وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ،
عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ح
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ،
عَنْ عَمْرٍو، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ الأَعْمَشِ
.
ஜரீர் (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து, அஃமஷ் (ரஹ்) அவர்களின் ஹதீஸைப் போன்றே (அதாவது, தொழுகையை நிலைநாட்டுமாறும், ஸகாத் வழங்குமாறும், ஒவ்வொரு முஸ்லிமுக்கும் நன்மையை நாடுமாறும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தாம் உறுதிமொழி அளித்ததாக) அறிவிக்கிறார்கள்.