இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

2235ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْغَفَّارِ بْنُ دَاوُدَ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ، فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىِّ بْنِ أَخْطَبَ، وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا، وَكَانَتْ عَرُوسًا، فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ فَخَرَجَ بِهَا، حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الرَّوْحَاءِ حَلَّتْ، فَبَنَى بِهَا، ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ ‏ ‏‏.‏ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى صَفِيَّةَ، ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ، قَالَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ، ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ، فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ، حَتَّى تَرْكَبَ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபருக்கு வந்தார்கள். அல்லாஹ் அவர்களுக்குக் கோட்டையின் மீது வெற்றியை அளித்தபோது, ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயை பின் அக்தப் (ரழி) அவர்களின் அழகைப் பற்றி அவர்களிடம் குறிப்பிடப்பட்டது. அவருடைய கணவர் கொல்லப்பட்டிருந்தார்; அவரோ (புதிதாகத் திருமணமான) மணப்பெண்ணாக இருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைத் தமக்காகத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டார்கள். அவருடன் புறப்பட்டு, 'சத்துர் ரவ்ஹா' எனும் இடத்தை நாங்கள் அடைந்தபோது அவர் (மாதவிடாயிலிருந்து) தூய்மையானார். அவருடன் நபி (ஸல்) அவர்கள் இல்லறம் நடத்தினார்கள். பிறகு ஒரு சிறிய தோல் விரிப்பில் 'ஹைஸ்' (எனும் உணவு) தயாரிக்கப்பட்டது. பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "உங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களுக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதுவே ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்களுக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அளித்த திருமண விருந்தாக (வலீமா) இருந்தது. அதன்பிறகு நாங்கள் மதீனாவிற்குப் புறப்பட்டோம். (அனஸ் ரழி அவர்கள் கூறினார்கள்:) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமக்குப் பின்னால் அவரை (ஸஃபிய்யா அவர்களை) ஒரு போர்வையால் மறைத்து அழைத்துச் செல்வதை நான் கண்டேன். பிறகு தமது ஒட்டகத்தின் அருகில் அமர்ந்து தமது முழங்காலை நாட்டி வைப்பார்கள்; ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் தமது காலை நபி (ஸல்) அவர்களின் முழங்கால் மீது வைத்து (ஒட்டகத்தில்) ஏறுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2893ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لأَبِي طَلْحَةَ ‏"‏ الْتَمِسْ غُلاَمًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي حَتَّى أَخْرُجَ إِلَى خَيْبَرَ ‏"‏‏.‏ فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي، وَأَنَا غُلاَمٌ رَاهَقْتُ الْحُلُمَ، فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَزَلَ، فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ كَثِيرًا يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قَدِمْنَا خَيْبَرَ، فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىِّ بْنِ أَخْطَبَ، وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا وَكَانَتْ عَرُوسًا، فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ، فَخَرَجَ بِهَا حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ، فَبَنَى بِهَا، ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ ‏"‏‏.‏ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى صَفِيَّةَ‏.‏ ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ، ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ، فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ، فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ نَظَرَ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ ‏"‏ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا بِمِثْلِ مَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ، اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ ‏"‏‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்களிடம், “நான் கைபருக்குப் புறப்பட்டுச் செல்லும்போது எனக்குப் பணிவிடை செய்வதற்காக உங்கள் சிறுவர்களிலிருந்து ஒரு சிறுவரைத் தேடித் தாருங்கள்” என்று கூறினார்கள். ஆகவே, அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்கள் என்னை (தமது வாகனத்தில்) தமக்குப்பின்னால் அமர்த்திக்கொண்டு அழைத்துச் சென்றார்கள். அப்போது நான் பருவ வயதை நெருங்கிய சிறுவனாக இருந்தேன் (அதாவது, பருவமடையாத ஆனால் அதற்கு மிக அருகில் இருந்தேன்). நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஓரிடத்தில்) தங்கினால் நான் அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்வேன்.

அவர்கள் அதிகமாகப் பின்வருமாறு பிரார்த்திப்பதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்:
“அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக்க மினல் ஹம்மி வல் ஹஸனி, வல் அஜ்ஸி வல் கஸலி, வல் புக்லி வல் ஜுப்னி, வ ளலஇத்-தைனி வ கலபத்திர்-ரிஜால்”

(இறைவா! கவலையிலிருந்தும், துக்கத்திலிருந்தும், இயலாமையிலிருந்தும், சோம்பலிலிருந்தும், கஞ்சத்தனத்திலிருந்தும், கோழைத்தனத்திலிருந்தும், கடன் சுமையிலிருந்தும், மனிதர்களின் அடக்குமுறையிலிருந்தும் உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்).

பிறகு நாங்கள் கைபரை வந்தடைந்தோம். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அக்கோட்டையை வெற்றியாக்கிக் கொடுத்தபோது, ஹுயய் பின் அக்தப் என்பவரின் மகளான ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்களின் அழகு பற்றி அவர்களிடம் கூறப்பட்டது. அவருடைய கணவர் கொல்லப்பட்டிருந்தார். அவர் (ஸஃபிய்யா) மணப்பெண்ணாக இருந்தார் (அதாவது, சமீபத்தில் திருமணம் முடித்த அல்லது திருமணம் நிச்சயிக்கப்பட்ட நிலையில் இருந்தார்).

ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்களைத் தமக்காகத் தேர்வு செய்துகொண்டார்கள். பிறகு அவருடன் புறப்பட்டு ‘சத்துஸ் ஸஹ்பா’ (Sadd al-Sahba) என்னுமிடத்தை நாங்கள் அடைந்தபோது, ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் மாதவிடாயிலிருந்து தூய்மையடைந்தார்கள் (மற்றும் இத்தா காலம் முடிந்ததால் இல்லறத்திற்குத் தயாரானார்கள்). நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருடன் இல்லறத்தில் இணைந்தார்கள்.

பின்னர் ஒரு சிறிய தோல் விரிப்பில் ‘ஹைஸ்’ (பேரீச்சம்பழம், நெய், பாலாடைக்கட்டி கலந்த உணவு) தயாரித்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “உங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களுக்கு அறிவிப்பீராக!” என்று (என்னிடம்) கூறினார்கள். அதுவே ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்களுக்காக நபி (ஸல்) அவர்கள் அளித்த ‘வலீமா’ (மணவிருந்து) ஆகும்.

பிறகு நாங்கள் மதீனாவை நோக்கிப் புறப்பட்டோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் அமருவதற்காகத் தமக்குப் பின்னால் ஒரு போர்வையைச் சுருட்டி வைத்து இடவசதி செய்து கொடுப்பதை நான் கண்டேன். மேலும் அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தின் அருகே அமர்ந்து தமது முழங்காலை நாட்டி வைப்பார்கள். ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் தமது காலை நபி (ஸல்) அவர்களின் முழங்கால் மீது வைத்து (ஒட்டகத்தில்) ஏறுவார்கள்.

நாங்கள் மதீனாவை நெருங்கும் வரை பயணித்தோம். உஹுத் மலையைப் பார்த்தபோது, “இது நம்மால் நேசிக்கப்படும், நம்மையும் நேசிக்கின்ற மலையாகும்” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். பிறகு மதீனாவைப் பார்த்துப் பின்வருமாறு பிரார்த்தித்தார்கள்:

“அல்லாஹும்ம இன்னீ உஹர்ரிமு மா பைன லாபத்தைஹா பிமிஸ்லி மா ஹர்ரம இப்ராஹீமு மக்க(த்)த. அல்லாஹும்ம பாரிக் லஹும் ஃபீ முத்திஹிம் வ ஸாஇஹிம்”

(இறைவா! இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் மக்காவை புனிதமாக்கியதைப் போன்று, மதீனாவின் இரு கருங்கல் மலைகளுக்கு இடைப்பட்டப் பகுதியை நான் புனிதமாக்குகிறேன். இறைவா! இவர்களுடைய ‘முத்’திலும் ‘ஸா’விலும் (அளவைகளிலும்) இவர்களுக்கு நீ பரக்கத் (அருள் வளம்) செய்வாயாக!)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
4211ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْغَفَّارِ بْنُ دَاوُدَ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، ح وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الزُّهْرِيُّ، عَنْ عَمْرٍو، مَوْلَى الْمُطَّلِبِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمْنَا خَيْبَرَ، فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىِّ بْنِ أَخْطَبَ، وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا وَكَانَتْ عَرُوسًا، فَاصْطَفَاهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ، فَخَرَجَ بِهَا، حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ، فَبَنَى بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ، ثُمَّ قَالَ لِي ‏ ‏ آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ ‏ ‏‏.‏ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَتَهُ عَلَى صَفِيَّةَ، ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ، فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ، ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ، فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ، وَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ‏.‏
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் கைபரை அடைந்தோம். அல்லாஹ் (தமது தூதருக்குக்) கோட்டையைத் திறந்து கொடுத்தபோது, ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயை பின் அக்தப் அவர்களின் அழகைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் குறிப்பிடப்பட்டது. (அப்போது) மணப்பெண்ணாக இருந்த நிலையில் அவரின் கணவர் கொல்லப்பட்டிருந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைத் தமக்காகத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டு, அவருடன் புறப்பட்டார்கள். நாங்கள் 'ஸத் அஸ்-ஸஹ்பா' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது, ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் (மாதவிடாயிலிருந்து) தூய்மையானார்கள். அங்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருடன் இல்லறத்தைத் தொடங்கினார்கள். பின்னர் ஒரு சிறிய தோல் விரிப்பில் 'ஹைஸ்' (எனும் ஓர் உணவை) நபி (ஸல்) அவர்கள் தயாரித்தார்கள். பிறகு என்னிடம், "உங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களை அழையுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதுவே ஸஃபிய்யாவுக்காக நபி (ஸல்) அவர்கள் அளித்த திருமண விருந்தாக அமைந்தது. பிறகு நாங்கள் மதீனாவை நோக்கிச் சென்றோம். நபி (ஸல்) அவர்கள், (தமது ஒட்டகத்தில்) தமக்குப் பின்னால் ஒரு போர்வையால் அவருக்காக ஒரு (சௌகரியமான) மெத்தையை அமைப்பதை நான் கண்டேன். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தின் அருகில் அமர்ந்து, தமது முழங்காலை வைப்பார்கள்; ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் (ஒட்டகத்தின் மீது) ஏறி அமர்வதற்காக, தமது காலை நபி (ஸல்) அவர்களின் முழங்காலில் வைப்பார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ , ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ , ثنا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ , ثنا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ح وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ , أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَهْلٍ الْفَقِيهُ بِبُخَارَى، ثنا قَيْسُ بْنُ أُنَيْفٍ , ثنا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ , ثنا يَعْقُوبُ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ , عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو , عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ , أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ قَالَ لِأَبِي طَلْحَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ: " الْتَمِسْ غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي حَتَّى أَخْرُجَ إِلَى خَيْبَرَ "، فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي، وَأَنَا غُلَامٌ رَاهَقْتُ الْحُلُمَ، فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللهِ ﷺ إِذَا نَزَلَ، فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ كَثِيرًا يَقُولُ: " اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ، وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ، وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ". ثُمَّ قَدِمْنَا خَيْبَرَ، فَلَمَّا فَتَحَ اللهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيِيِّ بْنِ أَخْطَبَ، وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا، وَكَانَتْ عَرُوسًا , فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللهِ ﷺ لِنَفْسِهِ، فَخَرَجَ بِهَا حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ، فَبَنَى بِهَا , ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ , ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: " أَئْذِنْ مَنْ حَوْلَكَ "، فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللهِ ﷺ عَلَى صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيٍّ , ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ، فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءٍ , ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ، فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ , فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ نَظَرَ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ: " هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ " , ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ: " اللهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا مِثْلَ مَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ، اللهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ " لَفْظُ حَدِيثِ قُتَيْبَةَ، رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ عَنْ قُتَيْبَةَ , وَرَوَاهُ مُسْلِمٌ أَيْضًا عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَنْصُورٍ، كَذَا فِي هَذِهِ الرِّوَايَةِ عَنْ أَنَسٍ
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்களிடம், "நான் கைபருக்குப் புறப்படும்போது எனக்குச் சேவை செய்ய உங்கள் சிறுவர்களில் ஒருவரைத் தேடிக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். எனவே, அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்கள் என்னைத் தமது வாகனத்தில் தமக்குப் பின்னால் அமர்த்திக்கொண்டு புறப்பட்டார்கள். அப்போது நான் பருவ வயதை நெருங்கிக் கொண்டிருந்த சிறுவனாக இருந்தேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பயணத்தின் இடையே) தங்கும்போதெல்லாம் அவர்களுக்கு நான் சேவை செய்து வந்தேன். அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹும்ம இன்னீ அவூது பிக்க மினல் ஹம்மி வல்ஹஸனி, வல்அஜ்ஸி வல்கஸலி, வல்புஹ்லி வல்ஜுப்னி, வளலஇத் தய்னி வகலபத்திர் ரிஜால்" (இறைவா! கவலை, துக்கம், இயலாமை, சோம்பல், கஞ்சத்தனம், கோழைத்தனம், கடனின் சுமை, மனிதர்களின் அடக்குமுறை ஆகியவற்றிலிருந்து உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புக் கோருகிறேன்) என்று அதிகமாகப் பிரார்த்திப்பதை நான் செவியேற்பேன்.

பின்னர் நாங்கள் கைபரை அடைந்தோம். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அந்தக் கோட்டையின் வெற்றியை அளித்தபோது, ஹுயய் பின் அக்தபின் மகள் ஸஃபிய்யாவின் அழகு பற்றி அவர்களிடம் கூறப்பட்டது. அவருடைய கணவர் (போரில்) கொல்லப்பட்டிருந்தார்; அவர் (அப்போதுதான் திருமணமான) புதுப்பெண்ணாக இருந்தார். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைத் தமக்காகத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டார்கள். பின்னர் அவருடன் (மதீனாவை நோக்கிப்) புறப்பட்டார்கள். நாங்கள் 'ஸத்துஸ் ஸஹ்பா' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது, அவர் (மாதவிடாயிலிருந்து) தூய்மையடைந்தார். அப்போது அவருடன் (இல்லறத்தில்) இணைந்தார்கள்.

பின்னர் ஒரு சிறிய தோலில் 'ஹைஸ்' (பேரீச்சம்பழம், நெய், பாலாடைக்கட்டி கலந்த உணவு) தயாரித்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "உன்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களை அழைப்பாயாக!" என்று கூறினார்கள். இதுவே ஹுயய்யின் மகள் ஸஃபிய்யாவுக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அளித்த வலீமா (மண விருந்து) ஆகும்.

பின்னர் நாங்கள் மதீனாவை நோக்கிப் புறப்பட்டோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமக்குப் பின்னால் ஒரு போர்வையால் அவருக்கு (அமரும் இடத்தை) வசதியாக அமைத்துக் கொடுப்பதை நான் பார்த்தேன். பின்னர் தமது ஒட்டகத்தின் அருகே அமர்ந்து தமது முழங்காலை (படியாக) வைப்பார்கள்; ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் தமது காலை அவர்களின் முழங்கால் மீது வைத்து (ஒட்டகத்தில்) ஏறுவார்கள்.

நாங்கள் தொடர்ந்து பயணித்து மதீனாவை நெருங்கியபோது, அவர்கள் உஹுத் மலையைப் பார்த்து, "இந்த மலை நம்மை நேசிக்கிறது; நாமும் இதை நேசிக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் மதீனாவைப் பார்த்து, "இறைவா! இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் மக்காவைப் புனிதமாக்கியதைப் போன்று, நான் இம்மதீனாவின் இரண்டு கருங்கல் மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை புனிதமாக்குகிறேன். இறைவா! இவர்களது 'முத்' மற்றும் 'ஸாஉ' (எனும் அளவைகளில்) இவர்களுக்கு நீ பரக்கத் (அருள்வளம்) செய்வாயாக!" என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو الْقَاسِمِ زَيْدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَلَوِيُّ بِالْكُوفَةِ مِنْ أَصْلِ سَمَاعِهِ أنبأ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ دُحَيْمٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْحَنِينِ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ قَالَ لِأَبِي طَلْحَةَ حِينَ أَرَادَ الْخُرُوجَ إِلَى خَيْبَرَ الْتَمِسْ لِي غُلَامًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدِمُنِي فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي وَأَنَا غُلَامٌ قَدْ رَاهَقْتُ فَكَانَ إِذَا نَزَلَ خَدَمْتُهُ فَسَمِعْتُهُ كَثِيرًا مَا يَقُولُ اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَظَلْعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ فَلَمَّا فُتِحَ الْحِصْنُ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ وَكَانَتْ عَرُوسًا وَقُتِلَ زَوْجُهَا فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللهِ ﷺ لِنَفْسِهِ فَلَمَّا كُنَّا بِسَدِّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ فَبَنَى بِهَا رَسُولُ اللهِ ﷺ وَاتَّخَذَ حَيْسًا فِي نِطْعٍ صَغِيرٍ وَكَانَتْ وَلِيمَتَهُ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ ﷺ يُحَوِّي لَهَا بِعَبَاءَةٍ خَلْفَهُ وَيَجْلِسُ عِنْدَ نَاقَتِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ فَتَجِيءُ صَفِيَّةُ فَتَضَعُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ ثُمَّ تَرْكَبُ فَلَمَّا بَدَا لَنَا أُحُدٌ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ فَلَمَّا أَشْرَفَ عَلَى الْمَدِينَةِ قَالَ اللهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ اللهُمَّ وَإِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا اللهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي صَاعِهِمْ وَمُدِّهِمْ رَوَاهُ مُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَنْصُورٍ وَأَخْرَجَاهُ عَنْ قُتَيْبَةَ عَنْ يَعْقُوبَ قَالَ الشَّافِعِيُّ رَحِمَهُ اللهُ وَقَدْ غَزَا رَسُولُ اللهِ ﷺ فِي غَزْوَةِ الْمُرَيْسِيعِ بِامْرَأَةٍ أَوِ امْرَأَتَيْنِ مِنْ نِسَائِهِ وَالْغَزْوُ بِالنِّسَاءِ أَوْلَى لَوْ كَانَ فِيهِ مَكْرُوهٌ أَنْ يُتَوَقَّى قَالَ الشَّيْخُ رَحِمَهُ اللهُ قَدْ مَضَتِ الْأَحَادِيثُ فِي ذَلِكَ فِي كِتَابِ الْقَسْمِ وَمَضَتْ أَحَادِيثُ فِي غَزْوِ النَّبِيِّ ﷺ بِالنِّسَاءِ فِي هَذَا الْكِتَابِ
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபருக்குப் புறப்பட நாடியபோது, அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்களிடம், "எனக்குச் சேவை செய்வதற்காக உங்கள் சிறுவர்களில் ஒருவரைத் தேடிக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். எனவே அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்கள் என்னைத் தமக்குப் பின்னால் (வாகனத்தில்) அமர்த்திக்கொண்டு புறப்பட்டார்கள். அப்போது நான் பருவ வயதை நெருங்கிய சிறுவனாக இருந்தேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்கேனும் தங்கும்போதெல்லாம் நான் அவர்களுக்குச் சேவை செய்தேன். அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹும்ம இன்னீ அவூது பிக மினல் ஹம்மி வல் ஹஸனி, வல் அஜ்ஸி வல் கஸலி, வல் புக்(க்)லி வல் ஜுப்னி, வ லழஇத் தய்னி வ கலபத்திர் ரிஜால்" என்று அதிகமாகப் பிரார்த்திப்பதை நான் செவியுற்றேன்.

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! கவலை, துக்கம், இயலாமை, சோம்பல், கஞ்சத்தனம், கோழைத்தனம், கடனின் சுமை மற்றும் மனிதர்களின் ஆதிக்கம் ஆகியவற்றை விட்டும் நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புக் தேடுகிறேன்).

(கைபரின்) கோட்டை வெற்றியளிக்கப்பட்டபோது, ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்களின் அழகைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கூறப்பட்டது. அவர்கள் (சமீபத்தில் திருமணமான) புது மணப்பெண்ணாக இருந்தார்கள்; (போரில்) அவர்களின் கணவர் கொல்லப்பட்டிருந்தார். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஃபிய்யாவை தமக்காகத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.

நாங்கள் 'ஸத்துஸ் ஸஹ்பா' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது, அவர்கள் (மாதவிடாயிலிருந்து) தூய்மையடைந்தார்கள். பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுடன் இல்லறத்தில் ஈடுபட்டார்கள். ஒரு சிறிய தோல் விரிப்பில் 'ஹைஸ்' (பேரீச்சம்பழம், நெய், பாலாடைக்கட்டி கலந்த உணவு) தயாரிக்கப்பட்டது. அதுவே அவர்களின் வலிமா (திருமண விருந்து) ஆக அமைந்தது.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமக்குப் பின்னால் ஒரு போர்வையால் அவர்களுக்குத் திரையிடுவதை நான் பார்த்தேன். மேலும், அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தின் அருகே அமர்ந்து தமது முழங்காலை மடித்து வைக்க, ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் தமது காலை நபி (ஸல்) அவர்களின் முழங்கால் மீது வைத்து (வாகனத்தில்) ஏறுவார்கள்.

எங்களுக்கு உஹுத் மலை தென்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இது நம்மை நேசிக்கிறது, நாமும் இதை நேசிக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் மதீனாவை நெருங்கியபோது, "அல்லாஹும்ம இன்ன இப்ராஹீம ஹர்ரம மக்கத்த, அல்லாஹும்ம வ இன்னீ உஹர்ரிமு மா பய்ன லாபத்தய்ஹா, அல்லாஹும்ம பாரிக் லஹும் ஃபீ ஸாயிஹிம் வ முத்திஹிம்" என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் மக்காவைப் புனிதமானதாக ஆக்கினார்கள். யா அல்லாஹ்! நான் மதீனாவின் இரு கருங்கல் மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை புனிதமானதாக ஆக்குகிறேன். யா அல்லாஹ்! இவர்களது 'ஸாஉ', மற்றும் 'முத்' (அளவைகளில்) அவர்களுக்கு நீ பரக்கத் (அருள்வளம்) செய்வாயாக!).

இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஸயீத் பின் மன்ஸூர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், குதைபா மற்றும் யஅகூப் வழியாகவும் (புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய) இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளனர்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "முரைஸீஉப் போரின் போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது மனைவியரில் ஒருவரையோ அல்லது இருவரையோ தம்முடன் அழைத்துச் சென்றார்கள். போருக்குப் பெண்களை அழைத்துச் செல்வதில் வெறுக்கத்தக்க ஏதேனும் இருக்குமானால், அது தவிர்க்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் (ஆனால் அவ்வாறு இல்லை)."

ஷைக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது தொடர்பான ஹதீஸ்கள் 'பங்கீடு செய்தல்' (கிதாபுல் கஸ்ம்) என்ற அத்தியாயத்தில் கடந்து சென்றுவிட்டன. மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் பெண்களைப் போருக்கு அழைத்துச் சென்றது குறித்த ஹதீஸ்களும் இந்த நூலில் முன்சென்றுவிட்டன."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له