حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كُنْتُ رَدِيفَ أَبِي طَلْحَةَ يَوْمَ خَيْبَرَ وَقَدَمِي تَمَسُّ قَدَمَ رَسُولِ اللهِ ﷺ فَأَتَيْنَاهُمْ حِينَ بَزَغَتِ الشَّمْسُ وَقَدْ أَخْرَجُوا مَوَاشِيَهُمْ وَخَرَجُوا بِفُؤُوسِهِمْ وَمَكَاتِلِهِمْ وَمُرُورِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ اللهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ {فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ} [الصافات 177] قَالَ فَهَزَمَهُمُ اللهُ قَالَ وَوَقَعَتْ فِي سَهْمِ دِحْيَةَ جَارِيَةٌ جَمِيلَةٌفَاشْتَرَاهَا رَسُولُ اللهِ ﷺ بِسَبْعَةِ أَرْؤُسٍ ثُمَّ دَفَعَهَا إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ تُصَنِّعُهَا وَتُهَيِّئُهَا وَهِيَ صَفِيَّةُ ابْنَةُ حُيَيٍّ قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَلِيمَتَهَا التَّمْرَ وَالْأَقِطَ وَالسَّمْنَ قَالَ فُحِصَتِ الْأَرْضُ أَفَاحِيصَ وَجِيءَ بِالْأَنْطَاعِ فَوُضِعَتْ فِيهَا ثُمَّ جِيءَ بِالْأَقِطِ وَالتَّمْرِ وَالسَّمْنِ فَشَبِعَ النَّاسُ قَالَ وَقَالَ النَّاسُ مَا نَدْرِي أَتَزَوَّجَهَا أَمْ اتَّخَذَهَا أُمَّ وَلَدٍ؟ فَقَالُوا إِنْ يَحْجُبْهَا فَهِيَ امْرَأَتُهُ وَإِنْ لَمْ يَحْجُبْهَا فَهِيَ أُمُّ وَلَدٍ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَبَ حَجَبَهَا حَتَّى قَعَدَتْ عَلَى عَجُزِ الْبَعِيرِ فَعَرَفُوا أَنَّهُ قَدْ تَزَوَّجَهَا فَلَمَّا دَنَوْا مِنَ الْمَدِينَةِ دَفَعَ وَدَفَعْنَا قَالَ فَعَثَرَتِ النَّاقَةُ الْعَضْبَاءُ قَالَ فَنَدَرَ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَنَدَرَتْ قَالَ فَقَامَ فَسَتَرَهَا قَالَ وَقَدْ أَشْرَفَتِ النِّسَاءُ فَقُلْنَ أَبْعَدَ اللهُ الْيَهُودِيَّةَ فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَوَقَعَ رَسُولُ اللهِ ﷺ قَالَ إِي وَاللهِ لَقَدْ وَقَعَ وَشَهِدْتُ وَلِيمَةَ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَأَشْبَعَ النَّاسَ خُبْزًا وَلَحْمًا وَكَانَ يَبْعَثُنِي فَأَدْعُو النَّاسَ فَلَمَّا فَرَغَ قَامَ وَتَبِعْتُهُ وَتَخَلَّفَ رَجُلَانِ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ لَمْ يَخْرُجَا فَجَعَلَ يَمُرُّ بِنِسَائِهِ يُسَلِّمُ عَلَى كُلِّ وَاحِدَةٍ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ يَا أَهْلَ الْبَيْتِ كَيْفَ أَصْبَحْتُمْ؟ فَيَقُولُونَ بِخَيْرٍ يَا رَسُولَ اللهِ كَيْفَ وَجَدْتَ أَهْلَكَ؟ فَيَقُولُ بِخَيْرٍ فَلَمَّا رَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا بَلَغَالْبَابَ إِذَا هُوَ بِالرَّجُلَيْنِ قَدِ اسْتَأْنَسَ بِهِمَا الْحَدِيثُ فَلَمَّا رَأَيَاهُ قَدْ رَجَعَ قَامَا فَخَرَجَا قَالَ فَوَاللهِ مَا أَدْرِي أَنَا أَخْبَرْتُهُ أَوْ نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ بِأَنَّهُمَا قَدْ خَرَجَا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي أُسْكُفَّةِ الْبَابِ أَرْخَى الْحِجَابَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَأَنْزَلَ اللهُ هَذِهِ الْآيَاتِ {لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ} [الأحزاب 53] حَتَّى فَرَغَ مِنْهَا
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
கைபர் (போர் நடைபெற்ற) நாளில், நான் அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்களுக்குப் பின்னால் (அவர்களது வாகனத்தில்) அமர்ந்து பயணித்தேன். அப்போது எனது பாதம், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பாதத்தைத் தொட்டுக்கொண்டிருந்தது. சூரியன் உதயமாகும் நேரத்தில் நாங்கள் அவர்களை (கைபர் வாசிகளை)ச் சென்றடைந்தோம். அவர்கள் (யூதர்கள்) தங்களுடைய கால்நடைகளை ஓட்டிக்கொண்டும், தங்களுடைய கோடாரிகள், கூடைகள் மற்றும் மண்வெட்டிகளுடனும் (வேலைக்காக) வெளியே வந்தனர். (எங்களைக் கண்டதும்) "முஹம்மதும் படையினரும் (வந்துவிட்டார்கள்)!" என்று (அலறிக் கொண்டு ஓடினர்).
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹு அக்பர்! கைபர் நாசமாகட்டும்! நாங்கள் (எச்சரிக்கப்பட்ட) ஒரு சமுதாயத்தின் முற்றத்தில் இறங்கிவிட்டால், '{எச்சரிக்கப்பட்ட அவர்களின் காலைப்பொழுது மிகவும் கெட்டதாகிவிடும்}' (அல்குர்ஆன் 37:177)" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ் அவர்களைத் தோற்கடித்தான்.
(போர்ச் செல்வங்களைப் பங்கிடும்போது) திஹ்யா (ரழி) அவர்களின் பங்கில் அழகான ஒரு இளம்பெண் கிடைத்தார். அவரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஏழு அடிமைகளுக்குப் (பகரமாக) விலைக்கு வாங்கினார்கள். பின்னர் அப்பெண்ணை (மணக்கோலத்திற்காக) அலங்கரித்துத் தயார்படுத்துவதற்காக உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார்கள். அப்பெண்மணிதான் ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயய் (ரழி) ஆவார்கள்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணுக்கான வலீமா (மணக்கொடை) விருந்தில் பேரீச்சம்பழம், பாலாடைக்கட்டி (அகித்), மற்றும் நெய் ஆகியவற்றை உணவாக அளித்தார்கள். தரையில் சிறு குழிகள் தோண்டப்பட்டு, அவற்றில் தோல் விரிப்புகள் விரிக்கப்பட்டன. பின்பு பாலாடைக்கட்டி, பேரீச்சம்பழம் மற்றும் நெய் ஆகியவை கொண்டு வரப்பட்டு (அவற்றில்) வைக்கப்பட்டன. மக்கள் அனைவரும் வயிறார உண்டனர்.
மக்கள் (தங்களுக்குள்), "நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணை மனைவியாகத் திருமணம் செய்துகொண்டார்களா அல்லது தன் அடிமைப் பெண்ணாக (உம்மு வலத்) ஆக்கிக்கொண்டார்களா என்று எங்களுக்குத் தெரியவில்லையே!" என்று பேசிக்கொண்டனர். அதற்குச் சிலர், "அவர்கள் அப்பெண்ணுக்குத் திரை (ஹிஜாப்) அமைத்தால், அவர் அவர்களின் மனைவியாவார்; திரை அமைக்காவிட்டால், அவர் அடிமைப் பெண்ணாவார்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாகனத்தில் ஏற முற்பட்டபோது, அப்பெண்மணி ஒட்டகத்தின் பின்பகுதியில் அமரும் வரை அவருக்குத் திரை (ஹிஜாப்) அமைத்தார்கள். இதன் மூலம் நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்மணியைத் திருமணம் செய்துகொண்டார்கள் என்பதை மக்கள் அறிந்துகொண்டனர்.
நாங்கள் மதீனாவை நெருங்கியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் வாகனத்தை வேகமாகச் செலுத்தினார்கள்; நாங்களும் வேகமாகச் செலுத்தினோம். அப்போது (அவர்கள் பயணித்த) ‘அல்-அத்பா’ (எனும் ஒட்டகம்) இடறி விழுந்தது. அதனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் கீழே விழுந்தார்கள்; ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்களும் கீழே விழுந்தார்கள். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து அப்பெண்மணிக்குத் திரையிட்டார்கள். (மதீனாவின்) பெண்கள் எட்டிப்பார்த்துவிட்டு, "அந்த யூதப் பெண்ணை அல்லாஹ் அப்புறப்படுத்துவானாக!" (என்று பொறாமையினால்) கூறினர்.
(இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த அறிவிப்பாளர் ஸாபித் அவர்கள் அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம்) "அபூஹம்ஸாவே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுமா கீழே விழுந்தார்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அனஸ் (ரழி), "ஆம், அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர்களும் கீழே விழுந்தார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(தொடர்ந்து அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) நான் ஸைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரழி) அவர்களின் வலீமா (மணக்கொடை) விருந்திலும் கலந்துகொண்டேன். அதில் நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்கு ரொட்டியையும் இறைச்சியையும் வயிறார உணவளித்தார்கள். விருந்துக்காக மக்களை அழைத்துவருமாறு என்னை அனுப்பினார்கள்; நானும் மக்களை அழைத்தேன். விருந்து முடிந்ததும், நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து சென்றார்கள்; நானும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தேன். ஆனால் இரண்டு மனிதர்கள் மட்டும் (அங்கேயே தங்கி) பேசிக்கொண்டே இருந்துவிட்டார்கள்; அவர்கள் வெளியேறவில்லை.
நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியரின் அறைகளுக்குச் சென்று ஒவ்வொருவருக்கும் ஸலாம் கூறி, "ஸலாமுன் அலைக்கும் யா அஹ்லல் பைத்தி கய்ஃப அஸ்பஹ்தும்? (வீட்டாரே! உங்கள் மீது சாந்தி நிலவட்டும்! எப்படி இருக்கிறீர்கள்?)" என்று நலம் விசாரித்தார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நன்றாக இருக்கிறோம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் (புதிய) மனைவியை எப்படிக் காண்கிறீர்கள்?" என்று கேட்பார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நன்றாக இருக்கிறார்கள்" என்று பதிலளிப்பார்கள்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் (எல்லா அறைகளுக்கும் சென்றுவிட்டுத்) திரும்பியபோது, நானும் அவர்களுடன் திரும்பினேன். அவர்கள் (ஸைனப் (ரழி) அவர்களின்) வீட்டு வாயிலை அடைந்தபோது, அங்கே அந்த இரு மனிதர்களும் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பி வருவதைக் கண்டதும் அவ்விருவரும் எழுந்து வெளியேறினர்.
அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர்கள் இருவரும் வெளியேறிவிட்டார்கள் என்ற செய்தியை நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினேனா அல்லது அது குறித்து அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டதா என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் (மீண்டும் அந்த அறைக்குத்) திரும்பினார்கள்; நானும் அவர்களுடன் திரும்பினேன். அவர்கள் அந்த அறையின் நிலைப்படியில் தங்களது காலை வைத்ததும், எனக்கும் அவர்களுக்குமிடையே திரையைத் தொங்கவிட்டார்கள். அப்போது அல்லாஹ் இந்த வசனங்களை அருளினான்:
"{நம்பிக்கையாளர்களே! நபியின் வீடுகளுக்குள் உணவிற்காக உங்களுக்கு அனுமதியளிக்கப்படாமல் நுழையாதீர்கள்; உணவு தயாராவதை (முன்கூட்டியே வந்து) எதிர்பார்த்து அமர்ந்திருக்காதீர்கள்...}" (அல்குர்ஆன் 33:53) என்று அந்த வசனம் முடியும் வரை அருளினான்.