وعن أبي سعيد سعد بن مالك بن سنان الخدري رضي الله عنه أن نبي الله صلى الله عليه وسلم قال: كان فيمن كان قبلكم رجل قتل تسعة وتسعين نفساً، فسأل عن أعلم أهل الأرض، فدل على راهب، فأتاه فقال: إنه قتل تسعه وتسعين نفساً، فهل له من توبة؟ فقال: لا، فقتله فكمل به مائةً، ثم سأل عن أعلم أهل الأرض، فدل على رجل عالم فقال: إنه قتل مائة نفس فهل له من توبة؟ فقال: نعم، ومن يحول بينه وبين التوبة؟ انطلق إلى أرض كذا وكذا، فإن بها أناساً يعبدون الله تعالى فاعبد الله معهم، ولا ترجع إلى أرضك فإنها أرض سوءٍ، فانطلق حتى إذا نصف الطريق أتاه الموت، فاختصمت فيه ملائكة الرحمة وملائكة العذاب. فقالت ملائكة الرحمة: جاء تائبا مقبلا بقلبه إلى الله تعالى، وقالت ملائكة العذاب: إنه لم يعمل خيرا قط، فأتاهم ملك في صورة آدمي فجعلوه بينهم- أي حكماً- فقال: قيسوا ما بين الأرضين فإلى أيتهما كان أدنى فهو له، فقاسوا فوجدوه أدنى إلى الأرض التي أراد، فقبضته ملائكة الرحمة ((متفق عليه)).
அபூ ஸயீத் ஸஅத் பின் மாலிக் பின் சினான் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களுக்கு முன் சென்றவர்களில் ஒரு மனிதர் இருந்தார். அவர் தொண்ணூற்று ஒன்பது உயிர்களைக் கொன்றிருந்தார். பிறகு, பூமியிலேயே மிகச் சிறந்த அறிஞர் யார் என்று அவர் விசாரித்தார். அவருக்கு ஒரு துறவி (மதகுரு) காட்டப்பட்டார். அவர் அத்துறவியிடம் வந்து, 'தான் தொண்ணூற்று ஒன்பது பேரைக் கொன்றிருப்பதாகவும், தனக்கு பாவமன்னிப்பு உள்ளதா?' என்றும் கேட்டார். அதற்கு அத்துறவி, 'இல்லை' என்றார். உடனே அவரையும் கொன்று, நூறாக (எண்ணிக்கையை) நிறைவு செய்தார்.
பிறகு, பூமியிலேயே மிகச் சிறந்த அறிஞர் யார் என்று விசாரித்தார். அவருக்கு ஓர் அறிஞர் (மார்க்க அறிஞர்) காட்டப்பட்டார். அவரிடம், 'தான் நூறு பேரைக் கொன்றிருப்பதாகவும், தனக்கு பாவமன்னிப்பு உள்ளதா?' என்றும் கேட்டார். அதற்கு அந்த அறிஞர், 'ஆம்! அவருக்கும் பாவமன்னிப்பிற்கும் இடையில் தடுப்பவர் யார்? இன்ன இன்ன ஊருக்குச் செல்வீராக! அங்கே அல்லாஹ்வை வணங்கும் மக்கள் சிலர் உள்ளனர்; அவர்களுடன் சேர்ந்து நீரும் அல்லாஹ்வை வணங்குவீராக! உமது ஊருக்குத் திரும்பாதீர்; ஏனெனில் அது தீய பூமி' என்று கூறினார்.
எனவே, அவர் புறப்பட்டுச் சென்றார். அவர் பாதி வழியை அடைந்தபோது அவருக்கு மரணம் வந்தது. அப்போது கருணைக்குரிய வானவர்களும், வேதனைக்குரிய வானவர்களும் அவர் விஷயத்தில் தர்க்கித்துக் கொண்டனர். கருணைக்குரிய வானவர்கள், 'இவர் பாவமன்னிப்புத் தேடியவராகவும், தன் உள்ளத்தால் அல்லாஹ்வை முன்னோக்கியவராகவும் வந்துள்ளார்' என்று கூறினர். வேதனைக்குரிய வானவர்களோ, 'இவர் நன்மையான எதையும் ஒருபோதும் செய்ததில்லை' என்று கூறினர்.
அப்போது மனித உருவில் ஒரு வானவர் அவர்களிடம் வந்தார். அவரை அவர்கள் தங்களுக்குள் நடுவராக ஆக்கினர். அவர், 'இரண்டு பூமிகளுக்கும் இடைப்பட்ட தூரத்தை அளவிடுங்கள். இரண்டில் எதற்கு அவர் நெருக்கமாக இருக்கிறாரோ, அதற்கே அவர் உரியவர்' என்றார். அவர்கள் அளந்து பார்த்தனர்; அவர் செல்ல நாடிய பூமிக்கே அவர் நெருக்கமாக இருப்பதைக் கண்டனர். எனவே, கருணைக்குரிய வானவர்கள் அவரைக் கைப்பற்றிக் கொண்டனர்."