حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا، مَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ. فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ . فَغَضِبَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهَجَرَتْ أَبَا بَكْرٍ، فَلَمْ تَزَلْ مُهَاجِرَتَهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ أَشْهُرٍ. قَالَتْ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكٍ وَصَدَقَتِهِ بِالْمَدِينَةِ، فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ، وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْمَلُ بِهِ إِلاَّ عَمِلْتُ بِهِ، فَإِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ. فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ، فَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكٌ فَأَمْسَكَهَا عُمَرُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ، وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الأَمْرَ. قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ إِلَى الْيَوْمِ.
قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ اعْتَرَاكَ افْتَعَلْتَ مِنْ عَرَوْتُهُ فَأَصَبْتُهُ وَمِنْهُ يَعْرُوهُ وَاعْتَرَانِي
முஃமின்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மரணத்திற்குப் பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்களின் புதல்வி ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ் (தன் தூதருக்கு) வழங்கியிருந்த ‘ஃபை’ (போரிடாமல் கிடைத்த செல்வம்) நிதியிலிருந்து நபி (ஸல்) அவர்கள் விட்டுச் சென்றவற்றில் தமக்குரிய வாரிசுரிமைப் பங்கைத் தருமாறு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்.
அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களிடம், “நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுரிமை விட்டுச் செல்வதில்லை; நாங்கள் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மமே (ஸதகா)’ என்று கூறியுள்ளார்கள்” என்று சொன்னார்கள்.
ஆகவே, ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் கோபமடைந்து, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை விட்டும் ஒதுங்கிக் கொண்டார்கள் (அவர்களுடன் வழக்கமான தொடர்புகளைத் துண்டித்துக் கொண்டார்கள்); தாம் இறக்கும் வரை அவர்களுடன் அதே நிலையில் இருந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு ஆறு மாதங்கள் ஃபாத்திமா (ரழி) உயிர் வாழ்ந்தார்கள்.
கைபர், ஃபதக் மற்றும் மதீனாவிலிருந்த (நபி (ஸல்) அவர்களின்) தர்மச் சொத்து (ஸதகா) ஆகியவற்றிலிருந்து, நபி (ஸல்) அவர்கள் விட்டுச் சென்றவற்றில் தனது பங்கை ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டு வந்தார்கள்.
ஆனால், அவற்றை ஃபாத்திமாவிடம் ஒப்படைக்க அபூபக்ர் (ரழி) மறுத்துவிட்டார்கள். மேலும், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செய்து வந்த எதையும் நான் செய்யாமல் விடுவதாக இல்லை; நிச்சயமாக நான் (அவரின்) வழிமுறையில் எதையேனும் விட்டுவிட்டால் வழிதவறிவிடுவேனோ என்று அஞ்சுகிறேன்” என்று கூறினார்கள்.
(பிறகு) மதீனாவிலிருந்த தர்மச் சொத்தை உமர் (ரழி) அவர்கள் அலீ (ரழி) மற்றும் அப்பாஸ் (ரழி) ஆகியோரிடம் ஒப்படைத்தார்கள். ஆனால் கைபர் மற்றும் ஃபதக் ஆகியவற்றை உமர் (ரழி) (தம்மிடமே) வைத்துக்கொண்டார்கள். மேலும் அவர், “இவ்விரண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்துக்களாகும். தமக்கு ஏற்படும் பொறுப்புகளுக்கும், அவசரத் தேவைகளுக்கும் நபி (ஸல்) அவர்கள் இவற்றை பயன்படுத்தி வந்தார்கள். இவற்றின் விவகாரம் (ஆட்சியாளராக) பொறுப்பேற்றிருப்பவரைச் சாரும்” என்று கூறினார்.
(அறிவிப்பாளர் கூறினார்:) "இன்றுவரை அச்சொத்துக்கள் அவ்வாறே உள்ளன."
அபூஅப்துல்லாஹ் (இமாம் புகாரி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: 'இஃதராக' (اعْتَرَاكَ) என்பது 'அரவ்துஹு' (عَرَوْتُهُ) என்பதிலிருந்து பிறந்த 'இஃப்தஅல்த' (افْتَعَلْتَ) எனும் அமைப்பாகும். இதன் பொருள் 'அஸப்துஹு' (அவரை அடைந்தேன்) என்பதாகும். இதிலிருந்தே 'யஅரூஹு' (يَعْرُوهُ - அவருக்கு ஏற்படும்), 'இஃதரானீ' (وَاعْتَرَانِي - எனக்கு ஏற்பட்டது) ஆகிய சொற்கள் பிறக்கின்றன.
وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ . فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ . قَالَ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ أَشْهُرٍ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكٍ وَصَدَقَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْمَلُ بِهِ إِلاَّ عَمِلْتُ بِهِ إِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا عَلِيٌّ وَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكُ فَأَمْسَكَهُمَا عُمَرُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الأَمْرَ قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ إِلَى الْيَوْمِ .
நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவர்களின் புதல்வி ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் வழங்கியிருந்தவற்றிலிருந்து (போரிடாமல் கிடைத்தவற்றிலிருந்து) நபி (ஸல்) அவர்கள் விட்டுச் சென்ற சொத்தில் தனது வாரிசுரிமைப் பங்கைத் தமக்கு ஒதுக்கித் தருமாறு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்.
அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்களிடம், "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுச் சொத்தை விட்டுச் செல்வதில்லை; நாங்கள் விட்டுச் செல்வதெல்லாம் தர்மமேயாகும்' என்று கூறியுள்ளார்கள்" என்று சொன்னார்கள்.
(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்): நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின் ஃபாத்திமா (ரழி) ஆறு மாதங்கள் வாழ்ந்தார்கள். ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் கைபர், ஃபதக் மற்றும் மதீனாவிலுள்ள நபி (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்து (ஸதகா) ஆகியவற்றிலிருந்து தமக்குரிய பங்கைத் தருமாறு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டு வந்தார்கள். ஆனால், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அதை அவர்களுக்குக் கொடுக்க மறுத்துவிட்டார்கள்.
மேலும், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செய்து வந்த எதையும் நான் விட்டுவிடப் போவதில்லை; அதை நிச்சயம் செய்வேன். அவர்களின் வழிமுறையில் எதையேனும் நான் விட்டுவிட்டால் எங்கே நான் வழிதவறி விடுவேனோ என்று அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
மதீனாவிலுள்ள தர்மச் சொத்தைப் பொறுத்தவரை, உமர் (ரழி) அவர்கள் (தமது ஆட்சிக்காலத்தில்) அதை அலீ (ரழி) அவர்களிடமும் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமும் ஒப்படைத்தார்கள். ஆனால், அதை நிர்வகிப்பதில் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களை அலீ (ரழி) மிகைத்து (தம் பொறுப்பில் எடுத்துக்) கொண்டார்கள்.
ஆனால் கைபர் மற்றும் ஃபதக் ஆகியவற்றை உமர் (ரழி) அவர்கள் (தம்மிடமே) வைத்துக் கொண்டார்கள். மேலும், "இவை இரண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்துக்களாகும். தமக்கு ஏற்படும் அவசரத் தேவைகளுக்கும் பொறுப்புகளுக்கும் (செலவிட) நபி (ஸல்) அவர்கள் இவற்றை ஒதுக்கியிருந்தார்கள். இவற்றின் நிர்வாகம் (இஸ்லாமிய அரசின்) அதிகாரத்தை நிர்வகிப்பவரிடமே இருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.
(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்): "அவை இரண்டும் இன்றுவரை அவ்வாறே (நிர்வகிக்கப்பட்டு) உள்ளன."
நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஃபாத்தான (மறைந்த) பிறகு, அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு (போரின்றி) அளித்த 'ஃபய்' செல்வங்களில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விட்டுச் சென்றதிலிருந்து தமக்கான வாரிசுரிமைப் பங்கை (பிரித்து)த் தருமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் புதல்வி ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்.
அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுரிமை வழங்கப்படுவதில்லை; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை தர்மமாகும்' என்று கூறினார்கள்" எனப் பதிலளித்தார்கள்.
இதனால் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் (அபூபக்கர் ரழி அவர்களின் முடிவினால்) கோபமுற்று, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை விட்டு விலகினார்கள். அவர்கள் (ஃபாத்திமா ரழி) மரணிக்கும் வரை அவருடன் (இது குறித்துப்) பேசாமல் இருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மறைவிற்குப் பிறகு ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் ஆறு மாதங்கள் வாழ்ந்தார்கள்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விட்டுச் சென்ற கைபர், ஃபதக் மற்றும் மதீனாவில் உள்ள அவர்களின் தர்மச் சொத்துக்களில் இருந்து தனது பங்கை ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டு வந்தார்கள். ஆனால், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அதனை (வாரிசுரிமையாக) வழங்க மறுத்துவிட்டார்கள். மேலும் அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எதைச் செய்து வந்தார்களோ அதை நான் ஒருபோதும் கைவிடமாட்டேன்; நான் அதன்படி (தொடர்ந்து) செயல்படுவேன். அவருடைய கட்டளைகளில் எதையாவது நான் விட்டுவிட்டால், நான் (நேர்வழியை விட்டு) வழிதவறி விடுவேனோ என்று அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
(பின்னர் உமர் ரழி அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில்) மதீனாவில் உள்ள அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்துக்களை, உமர் (ரழி) அவர்கள் அலீ (ரழி) மற்றும் அப்பாஸ் (ரழி) ஆகியோரிடம் (நிர்வகிப்பதற்காக) ஒப்படைத்தார்கள். (அதில் ஏற்பட்ட ஒரு கருத்து வேறுபாட்டின் போது) அலீ (ரழி) அவர்கள் அதன் நிர்வாகப் பொறுப்பைத் தம் வசம் ஆக்கிக் கொண்டார்கள். கைபர் மற்றும் ஃபதக் சொத்துக்களை உமர் (ரழி) அவர்கள் (அரசுப் பொதுச் சொத்தாகத்) தம்மிடமே வைத்துக் கொண்டார்கள். மேலும், "அவை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்துக்களாகும். அவை அன்னாரின் (அரசு ரீதியான) பொறுப்புகளுக்காகவும், அவருக்கு ஏற்படும் அவசரத் தேவைகளுக்காகவும் செலவிடப்பட்டன. அவற்றின் நிர்வாகப் பொறுப்பு (அவருக்குப் பின்) யார் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்கிறாரோ அவரைச் சேர்ந்ததாகும்" என்று கூறினார்கள். அது இன்றுவரை அதே நிலையில் தான் நீடிக்கிறது.
இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மறைவிற்குப் பிறகு, அவர்கள் விட்டுச் சென்ற, அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அளித்த (போரின்றி கிடைத்த 'ஃபய்' எனும்) செல்வத்திலிருந்து தமது வாரிசுரிமைப் பங்கைத் பிரித்துத் தருமாறு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மகளான ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்.
அப்போது அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், '(நபிமார்களாகிய) எங்களின் சொத்துக்கள் வாரிசுரிமையாகப் பகிரப்படாது; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை அனைத்தும் தர்மமே (ஸதகா)' என்று கூறியுள்ளார்கள்" என பதிலளித்தார்கள்.
இதனால் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் கோபமுற்று, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து விலகியிருந்தார்கள். அவர்கள் இறக்கும் வரை அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அவ்வாறே விலகியிருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மறைவிற்குப் பின் பாத்திமா (ரழி) அவர்கள் ஆறு மாதங்கள் வாழ்ந்தார்கள்.
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: கைபர் மற்றும் ஃபதக் ஆகிய இடங்களிலும், மதீனாவில் உள்ள தமது தர்மச் சொத்துக்களிலிருந்தும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விட்டுச் சென்றவற்றில் தமது பங்கைத் தருமாறு பாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டு வந்தார்கள். ஆனால், அதை அவர்களுக்கு வழங்க அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள்.
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எதைச் செய்து வந்தார்களோ, அதை நான் சிறிதும் கைவிட மாட்டேன்; அதை நான் தொடர்ந்து செயல்படுத்துவேன். அவர்களின் நடைமுறையில் ஏதேனும் ஒன்றை நான் கைவிட்டாலும் நான் வழிதவறி விடுவேனோ என்று அஞ்சுகிறேன்."
மதீனாவில் இருந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்தை, உமர் (ரழி) அவர்கள் (தமது ஆட்சிக் காலத்தில்) அலீ (ரழி) மற்றும் அப்பாஸ் (ரழி) ஆகியோரிடம் ஒப்படைத்தார்கள். அதை (நிர்வகிப்பதில்) அலீ (ரழி) அவர்கள் மேலோங்கியிருந்தார்கள்.
ஆனால், கைபர் மற்றும் ஃபதக் ஆகிய சொத்துக்களை உமர் (ரழி) அவர்கள் (அரசுப் பொறுப்பில்) தம்மிடமே வைத்துக் கொண்டார்கள். மேலும் அவர்கள், "இவை இரண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்துக்களாகும். அவை அவர்களுக்கு (அரசு ரீதியாக) ஏற்படும் கடமைகளுக்காகவும், அவசரத் தேவைகளுக்காகவும் செலவிடப்பட வேண்டியவை. அவற்றின் நிர்வாகம் ஆட்சிப் பொறுப்பில் உள்ளவரின் (கலீஃபாவின்) அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டதாகும்" என்று கூறினார்கள். இன்று வரை அவை அவ்வாறே இருந்து வருகின்றன.
(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல் அஸீஸ் அல்-உவைஸீ என்பவரிடமிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடரின் வழியாக இப்ராஹீம் பின் ஸஅத் என்பவரிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)
உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் அவர்கள் (ஆட்சிப் பொறுப்புக்கு) நியமிக்கப்பட்டபோது, மர்வான் குடும்பத்தினரை ஒன்று திரட்டிக் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு 'பதக்' (எனும் நிலம்) இருந்தது. அதிலிருந்து அவர்கள் (தமது குடும்பத்திற்காகச்) செலவிடுவார்கள். (மேலும்) பனூ ஹாஷிம் குலத்தின் சிறுவர்களுக்காக அதிலிருந்து வழங்குவார்கள். அவர்களில் துணையின்றி இருப்பவர்களுக்கு (மணம் முடிக்காதவர்களுக்கு) அதைக் கொண்டு திருமணம் செய்து வைப்பார்கள். நிச்சயமாக ஃபாத்திமா (ரழி) அதனைத் தமக்கு (சொந்தமாக) வழங்கிவிடும்படி அவரிடம் (நபியவர்களிடம்) கேட்டபோது, அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (இவ்வுலகை விட்டுப்) பிரியும் வரை, அவர்களது வாழ்நாளில் அது அவ்வாறே இருந்தது.
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் பொறுப்பேற்றபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது வாழ்நாளில் எப்படிச் செயல்பட்டார்களோ அதேபோன்று அதைக் கையாண்டார்கள். அவர்கள் (இறந்து) செல்லும் வரை அவ்வாறே இருந்தது. பின்னர் உமர் (ரழி) அவர்கள் பொறுப்பேற்றபோது, அவர்கள் இருவரும் செய்ததைப் போன்றே அதைக் கையாண்டார்கள். அவர்கள் (இறந்து) செல்லும் வரை அவ்வாறே இருந்தது. பின்னர் (உஸ்மான் ரழி அவர்களின் காலத்தில்) அது மர்வானுக்கு நில மானியமாக வழங்கப்பட்டது. பின்பு (காலப்போக்கில்) அது உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் ஆகிய எனக்கு வந்து சேர்ந்தது."
உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (மேலும்) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபாத்திமாவுக்குக் கொடுப்பதைத் தடுத்த ஒரு விவகாரத்தில், (அதை எடுத்துக் கொள்ள) எனக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை என்று நான் கருதுகிறேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அது எவ்வாறு (பொது அறக்கட்டளையாக) இருந்ததோ, அதே நிலைக்கு அதனை நான் திருப்பி அளித்துவிட்டேன் என்பதற்கு உங்களை நான் சாட்சியாக்குகிறேன்."
ஷேக் (பைஹகீ) கூறுகிறார்: உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்களின் ஆட்சி காலத்தில்தான் 'பதக்' நிலம் மர்வானுக்கு நில மானியமாக (இக்தஆ) வழங்கப்பட்டது. "அல்லாஹ் ஒரு நபிக்கு ஏதேனும் ஒரு வாழ்வாதாரத்தை (உணவை) வழங்கினால், அது அவருக்குப் பின் (ஆட்சிப் பொறுப்புக்கு) வருபவருக்கு உரியதாகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்படும் செய்தியை அவர் (உஸ்மான் ரழி) அவ்வாறு (சுய விருப்பப்படி வழங்கலாம் என) விளக்கம் செய்திருக்கலாம். அவர் (உஸ்மான் ரழி) தமக்குள்ள செல்வத்தைக் கொண்டு (அந்நிலத்தின் வருமானம் தேவையில்லாத அளவு) தன்னிறைவு பெற்றவராக இருந்ததால், அதனைத் தன் (ஏழை) உறவினர்களுக்கு வழங்கி, அதன் மூலம் உறவுகளைப் பேணி நடந்தார். பல மார்க்க அறிஞர்களிடமும் இதே விளக்கம் காணப்படுகிறது.
மற்ற (அறிஞர்கள்) சிலர், இதன் பொருள்: (அந்நிலங்களை நிர்வகிக்கும்) பொறுப்பை ஏற்பதும், அதில் வாரிசுரிமை முறைப்படி செல்வதைத் தடுப்பதுமே ஆகும். பின்னர் அது முஸ்லிம்களின் பொது நலனுக்காகச் செலவிடப்பட வேண்டும் எனக் கருதுகின்றனர். இதையே அபூபக்ர் (ரழி) மற்றும் உமர் (ரழி) ஆகியோர் செய்தார்கள். மேலும், பதக் நிலத்தின் விவகாரத்தை அதன் பழைய நிலைக்கே உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் திருப்பியளித்தபோது இந்த நிலைப்பாட்டையே (சரியானதாகக்) கண்டார்கள். இந்தக் கருத்தைக் கொண்டவர்கள், நாம் ஸுஹ்ரீ அவர்களின் ஹதீஸில் அறிவித்த செய்தியை ஆதாரமாகக் கொள்கின்றனர்.
கைபர் மற்றும் பதக் ஆகிய நிலங்களைப் பொறுத்தவரை, உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அவ்விரண்டையும் (தனிப்பட்ட சொத்தாகக் கருதாமல்) நிறுத்தி வைத்துக் கொண்டு கூறினார்கள்: "அவை இரண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மங்களாகும் (ஸதகா). அவை அவர்களுக்கு ஏற்படும் (பொதுத்) தேவைகளுக்காகவும், எதிர்பாராத இக்கட்டான செலவினங்களுக்காகவும் இருந்தன. அவற்றின் விவகாரம் (இஸ்லாமிய) ஆட்சியாளரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது." எனவே, அவை இன்று வரை அதே நிலையில்தான் (அறக்கட்டளையாக) உள்ளன.