وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقْسِمُ قَسْمًا أَتَاهُ ذُو الْخوَيْصِرَة وَهُوَ رجلٌ من بني تَمِيم فَقَالَ يَا رسولَ الله اعْدِلْ فَقَالَ وَيلك وَمن يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِن لم أكن أعدل فَقَالَ عمر لَهُ ائْذَنْ لي أضْرب عُنُقه فَقَالَ دَعْهُ فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلَاتَهُ مَعَ صَلَاتِهِمْ وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ يُنْظَرُ إِلَى نَصْلِهِ إِلَى رُصَافِهِ إِلَى نَضِيِّهِ وَهُوَ قِدْحُهُ إِلَى قُذَذِهِ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ قَدْ سَبَقَ الْفَرْثَ وَالدَّمَ آيَتُهُمْ رَجُلٌ أَسْوَدُ إِحْدَى عَضُدَيْهِ مِثْلُ ثَدْيِ الْمَرْأَةِ أَوْ مِثْلُ الْبَضْعَةِ تَدَرْدَرُ وَيخرجُونَ على حِين فِرْقَةٍ مِنَ النَّاسِ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَشْهَدُ أَنِّي سَمِعْتُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَشْهَدُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ قَاتَلَهُمْ وَأَنَا مَعَهُ فَأَمَرَ بذلك الرجل فالْتُمِسَ فَأُتِيَ بِهِ حَتَّى نَظَرْتُ إِلَيْهِ عَلَى نَعْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي نَعَتَهُ
وَفِي رِوَايَةٍ: أَقْبَلَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ نَاتِئُ الجبين كَثُّ اللِّحْيَةِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ مَحْلُوقُ الرَّأْسِ فَقَالَ يَا مُحَمَّد اتَّقِ الله فَقَالَ: «فَمن يُطِيع اللَّهَ إِذَا عَصَيْتُهُ فَيَأْمَنُنِي اللَّهُ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ وَلَا تَأْمَنُونِي» فَسَأَلَ رَجُلٌ قَتْلَهُ فَمَنَعَهُ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ: «إِنَّ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ من الإِسلام مروق السهْم من الرَّمية يقتلُون أَهْلَ الْإِسْلَامِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الْأَوْثَانِ لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لأقتلنهم قتل عَاد» . مُتَّفق عَلَيْهِ
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் இருந்தபோது, அவர்கள் (போர்ப் பொருள்களைப்) பங்கிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது பனூ தமீம் குலத்தைச் சேர்ந்த துல் குவைஸிரா என்ற மனிதர் அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீதமாக நடந்து கொள்ளுங்கள்!" என்று கூறினார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்குக் கேடுதான்! நான் நீதமாக நடக்கவில்லை என்றால் வேறு யார் நீதமாக நடப்பார்கள்? நான் நீதமாக நடக்கவில்லை என்றால், (என்னைத் பின்பற்றும்) நீ நஷ்டமடைந்து கைசேதப்படுவாய்!" என்று கூறினார்கள். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) எனக்கு அனுமதி அளியுங்கள். நான் அவனது தலையைக் கொய்துவிடுகிறேன்" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவனை விட்டுவிடுங்கள். நிச்சயமாக அவனுக்கு சில கூட்டாளிகள் இருக்கிறார்கள். அவர்களின் தொழுகையுடன் ஒப்பிடும்போது உங்களில் எவரும் தம் தொழுகையை அற்பமாகக் கருதுவீர்கள்; அவர்களின் நோன்புடன் ஒப்பிடும்போது உங்கள் நோன்பை அற்பமாகக் கருதுவீர்கள். அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவார்கள்; ஆனால் அது அவர்களின் தொண்டைக் குழியைத் தாண்டி (உள்ளே இதயத்திற்குச்) செல்லாது. வேட்டையாடப்பட்ட மிருகத்தின் உடலிலிருந்து அம்பு (மறுபக்கம்) துளைத்துக்கொண்டு வெளியேறுவதைப் போல, அவர்கள் மார்க்கத்திலிருந்து வெளியேறிவிடுவார்கள். (அவ்வாறு துளைத்துச் சென்ற) அந்த அம்பின் முனையைப் பார்த்தாலும் அதில் (இரத்தம், சதை என) எதுவும் ஒட்டியிருக்காது. அதன் (முனைக்கும் தண்டுக்கும் இடையிலுள்ள) இணைப்பைப் பார்த்தாலும் அதில் எதுவும் இருக்காது. அதன் மரப்பகுதியைப் பார்த்தாலும் அதில் எதுவும் இருக்காது. அதன் (பின்பக்க) இறக்கையைப் பார்த்தாலும் அதில் எதுவும் இருக்காது. அது (இரைப்பையிலுள்ள) சாணத்தையும், ரத்தத்தையும் விட மிக வேகமாக முந்திக் கொண்டு (உடலைத் துளைத்துச்) சென்றுவிடும். அவர்களின் அடையாளம் என்னவென்றால், அவர்களில் கறுப்பு நிற மனிதன் ஒருவன் இருப்பான். அவனுடைய புயங்களில் ஒன்று பெண்ணின் மார்பகத்தைப் போல, அல்லது குலுங்கும் ஒரு இறைச்சித் துண்டைப் போல இருக்கும். மக்களிடையே பிளவு ஏற்படும் காலத்தில் இவர்கள் வெளிப்படுவார்கள்."
(அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) நான் இந்த ஹதீஸை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்றேன் என்று சாட்சி கூறுகிறேன். மேலும், அலீ பின் அபீதாலிப் (ரழி) அவர்கள் அந்தக் கூட்டத்தினருடன் போரிட்டபோது நானும் அவர்களுடன் இருந்தேன் என்றும் சாட்சி கூறுகிறேன். அலீ (ரழி) அவர்கள் அந்த மனிதனைத் தேடிக் கொண்டுவரும்படி கட்டளையிட்டார்கள். அவன் தேடிக் கொண்டு வரப்பட்டான். நான் அவனைப் பார்த்தபோது, அவன் நபி (ஸல்) அவர்கள் வர்ணித்த அடையாளங்களுடன் மிகச் சரியாக இருந்தான்.
மற்றொரு அறிவிப்பில் உள்ளதாவது:
குழிவிழுந்த கண்களும், புடைத்த நெற்றியும், அடர்ந்த தாடியும், மேடான கன்னங்களும், மொட்டையடிக்கப்பட்ட தலையும் கொண்ட ஒரு மனிதன் முன்னால் வந்து, "முஹம்மதே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்!" என்று கூறினான்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நானே அவனுக்கு மாறுசெய்தால், வேறு யார் தான் அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்படுவார்கள்? பூமியில் உள்ளவர்கள் விஷயத்தில் அல்லாஹ் என்னை நம்பிக்கையாளராக ஆக்கியிருக்கிறான், ஆனால் நீங்கள் என்னை நம்ப மறுக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர் அவனைக் கொல்வதற்கு அனுமதி கேட்டார், ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைத் தடுத்தார்கள்.
அந்த மனிதன் திரும்பிச் சென்றதும், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவனது வழித்தோன்றல்களிலிருந்து (இவனைப் போன்ற சிந்தனை கொண்ட) ஒரு கூட்டத்தார் வருவார்கள். அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவார்கள், ஆனால் அது அவர்களின் தொண்டைக் குழிகளைத் தாண்டாது. வேட்டையாடப்பட்ட மிருகத்திலிருந்து அம்பு துளைத்துக்கொண்டு வெளியேறுவதைப் போன்று, அவர்கள் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறுவார்கள். அவர்கள் முஸ்லிம்களைக் கொல்வார்கள், ஆனால் சிலைகளை வணங்குபவர்களை விட்டுவிடுவார்கள். நான் மட்டும் அவர்களின் காலத்தை அடைந்தால், 'ஆத்' கூட்டத்தினர் அழிக்கப்பட்டதைப் போன்று அவர்களைக் கண்டிப்பாக அழித்தொழிப்பேன்."