حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ أَبِي إِسْمَاعِيلَ الأَسْلَمِيِّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ تَذْهَبُ الدُّنْيَا حَتَّى يَمُرَّ الرَّجُلُ عَلَى الْقَبْرِ فَيَتَمَرَّغَ عَلَيْهِ وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَكَانَ صَاحِبِ هَذَا الْقَبْرِ وَلَيْسَ بِهِ الدِّينُ إِلاَّ الْبَلاَءُ .
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“என் ஆன்மா எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ, அவன் மீது சத்தியமாக! ஒரு மனிதன் ஒரு கப்ரை (சவக்குழியை) கடந்து சென்று, அதன் மீது புரண்டு, 'இந்தக் கப்ரில் இருப்பவரின் இடத்தில் நான் இருந்திருக்கக் கூடாதா!' என்று கூறும் வரை இந்த உலகம் அழியாது. (அவர் அவ்வாறு கூறுவதற்கு) மார்க்கம் காரணமாக இருக்காது; மாறாக, துன்பமே காரணமாக இருக்கும்.”
وعنه رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : والذي نفسي بيده لا تذهب الدنيا حتى يمر الرجل بالقبر، فيتمرغ عليه، ويقول: ياليتني مكان صاحب هذا القبر، وليس به الدين، ما به إلا البلاء ((متفق عليه)).
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! ஒரு மனிதர் ஒரு மண்ணறையைக் கடந்து செல்லும்போது, அதன் மீது புரண்டு, 'நான் இந்த மண்ணறையில் உள்ளவரின் இடத்தில் இருந்திருக்க வேண்டுமே!' என்று கூறும் வரை உலகம் அழியாது. அவர் மார்க்கத்தின் காரணத்தினால் இப்படிக் கூறமாட்டார்; மாறாகச் சோதனையின் காரணமாகவே (இப்படிக் கூறுவார்)."