فَحَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ الْقَزَّازُ ثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِدْرِيسَ ثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ ثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ ثَنَا أَبُو قِلَابَةَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ الْجَرْمِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو أَسْمَاءَ الرَّحَبِيُّ أَنَّ ثَوْبَانَ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ إِنَّ رَبِّي زَوَى لِيَ الْأَرْضَ حَتَّى رَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا وَأَعْطَانِي الْكَنْزَيْنِ الْأَحْمَرَ وَالْأَبْيَضَ وَإِنَّ أُمَّتِي سَيَبْلُغُ مُلْكُهَا مَا زَوَى لِي مِنْهَا وَإِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي لِأُمَّتِي أَنْ لَا يُهْلِكَهَا بِسَنَةٍ عَامَّةٍ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لَا يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لَا يُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ فَمَنَعَنِيهَا وَقَالَ §يَا مُحَمَّدُ إِنِّي إِذَا قَضَيْتُ قَضَاءً لَمْ يُرَدَّ إِنِّي أَعْطَيْتُكَ لِأُمَّتِكَ أَنْ لَا أُهْلِكَهَا بِسَنَةٍ عَامَّةٍ وَلَا أُظْهِرُ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ فَيَسْتَبِيحَهُمْ بِعَامَّةٍ وَلَوِ اجْتَمَعَ مَنْ بِأَقْطَارِهَا حَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ هُوَ يُهْلِكُ بَعْضًا هُوَ يَسْبِي بَعْضًا وَإِنِّي لَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي إِلَّا الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ وَلَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ حَتَّى تَلْحَقَ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي بِالْمُشْرِكِينَ وَحَتَّى تَعْبُدَ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي الْأَوْثَانَ وَإِذَا وُضِعَ السَّيْفُ فِي أُمَّتِي لَمْ يُرْفَعْ عَنْهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَأَنَّهُ قَالَ «كُلَّ مَا يُوجَدُ فِي مِائَةِ سَنَةٍ وَسَيَخْرُجُ فِي أُمَّتِي كَذَّابُونَ ثَلَاثُونَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ وَأَنَا خَاتَمُ الْأَنْبِيَاءِ لَا نَبِيَّ بَعْدِي وَلَكِنْ لَا تَزَالُ فِي أُمَّتِي طَائِفَةٌ يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ» قَالَ وَزَعَمَ «أَنَّهُ لَا يَنْزِعُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ مِنْ ثَمَرِهَا شَيْئًا إِلَّا أَخْلَفَ اللَّهُ مَكَانَهَا مِثْلَهَا» وَأَنَّهُ قَالَ «لَيْسَ دِينَارٌ يُنْفِقُهُ رَجُلٌ بِأَعْظَمَ أَجْرًا مِنْ دِينَارٍ يُنْفِقُهُ عَلَى عِيَالِهِ ثُمَّ دِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى فَرَسِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ دِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى أَصْحَابِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» قَالَ وَزَعَمَ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ ﷺ عَظَّمَ شَأْنَ الْمَسْأَلَةِ وَأَنَّهُ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ جَاءَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَحْمِلُونَ أَوْثَانَهُمْ عَلَى ظُهُورِهِمْ فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ عَزَّ وَجَلَّ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ؟ فَيَقُولُونَ رَبَّنَا لَمْ تُرْسِلْ إِلَيْنَا رَسُولًا وَلَمْ يَأْتِنَا أَمْرٌ وَلَوْ أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا لَكِنَّا أَطْوَعُ عِبَادِكَ لَكَ فَيَقُولُ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَمَرْتُكُمْ بِأَمْرٍ أَتُطِيعُونِي؟ قَالَ فَيَقُولُونَ نَعَمْ قَالَ فَيَأْخُذُ مَوَاثِيقَهُمْ عَلَى ذَلِكَ فَيَأْمُرُهُمْ أَنْ يَعْمَدُوا لِجَهَنَّمَ فَيَدْخُلُونَهَا قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ حَتَّى إِذَا جَاءُوهَا رَأَوْا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا فَهَابُوا فَرَجَعُوا إِلَى رَبِّهِمْ فَقَالُوا رَبَّنَا فَرِقْنَا مِنْهَا فَيَقُولُ أَلَمْ تُعْطُونِي مَوَاثِيقَكُمْ لَتُطِيعُونِي اعْمِدُوا لَهَا فَادْخُلُوا فَيَنْطَلِقُونَ حَتَّى إِذَا رَأَوْهَا فَرَقُوا فَرَجَعُوا فَقَالُوا رَبَّنَا لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَدْخُلَهَا قَالَ فَيَقُولُ ادْخُلُوهَا دَاخِرِينَ قَالَ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ «لَوْ دَخَلُوهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ كَانَتْ عَلَيْهِمْ بَرْدًا وَسَلَامًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ وَإِنَّمَا أَخْرَجَ مُسْلِمٌ حَدِيثَ مُعَاذِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ عَنْ ثَوْبَانَ مُخْتَصَرًا على شرط البخاري ومسلم
ஸவ்பான் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, என் இறைவன் பூமியை எனக்காகச் சுருட்டி (ஒன்றாகச் சேர்த்துக்) காட்டினான். அதன் கிழக்கு மற்றும் மேற்குத் திசைகள் அனைத்தையும் நான் பார்த்தேன். மேலும், அவன் எனக்குச் சிவப்பு மற்றும் வெள்ளை ஆகிய இரு புதையல்களை (பாரசீகத்தின் தங்கத்தையும் ரோமானியர்களின் வெள்ளியையும்) வழங்கினான். எனக்குப் பூமியிலிருந்து எவையெல்லாம் சுருட்டிக் காட்டப்பட்டதோ, அதுவரை என் சமுதாயத்தின் ஆட்சி நிச்சயமாகச் சென்றடையும்.
என் சமுதாயத்திற்காக என் இறைவனிடம் நான் (மூன்று) கோரிக்கைகளை முன்வைத்தேன்: அவர்களைப் பஞ்சம் போன்ற பொதுவான அழிவின் மூலம் (முழுமையாக) அழித்துவிடக் கூடாது என்று கேட்டேன்; அவன் அதனை எனக்கு வழங்கினான் (ஏற்றுக்கொண்டான்). அவர்களுக்கு வெளியிலிருந்து ஒரு எதிரியைச் சாட்டி (அவர்களை முழுமையாக அழித்துவிடும்படி) ஆதிக்கத்தைச் செலுத்திவிடக் கூடாது என்று கேட்டேன்; அதனையும் அவன் எனக்கு வழங்கினான். அவர்களில் ஒருவரையொருவர் மோதிக்கொள்ளச் செய்து, அவர்களின் கொடுமையை மற்றவர்கள் சுவைக்கும்படி (உள்நாட்டுப் போர் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்று) கேட்டேன்; ஆனால், அதனை அவன் எனக்குத் தடுத்துவிட்டான்.
மேலும் இறைவன் கூறினான்: 'முஹம்மதே! நான் ஒரு முடிவை விதித்துவிட்டால், அது மாற்றப்பட மாட்டாது. உமது சமுதாயத்திற்குப் பஞ்சம் போன்ற பொதுவான அழிவை ஏற்படுத்தி அவர்களை நான் முற்றிலுமாக அழித்துவிட மாட்டேன் என்பதையும், பூமியின் அனைத்துப் பகுதிகளிலிருந்தும் மக்கள் அவர்களுக்கு எதிராகத் திரண்டு வந்தாலும், அவர்களின் கூட்டத்தை வேரறுக்கக்கூடிய வெளியார் எவரையும் அவர்களுக்கு எதிராக நான் ஆதிக்கம் செலுத்த விடமாட்டேன் என்பதையும் உமது சமுதாயத்திற்காக உமக்கு நான் வழங்கிவிட்டேன். ஆனால், அவர்களுக்கு மத்தியிலேயே ஒருவரையொருவர் அழித்துக்கொள்வார்கள்; ஒருவரையொருவர் சிறைபிடித்துக் கொள்வார்கள்.'
என் சமுதாயத்தின் மீது நான் அதிகம் அஞ்சுவது வழிகெடுக்கும் தலைவர்களைப் பற்றித்தான். என் சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த சில கோத்திரத்தினர் இணைவைப்பவர்களுடன் இணையும் வரையிலும், என் சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த சில கோத்திரத்தினர் சிலைகளை வணங்கும் வரையிலும் மறுமை நாள் வராது. என் சமுதாயத்தினரிடையே ஒருமுறை வாள் (உள்நாட்டுப் போர்) உருவப்பட்டுவிட்டால், மறுமை நாள் வரை அது அவர்களிடமிருந்து விலக்கிக் கொள்ளப்பட மாட்டாது.
மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நூறு ஆண்டுகளில் உள்ளவை அனைத்தும் (அழிந்து) விடும். என் சமுதாயத்தில் முப்பது பொய்யர்கள் தோன்றுவார்கள்; அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களை இறைத்தூதர் என்று வாதிடுவார்கள். நானே இறுதி நபியாவேன், எனக்குப் பின் எந்த நபியும் இல்லை. என் சமுதாயத்தில் ஒரு கூட்டத்தார் சத்தியத்திற்காகப் போராடுபவர்களாகவும், வெற்றி பெறுபவர்களாகவும் தொடர்ந்து இருந்துகொண்டே இருப்பார்கள். அல்லாஹ்வின் கட்டளை (மறுமை) வரும்வரை, அவர்களைக் கைவிடுபவர்களால் அவர்களுக்கு எவ்விதத் தீங்கும் விளைவிக்க முடியாது."
மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சொர்க்கவாசிகள் சொர்க்கத்தின் கனிகளில் ஒன்றைப் பறித்தால், அந்த இடத்தில் அல்லாஹ் அதே போன்ற மற்றொரு கனியைப் புதிதாக உருவாக்கி விடுவான்."
மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதன் நற்கூலியை நாடிச் செலவிடும் தீனார்களில் (செல்வங்களில்) மிகச் சிறந்த கூலியைப் பெற்றுத் தருவது, அவன் தன் குடும்பத்தினருக்காகச் செலவிடும் தீனார் ஆகும்; அதன்பிறகு அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போருக்காகத்) தன் குதிரைக்குச் செலவிடும் தீனார் ஆகும்; அதன்பிறகு அல்லாஹ்வின் பாதையில் தனது தோழர்களுக்காகச் செலவிடும் தீனார் ஆகும்."
மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் யாசிப்பதன் (கடுமையை) பெரிதாகக் கூறினார்கள். மேலும் கூறினார்கள்: "மறுமை நாள் வரும்போது, அறியாமைக் காலத்து மக்கள் (இறைச்செய்தி சென்றடையாதவர்கள்) தாங்கள் வணங்கிய சிலைகளைத் தங்களின் முதுகுகளில் சுமந்துகொண்டு வருவார்கள். அப்போது மாபெரும் கண்ணியமும் வல்லமையும் மிக்க அவர்களின் இறைவன் அவர்களிடம், 'நீங்கள் எதனை வணங்கிக் கொண்டிருந்தீர்கள்?' என்று கேட்பான்.
அதற்கு அவர்கள், 'எங்கள் இறைவா! நீ எங்களிடம் எந்தத் தூதரையும் அனுப்பவில்லை. எங்களிடம் எந்தவொரு கட்டளையும் வந்து சேரவில்லை. நீ மட்டும் எங்களிடம் ஒரு தூதரை அனுப்பியிருந்தால், உனது அடியார்களிலேயே உனக்கு மிகவும் கீழ்ப்படிந்து நடப்பவர்களாக நாங்கள் இருந்திருப்போம்' என்று கூறுவார்கள்.
அப்போது அவர்களின் இறைவன் அவர்களிடம், 'இப்போது நான் உங்களுக்கு ஒரு கட்டளையிட்டால், நீங்கள் எனக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பீர்களா?' என்று கேட்பான். அதற்கு அவர்கள், 'ஆம்' என்று கூறுவார்கள். அதற்கான உறுதிமொழியை அவர்களிடமிருந்து இறைவன் பெற்றுக்கொண்டு, நரகத்தை நோக்கிச் சென்று அதில் நுழையுமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுவான்.
அவர்கள் புறப்பட்டுச் சென்று நரகத்தை நெருங்கும்போது, அது கோபத்தில் கொந்தளிப்பதையும், பயங்கரமான சப்தத்தை ஏற்படுத்துவதையும் காண்பார்கள். அதனைக் கண்டு அஞ்சியவர்களாகத் தங்களின் இறைவனிடம் திரும்பி வந்து, 'எங்கள் இறைவா! நாங்கள் அதனைக் கண்டு பயந்துவிட்டோம்' என்று கூறுவார்கள்.
அப்போது இறைவன், 'நீங்கள் எனக்குக் கீழ்ப்படிவீர்கள் என்று என்னிடம் உறுதிமொழி அளிக்கவில்லையா? அதை நோக்கிச் சென்று அதில் நுழையுங்கள்' என்று கூறுவான். அவர்கள் மீண்டும் புறப்பட்டுச் செல்வார்கள். அதனைப் பார்த்தவுடன் மீண்டும் அஞ்சித் திரும்பி வந்து, 'எங்கள் இறைவா! எங்களால் அதில் நுழைய முடியாது' என்று கூறுவார்கள். அதற்கு இறைவன், 'நிந்திக்கப்பட்டவர்களாக அதனுள் நுழையுங்கள்' என்று கூறுவான்."
(இதைக் கூறிவிட்டு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் முதல் முறை கட்டளையிடப்பட்டபோதே அதில் நுழைந்திருந்தால், அது அவர்களுக்குக் குளிர்ச்சியாகவும் அமைதியாகவும் மாறியிருக்கும்."