இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

உமர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு குழுவினரோடு இப்னு ஸய்யாதை நோக்கிச் சென்றார்கள். பனூ முகலா கோட்டைக்கு அருகில் சிறுவர்களுடன் அவன் விளையாடிக் கொண்டிருப்பதை அவர்கள் கண்டார்கள். அந்நேரத்தில் இப்னு ஸய்யாத் பருவ வயதை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தான். நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் கையால் அவனைத் தட்டும் வரை அவன் (எங்களை) உணரவில்லை. பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் இப்னு ஸய்யாதிடம், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நீ சாட்சி கூறுகிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். இப்னு ஸய்யாத் அவர்களைப் பார்த்து, "நீங்கள் எழுதப்படிக்கத் தெரியாதவர்களின் (உம்மிய்யீன்களின்) தூதர் என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்றான். பிறகு இப்னு ஸய்யாத் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நீங்கள் சாட்சி கூறுகிறீர்களா?" என்று கேட்டான். நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை நிராகரித்து, "நான் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதர்களையும் ஈமான் கொள்கிறேன் (நம்புகிறேன்)" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் (இப்னு ஸய்யாதிடம்), "உனக்கு என்ன தெரிகிறது?" என்று கேட்டார்கள். இப்னு ஸய்யாத், "என்னிடம் உண்மையாளனும் பொய்யனும் வருகிறார்கள்" என்றான். நபி (ஸல்) அவர்கள், "விஷயம் உனக்குக் குழப்பப்பட்டுள்ளது" என்று கூறினார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவனிடம், "நான் உனக்காக (என் மனதில்) ஒரு விஷயத்தை மறைத்து வைத்துள்ளேன்" என்றார்கள். இப்னு ஸய்யாத், "அது 'அத்-துக்' (புகை)" என்றான். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இழிந்து போ! உன்னால் உனது தகுதியை மீறவே முடியாது" என்று கூறினார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னை விடுங்கள்; இவனுடைய கழுத்தை நான் வெட்டிவிடுகிறேன்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவன் அவனாக (தஜ்ஜாலாக) இருந்தால், இவனை உம்மால் வெல்ல முடியாது. அவனாக இல்லையென்றால், இவனைக் கொல்வதில் உமக்கு எந்த நன்மையும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

(இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்): பின்னர் (ஒரு முறை), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்களும் இப்னு ஸய்யாத் இருந்த பேரீச்சந் தோட்டத்திற்குச் சென்றார்கள். இப்னு ஸய்யாத் தங்களைப் பார்ப்பதற்கு முன்பு அவனிடமிருந்து எதையாவது செவியுற நபி (ஸல்) அவர்கள் விரும்பினார்கள். அவன் ஒரு (வேலைப்பாடுள்ள) போர்வையால் தன்னை மூடிக்கொண்டு படுத்திருப்பதையும், அவனிடமிருந்து முணுமுணுப்பு சத்தம் வருவதையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் பேரீச்ச மரங்களின் அடிமரங்களுக்குப் பின்னால் மறைந்து சென்றுகொண்டிருந்தபோது, இப்னு ஸய்யாத்தின் தாய் அவர்களைப் பார்த்துவிட்டாள். அவள் இப்னு ஸய்யாதிடம், "ஸாஃப்! (இது இப்னு ஸய்யாத்தின் பெயர்) இதோ முஹம்மது!" என்று கூறினாள். உடனே இப்னு ஸய்யாத் கிளர்ந்தெழுந்தான். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவள் அவனை (அப்படியே) விட்டிருந்தால், (அவனது நிலை) தெளிவாகியிருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடனும் மற்றும் அவர்களின் தோழர்கள் அடங்கிய ஒரு குழுவினருடனும் இப்னு ஸய்யாத் இருந்த திசையை நோக்கிச் சென்றார்கள். பனீ மஃகாலாவின் கோட்டைக்கருகே சிறுவர்களுடன் அவன் விளையாடிக்கொண்டிருப்பதை அவர்கள் கண்டார்கள். அந்நேரத்தில் இப்னு ஸய்யாத் பருவ வயதை நெருங்கியிருந்தான். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவனது முதுகில் தம் கையால் தட்டும் வரை அவன் அவர்களை உணரவில்லை. பின்பு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நானே அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நீ சாட்சி கூறுகிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். அவன் அவர்களைப் பார்த்து, "எழுதப்படிக்கத் தெரியாதவர்களின் (உம்மிய்யீன்களின்) தூதர் நீங்கள் என நான் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்றான்.

பிறகு இப்னு ஸய்யாத் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "நானே அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நீங்கள் சாட்சி கூறுகிறீர்களா?" என்று கேட்டான். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவனை நிராகரித்துவிட்டு, "நான் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதர்களையும் ஈமான் கொள்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். பின்பு அவனிடம், "உனக்கு என்ன தெரிகிறது?" என்று கேட்டார்கள். அவன், "எனக்கு ஒரு உண்மையாளனும் ஒரு பொய்யனும் வருகிறார்கள்" என்றான். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்குக் காரியம் குழப்பப்பட்டுள்ளது" என்றார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் உனக்காக (என் மனதில்) ஒன்றை மறைத்து வைத்துள்ளேன்" என்றார்கள். அதற்கு அவன், "அது 'அத்-துக்'" என்றான். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள், "இஃக்ஸஃ (தொலைந்து போ)! உன் தகுதியை மீறி நீ செல்ல முடியாது" என்றார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவனது கழுத்தை வெட்ட எனக்கு அனுமதியுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவன் (தஜ்ஜால்) ஆக இருந்தால், அவனை உன்னால் வெற்றி கொள்ள முடியாது. அவன் (தஜ்ஜால்) இல்லையென்றால், அவனைக் கொல்வதில் உனக்கு எந்த நன்மையும் இல்லை" என்றார்கள்.

ஸாலிம் கூறினார்; அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் (இதற்குப் பின் நடந்ததை) கூறினார்கள்:
அதன் பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், உபை இப்னு கஅப் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்களும் இப்னு ஸய்யாத் இருந்த பேரீச்சந்தோப்பிற்குச் சென்றார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உள்ளே நுழைந்ததும், இப்னு ஸய்யாத் தங்களைப் பார்ப்பதற்கு முன்பே, அவனிடமிருந்து எதையாவது செவியுற வேண்டும் என விரும்பி, பேரீச்சை மரங்களின் தூர் பகுதிகளுக்குப் பின்னால் மறைந்து செல்லலானார்கள். இப்னு ஸய்யாத் தனது படுக்கையில் ஒரு போர்வையைப் போர்த்திக்கொண்டு படுத்திருந்தான். அதிலிருந்து முணுமுணுக்கும் சத்தம் அல்லது ரீங்காரம் கேட்டது.

இப்னு ஸய்யாத்தின் தாய், நபி (ஸல்) அவர்கள் பேரீச்சை மரத்தூர்களுக்குப் பின்னால் மறைந்து வருவதைப் பார்த்துவிட்டு, இப்னு ஸய்யாத்திடம் "ஸாஃப்! (இது அவனது பெயர்) இதோ முஹம்மத்!" என்று கூறினாள். உடனே இப்னு ஸய்யாத் (முணுமுணுப்பதை) நிறுத்தினான். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவள் அவனை (அப்படியே) விட்டிருந்தால், (விஷயம்) தெளிவாகியிருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

ஸாலிம் கூறினார்; அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களிடையே எழுந்து நின்று, அல்லாஹ்வை அவனுக்குத் தகுதியானவற்றைக் கொண்டு புகழ்ந்தார்கள். பிறகு தஜ்ஜாலைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, "நான் உங்களை அவனைப் பற்றி எச்சரிக்கிறேன். எந்தவொரு இறைத்தூதரும் தம் சமூகத்தாரை அவனைப் பற்றி எச்சரிக்காமல் இருந்ததில்லை. நூஹ் (அலை) அவர்கள் தம் சமூகத்தாரை அவனைப் பற்றி எச்சரித்துள்ளார்கள். ஆயினும், எந்த ஓர் இறைத்தூதரும் தம் சமூகத்தாருக்குச் சொல்லாத ஒரு செய்தியை நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். அறிந்துகொள்ளுங்கள்! அவன் ஒற்றைக் கண்ணன்; ஆனால் அல்லாஹ் ஒற்றைக் கண்ணன் அல்லன்" என்று கூறினார்கள்.