இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

4605சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ لاَ أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ الأَمْرُ مِنْ أَمْرِي مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ لاَ نَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ ‏ ‏ ‏.‏
அபூராஃபிஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: உங்களில் ஒருவர் தனது மஞ்சத்தில் சாய்ந்திருக்கும் நிலையில், நான் கட்டளையிட்ட அல்லது தடுத்த ஒரு விஷயம் அவருக்கு எட்டும்போது, (அதை அலட்சியப்படுத்தி) "எங்களுக்குத் தெரியாது. அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் நாங்கள் எதைக் கண்டோமோ, அதையே நாங்கள் பின்பற்றுவோம்" என்று கூறுவதை நான் ஒருபோதும் காணக்கூடாது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
23876முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ عُبَيْدِ اللهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ لَا أُلْفَيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأتِيهِ الْأَمْرُ مِنْ أَمْرِي مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ وَنَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ لَا نَدْرِي وَمَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللهِ اتَّبَعْنَاهُ
அபூராஃபிஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவரிடம் நான் ஏவிய அல்லது நான் தடைசெய்த கட்டளைகளில் ஒன்று வரும்போது, அவர் தனது (அலங்கரிக்கப்பட்ட) இருக்கையில் சாய்ந்துகொண்டு (அலட்சியமாக), 'அதுபற்றி எங்களுக்குத் தெரியாது; அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (குர்ஆனில்) நாங்கள் எதைக் கண்டோமோ அதையே பின்பற்றுவோம்' என்று கூறுவதை நான் ஒருபோதும் காணக் கூடாது."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
162மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
وَعَن أبي رَافع وَغَيره رَفعه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ أَمر مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَالْبَيْهَقِيّ فِي دَلَائِل النُّبُوَّة. وَقَالَ التِّرْمِذِيّ حسن صَحِيح
அபூ ராஃபி மற்றும் பிறர் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் ஏவிய அல்லது தடுத்த ஒரு விஷயம் உங்களில் ஒருவருக்கு எட்டும்போது, அவர் தனது மஞ்சத்தில் சாய்ந்துகொண்டிருக்கும் நிலையில், (அதை அலட்சியப்படுத்தி அல்லது மறுத்து) 'எனக்குத் தெரியாது. அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் எதைக் கண்டோமோ அதனையே நாங்கள் பின்பற்றினோம்' என்று கூறுவதை நான் காணவேண்டாம்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஸுபைர் அலீ ஸயீ)
صَحِيح (الألباني) صحیح (زبیر علی زئی)
قَالَ الشَّافِعِيُّ، أنبأ ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُبَيْدِ اللهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ قَالَ: " لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ الْأَمْرُ مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ، فَيَقُولُ: لَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللهِ اتَّبَعْنَاهُ " قَالَ الشَّافِعِيُّ رَحِمَهُ اللهُ: فَقَدْ أَمَرَ بِاتِّبَاعِ مَا أَمَرَ بِهِ، وَاجْتِنَابِ مَا نَهَى عَنْهُ، وَفَرَضَ اللهُ ذَلِكَ فِي كِتَابِهِ عَلَى خَلْقِهِ، وَمَا فِي أَيْدِي النَّاسِ مِنْ هَذَا، إِلَّا مَا تُمْسِكُوا بِهِ عَنِ اللهِ، ثُمَّ عَنِ الرَّسُولِ ﷺ، ثُمَّ عَنْ دِلَالَتِهِ، وَلَكِنْ قَوْلُهُ: إِنْ كَانَ قَالَهُ لَا يُمْسِكَنَّ النَّاسُ عَلَيَّ بِشَيْءٍ يَدُلُّ عَلَى أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ إِذَا كَانَ بِمَوْضِعِ الْقُدْوَةِ، فَقَدْ كَانَتْ لَهُ خَوَاصُّ أُبِيحَ لَهُ فِيهَا، مَا لَمْ يُبَحْ لِلنَّاسِ، وَحُرِّمَ عَلَيْهِ فِيهَا، مَا لَمْ يُحَرَّمْ عَلَى النَّاسِ، فَقَالَ: لَا يُمْسِكَنَّ النَّاسُ عَلَيَّ بِشَيْءٍ مِنَ الَّذِي لِي، أَوْ عَلَيَّ دُونَهُمْ، فَإِنْ كَانَ مِمَّا عَلَيَّ وَلِي دُونَهُمْ فَلَا يُمْسِكَنَّ بِهِ، وَذَلِكَ مِثْلُ أَنَّ اللهَ جَلَّ ثَنَاؤُهُ أَحَلَّ لَهُ مِنْ عَدَدِ النِّسَاءِ مَا شَاءَ، وَأَنْ يَسْتَنْكِحَ الْمَرْأَةَ إِذَا وَهَبَتْ نَفْسَهَا لَهُ، وَقَالَ اللهُ تَعَالَى: {خَالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ} [الأحزاب: 50]، فَلَمْ يَكُنْ لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ: قَدْ جَمَعَ رَسُولُ اللهِ ﷺ بَيْنَ أَكْثَرَ مِنْ أَرْبَعٍ، وَنَكَحَ امْرَأَةً بِغَيْرِ مَهْرٍ، وَأَخَذَ صَفِيًّا مِنَ الْمَغْنَمِ، وَكَانَ لَهُ خُمْسُ الْخُمُسِ، فَلَا يَكُونُ ذَلِكَ لِلْمُؤْمِنِينَ بَعْدَهُ وَلَا لِوُلَاتِهِمْ كَمَا يَكُونُ لَهُ؛ لِأَنَّ اللهَ قَدْ بَيَّنَ فِي كِتَابِهِ وَعَلَى لِسَانِ رَسُولِهِ ﷺ أَنَّ ذَلِكَ لَهُ دُونَهُمْ، وَفَرَضَ اللهُ أَنْ يُخَيِّرَ أَزْوَاجَهُ فِي الْمُقَامِ مَعَهُ وَالْفِرَاقِ فَلَمْ يَكُنْ لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ: عَلَيَّ أَنْ أُخَيِّرَ امْرَأَتِي عَلَى مَا فَرَضَ اللهُ عَلَى رَسُولِهِ ﷺ، وَهَذَا مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ ﷺ إِنْ كَانَ قَالَهُ: " لَا يُمْسِكَنَّ عَلَيَّ النَّاسُ بِشَيْءٍ " قَالَ الشَّيْخُ: وَإِنَّمَا تَوَقَّفَ الشَّافِعِيُّ رَحِمَهُ اللهُ فِي صِحَّةِ الْخَبَرِ، فَقَالَ: إِنْ كَانَ قَالَهُ لِأَنَّ الْحَدِيثَ مُرْسَلٌ وَلَيْسَ مَعَهُ مَا يُؤَكِّدُهُ إِلَّا أَنْ كَانَ مَحْمُولًا عَلَى مَا قَالَهُ الشَّافِعِيُّ رَحِمَهُ اللهُ، فَيَكُونُ وَاضِحًا وَلِلْأُصُولِ مُوَافِقًا
அபூராஃபிஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் தமது (அலங்கரிக்கப்பட்ட) சாய்வு இருக்கையில் சாய்ந்துகொண்டிருக்கும் நிலையில், நான் ஏவிய ஒரு கட்டளையோ அல்லது நான் தடுத்த ஒரு விலக்கலோ அவரிடம் வரும்போது, அவர் 'எங்களுக்குத் தெரியாது, அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (குர்ஆனில்) நாங்கள் எதைக் காண்கிறோமோ அதையே நாங்கள் பின்பற்றுவோம் (ஹதீஸ்கள் எங்களுக்குத் தேவையில்லை)' என்று கூறுபவராக இருப்பதை நான் ஒருபோதும் காணக் கூடாது."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எதை ஏவினார்களோ அதைப் பின்பற்றவும், எதைத் தடுத்தார்களோ அதிலிருந்து விலகியிருக்கவும் அல்லாஹ் கட்டளையிட்டுள்ளான். மேலும் அல்லாஹ் தனது வேதத்தில் படைப்பினங்களுக்கு இதனைக் கடமையாக்கியுள்ளான். மனிதர்களிடம் உள்ள இந்த (மார்க்க) அறிவு, அல்லாஹ்விடமிருந்தும், பிறகு ரஸூல் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்தும், பிறகு அவர்களின் வழிகாட்டுதலில் இருந்தும் அவர்கள் பற்றிக்கொண்டதைத் தவிர வேறில்லை.

ஆனால், 'மக்கள் என் விஷயத்தில் எதையும் (ஆதாரமாகப்) பிடித்துக் கொள்ள வேண்டாம்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒருவேளை கூறியிருந்தால் (அதாவது அத்தகைய அறிவிப்பு உண்மையானதாக இருந்தால்), அதன் பொருள் இதுதான்: நபி (ஸல்) அவர்கள் (சமுதாயத்திற்கு) முன்மாதிரியான நிலையில் இருக்கும்போது, மற்ற மனிதர்களுக்கு அனுமதிக்கப்படாத சில சிறப்புரிமைகள் (خصائص - கஸாயிஸ்) அவருக்கு மட்டும் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தன; மற்ற மனிதர்களுக்குத் தடை செய்யப்படாத சில விஷயங்கள் அவருக்குத் தடை செய்யப்பட்டிருந்தன என்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. எனவே, அவர் கூறுகிறார்: 'எனக்கு மட்டும் பிரத்தியேகமான அல்லது எனக்கு மட்டும் கடமையான விஷயங்களில் மக்கள் எதையும் (தங்களுக்கு ஆதாரமாகப்) பிடித்துக் கொள்ளக் கூடாது. அது அவர்களுக்கு இல்லாத, எனக்கு மட்டுமே உரித்தான அல்லது எனக்கு மட்டுமே கடமையான விஷயமாக இருந்தால், அதை அவர்கள் (பின்பற்றுவதற்காகப்) பிடித்துக் கொள்ளக் கூடாது.'

உதாரணமாக, புகழ்மிக்க அல்லாஹ் தான் நாடிய அளவு பெண்களை மணந்து கொள்ள அவருக்கு அனுமதி அளித்ததும், ஒரு பெண் தன்னை (மஹர் இன்றி) அன்பளிப்பாக வழங்கினால் அவரை மணந்து கொள்ள அனுமதித்ததும் ஆகும். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
{خَالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ}
பொருள்: '(நபியே! இது) முஃமின்களைத் தவிர்த்து உமக்கு மட்டுமே பிரத்தியேகமானதாகும்.' (அல்-அஹ்ஸாப்: 50).

எனவே, 'ரஸுலுல்லாஹ் (ஸல்) அவர்கள் நான்கிற்கும் மேற்பட்ட பெண்களை (ஒரே நேரத்தில்) மனைவியராகச் சேர்த்துள்ளார்கள், மஹர் இல்லாமல் ஒரு பெண்ணை மணந்துள்ளார்கள், போர்ப்பொருட்களில் (கனீமத் - போரில் கிடைத்த செல்வத்தில்) தனக்கென பிரத்தியேகமான பகுதியை (ஸஃபிய்யா) எடுத்துள்ளார்கள், மேலும் அவர்களுக்கு ஐந்தில் ஒரு பங்கில் ஐந்திலொரு பங்கு (கும்ஸுல் கும்ஸ்) இருந்தது' என்று எவரும் தங்களுக்கு ஆதாரமாகக் கூற முடியாது. ஏனெனில், அது அவருக்கு உரியது போல, அவருக்குப் பின் வரும் முஃமின்களுக்கோ அல்லது அவர்களின் ஆட்சியாளர்களுக்கோ உரியதல்ல. அல்லாஹ் தனது வேதத்திலும், தனது தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நாவிலும், இது அவர்களுக்கு (முஃமின்களுக்கு) உரியது அல்ல, அவருக்கு மட்டுமே பிரத்தியேகமானது என்பதைத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளான்.

மேலும், நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர் அவருடன் தங்குவதையோ அல்லது பிரிந்து செல்வதையோ தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ள அவர்களுக்கு உரிமையளிக்கும்படி (தக்யீர்) அல்லாஹ் (அவருக்குக்) கடமையாக்கினான். எனவே, 'அல்லாஹ் தனது தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குக் கடமையாக்கியதைப் போன்று, நானும் எனது மனைவிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை வழங்க வேண்டும்' என்று எவரும் கூறக் கூடாது. 'மக்கள் என்னைப் பிடித்துக் கொள்ளக் கூடாது' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியிருந்தால், இதுவே அதன் பொருளாகும்."

(இமாம் பைஹகீ ஆகிய) ஷைக் கூறுகிறார்கள்:
"இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் இச்செய்தியின் (இரண்டாவது செய்தியின்) நம்பகத்தன்மையில் தயக்கம் காட்டியதால்தான், 'அவர் அவ்வாறு கூறியிருந்தால்...' என்று குறிப்பிட்டார்கள். ஏனெனில் இந்த ஹதீஸ் 'முர்ஸல்' (தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்து அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்ட செய்தி) ஆகும். இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறிய விளக்கத்தின் அடிப்படையில் இது எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டால் தவிர, இதனை உறுதிப்படுத்தக் கூடிய வேறெதுவும் அதனுடன் இல்லை. அவ்வாறு எடுத்துக் கொள்ளப்படும்போது அது தெளிவாகவும், மார்க்கத்தின் அடிப்படைகளுக்குப் பொருத்தமானதாகவும் ஆகிவிடுகிறது."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
368முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَنْبَأَ الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَنْبَأَ الشَّافِعِيُّ أَنْبَأَ سُفْيَانُ وَحدثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ وَاللَّفْظُ لَهُ أَنْبَأَ بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ سَالِمٌ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ الْأَمْرُ مِنْ أَمْرِي مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ مَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ «» قَدْ أَقَامَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ هَذَا الْإِسْنَادَ وَهُوَ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَالَّذِي عِنْدِي أَنَّهُمَا تَرَكَاهُ لِاخْتِلَافِ الْمِصْرِيِّينَ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ على شرطهما وتركاه
அபூராஃபிஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவன் தனது பஞ்சணையில் (அலட்சியமாகச்) சாய்ந்து கொண்டிருக்கும் நிலையில் அவனிடம், நான் கட்டளையிட்ட அல்லது நான் தடைசெய்த விஷயங்களில் இருந்து என் உத்தரவு ஒன்று வரும்போது, 'எனக்குத் தெரியாது; அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (குர்ஆனில்) நாங்கள் எதைக் காண்கிறோமோ அதையே நாங்கள் பின்பற்றுவோம்' என்று அவன் கூறுவதை நான் ஒருபோதும் காணக் கூடாது."

(சுஃப்யான் பின் உயைனா அவர்கள் இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரை உறுதிப்படுத்தியுள்ளார்கள். இது ஷெய்கைன் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. என்னைப் பொறுத்தவரை, எகிப்தியர்களிடையே இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் குறித்து நிலவிய கருத்து வேறுபாட்டின் காரணமாகவே, தங்களின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டிருந்தும் அவர்கள் இதனை விட்டுவிட்டார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
369முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ أَنْبَأَ ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ لَا أَعْرِفَنَّ الرَّجُلَ مُتَّكِئًا يَأْتِيهِ الْأَمْرُ مِنْ أَمْرِي مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ مَا نَدْرِي هَذَا هُوَ كِتَابُ اللَّهِ وَلَيْسَ هَذَا فِيهِ
உபைத்ல்லாஹ் பின் அபீ ராஃபிஃ (ரஹ்) அவர்கள் (தமது தந்தை வழியாக) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உங்களில் ஒருவர் (தனது இருக்கையில்) சாய்ந்து அமர்ந்திருக்கும் நிலையில், நான் ஏவிய அல்லது நான் தடுத்த எனது கட்டளைகளில் ஒன்று அவரிடம் வரும்போது, 'எங்களுக்கு (இதைப் பற்றித்) தெரியாது; இது (மட்டுமே) அல்லாஹ்வின் வேதம், இதில் இது (இந்தச் சட்டம்) இல்லை' என்று அவர் கூறுவதை நான் (எச்சரிக்கையாகக் கூறுகிறேன்,) காண வேண்டாம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
370முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்
قَالَ وَأَخْبَرَنِي اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ مُوسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَنَّهُ قَالَ وَالنَّاسُ حَوْلَهُ § لَا أَعْرِفَنَّ أَحَدَكُمْ يَأْتِيهِ أَمْرٌ مِنْ أَمْرِي قَدْ أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ وَهُوَ مُتَّكِئٌ عَلَى أَرِيكَتِهِ فَيَقُولُ مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ عَمِلْنَا بِهِ وَإِلَّا فَلَا قَالَ الْحَاكِمُ «أَنَا عَلَى أَصْلِي الَّذِي أَصَّلْتُهُ فِي خِطْبَةِ هَذَا الْكِتَابِ أَنَّ الزِّيَادَةَ مِنَ الثِّقَةِ مَقْبُولَةٌ وَسُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَافِظٌ ثِقَةٌ ثَبَتٌ وَقَدْ خَبَّرَ وَحَفِظَ وَاعْتَمَدْنَا عَلَى حِفْظِهِ بَعْدَ أَنْ وَجَدْنَا لِلْحَدِيثِ شَاهِدَيْنِ بِإِسْنَادَيْنِ صَحِيحَيْنِ أَمَّا أَحَدُهُمَا» سفيان حافظ ثبت فاعتمدناه
அபூராஃபிஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சுற்றி மக்கள் இருந்தபோது அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் கட்டளையிட்ட அல்லது நான் தடை செய்த ஒரு விஷயம் உங்களில் ஒருவரிடம் வந்து சேரும்போது, அவர் தனது சொகுசு மெத்தையில் (அலட்சியமாகச்) சாய்ந்துகொண்டே, 'அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (குர்ஆனில்) நாங்கள் எதைக் காண்கிறோமோ அதன்படி மட்டுமே செயல்படுவோம், (அதைத் தவிர வேறு எதையும் - சுன்னாவை - ஏற்க) மாட்டோம்' என்று கூறுபவராக உங்களில் எவரையும் நான் காணக் கூடாது."

இமாம் அல்-ஹாக்கிம் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இந்த நூலின் முன்னுரையில் நான் வகுத்த அதே அடிப்படையில்தான் நான் இருக்கிறேன்; அதாவது, நம்பகமான அறிவிப்பாளர் (கூடுதல் தகவல்களைக்) கூறும் 'ஸியாததுத் திகா' என்பது ஏற்கத்தக்கதாகும். சுஃப்யான் பின் உயைனா அவர்கள் (ஹதீஸ்களை) நன்கு மனனமிட்டவர், நம்பகமானவர், (அறிவிப்பில்) உறுதியானவர். அவர் இந்தச் செய்தியை அறிவித்துள்ளார், மனனமும் செய்துள்ளார். இந்த ஹதீஸிற்கு இரண்டு (ஸஹீஹான) அறிவிப்பாளர் தொடர்களைக் கொண்ட இரண்டு சான்றுகளைக் கண்டறிந்த பிறகே, அவரது மனனத் திறனை நாங்கள் ஆதாரமாகக் கொண்டோம். அவற்றில் ஒன்று... சுஃப்யான் நினைவாற்றல் மிக்கவர், உறுதியானவர், எனவே அவரை நாம் ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளோம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له