"வியாழக்கிழமை! அந்த வியாழக்கிழமை எத்தகையது!" என்று கூறிவிட்டு, அவர்களின் கண்ணீர் தரையின் சரளைக்கற்களை நனைக்கும் வரை அழுதார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "வியாழக்கிழமையன்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு நோய் கடுமையாகியது. அப்போது அவர்கள், 'என்னிடம் எழுதுவதற்குரிய ஒரு ஏட்டைக் கொண்டு வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு ஒரு மடலை எழுதித் தருகிறேன்; அதற்குப் பிறகு நீங்கள் ஒருபோதும் வழிதவற மாட்டீர்கள்' என்று கூறினார்கள்.
(அங்கிருந்த) மக்கள் கருத்து வேறுபாடு கொண்டார்கள்; ஒரு இறைத்தூதரிடம் கருத்து வேறுபாடு கொள்வது தகாது. அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (நோயின் வேதனை மிகைப்பால்) சுயநினைவின்றிப் பேசுகிறார்களா?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "என்னை விட்டுவிடுங்கள்! நீங்கள் என்னை எதன்பால் அழைக்கிறீர்களோ அதைவிட, நான் இருக்கும் நிலை சிறந்தது" என்று கூறினார்கள்.
மேலும், அவர்கள் தமது மரணத் தருவாயில் மூன்று கட்டளைகளை இட்டார்கள்: "அரேபியத் தீபகற்பத்திலிருந்து இணைவைப்பாளர்களை வெளியேற்றுங்கள்; நான் தூதுக் குழுவினருக்கு வெகுமதி வழங்கியதைப் போலவே, நீங்களும் அவர்களுக்கு வெகுமதி வழங்குங்கள்." மூன்றாவதை நான் மறந்துவிட்டேன்.
(யாகூப் பின் முஹம்மத் கூறினார்கள்: "நான் அல்-முகீரா பின் அப்துர் ரஹ்மான் அவர்களிடம் அரேபியத் தீபகற்பத்தைப் பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'மக்கா, மதீனா, அல்-யமாமா மற்றும் யமன்' என்று கூறினார்கள்." யாகூப் மேலும் கூறினார்கள்: "'அல்-அர்ஜ்' என்பது திஹாமாவின் ஆரம்பமாகும்.")
"வியாழக்கிழமை! அந்த வியாழக்கிழமை என்றால் என்னவென்று தெரியுமா?" என்று கூறிவிட்டு, தனது கண்ணீரால் தரையிலுள்ள சிறுகற்கள் நனையும் அளவுக்கு அழுதார்கள்.
அப்போது நான் (சயீத் பின் ஜுபைர்), "ஓ அபு அப்பாஸ்! அந்த வியாழக்கிழமையில் என்ன (நிகழ்ந்தது)?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வலி கடுமையாகிவிட்டது. அப்போது அவர்கள், 'என்னிடம் (எழுதுவதற்குரிய) ஒரு தோள்பட்டை எலும்பைக் கொண்டு வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு ஒரு மடலை எழுதித் தருகிறேன்; அதன் பிறகு நீங்கள் ஒருபோதும் வழிதவற மாட்டீர்கள்' என்று கூறினார்கள்.
அங்கிருந்தவர்கள் (தங்களுக்கிடையே) கருத்து வேறுபாடு கொண்டு தர்க்கம் செய்தார்கள். ஒரு இறைத்தூதரின் முன்னிலையில் தர்க்கம் செய்வது தகாது. அவர்கள், 'அவர்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர்கள் (வேதனையின் மிகுதியால்) பிதற்றுகிறார்களா? அவர்களிடமே விளக்கம் கேளுங்கள்' என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'என்னை (என் நிலையில்) விட்டுவிடுங்கள். நீங்கள் என்னை எதன் பக்கம் அழைக்கிறீர்களோ அதைவிட, நான் இருக்கும் நிலை சிறந்தது' என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்களுக்கு மூன்று கட்டளைகளைப் பிறப்பித்தார்கள்:
1. 'இணைவைப்பாளர்களை அரேபியத் தீபகற்பத்திலிருந்து வெளியேற்றிவிடுங்கள்;
2. வருகை தரும் தூதுக் குழுவினரை நான் உபசரித்ததைப் போலவே நீங்களும் உபசரியுங்கள்.' "
(அறிவிப்பாளர் சுலைமான் கூறுகிறார்:) "மூன்றாவது கட்டளை நன்மை பயக்கக்கூடியது; ஒன்றில் அதைப் பற்றி அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள் அல்லது அவர்கள் அதைச் சொன்னார்கள், நான் அதை மறந்துவிட்டேன்." (சுஃப்யான் கூறுகிறார்: இக்கூற்று சுலைமானுடையதாகும்).
"வியாழக்கிழமை! அந்த வியாழக்கிழமை எத்தகையது (என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா)?" (அன்று) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வலி கடுமையாகிவிட்டது. அவர்கள், "என்னிடம் (எழுதுபொருளைக்) கொண்டு வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு ஒரு ஏட்டை எழுதித் தருகிறேன்; அதற்குப் பிறகு நீங்கள் ஒருபோதும் வழிதவறமாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
அங்கிருந்தவர்கள் (தங்களுக்கிடையே) கருத்து வேறுபாடு கொண்டனர்; ஒரு இறைத்தூதர் முன்னிலையில் கருத்து வேறுபாடு கொள்வது தகாது. அவர்கள், "அவருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் (வேதனையினால்) பிதற்றுகிறாரா? அவரிடமே விளக்கம் கேளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் திரும்பச் சென்று (மீண்டும் அது குறித்துக்) கேட்டனர்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "என்னை விட்டுவிடுங்கள். நீங்கள் என்னை எதன்பால் அழைக்கிறீர்களோ, அதைவிட நான் இருக்கும் நிலை சிறந்தது" என்று கூறினார்கள். மேலும், அவர்களுக்கு மூன்று விஷயங்களை (வலியுறுத்தி) உபதேசித்தார்கள்:
"இணைவைப்போரை அரேபியத் தீபகற்பத்திலிருந்து வெளியேற்றி விடுங்கள்; நான் வெகுமதியளித்து வந்ததைப் போன்றே, வருகை தரும் குழுவினருக்கு நீங்களும் வெகுமதியளியுங்கள்."
(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) மூன்றாவது விஷயத்தைப் பற்றி (இப்னு அப்பாஸ்) மௌனமாகிவிட்டார்; அல்லது "நான் அதை மறந்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்.
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வியாழக்கிழமை! அந்த வியாழக்கிழமை என்றால் என்ன?" (இவ்வாறு கூறிவிட்டு) பின்னர் அவர்களின் கண்ணீர் சரளைக்கற்களை நனைக்கும் அளவிற்கு அவர்கள் அழுதார்கள்.
(இதைக் கேட்ட அறிவிப்பாளர் சயீத் இப்னு ஜுபைர்,) "இப்னு அப்பாஸ் அவர்களே! வியாழக்கிழமையைப் பற்றி என்ன (விஷயம்)?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (அந்நாளில்) வலி கடுமையாகியது. அப்போது அவர்கள், 'என்னிடம் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு ஒரு மடலை எழுதித் தருகிறேன்; எனக்குப் பின் நீங்கள் வழிதவறவே மாட்டீர்கள்' என்று கூறினார்கள். அங்கிருந்தவர்கள் (தங்களுக்குள்) தர்க்கம் செய்தார்கள். ஓர் இறைத்தூதரிடத்தில் சச்சரவு செய்வது தகாது. அவர்கள், 'அவருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் (நோயின் கடுமையால்) உளறுகிறாரா (அல்லது நிதானமிழந்து பேசுகிறாரா)? அவரிடமே விளக்கம் கேளுங்கள்' என்று பேசிக்கொண்டார்கள்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'என்னை விட்டுவிடுங்கள்; நீங்கள் என்னை எதை நோக்கி அழைக்கிறீர்களோ அதைவிட நான் இருக்கும் நிலை சிறந்தது. மூன்று விஷயங்களை உங்களுக்கு நான் அறிவுறுத்துகிறேன்: இணைவைப்பவர்களை அரேபியத் தீபகற்பத்திலிருந்து வெளியேற்றுங்கள்; தூதுக்குழுவினரை நான் உபசரித்ததைப் போன்றே நீங்களும் உபசரித்து அனுப்புங்கள்' என்று கூறினார்கள்."
(அறிவிப்பாளர் சயீத் கூறுகிறார்:) "மூன்றாவது விஷயத்தை இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறாமல் மௌனமாக இருந்தார்கள்; அல்லது அவர்கள் அதைச் சொன்னார்கள்; நான் அதை மறந்துவிட்டேன்."
"வியாழக்கிழமை! அந்த வியாழக்கிழமை எப்படிப்பட்ட (துயரமான) நாள்!" என்று கூறிவிட்டு, தம் கண்ணீர் (தரையிலுள்ள) சிறுகற்களை நனைக்கும் அளவுக்கு அவர்கள் அழுதார்கள். (பிறகு) ஒருமுறை "அவரது கண்ணீர்த்துளிகள்" (என்று அறிவிப்பாளர் கூறினார்).
நாங்கள், "அபுல் அப்பாஸ் (இப்னு அப்பாஸ்) அவர்களே! அந்த வியாழக்கிழமையில் அப்படி என்ன (நடந்தது)?" என்று கேட்டோம்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு நோயின் வேதனை கடுமையாயிற்று. அப்போது அவர்கள், 'என்னிடம் (எழுதுபொருளைக்) கொண்டு வாருங்கள்; இதற்குப் பிறகு நீங்கள் ஒருபோதும் வழிதவறாத வகையில் ஒரு மடலை உங்களுக்கு நான் எழுதித் தருகிறேன்' என்று கூறினார்கள்.
அப்போது (அங்கிருந்தவர்களிடையே) சச்சரவு ஏற்பட்டது. எந்தவொரு நபியின் முன்னிலையிலும் சச்சரவு செய்வது தகுதியானதல்ல.
அவர்கள், 'அவர்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? (நோயின் வேதனையால்) நிதானமிழந்து பேசுகிறார்களா? அவரிடமே மீண்டும் கேட்டுத் தெளிவுபடுத்துங்கள்' என்று பேசிக்கொண்டனர். (இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான சுஃப்யான் கூறும்போது, 'அதாவது பிதற்றுகிறார்களா?' என்று அது பொருள்படும் என்றார்).
எனவே, அவர்கள் (அதை உறுதிப்படுத்த) நபியவர்களிடம் மீண்டும் கேட்க முற்பட்டார்கள். அப்போது நபியவர்கள், 'என்னை (என் நிலையில்) விட்டுவிடுங்கள்; நீங்கள் என்னை எதன் பக்கம் (சச்சரவு செய்து) அழைக்கிறீர்களோ அதைவிட, நான் (இறைவனுடன்) இருக்கும் இந்த நிலை மிகவும் மேலானதாகும்' என்று கூறினார்கள்.
மேலும், மூன்று விஷயங்களை (நிறைவேற்றுமாறு) கட்டளையிட்டார்கள். (சுஃப்யான் ஒருமுறை கூறும்போது, 'மூன்று விஷயங்களை அறிவுறுத்தினார்கள்' என்று குறிப்பிட்டார்).
(அவை:) 'அரேபியத் தீபகற்பத்திலிருந்து இணைவைப்பாளர்களை வெளியேற்றிவிடுங்கள். மேலும், (பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து வரும்) தூதுக்குழுவினருக்கு நான் வழங்கி வந்ததைப் போன்றே நீங்களும் (கண்ணியப்படுத்தி) சன்மானங்களை வழங்குங்கள்' என்று கூறினார்கள்.
(இந்த ஹதீஸை அறிவித்த) சயீத் (பின் ஜுபைர்) அவர்கள் மூன்றாவது விஷயத்தைக் கூறாமல் மௌனமாக இருந்துவிட்டார்கள். அவர் வேண்டுமென்றே அதைக் கூறாமல் மௌனமாக இருந்துவிட்டாரா அல்லது அவர் அதை மறந்துவிட்டாரா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. சுஃப்யான் மற்றொரு முறை கூறும்போது, 'ஒன்று, அவர் அதை (கூறாமல்) விட்டுவிட்டார், அல்லது அதை மறந்துவிட்டார்' என்று குறிப்பிட்டார்."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மூன்று அறிவுரைகளை வழங்கினார்கள்: “அரேபியத் தீபகற்பத்திலிருந்து இணைவைப்பாளர்களை வெளியேற்றுங்கள்; தூதுக் குழுவினருக்கு நான் வெகுமதி அளித்தது போன்றே நீங்களும் வெகுமதி அளியுங்கள்” என்று கூறினார்கள். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: (நபி ஸல் அவர்கள்) மூன்றாவதை (கூறாமல்) மௌனமாகிவிட்டார்கள், அல்லது (நான்) அதை மறந்துவிட்டேன்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (மரணத்திற்கு முன்னைய நோய்) வந்தபோது, அந்த வீட்டில் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) உள்ளிட்ட சில மனிதர்கள் இருந்தனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "வாருங்கள், இதற்கப்பால் நீங்கள் ஒருபோதும் வழிகெடாமல் இருப்பதற்கான ஒரு (அறிவுரை அடங்கிய) ஆவணத்தை உங்களுக்கு நான் எழுதித் தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு நோய் வேதனை கடுமையாக உள்ளது. உங்களிடம் குர்ஆன் இருக்கிறது; அல்லாஹ்வின் வேதமே நமக்கு போதுமானது" என்று கூறினார்கள். அப்போது வீட்டில் இருந்தவர்களிடையே கருத்து வேறுபாடும் சர்ச்சையும் ஏற்பட்டது. அவர்களில் சிலர், "(எழுதுவதற்கான பொருள்களை) அருகில் கொண்டு வாருங்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் உங்களுக்கு எழுதித் தரட்டும்" என்றனர். வேறு சிலர் உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதையே சொன்னார்கள். அவர்கள் கூச்சலிட்டு, அதிகமாக முரண்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(என்னை விட்டு) எழுந்து செல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
உபைதுல்லாஹ் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த ஆவணத்தை எழுதித் தருவதற்கும் (அவர்களுக்கும்) இடையில் தடையாக அமைந்த அவர்களுடைய அந்த முரண்பாடும் கூச்சலும் தான் மிகப்பெரும் சோகமாகும்" என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்னாளில்) கூறுவார்கள்.
சுலைமான் பின் அபீ முஸ்லிம் அல்அஹ்வல் அவர்களின் அறிவிப்பில்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "அந்த வியாழக்கிழமை! அது எப்பேர்ப்பட்ட (துயரமான) வியாழக்கிழமை!" என்று கூறிவிட்டு, தம் கண்ணீரால் சிறு கற்கள் நனையும் அளவுக்கு அழுதார்கள். "இப்னு அப்பாஸ் அவர்களே! அந்த வியாழக்கிழமை என்ன நேர்ந்தது?" என்று நான் கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு நோய் வேதனை கடுமையாயிற்று. அப்போது அவர்கள், "(எழுதுவதற்குரிய) ஒரு தோள்பட்டை எலும்பை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்; அதன்பின் ஒருபோதும் நீங்கள் வழிகெடாமல் இருப்பதற்கான ஒரு ஆவணத்தை உங்களுக்கு நான் எழுதித் தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அவர்கள் தங்களுக்குள் சச்சரவிட்டுக் கொண்டார்கள். ஒரு நபியின் முன்னிலையில் அவ்வாறு சச்சரவு செய்வது தகுதியானதல்ல. "அவருக்கு என்ன நேர்ந்தது? (நோய் வேதனையின் தாக்கத்தால்) அவர் ஏதேனும் கூறுகிறாரா? அவரிடமே மீண்டும் கேட்டுத் தெளிவுபடுத்துங்கள்" என்று (அங்கிருந்தவர்கள்) கூறினார்கள். மீண்டும் அவரிடமே (தங்கள் வினாக்களை) முன்வைத்தார்கள்.
அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "என்னை விட்டுவிடுங்கள்; நான் (இப்போது இறைவனுடன் இருக்கும்) நிலையே நீங்கள் என்னை எதற்கு அழைக்கிறீர்களோ அதைவிட மிகச் சிறந்ததாகும்" என்று கூறினார்கள்.
பின்னர் அவர்களுக்கு மூன்று விஷயங்களைக் கட்டளையிட்டார்கள்: "அரேபிய தீபகற்பத்திலிருந்து இணைவைப்பவர்களை வெளியேற்றி விடுங்கள். (என்னைச் சந்திக்க வரும்) தூதுக்குழுவினருக்கு நான் சன்மானம் வழங்கி வந்ததைப் போன்றே நீங்களும் சன்மானம் வழங்குங்கள்" என்று கூறினார்கள். மூன்றாவது விஷயத்தை அவர் (அறிவிப்பாளர்) மௌனமாக இருந்துவிட்டார் அல்லது அவர் அதைச் சொன்னார், நான் அதை மறந்துவிட்டேன்.
"இது சுலைமான் அவர்களின் கூற்றாகும்" என்று சுஃப்யான் கூறுகிறார். (ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : புகாரி மற்றும் முஸ்லிமில் பதியப்பட்ட செய்தி (அல்பானி)