே, போரில் கிடைத்த பொருட்களை (கனீமத்) அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அனுமதித்தான்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

(ரமளான் மாதத்தில்) முஆவியா (ரலி) அவர்களிடம் (பல்வேறு) தூதுக்குழுக்கள் வந்தன. நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் உணவு தயாரித்து (பரிமாறிக்) கொள்வோம். அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் எங்களை அதிகமாகத் தனது வீட்டிற்கு அழைப்பவராக இருந்தார்கள். எனவே நான் (எனக்குள்), "நான் உணவு தயாரித்து அவர்களை என் இருப்பிடத்திற்கு அழைக்க வேண்டாமா?" என்று எண்ணிக்கொண்டேன். அவ்வாறே நான் உணவு தயாரிக்க உத்தரவிட்டேன். பிறகு மாலையில் நான் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்து, "இன்றிரவு விருந்து என்னிடத்தில்தான்" என்று சொன்னேன். அதற்கு அவர்கள், "என்னை முந்திவிட்டீரே!" என்றார்கள். நான், "ஆம்" என்றேன்.

நான் அவர்களை (விருந்துக்கு) அழைத்தேன். (அவர்கள் வந்ததும்), "அன்சாரிக் கூட்டமே! உங்கள் (சிறப்புக்குரிய) செய்திகளிலிருந்து ஒரு செய்தியை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கவா?" என்று அபூஹுரைரா (ரலி) கேட்டார்கள். பிறகு மக்கா வெற்றியின் நிகழ்வை விவரிக்கலானார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவை நோக்கி வந்தார்கள். (மக்காவை அடைந்ததும்) ஸுபைர் (ரலி) அவர்களை (படையின்) இரு பக்கவாட்டுப் பிரிவுகளில் ஒன்றிற்கும், காலித் (ரலி) அவர்களை மற்றொரு பக்கவாட்டுப் பிரிவிற்கும் நியமித்தார்கள். கவசமற்ற (காலாட்)படைப் பிரிவினர் மீது அபூ உபைதா (ரலி) அவர்களை நியமித்தார்கள். அவர்கள் பள்ளத்தாக்கின் மையப்பகுதி வழியாகச் சென்றார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பெரும் படைப்பிரிவில் இருந்தார்கள். அவர்கள் என்னைப் பார்த்து, "அபூஹுரைரா!" என்றார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதோ, பதிலளிக்கக் காத்திருக்கிறேன்" என்றேன். அவர்கள், "அன்சாரிகளைத் தவிர வேறு யாரும் என்னிடம் வர வேண்டாம்; எனக்கு அன்சாரிகளை அழைத்து வாரும்" என்று உத்தரவிட்டார்கள். அவ்வாறே அன்சாரிகள் அவர்களைச் சூழ்ந்து கொண்டார்கள்.

(இதற்கிடையில்) குறைஷிகள் தங்கள் கலகக் கும்பலையும் (அவ்பாஷ்), தங்களைப் பின்தொடர்பவர்களையும் ஒன்று திரட்டி, "(போருக்கு) இவர்களை நாம் முன்னிறுத்துவோம். இவர்களுக்கு ஏதேனும் (வெற்றி) கிடைத்தால் நாமும் இவர்களுடன் சேர்ந்துகொள்வோம். இவர்களுக்கு ஏதேனும் பாதிப்பு ஏற்பட்டால், (நஷ்டஈடாக) கேட்கப்படுவதை நாம் கொடுத்து விடுவோம்" என்று (தங்களுக்குள்) பேசிக்கொண்டார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அன்சாரிகளிடம்), "குறைஷிகளின் இந்தக் கலகக் கும்பலையும், அவர்களைப் பின்தொடர்பவர்களையும் நீங்கள் பார்க்கிறீர்களா?" என்று கேட்டுவிட்டு, தமது ஒரு கையை மற்றொரு கையின் மீது (வெட்டுவது போன்று) சைகை செய்து, "(இவர்களை அறுவடை செய்துவிட்டு) அஸ்-ஸஃபா குன்றில் என்னைச் சந்தியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு நாங்கள் (எதிரிகளை நோக்கிச்) சென்றோம். எங்களில் எவரேனும் ஒருவரைக் கொல்ல விரும்பினால் அவரைக் கொன்றோம்; அவர்களில் எவராலும் எங்களை எதிர்த்து எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.

பிறகு அபூசுஃப்யான் (ரலி) வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! குறைஷிகளின் கூட்டம் வேரறுக்கப்பட்டுவிட்டது. இன்றைக்குப் பிறகு குறைஷிகள் எஞ்சியிருக்க மாட்டார்கள்" என்று கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "யார் அபூசுஃப்யானுடைய வீட்டில் நுழைகிறாரோ அவர் பாதுகாப்பானவர்" என்று கூறினார்கள். (இதைக் கேட்ட) அன்சாரிகள் சிலர் தங்களுக்குள், "(எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக), தனது ஊரின் மீதான ஆசையும், தனது உறவினர்கள் மீதான பாசமும் இவரை (நபியை) ஆட்கொண்டுவிட்டன" என்று பேசிக்கொண்டனர்.

அபூஹுரைரா (ரலி) கூறினார்கள்: (அப்போது) நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு 'வஹீ' (இறைச்செய்தி) வந்தது. அவர்களுக்கு வஹீ வரும்போது அது எங்களுக்குத் தெரியாமலிருப்பதில்லை; வஹீ வரும்போது அது முடிவடையும் வரை எங்களில் யாரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நோக்கிப் பார்வையை உயர்த்தத் துணிய மாட்டோம். வஹீ முடிவடைந்ததும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அன்சாரிக் கூட்டமே!" என்றார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதோ பதிலளிக்கக் காத்திருக்கிறோம்" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "தனது ஊரின் மீதான ஆசையும், தனது உறவினர்கள் மீதான பாசமும் இந்த மனிதரை ஆட்கொண்டுவிட்டன என்று நீங்கள் பேசிக்கொண்டீர்கள் (அல்லவா?)" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம், அவ்வாறு நடந்தது உண்மைதான்" என்றார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை (அவ்வாறன்று)! நான் அல்லாஹ்வின் அடிமையாகவும் அவனது தூதராகவும் இருக்கிறேன். அல்லாஹ்விடமும் உங்களிடமும் நான் 'ஹிஜ்ரத்' (நாடு துறந்து) வந்துள்ளேன். என் வாழ்வு உங்களோடுதான்; என் மரணமும் உங்களோடுதான்" என்று கூறினார்கள். உடனே அவர்கள் (அன்சாரிகள்) அழுதுகொண்டே நபியவர்களை நோக்கி வந்து, "அல்லாஹ்வின் மீதும், அவனது தூதர் மீதும் கொண்ட (அதிகப்படியான) உரிமையின் (அன்பின்) காரணமாகவே நாங்கள் அவ்வாறு கூறினோம்" என்று சொன்னார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் உங்களை உண்மைப்படுத்துகிறார்கள்; உங்கள் மன்னிப்பைக் கோருதலை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு மக்கள் அபூசுஃப்யான் (ரலி) அவர்களின் வீட்டை நோக்கிச் சென்றனர்; மக்கள் தங்கள் வீட்டுக்கதவுகளைப் பூட்டிக் கொண்டனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (கஅபாவிலுள்ள) ஹஜருல் அஸ்வத் கல்லை நோக்கிச் சென்று, அதைத் தொட்டு முத்தமிட்டார்கள். பிறகு கஅபாவைச் சுற்றி 'தவாஃப்' செய்தார்கள். (அப்போது) கஅபாவின் ஓரத்தில் அவர்கள் (குறைஷிகள்) வணங்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு சிலை இருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கையில் ஒரு வில் இருந்தது. அதன் வளைந்த நுனியைப் பிடித்தவாறு அந்தச் சிலையின் அருகே வந்தார்கள். அதன் கண்ணில் அந்த வில்லால் குத்திக் கொண்டே,

**"ஜாஅல் ஹக்கு வ ஸஹக்கல் பாத்திலு"**
(சத்தியம் வந்தது; அசத்தியம் அழிந்தது)

என்று கூறலானார்கள். தவாஃபை முடித்ததும், 'ஸஃபா' குன்றுக்கு வந்து அதன் மீது ஏறினார்கள். அங்கிருந்து கஅபாவை நோக்கி, தங்கள் கைகளை உயர்த்தி அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, தாங்கள் நாடியவற்றைக் கேட்டுப் பிரார்த்தித்தார்கள்.