அம்ரு இப்னு மைமூன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது ஒன்பது பேர் கொண்ட ஒரு குழுவினர் அவரிடம் வந்து, "அபா அப்பாஸ் அவர்களே! நீங்கள் எங்களுடன் (தனியாகப் பேச) எழுந்து வாருங்கள் அல்லது இவர்கள் (எங்களை விட்டு) விலகிச் செல்லட்டும்" என்று கூறினர். அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), "நானே உங்களுடன் வருகிறேன்" என்று கூறினார்கள். அந்நாட்களில் அவர்கள் கண்பார்வை இழப்பதற்கு முன்னால் ஆரோக்கியமாக இருந்தார்கள்.
அவர்கள் (தனியாகச் சென்று) பேசத் தொடங்கினர். அவர்கள் என்ன பேசினார்கள் என்று எங்களுக்குத் தெரியாது. பின்னர் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் தமது ஆடையை உதறியவாறு வந்து, "உஃப், துஃப்! பத்துச் சிறப்புகளைக் கொண்ட ஒரு மனிதரைப் பற்றி அவர்கள் குறை கூறுகிறார்கள்!" என்று கூறினார்கள்.
(தொடர்ந்து கூறினார்கள்:) "அவர்கள் எப்பேர்ப்பட்ட மனிதரைக் குறை கூறுகிறார்கள் என்றால், அவரைப் பற்றி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'அல்லாஹ் ஒருபோதும் இழிவுபடுத்தாத, அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசிக்கக்கூடிய ஒரு மனிதரை நான் நிச்சயமாக அனுப்புவேன்' என்று கூறினார்கள். அப்போது (அந்தச் சிறப்பைப் பெற) அனைவரும் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அலி எங்கே?' என்று கேட்டார்கள். 'அவர் திருகையில் (மாவு) அரைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்' என்று கூறப்பட்டது. 'உங்களில் எவரும் (அவருக்காக) அரைக்கக் கூடாதா?' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். பின்னர் அலீ (ரழி) அவர்கள் கண்வலியால் சரியாகப் பார்க்க முடியாத நிலையில் வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அலீ (ரழி) அவர்களின் கண்களில் ஊதினார்கள். பிறகு கொடியை மூன்று முறை அசைத்து, அதனை அவரிடம் வழங்கினார்கள். சஃபிய்யா பின்த் ஹுயைய் அவர்களை அலீ (ரழி) அழைத்து வந்தார்கள்.
பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் இன்னாரை 'ஸூரத்துத் தவ்பா' அத்தியாயத்துடன் அனுப்பி வைத்தார்கள். பிறகு அவருக்குப் பின்னால் அலீ (ரழி) அவர்களை அனுப்பி, அவரிடமிருந்து அதைத் திரும்பப் பெற்றார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், 'என்னைச் சேர்ந்த, நான் எவரைச் சேர்ந்தவனோ அந்த மனிதரைத் தவிர வேறு யாரும் இதை எடுத்துச் செல்லக் கூடாது' என்று கூறினார்கள்.
மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது சிறிய தந்தையின் மக்களிடம், 'இம்மையிலும் மறுமையிலும் உங்களில் யார் எனக்கு உற்ற துணையாக (வலீயாக) இருப்பீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். அப்போது அலீ (ரழி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தார்கள். மற்றவர்கள் மறுக்கவே, அலீ (ரழி) அவர்கள், 'இம்மையிலும் மறுமையிலும் நான் உங்களுக்கு உற்ற துணையாக இருப்பேன்' என்றார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நீயே இம்மையிலும் மறுமையிலும் எனது உற்ற துணை' என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை விட்டுவிட்டு, அவர்களில் மற்றொருவரை நோக்கி, 'இம்மையிலும் மறுமையிலும் உங்களில் யார் எனக்கு உற்ற துணையாக இருப்பீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். அவர்களும் மறுக்கவே, அலீ (ரழி) அவர்கள், 'இம்மையிலும் மறுமையிலும் நான் உங்களுக்கு உற்ற துணையாக இருப்பேன்' என்றார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நீயே இம்மையிலும் மறுமையிலும் எனது உற்ற துணை' என்றார்கள். மேலும், கதீஜா (ரழி) அவர்களுக்குப் பிறகு மக்களில் முதன்முதலாக இஸ்லாத்தை ஏற்றவர் அலீ (ரழி) ஆவார்கள்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது ஆடையை எடுத்து, அதனை அலி, ஃபாத்திமா, ஹஸன் மற்றும் ஹுஸைன் ஆகியோரின் மீது போர்த்திவிட்டு, "நபியின் குடும்பத்தாரே! உங்களை விட்டு அசுத்தத்தை நீக்கி, உங்களை முழுமையாகத் தூய்மைப்படுத்தவே அல்லாஹ் நாடுகிறான்" (அல்-அஹ்ஸாப் 33:33) என்று கூறினார்கள்.
மேலும், அலீ (ரழி) அவர்கள் தமது உயிரைப் பணயம் வைத்து, நபி (ஸல்) அவர்களின் ஆடையை அணிந்துகொண்டு அவர்களின் இடத்தில் உறங்கினார்கள். முஷ்ரிக்குகள் (இணைவைப்பவர்கள்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது (கற்களை) வீசுவார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அங்கு வந்தபோது அலீ (ரழி) உறங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். படுத்திருப்பது அல்லாஹ்வின் நபி என்று நினைத்து, 'அல்லாஹ்வின் நபியே!' என்று அபூபக்ர் (ரழி) அழைத்தார்கள். அப்போது அலீ (ரழி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் மைமூன் கிணற்றை நோக்கிச் சென்றுவிட்டார்கள், அவர்களைச் சென்றடையுங்கள்' என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் சென்று குகையில் நபியவர்களுடன் நுழைந்துகொண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது எறியப்பட்டதைப் போலவே அலீ (ரழி) அவர்கள் மீதும் கற்கள் வீசப்பட்டன. தலையை ஆடையால் சுற்றிக் மூடிக்கொண்டிருந்த அலீ (ரழி) அவர்கள், வலியால் துடித்தாலும் காலை வரை தலையை வெளியே காட்டவில்லை. விடிந்த பிறகு அவர் தலையைத் திறந்தபோது, (அங்கிருந்தவர்கள்) 'நீ ஒரு தந்திரக்காரன்! உனது தோழர் மீது நாங்கள் கற்களை வீசும்போது அவர் துடிக்க மாட்டார்; ஆனால் நீ துடித்தாய், அதைக் கண்டு நாங்கள் சந்தேகப்பட்டோம்' என்று கூறினார்கள்.
தபூக் போருக்காக மக்களோடு நபி (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டபோது, அலீ (ரழி) அவர்கள், 'நானும் உங்களுடன் புறப்பட்டு வரட்டுமா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள், 'வேண்டாம்' என்று கூறினார்கள். இதைக் கேட்டு அலீ (ரழி) அவர்கள் அழுதார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், 'மூஸாவிடம் ஹாரூனுக்கு இருந்த அந்தஸ்தில் என்னிடம் நீங்கள் இருப்பதைப் பற்றி நீங்கள் பொருந்திக் கொள்ளவில்லையா? ஆயினும், நீங்கள் நபியல்ல. நீங்கள் எனது பிரதிநிதியாக இருந்தாலே தவிர, நான் செல்வது தகுதியாகாது' என்று கூறினார்கள்.
மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், 'எனக்குப் பிறகு ஒவ்வொரு முஃமினுக்கும் நீயே உற்ற துணை (வலீ) ஆவாய்' என்று கூறினார்கள்.
அலீ (ரழி) அவர்களின் வீட்டின் வாயிலைத் தவிர, மஸ்ஜிதின் மற்ற அனைத்து வாசல்களையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் மூடிவிட்டார்கள். அலீ (ரழி) அவர்களுக்கு வேறு வழி இல்லாததால், அவர்கள் கடமையான குளியல் தேவைப்படும் (ஜுனுப்) நிலையில்கூட அதன் வழியாகவே மஸ்ஜிதுக்குள் செல்வார்கள்.
மேலும், 'நான் எவருக்கெல்லாம் பொறுப்பாளனோ (மவ்லா), அலி அவருக்கும் பொறுப்பாளர் ஆவார்' என்று கூறினார்கள்.
மேலும், மரத்தடியில் உடன்படிக்கை செய்த தோழர்களைப் பற்றி அல்லாஹ் பொருந்திக் கொண்டான் என்றும், அவர்களின் உள்ளங்களில் இருந்ததை அவன் அறிவான் என்றும் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் நமக்குத் தெரிவித்துள்ளான். அதன் பிறகு அவன் அவர்கள் மீது கோபமடைந்தான் என்று எங்காவது நமக்குக் கூறப்பட்டுள்ளதா?
மேலும், அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் உமர் (ரழி) அவர்கள், 'என்னை அனுமதியுங்கள், நான் அவனது கழுத்தை வெட்டிவிடுகிறேன்' என்று கூறியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நீ அவ்வாறு செய்வாயா? உனக்கு என்ன தெரியும்? பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்டவர்களைப் பார்த்து அல்லாஹ், "நீங்கள் விரும்பியதைச் செய்துகொள்ளுங்கள்" என்று கூறியிருக்கலாம் அல்லவா?' என்று கேட்டார்கள்.