இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

371ஸஹீஹுல் புகாரி
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ، فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلاَةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ، فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ، وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ، فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ، وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ حَسَرَ الإِزَارَ عَنْ فَخِذِهِ حَتَّى إِنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ ‏"‏ اللَّهُ أَكْبَرُ، خَرِبَتْ خَيْبَرُ، إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ‏"‏‏.‏ قَالَهَا ثَلاَثًا‏.‏ قَالَ وَخَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ ـ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا ـ وَالْخَمِيسُ‏.‏ يَعْنِي الْجَيْشَ، قَالَ فَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً، فَجُمِعَ السَّبْىُ، فَجَاءَ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ، أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً ‏"‏‏.‏ فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ، فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ، أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ، لاَ تَصْلُحُ إِلاَّ لَكَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ادْعُوهُ بِهَا ‏"‏‏.‏ فَجَاءَ بِهَا، فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ خُذْ جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ غَيْرَهَا ‏"‏‏.‏ قَالَ فَأَعْتَقَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَتَزَوَّجَهَا‏.‏ فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ، مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا، أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا، حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا لَهُ مِنَ اللَّيْلِ، فَأَصْبَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَرُوسًا فَقَالَ ‏"‏ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَىْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ ‏"‏‏.‏ وَبَسَطَ نِطَعًا، فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ، وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ ـ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَدْ ذَكَرَ السَّوِيقَ ـ قَالَ فَحَاسُوا حَيْسًا، فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபர் மீது படையெடுத்தார்கள். நாங்கள் அங்கு ஃபஜ்ர் தொழுகையை வைகறை இருளிலேயே தொழுதோம். பிறகு இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாகனத்தில் ஏறினார்கள்; அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்களும் ஏறினார்கள். நான் அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்களுக்குப் பின்னால் (வாகனத்தில்) அமர்ந்துகொண்டேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபரின் சந்துகளில் (தங்கள் வாகனத்தை) வேகமாகச் செலுத்தினார்கள். (அப்போது) என் முழங்கால் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொடையைத் தொட்டுக்கொண்டிருந்தது. பிறகு நபி (ஸல்) அவர்களின் தொடையிலிருந்து வேட்டி விலகியது; எந்த அளவிற்கென்றால் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொடையின் வெண்மையை நான் பார்க்கும் அளவிற்கு (அது விலகியது).

அவர்கள் ஊருக்குள் நுழைந்தபோது, "அல்லாஹு அக்பர்! கைபர் பாழானது! நாம் ஒரு சமூகத்தாரின் களத்தில் இறங்கினால், எச்சரிக்கப்பட்ட அவர்களின் காலைப் பொழுது மிகக் கெட்டதாக அமையும்" என்று கூறினார்கள். இவ்வாறு மூன்று முறை கூறினார்கள்.

(கைபர்) மக்கள் தங்கள் வேலைகளுக்காக வெளியே வந்தார்கள். அவர்கள், "முஹம்மதும் (வந்துவிட்டார்)" என்று கூறினர். (அறிவிப்பாளர் அப்துல் அஸீஸ் கூறுகிறார்: எங்கள் தோழர்கள் சிலர், "அல்-கமீஸ் (பெரும்படை) வந்துவிட்டது" என்றும் அவர்கள் கூறியதாகக் குறிப்பிட்டனர். 'அல்-கமீஸ்' என்றால் 'படை' என்று பொருள்). நாங்கள் கைபரை பலவந்தமாக வெற்றி கொண்டோம்; கைதிகள் ஒன்று திரட்டப்பட்டனர். அப்போது திஹ்யா (அல்கல்பீ) அவர்கள் வந்து, "அல்லாஹ்வின் இறைத்தூதரே! கைதிகளிலிருந்து எனக்கு ஒரு அடிமைப் பெண்ணைத் தாருங்கள்" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "சென்று, ஓர் அடிமைப் பெண்ணை எடுத்துக்கொள்" என்றார்கள். அவர் ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயை (ரழி) அவர்களை எடுத்துக்கொண்டார்.

அப்போது ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் ஸஃபிய்யாவை திஹ்யாவுக்குக் கொடுத்துவிட்டீர்களா? அவர் குறைளா மற்றும் அந்நளீர் குலங்களின் தலைவியாவார். அவர் தங்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் தகுதியானவர் அல்லர்" என்று கூறினார். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளுடன் அவரை அழைத்து வாருங்கள்" என்றார்கள். திஹ்யா, அப்பெண்ணுடன் வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணைப் பார்த்தபோது, (திஹ்யாவிடம்) "கைதிகளிலிருந்து இவரைத் தவிர வேறு அடிமைப் பெண்ணை எடுத்துக்கொள்" என்று கூறினார்கள்.

(அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணை விடுதலை செய்து, அவரையே மணமுடித்துக் கொண்டார்கள்.

தாபித் (அல்பினானீ) அவர்கள் அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "ஏ அபா ஹம்ஸா! நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணுக்கு (மஹ்ராக) என்ன கொடுத்தார்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அனஸ் (ரழி), "அப்பெண்ணையே (அப்பெண்ணின் விடுதலையையே மஹ்ராக) ஆக்கினார்கள்; அவரை விடுதலை செய்து, அவரையே மணந்து கொண்டார்கள்" என்று பதிலளித்தார்.

(அனஸ் (ரழி) அவர்கள் தொடர்ந்து கூறுகிறார்கள்:) (பயண) வழியில் உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்கள், ஸஃபிய்யாவைத் (திருமணத்திற்காக) தயார் செய்து, இரவில் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் புதுமண மாப்பிள்ளையாக விடிந்தெழுந்தார்கள். அப்போது அவர்கள், "யாரிடமேனும் ஏதேனும் (உணவுப்) பொருள் இருந்தால் அதைக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். மேலும், (உணவுக்காக) ஒரு தோல் விரிப்பை விரித்தார்கள். சிலர் பேரீச்சம்பழங்களையும், சிலர் நெய்யையும் கொண்டு வரலாயினர். (அறிவிப்பாளர் அப்துல் அஸீஸ் கூறுகிறார்: அனஸ் (ரழி) அவர்கள் 'சத்துமாவையும்' குறிப்பிட்டார்கள் என்று நான் எண்ணுகிறேன்). பிறகு அவர்கள் 'ஹைஸ்' (எனும் பலகாரப்) பிசைந்தார்கள். அதுவே இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (திருமண) விருந்தாக (வலீமாவாக) அமைந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3497ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ قَالَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلاَةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَانْحَسَرَ الإِزَارُ عَنْ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنِّي لأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ ‏"‏ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ وَقَدْ خَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَاللَّهِ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ ‏.‏ قَالَ وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً وَجُمِعَ السَّبْىُ فَجَاءَهُ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً ‏"‏ ‏.‏ فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ سَيِّدِ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ مَا تَصْلُحُ إِلاَّ لَكَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ادْعُوهُ بِهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ خُذْ جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ غَيْرَهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَأَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا لَهُ مِنَ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَرُوسًا فَقَالَ ‏"‏ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَىْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ ‏"‏ قَالَ وَبَسَطَ نِطَعًا قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ فَحَاسُوا حَيْسًا ‏.‏ فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபர் மீது படையெடுத்தார்கள். அங்கு நாங்கள் அதிகாலையில் (வைகறை) இருளில் ஃபஜ்ர் தொழுகையை நிறைவேற்றினோம். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வாகனத்தில்) ஏறினார்கள்; அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்களும் ஏறினார்கள். நான் அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்களுக்குப் பின்னால் (வாகனத்தில்) அமர்ந்திருந்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரின் சந்தின் வழியாகத் தனது வாகனத்தைச் செலுத்தினார்கள். (அப்போது) எனது முழங்கால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொடையைத் தொட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொடையிலிருந்து வேட்டி விலகியது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொடையின் வெண்மையை நான் பார்த்தேன்.

அவர்கள் ஊருக்குள் நுழைந்ததும், "அல்லாஹு அக்பர் (அல்லாஹ் மிகப்பெரியவன்)! கைபர் பாழானது! ஒரு சமுதாயத்தின் முற்றத்தில் நாம் இறங்கினால், எச்சரிக்கப்பட்ட அந்த மக்களின் காலைப்பொழுது மிகக் கெட்டதாக அமையும்" என்று கூறினார்கள். இவ்வாறு மூன்று முறை கூறினார்கள்.

(இதற்கிடையில்) மக்கள் தங்கள் வேலைகளுக்காக வெளியே புறப்பட்டனர். அவர்கள் "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! முஹம்மது வந்துவிட்டார்!" என்று கூறினர். (அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) அப்துல் அஸீஸ் கூறுகிறார்: எமது தோழர்களில் சிலர், "முஹம்மதும் (அவர் தம்) படையும் (வந்துவிட்டனர்)" என்று கூறினர்.

(அறிவிப்பாளர்) கூறுகிறார்: நாங்கள் அந்த ஊரை பலவந்தமாக வெற்றி கொண்டோம். போர்க் கைதிகள் ஒன்று திரட்டப்பட்டனர். அப்போது திஹ்யா (ரழி) வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! கைதிகளிலிருந்து எனக்கு ஒரு பெண்ணைத் தாருங்கள்" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "சென்று, ஒரு பெண்ணை எடுத்துக்கொள்வீராக" என்று கூறினார்கள். அவர் (சென்று) ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயய் (ரழி) அவர்களை எடுத்துக்கொண்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் நபியே! குரைழா மற்றும் அந்-நளீர் குலங்களின் தலைவரான ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயய்யை திஹ்யாவுக்குக் கொடுத்துவிட்டீர்களே! அவர் உங்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் தகுதியானவர் அல்லர்" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளுடன் அவரை அழைத்து வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர் அவளை அழைத்து வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளைப் பார்த்ததும் (திஹ்யாவிடம்), "கைதிகளிலிருந்து இவளல்லாத வேறொரு பெண்ணை எடுத்துக்கொள்வீராக" என்று கூறினார்கள். பிறகு அவளை விடுதலை செய்து, அவளைத் திருமணம் முடித்துக்கொண்டார்கள்.

(அனஸ் (ரழி) அவர்களின் மாணவர்) ஸாபித் (ரஹ்) அவர்கள் அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "அபூ ஹம்ஸாவே! அவருக்கு (ஸஃபிய்யாவுக்கு) என்ன மஹர் கொடுத்தார்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அனஸ் (ரழி), "அவளையே அவளுக்கு மஹராகக் கொடுத்தார்கள்; அதாவது அவளை விடுதலை செய்தார்கள்; (அந்த விடுதலையையே மஹராகக் கொண்டு) அவளை மணந்துகொண்டார்கள்" என்று பதிலளித்தார்.

வழியில் (தங்கிய போது), உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்கள் ஸஃபிய்யாவை அலங்கரித்து, இரவில் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மணமகனாகக் காலையை அடைந்தார்கள். அப்போது அவர்கள், "யாரிடம் (உணவுப் பொருள்) ஏதேனும் உள்ளதோ அவர் அதைக் கொண்டு வரட்டும்" என்று கூறினார்கள். பிறகு தோல் விரிப்பு விரிக்கப்பட்டது. ஒருவர் பாலாடைக்கட்டியையும், ஒருவர் பேரீச்சம்பழத்தையும், ஒருவர் நெய்யையும் கொண்டு வரத் தொடங்கினர். அவர்கள் (அனைத்தையும் கலந்து) 'ஹைஸ்' (எனும் பண்டம்) தயாரித்தார்கள். அதுவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் திருமண விருந்தாக (வலீமா) அமைந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
3380சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا الْغَدَاةَ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَخَذَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنِّي لأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ ‏"‏ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ وَخَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ - فَقَالُوا مُحَمَّدٌ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا وَالْخَمِيسُ - وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجَمَعَ السَّبْىَ فَجَاءَ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً ‏"‏ ‏.‏ فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ مَا تَصْلُحُ إِلاَّ لَكَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ادْعُوهُ بِهَا ‏"‏ ‏.‏ فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ خُذْ جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ غَيْرَهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا - قَالَ - حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا إِلَيْهِ مِنَ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ عَرُوسًا قَالَ ‏"‏ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَىْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَبَسَطَ نِطَعًا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ فَحَاسُوا حَيْسَةً فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபர் மீது படையெடுத்தார்கள். நாங்கள் அங்கே வைகறைப் பொழுதில் (ஃபஜ்ர்) தொழுதோம்; அப்போது இருளாக இருந்தது. பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் வாகனத்தில் ஏறினார்கள். அபூ தல்ஹா அவர்களும் ஏறினார்கள். நான் அபூ தல்ஹாவுக்குப் பின்னால் அமர்ந்திருந்தேன். அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபரின் வீதிகளில் சென்றார்கள். (நாங்கள் நெருக்கமாகச் சென்றதால்) என் முழங்கால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொடையைத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்களின் தொடையின் வெண்மையை நான் பார்த்தேன்.

அவர்கள் ஊருக்குள் நுழைந்தபோது, 'அல்லாஹு அக்பர்! கைபர் பாழானது! நாம் ஒரு கூட்டத்தாரின் களத்தில் இறங்கினால், எச்சரிக்கப்பட்ட அவர்களின் காலைப்பொழுது மிகக் கெட்டதாக இருக்கும்' என்று கூறினார்கள். இதை மூன்று முறை கூறினார்கள்.

மக்கள் தங்கள் வேலைகளுக்காக வெளியே வந்தனர். (அறிவிப்பாளர்) அப்துல் அஸீஸ் கூறுகிறார்: அவர்கள் 'முஹம்மது (வந்துவிட்டார்)' என்று கூறினர். (அப்துல் அஸீஸ் மேலும் கூறுகிறார்: எங்கள் தோழர்கள் சிலர், '(முஹம்மது) படையுடனும் (அதாவது, ஐந்து பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட படையுடனும்)' என்று கூறினர்).

நாங்கள் அந்த ஊரைப் போரிட்டு (பலவந்தமாக) வென்றோம். போர்க் கைதிகள் ஒன்று திரட்டப்பட்டனர். திஹ்யா (ரழி) வந்து, 'அல்லாஹ்வின் நபியே! கைதிகளிலிருந்து எனக்கு ஓர் அடிமைப் பெண்ணைத் தாருங்கள்' என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'சென்று ஓர் அடிமைப் பெண்ணை எடுத்துக்கொள்' என்றார்கள். அவர் ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயை என்பவரை எடுத்துக் கொண்டார்.

பிறகு ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'அல்லாஹ்வின் நபியே! குறைழா மற்றும் அந்-நதீர் குலங்களின் தலைவியான ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயையைத் திஹ்யாவுக்குக் கொடுத்துவிட்டீர்களே! அவர் உங்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் தகுதியானவர் அல்லர்' என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அவரை (திஹ்யாவை) அவளுடன் அழையுங்கள்' என்றார்கள். அவர் அவளை அழைத்து வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளைப் பார்த்தபோது, (திஹ்யாவிடம்) 'கைதிகளிலிருந்து இவளல்லாத வேறொரு பெண்ணை எடுத்துக்கொள்' என்றார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளை விடுதலை செய்து, அவளையே மணந்து கொண்டார்கள்.

தாபித் (என்பவர்) அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "அபூ ஹம்ஸாவே! அவருக்கு (ஸஃபிய்யாவுக்கு) என்ன மஹர் கொடுத்தார்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அனஸ் (ரழி), "அவளையே (மஹராக்கினார்கள்); அவளை விடுதலை செய்து மணந்து கொண்டார்கள்" என்று பதிலளித்தார்.

வழியில் உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்கள் ஸஃபிய்யாவை (மணப்பெண்ணாக) அலங்கரித்து இரவில் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (மறுநாள்) காலையில் மணமகனாக விடிந்தார்கள்.

"யாரிடம் (உணவுப் பொருள்) ஏதேனும் இருக்கிறதோ, அதை அவர் கொண்டு வரட்டும்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். தோல் விரிப்பு விரிக்கப்பட்டது. சிலர் பாலாடைக்கட்டியையும், சிலர் பேரீச்சம்பழத்தையும், சிலர் நெய்யையும் கொண்டு வந்தனர். அவர்கள் (அனைத்தையும் கலந்து) 'ஹைஸ்' எனும் உணவைத் தயாரித்தார்கள். அதுவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வலீமா (மணவிருந்து) ஆக இருந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
11992முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلَاةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللهِ ﷺ فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتَيَّ لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللهِ ﷺ وَانْحَسَرَ الْإِزَارُ عَنْ فَخِذِ نَبِيِّاللهِ ﷺ فَإِنِّي لَأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللهِ ﷺ فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ اللهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ قَالَهَا ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ وَقَدْ خَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا وَالْخُمُيسُ قَالَ فَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجُمِعَ السَّبْيُ قَالَ فَجَاءَ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنَ السَّبْيِ قَالَ اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً قَالَ فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ مَا تَصْلُحُ إِلَّا لَكَ فَقَالَ ﷺ ادْعُوهُ بِهَا فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ ﷺ قَالَ خُذْ جَارِيَةً مِنَ السَّبْيِ غَيْرَهَا ثُمَّ إِنَّ نَبِيَّ اللهِ ﷺ أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا؟ قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا لَهُ مِنَ اللَّيْلِ وَأَصْبَحَ النَّبِيُّ عَرُوسًا فَقَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَيْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ وَبَسَطَ نِطَعًا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالْأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَدْ ذَكَرَ السَّوِيقَ قَالَ فَحَاسُوا حَيْسًا فَكَانَتْ وَلِيمَةَرَسُولِ اللهِ ﷺ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபர் மீது படையெடுத்தார்கள். நாங்கள் அங்கு வைகறை (ஃபஜ்ர்)த் தொழுகையை (அதிகாலை) இருட்டாக இருக்கும்போதே தொழுதோம். பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தமது) வாகனத்தில் ஏறினார்கள். அபூதல்ஹா (ரழி) அவர்களும் ஏறினார்கள். நான் அபூதல்ஹாவுக்குப் பின்னால் (அதே வாகனத்தில்) அமர்ந்திருந்தேன். அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபரின் வீதிகளில் வாகனத்தை விரைவாகச் செலுத்தினார்கள். என் முழங்கால் அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்களின் தொடையைத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தது. (அப்போது விரைவாகச் சென்ற காரணத்தால்) அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்களின் தொடையிலிருந்து கீழாடை சற்றே விலகியிருந்தது. அப்போது அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்களின் தொடையின் வெண்மையை நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஊருக்குள் நுழைந்தபோது, "அல்லாஹு அக்பர்! கைபர் அழிந்தது! 'இன்னா இதா நஸல்னா பிஸாஹத்தி கவ்மின் ஃபஸாஅ ஸபாஹuல் முன்தரீன்' (நிச்சயமாக நாங்கள் ஒரு சமுதாயத்தின் முற்றத்தில் இறங்கினால், எச்சரிக்கப்பட்ட அவர்களின் காலைப் பொழுது மிகவும் கெட்டதாகி விடும்)" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். அங்குள்ள மக்கள் தங்கள் (விவசாய) வேலைகளுக்காகப் புறப்பட்டு வந்தபோது (படையைக் கண்டு), "முஹம்மத் வந்துவிட்டார்" என்று கூறினர். (இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: "முஹம்மதும் அவரது படையினரும் -அல்கமீஸ்- வந்துவிட்டனர்" என்று அவர்கள் கூறியதாக எங்களில் சிலர் அறிவிக்கின்றனர்).

நாங்கள் அப்பகுதியைப் போர் மூலம் கைப்பற்றினோம். போர்க் கைதிகள் அனைவரும் ஒன்றுதிரட்டப்பட்டனர். அப்போது திஹ்யா (ரழி) அவர்கள் வந்து, "அல்லாஹ்வின் நபியே! போர் கைதிகளிலிருந்து எனக்கு ஒரு அடிமைப் பெண்ணைத் தாருங்கள்" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீரே சென்று ஒரு அடிமைப் பெண்ணை எடுத்துக் கொள்ளும்" என்று கூறினார்கள். திஹ்யா (ரழி) அவர்கள் ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயய் அவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! குறைளா மற்றும் நளீர் (ஆகிய யூதக்) குலத்தாரின் தலைவியான ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயய் அவர்களை திஹ்யாவுக்குக் கொடுத்து விட்டீர்களே! அவர் (உயர்ந்த அந்தஸ்து கொண்டவர் என்பதால்) தங்களுக்கு மட்டுமே தகுதியானவர்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "திஹ்யாவை அவருடன் (அப்பெண்ணுடன்) அழைத்து வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். திஹ்யா (ரழி) அவர்கள் அப்பெண்ணுடன் வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸஃபிய்யாவைப் பார்த்ததும் (அவரது அந்தஸ்தைக் கருதி திஹ்யாவிடம்), "கைதிகளிலிருந்து இவர் அல்லாத வேறு ஒரு பெண்ணை எடுத்துக் கொள்ளும்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸஃபிய்யாவை (அடிமைத்தளையிலிருந்து) விடுதலை செய்து, அவரையே திருமணம் செய்து கொண்டார்கள்.

தாபித் (ரஹ்) அவர்கள் அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "அபூஹம்ஸாவே! நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு என்ன மஹர் கொடுத்தார்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அனஸ் (ரழி), "(அவரை விடுதலை செய்ததையே மஹராகக் கருதினார்கள்). அவரை விடுதலை செய்து, அவரையே திருமணம் செய்து கொண்டார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நாங்கள் (மதீனாவுக்குத்) திரும்பும் வழியில், உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்கள் ஸஃபிய்யாவை மணப்பெண்ணாக அலங்கரித்து, இரவில் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் மணமகனாகக் காலையை அடைந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "யாரிடமாவது ஏதேனும் (உணவுப் பொருள்) இருந்தால் அதை அவர் கொண்டு வரட்டும்" என்று கூறிவிட்டு, ஒரு தோல் விரிப்பை விரித்தார்கள்.

ஒரு மனிதர் பாலாடைக்கட்டியையும் (அகித்), மற்றொரு மனிதர் பேரீச்சம்பழத்தையும், வேறொருவர் நெய்யையும் கொண்டு வந்தனர். (அப்துல் அஸீஸ் கூறுகிறார்கள்: 'சவீக்' எனப்படும் வாற்கோதுமை மாவையும் அவர் குறிப்பிட்டார் என்றே கருதுகிறேன்). அனைத்தையும் கலந்து அவர்கள் 'ஹைஸ்' எனும் (கூட்டு) உணவைத் தயாரித்தார்கள். இதுவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வலீமா (மணவிருந்து) ஆகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح