இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

466மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَنْ نَافِعٍ قَالَ: انْطَلَقْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَاجَة إِلَى ابْن عَبَّاس فَقَضَى ابْنُ عُمَرَ حَاجَتَهُ وَكَانَ مِنْ حَدِيثِهِ يَوْمَئِذٍ أَنْ قَالَ مَرَّ رَجُلٌ فِي سِكَّةٍ مِنَ السِّكَكِ فَلَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ خَرَجَ مِنْ غَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَتَوَارَى فِي السِّكَّةِ ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيْهِ عَلَى الْحَائِطِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ ضَرَبَ ضَرْبَةً أُخْرَى فَمَسَحَ ذِرَاعَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ وَقَالَ: «إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ السَّلَامَ إِلَّا أَنِّي لَمْ أَكُنْ على طهر» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் ஒரு தேவைக்காகச் சென்றேன். இப்னு உமர் (ரழி) தமது தேவையை முடித்துக்கொண்டார்கள். அன்றைய தினம் அவர்கள் உரையாடும்போது பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

“ஒருவர் ஒரு தெருவில் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மலம் அல்லது சிறுநீர் கழித்துவிட்டு வெளியே வந்த நிலையில் அவர்களைச் சந்தித்து, ஸலாம் கூறினார். ஆனால் அதற்கு அவர்கள் பதில் ஸலாம் கூறவில்லை. பின்னர், அந்த மனிதர் தெருவில் (கண்ணிலிருந்து) மறையவிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அருகிலிருந்த) சுவரில் தன் இரு கைகளையும் அடித்து, அவற்றைக் கொண்டு தன் முகத்தைத் தடவினார்கள். மீண்டும் ஒருமுறை அடித்து, தன் முன்கைகளைத் தடவிவிட்டு, அந்த மனிதரின் ஸலாமுக்குப் பதில் கூறினார்கள். மேலும், ‘நான் தூய்மையான நிலையில் இல்லாததே உமது ஸலாமுக்கு நான் பதிலளிக்காமல் இருந்ததற்குக் காரணம் ஆகும்’ என்றும் கூறினார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ أنا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أنا مُوسَى بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَبَّادٍ ثنا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْأَزْدِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ وَكَانَ صَدُوقًا وَأَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدَانَ الْأَهْوَازِيُّ أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدٍ الصَّفَّارُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْأَزْدِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ ثنا نَافِعٌ قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَاجَتِهِ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَلَمَّا أَنْ قَضَى حَاجَتَهُ كَانَ مِنْ حَدِيثِهِ يَوْمَئِذٍ قَالَ بَيْنَمَا النَّبِيُّ ﷺ فِي سِكَّةٍ مِنْ سِكَكِ الْمَدِينَةِ وَقَدْ خَرَجَ النَّبِيُّ ﷺ مِنْ غَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ رَجُلٌ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ ثُمَّ إِنَّ النَّبِيَّ ﷺ ضَرَبَ بِكَفَّيْهِ فَمَسَحَ بِوَجْهِهِ مَسْحَةً ثُمَّ ضَرَبَ بِكَفَّيْهِ الثَّانِيَةِ فَمَسَحَ ذِرَاعَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ وَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ إِلَّا أَنِّي لَمْ أَكُنْ عَلَى وُضُوءٍ أَوْ عَلَى طَهَارَةٍ لَفْظُ حَدِيثِ ابْنِ عَبْدَانَ وَقَدْ أَنْكَرَ بَعْضُ الْحُفَّاظِ رَفْعَ هَذَا الْحَدِيثِ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ الْعَبْدِيِّ فَقَدْ رَوَاهُ جِمَاعَةٌ عَنْ نَافِعٍ مِنْ فَعْلِ ابْنِ عُمَرَ وَالَّذِي رَوَاهُ غَيْرُهُ عَنْ نَافِعٍ مِنْ فَعْلِ ابْنِ عُمَرَ إِنَّمَا هُوَ التَّيَمُّمُ فَقَطْ فَأَمَّا هَذِهِ الْقِصَّةُ فَهِيَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ مَشْهُورَةٌ بِرِوَايَةِ أَبِي الْجُهَيْمِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الصِّمَّةِ وَغَيْرِهِ وَثَابِتٌ عَنِ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَجُلًا مَرَّ وَرَسُولُ اللهِ ﷺ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ إِلَّا أَنَّهُ قَصَّرَ بِرِوَايَتِهِ وَرِوَايَةُ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ نَافِعٍ أَتَمُّ مِنْ ذَلِكَ
நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் ஒரு தேவைக்காக இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர் தனது தேவையை முடித்தபோது, அன்றைய தினம் அவர் கூறிய செய்திகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்: "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவின் ஒரு பாதையில் இருந்தபோது, அவர்கள் மலம் அல்லது சிறுநீர் கழித்துவிட்டு (வெளியே) வந்திருந்தார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார். ஆனால், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பதில் கூறவில்லை. பின்னர், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (சுவர் அல்லது பூமியில்) தங்கள் இரு உள்ளங்கைகளையும் அடித்து, தம் முகத்தை ஒருமுறை துடைத்தார்கள். பிறகு, இரண்டாவது முறையாகத் தம் இரு உள்ளங்கைகளையும் அடித்து, முழங்கைகள் வரை தம் இரு கைகளையும் துடைத்தார்கள். மேலும், 'நான் உளூவுடனோ அல்லது தூய்மையான (தஹாரத்) நிலையிலோ இல்லாத காரணத்தினால் தான் உமது ஸலாமுக்குப் பதில் கூறவில்லை' என்று கூறினார்கள்."

இது இப்னு அப்தான் அவர்களின் ஹதீஸ் வாசகமாகும். முஹம்மது இப்னு ஸாபித் அல்-அப்தீ என்பவரிடமிருந்து இந்த ஹதீஸை நபிகளார் வரை உயர்த்தி (மர்ஃபூஉ ஆக) அறிவிக்கப்படுவதைச் சில ஹதீஸ் கலை அறிஞர்கள் மறுத்துள்ளனர். ஏனெனில், ஒரு குழுவினர் இதனை நாஃபிஉ வழியாக இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களின் (சொந்தச்) செயலாகவே (மவ்கூஃப் ஆக) அறிவித்துள்ளனர். மேலும், நாஃபிஉ வழியாக மற்றவர்கள் அறிவிப்பதில் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களின் செயலாகத் தயம்மம் செய்வது மட்டுமே இடம்பெற்றுள்ளது. இருப்பினும், இந்தச் சம்பவம் அபூ அல்-ஜுஹைம் இப்னுல் ஹாரித் இப்னுஸ் ஸிம்மா (ரழி) மற்றும் பிறரது அறிவிப்புகள் வழியாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (ஆதாரப்பூர்வமாகப்) புகழ்பெற்றதாகும். மேலும், ளஹ்ஹாக் இப்னு உஸ்மான், நாஃபிஉ வழியாக, இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் செய்தியில்: "ஒரு மனிதர் கடந்து சென்றார், அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சிறுநீர் கழித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர் ஸலாம் கூறியபோது அவர்கள் பதில் கூறவில்லை" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. ஆனால் அவர் (ளஹ்ஹாக்) தனது அறிவிப்பில் (தயம்மம் செய்த செய்தியைக் கூறாமல்) சுருக்கமாகக் கூறியுள்ளார். யஸீத் இப்னுல் ஹாத், நாஃபிஉ வழியாக அறிவிப்பது இதனை விட முழுமையானதாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الرُّوذْبَارِيُّ، أنا أَبُو بَكْرِ بْنُ دَاسَةَ، ثنا أَبُو دَاوُدَ، ثنا جَعْفَرُ بْنُ مُسَافِرٍ، ثنا عَبْدُ اللهِ بْنُ يَحْيَى يَعْنِي الْبُرُلُّسِيُّ، أنا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، أَنَّ نَافِعًا حَدَّثَهُ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ: " أَقْبَلَ رَسُولُ اللهِ ﷺ مِنَ الْغَائِطِ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ عِنْدَ بِئْرِ جَمَلٍ، فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ رَسُولُ اللهِ ﷺ حَتَّى أَقْبَلَ عَلَى الْحَائِطِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى الْحَائِطِ، فَمَسَحَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ، ثُمَّ رَدَّ رَسُولُ اللهِ ﷺ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ ". فَهَذِهِ الرِّوَايَةُ شَاهِدَةٌ لِرِوَايَةِ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ الْعَبْدِيِّ إِلَّا أَنَّهُ حَفِظَ فِيهَا الذِّرَاعَيْنِ وَلَمْ يُثْبِتْهَا غيْرُهُ كَمَا سَاقَ هُوَ وَابْنُ الْهَادِ الْحَدِيثَ بِذِكْرِ تَيَمُّمِهِ، ثُمَّ رَدُّهُ جَوَّابِ السَّلَامِ وَإِنْ كَانَ الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ قَصَّرَ بِهِ وَفِعْلُ ابْنِ عُمَرَ التَّيَمُّمِ عَلَى الْوَجْهِ وَالذِّرَاعَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ شَاهِدٌ لصحةِ رِوَايَةِ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ غَيْرَ مُنَافٍ لَهَا. وَقَدْ أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، وَأَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيُّ، وَأَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْأُشْنَانِيُّ، قَالُوا: ثنا أَبُو الْحَسَنِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدُوسٍ، قَالَ: سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ سَعِيدٍ الدَّارِمِيَّ، يَقُولُ: سَأَلْتُ يَحْيَى بْنَ مَعِينٍ، قُلْتُ: مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ، قَالَ: لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ. كَذَا قَالَ فِي رِوَايَةِ الدَّارِمِيِّ عَنْهُ، وَهُوَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ غَيْرُ مُسْتَحِقٍّ لِلتَّنْكِيرِ بِالدَّلَائِلِ الَّتِي ذَكَرْتُهَا، وَقَدْ رَوَاهُ جَمَاعَةٌ مِنَ الْأَئِمَّةِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ، مِثْلُ يَحْيَى بْنِ يَحْيَى، وَمُعَلَّى بْنِ مَنْصُورٍ، وَسَعِيدِ بْنِ مَنْصُورٍ، وَغَيْرِهِمْ، وَأَثْنَى عَلَيْهِ مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَرَوَاهُ عَنْهُ، وَهُوَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ مَشْهُورٌ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இயற்கை உபாதை கழித்துவிட்டு (திரும்பி) வந்தபோது, 'பிஃரு ஜமல்' (ஒட்டகக் கிணறு) என்ற இடத்திற்கு அருகே ஒரு மனிதர் அவர்களைச் சந்தித்தார். அவர் (நபி அவர்களுக்கு) ஸலாம் கூறினார். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சுவரை முன்னோக்கிச் செல்லும் வரை அவருக்குப் பதில் கூறவில்லை. அவர்கள் (அங்கு சென்றதும்) தமது கையை அந்தச் சுவரின் மீது வைத்து, (அதன் மூலம்) தமது முகத்தையும் இரு கைகளையும் துடைத்தார்கள் (தயம்மும் செய்தார்கள்). அதன் பின்னரே அந்த மனிதருக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸலாமுக்குப் பதில் கூறினார்கள்.

இந்த அறிவிப்பானது முஹம்மத் இப்னு ஸாபித் அல்-அப்தீயின் அறிவிப்பிற்குச் சான்றாக அமைந்துள்ளது. எனினும், அவர் (முஹம்மத் இப்னு ஸாபித்) தமது அறிவிப்பில் முழங்கைகளையும் (சேர்த்துத் துடைத்ததை) நினைவில் வைத்திருந்தார்; மற்றவர்கள் அதனை (முழங்கைகள் வரை என்பதை) உறுதிப்படுத்தவில்லை. அவரும் இப்னுல் ஹாத் என்பவரும் நபி (ஸல்) அவர்கள் தயம்மும் செய்ததையும், அதன் பின்னர் ஸலாமுக்குப் பதிலளித்ததையும் குறிப்பிட்டு இந்த ஹதீஸை அறிவித்ததைப் போலவே இதுவும் அமைந்துள்ளது. ளஹ்ஹாக் இப்னு உஸ்மான் (இந்த அறிவிப்பில்) சுருக்கம் செய்திருந்தாலும், முகம் மற்றும் இரு கைகளையும் முழங்கைகள் வரை இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் தயம்மும் செய்த செயல், முஹம்மத் இப்னு ஸாபித் அவர்களின் அறிவிப்பின் உண்மைத்தன்மைக்கு (ஆதாரமாக) எவ்வித முரண்பாடுமில்லாத சான்றாகும்.

அபூ அப்தில்லாஹ் அல்-ஹாஃபிழ், அபூ அப்திர் ரஹ்மான் அஸ்-சுலமீ மற்றும் அபூபக்ர் அஹ்மத் இப்னு முஹம்மத் இப்னு இப்ராஹீம் அல்-உஷ்னானீ ஆகியோர் எங்களுக்குத் தெரிவித்தனர்: அபுல் ஹஸன் அஹ்மத் இப்னு முஹம்மத் இப்னு அப்தூஸ் கூறினார், "உஸ்மான் இப்னு ஸயீத் அத்-தாரிமீ அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: 'நான் யஹ்யா இப்னு மயீன் அவர்களிடம் முஹம்மத் இப்னு ஸாபித் அல்-அப்தீ பற்றி கேட்டேன். அதற்கு அவர், அவரிடம் எந்தக் குறையும் இல்லை (அவர் பலவீனமானவர் அல்ல) என்றார்'." தாரிமீயின் அறிவிப்பில் இவ்வாறே கூறப்பட்டுள்ளது. நான் குறிப்பிட்ட ஆதாரங்களின் அடிப்படையில், இந்த ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை அவர் (முஹம்மத் இப்னு ஸாபித்) ஆட்சேபனைக்குரியவர் அல்லர். மேலும், யஹ்யா இப்னு யஹ்யா, முஅல்லா இப்னு மன்ஸூர், ஸயீத் இப்னு மன்ஸூர் உள்ளிட்ட பல இமாம்கள் முஹம்மத் இப்னு ஸாபித் வழியாக இதனை அறிவித்துள்ளனர். முஸ்லிம் இப்னு இப்ராஹீம் அவரைப் புகழ்ந்துள்ளார், அவரிடமிருந்தும் இதனை அறிவித்துள்ளார். மேலும், இது இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து பிரபலமான (அறிவிப்பாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ فُورَكٍ، أنا عَبْدُ اللهِ بْنُ جَعْفَرٍ، ثنا يُونُسُ بْنُ حَبِيبٍ، ثنا أَبُو دَاوُدَ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ، وَأَخْبَرَنَا أَبُو نَصْرٍ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، أنا أَبُو عَمْرِو بْنُ مَطَرٍ، ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَلِيٍّ، ثنا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أنبأ مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ يَعْنِي الْعَبْدِيَّ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ: انْطَلَقْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فِي حَاجَةٍ لِابْنِ عُمَرَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَضَى ابْنُ عُمَرَ حَاجَتَهُ مِنَ ابْنِ عَبَّاسٍ فَكَانَ مِنْ حَدِيثِهِ يَوْمَئِذٍ أَنْ قَالَ: مَرَّ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ فِي سِكَّةٍ مِنَ السِّكَكِ، وَقَدْ خَرَجَ مِنْ غَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ، حَتَّى إِذَا كَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَتَوَارَى مِنَ السِّكَّةِ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الْحَائِطِ فَمَسَحَ وَجْهَهُ، ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ ضَرْبَةً أُخْرَى فَمَسَحَ ذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ وَقَالَ: " إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ السَّلَامَ إِلَّا أَنِّي لَمْ أَكُنْ عَلَى طُهْرٍ ". لَفْظُ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ يَحْيَى، وَهُوَ أَتَمُّهُمَا
நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட ஒரு தேவைக்காக, அவருடன் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் நான் சென்றேன். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மூலம் இப்னு உமர் (ரழி) தமது தேவையை முடித்துக் கொண்டார்கள். அன்றைய தினம் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த ஒரு செய்தியில் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

ஒரு மனிதர், வீதிகளில் ஒன்றின் வழியாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கடந்து சென்றார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் மலம் அல்லது சிறுநீர் கழித்துவிட்டு (வெளியே) வந்திருந்தார்கள். அம்மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பதில் ஸலாம் கூறவில்லை.

அம்மனிதர் வீதியிலிருந்து (பார்வையை விட்டு) மறையும் நிலையை நெருங்கியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் சுவற்றில் தமது இரு கைகளாலும் அடித்துத் தங்களின் முகத்தைத் தடவினார்கள் (தயம்மும் செய்தார்கள்). பின்னர், மீண்டும் ஒருமுறை இரு கைகளாலும் அடித்துத் தங்களின் இரு முன்கைகளையும் தடவினார்கள். அதன்பிறகு அம்மனிதருக்குப் பதில் ஸலாம் கூறினார்கள்.

மேலும், "நான் தூய்மையான நிலையில் இல்லை என்பதைத் தவிர வேறெதுவும் உமக்கு நான் பதில் ஸலாம் கூறுவதிலிருந்து என்னைத் தடுக்கவில்லை" (அதாவது இறைவனின் திருப்பெயரைத் தூய்மையற்ற நிலையில் கூற விரும்பவில்லை) என்று கூறினார்கள்.

(இது யஹ்யா பின் யஹ்யா அவர்களின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்ற வாசகமாகும். இதுவே இவ்விரு அறிவிப்புகளில் முழுமையான வாசகமாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له