நபி (ஸல்) அவர்களின் எழுத்தர்களில் ஒருவரான ஹன்ளலா அல்-உஸைதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர் (ஹன்ளலா) அழுதுகொண்டிருந்த நிலையில் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களைக் கடந்து சென்றார். அப்போது அபூபக்ர் (ரழி), “ஹன்ளலாவே, உமக்கு என்ன நேர்ந்தது?” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், “ஹன்ளலா நயவஞ்சகனாகிவிட்டான் அபூபக்ர் அவர்களே! நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருக்கும்போது, நரகத்தையும் சொர்க்கத்தையும் நம்முடைய கண்களால் நேரடியாகப் பார்ப்பது போன்று அவர்கள் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்கள். ஆனால், நாம் திரும்பிச் சென்று, நமது மனைவிகள் மற்றும் வாழ்வாதாரங்களில் ஈடுபட்டு, (அந்நிலையை) அதிகமாக மறந்துவிடுகிறோம்” என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி), “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! எனக்கும் இதே நிலைதான் ஏற்படுகிறது. வாருங்கள், நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் செல்வோம்” என்று கூறினார்கள். எனவே நாங்கள் சென்றோம்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைக் கண்டதும், “ஹன்ளலாவே, உமக்கு என்ன நேர்ந்தது?” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர் கூறினார்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஹன்ளலா நயவஞ்சகனாகிவிட்டான். நாங்கள் உங்களுடன் இருக்கும்போது நரகத்தையும் சொர்க்கத்தையும் எங்கள் கண்களால் நேரடியாகப் பார்ப்பது போன்று நீங்கள் நினைவூட்டுகிறீர்கள். ஆனால் நாங்கள் திரும்பிச் சென்று, எங்கள் மனைவிகள் மற்றும் வாழ்வாதாரங்களுடன் பழகி, (அந்நிலையை) அதிகமாக மறந்துவிடுகிறோம்.”

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நீங்கள் என்னிடத்தில் இருக்கும்போது உள்ள அதே நிலையில் நீங்கள் எப்போதுமே நிலைத்திருந்தால், உங்கள் சபைகளிலும், உங்கள் பாதைகளிலும், உங்கள் படுக்கைகளிலும் வானவர்கள் உங்களுடன் கைக்குலுக்குவார்கள். ஆனாலும் ஹன்ளலாவே! ஒரு சமயம், ஒரு சமயம், ஒரு சமயம் (அதாவது, இறைவழிபாட்டிற்காக ஒரு சமயம், உலக விவகாரங்களுக்காக ஒரு சமயம்).”

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் எழுத்தர்களில் ஒருவரான அபூ ரப்ஈ ஹன்ழலா இப்னு ரபீஉ அல்-அஸீதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

என்னை அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் சந்தித்தார்கள். “ஹன்ழலாவே! எப்படி இருக்கிறீர்?” என்று கேட்டார்கள். நான், “ஹன்ழலா நயவஞ்சகனாகிவிட்டான்” என்று கூறினேன். அவர்கள், “சுப்ஹானல்லாஹ் (அல்லாஹ் தூயவன்)! என்ன சொல்கிறீர்?” என்று கேட்டார்கள்.

நான் கூறினேன்: “நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடத்தில் இருக்கும்போது, அவர்கள் நரகத்தையும் சொர்க்கத்தையும் பற்றி நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்கள். அது எந்தளவிற்கு என்றால், அவற்றை நாம் நம் கண்களால் நேரில் காண்பது போன்று உள்ளது. ஆனால், நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து வெளியேறியதும், மனைவி மக்கள் மற்றும் வாழ்வாதாரங்களில் (உலக விவகாரங்களில்) கலந்து ஈடுபடும்போது, (அந்த உயர்வான இறை உணர்வை) அதிகமாக மறந்துவிடுகிறோம்.”

அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நாமும் இது போன்றதையே உணர்கிறோம்” என்று கூறினார்கள்.

எனவே, நானும் அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றோம். நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஹன்ழலா நயவஞ்சகனாகிவிட்டான்” என்று கூறினேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அது என்ன?” என்று கேட்டார்கள்.

நான் கூறினேன்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் தங்களிடத்தில் இருக்கும்போது, தாங்கள் நரகத்தையும் சொர்க்கத்தையும் பற்றி நினைவூட்டுகிறீர்கள். அவற்றை நாங்கள் எங்கள் கண்களால் காண்பது போல் உணர்கிறோம். ஆனால், நாங்கள் தங்களிடமிருந்து வெளியேறி, எங்கள் மனைவி மக்கள் மற்றும் வாழ்வாதாரங்களில் (உலக விவகாரங்களில்) கலந்து ஈடுபடும்போது, (அந்த உயர்வான இறை உணர்வை) அதிகமாக மறந்துவிடுகிறோம்.”

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! என்னிடத்தில் நீங்கள் இருக்கும் நிலையிலும், (இறை) நினைவிலும் நீங்கள் நீடித்திருந்தால், வானவர்கள் உங்கள் படுக்கைகளிலும் உங்கள் பாதைகளிலும் உங்களுடன் கைலாகு செய்வார்கள். ஆயினும் ஹன்ழலாவே! ஒரு நேரம் (இறைவனுக்காகவும்), ஒரு நேரம் (உலகிற்காகவும்)” என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.