அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னைச் சந்தித்து, "ஜாபிரே! நான் உம்மை (ஏன்) மனமுடைந்தவராகக் காண்கிறேன்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தை (உஹத் போரில்) ஷஹீதாக்கப்பட்டுவிட்டார். அவர் (எனது) குடும்பத்தையும் கடனையும் விட்டுச் சென்றுள்ளார்" என்று கூறினேன்.
அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் உம்முடைய தந்தையை எவ்வாறு சந்தித்தான் என்பதைப் பற்றி உமக்கு நான் நற்செய்தி சொல்லட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம்; அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று கூறினேன்.
அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் ஒரு திரைக்குப் பின்னாலிருந்தே தவிர (வேறெந்த வழியிலும்) எவரிடமும் பேசியதில்லை. ஆனால், உம்முடைய தந்தையை உயிர்ப்பித்து, அவரிடம் நேரடியாகப் பேசினான். அவன் (இறைவன்), 'என் அடியனே! என்னிடம் விரும்பு! நான் உனக்குத் தருகிறேன்' என்று கூறினான்.
அதற்கு அவர், 'என் இறைவா! நீ என்னை (மீண்டும்) உயிர்ப்பிக்க வேண்டும்; உனது பாதையில் நான் இரண்டாவது முறையாகக் கொல்லப்பட வேண்டும்' என்று கூறினார்.
அதற்கு கண்ணியமும் வல்லமையும் மிக்க இறைவன், 'அவர்கள் மீண்டும் இவ்வுலகிற்குத் திரும்ப மாட்டார்கள் என்பது ஏற்கனவே என்னால் முடிவாகிவிட்டது' என்று கூறினான்."
பிறகு, (பின்வரும்) இந்த இறைவசனம் அருளப்பட்டது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“வ லா தஹ்ஸபன்னல்லதீன குதிலூ ஃபீ ஸபீலில்லாஹி அம்வாதன்...”
(பொருள்: "அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்களை இறந்தவர்கள் என்று நீர் ஒருபோதும் எண்ண வேண்டாம்...") (திருக்குர்ஆன் 3:169).
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
உஹுத் தினத்தன்று அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் ஹராம் (ரழி) அவர்கள் கொல்லப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஓ ஜாபிரே! அல்லாஹ் உமது தந்தையிடம் என்ன கூறினான் என்பதை நான் உமக்கு அறிவிக்கட்டுமா?”
நான் கூறினேன்: “ஆம் (கூறுங்கள்).”
அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ் யாரிடமும் ஒரு திரைக்குப் பின்னாலிருந்துதான் பேசுவான். ஆனால் அவன் உமது தந்தையிடம் நேருக்கு நேராகப் பேசி, ‘என் அடியானே! என்னிடம் (உனக்கு வேண்டியதை) கேளும், நான் உமக்குத் தருவேன்’ என்று கூறினான்.”
அவர் (உமது தந்தை) கூறினார்: “என் இறைவா! நான் உனக்காக இரண்டாவது முறையாகக் கொல்லப்பட வேண்டும் என்பதற்காக எனக்கு மீண்டும் உயிர் கொடு.”
அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான்: “அவர்கள் (இறந்த பிறகு உலகிற்கு) திரும்ப மாட்டார்கள் என்று என்னிடமிருந்து ஏற்கனவே (விதி) முந்திவிட்டது.”
அவர் கூறினார்: “என் இறைவா! அப்படியென்றால் எனக்குப் பின்னால் இருப்பவர்களுக்கு (எனது இந்த நிலையை) தெரிவிப்பாயாக.”
எனவே அல்லாஹ் (கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்கவன்) இந்த வசனத்தை அருளினான்:
‘வ லா தஹ்ஸபன்னல்லதீன குதிலூ ஃபீ ஸபீலில்லாஹி அம்வாதா’
(பொருள்: “அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டோரை இறந்தவர்கள் என்று எண்ணாதீர்கள்.”)
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: "ஜாபிரே! (உஹுத் போரில் ஷஹீதான) உமது தந்தையை வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் உயிர்ப்பித்து (அவரிடம் நேருக்கு நேராகப் பேசியதை) நீர் அறிவீரா? அல்லாஹ் அவரிடம், 'என்னிடம் எதையேனும் ஆசைப்பட்டுக் கேளும்' என்று கூறினான். அதற்கு அவர், '(இறைவா!) நான் மீண்டும் உலகத்திற்குத் திருப்பி அனுப்பப்பட்டு, (உன் பாதையில்) இன்னொரு முறை கொல்லப்பட வேண்டும் (என்று விரும்புகிறேன்)' எனக் கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ், 'நிச்சயமாக அவர்கள் (மரணமடைந்தவர்கள்) மீண்டும் உலகத்திற்குத் திருப்பி அனுப்பப்பட மாட்டார்கள் என்று நான் (முன்பே) விதித்துவிட்டேன்' என்று கூறினான்."
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஹஸன் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் நல்லதாகும்)
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னைச் சந்தித்து, "ஜாபிரே! நான் உம்மை ஏன் (மனம்) உடைந்தவராகக் காண்கிறேன்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உஹுதுப் போரில் என் தந்தை கொல்லப்பட்டு ஷஹீத் (உயிர்த்தியாகி) ஆகிவிட்டார். அவர் (பெரியதொரு) குடும்பத்தையும் கடனையும் விட்டுச் சென்றுள்ளார்" என்று பதிலளித்தேன்.
அதற்கு அவர்கள், "உம் தந்தை அல்லாஹ்வைச் சந்தித்தபோது (அல்லாஹ் அவருக்கு வழங்கிய கண்ணியம்) குறித்த நற்செய்தியை நான் உமக்குச் சொல்லட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! (சொல்லுங்கள்)" என்றேன்.
அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் எந்த மனிதரிடமும் திரைக்கு அப்பால் இருந்தே தவிர (நேரடியாகப்) பேசியதில்லை. ஆனால், அவன் உமது தந்தையை உயிர்ப்பித்து, அவரிடம் நேருக்கு நேராக (எந்தத் திரையுமின்றி)ப் பேசினான். 'என் அடியாரே! உமது விருப்பத்தை என்னிடம் கேளும்! அதனை நான் உமக்குத் தருகிறேன்' என்று (அல்லாஹ்) கூறினான். அதற்கு அவர், 'என் இறைவா! நீ என்னை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பாயாக! உனது பாதையில் நான் இரண்டாவது முறையும் கொல்லப்பட வேண்டும் (என்பதே எனது விருப்பம்)' என்று கூறினார். அதற்கு மாண்பும் மகிமையும் மிக்க இறைவன், 'அவர்கள் மீண்டும் (உலகிற்குத்) திரும்ப மாட்டார்கள் என்று ஏற்கனவே என்னிடமிருந்து (விதியாக) முடிவு வெளியாகிவிட்டது' என்று கூறினான்."
பின்னர், "[வலா தஹ்ஸபன்னல்லதீன குதிலூ ஃபீ ஸபீலில்லாஹி அம்வாதா]" (அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்களை இறந்தவர்கள் என்று ஒருபோதும் எண்ணாதீர்கள்...) என்ற இந்த இறைவசனம் (ஆல இம்ரான் 3:169) அருளப்பட்டது.
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் (உயர்ந்தவன்) எந்தவொருவரிடமும் திரைக்கு அப்பாலிருந்தே தவிர பேசுவதில்லை. ஆனால், அவன் உனது தந்தையிடம் (அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் ஹராமிடம்) எவ்விதத் திரையுமின்றி நேரடியாகப் பேசினான். அப்போது (அல்லாஹ் அவரிடம்), 'என்னிடம் உமது விருப்பத்தைக் கேளும்' என்று கூறினான்." (தொடர்ந்து அந்த) ஹதீஸை (முழுமையாகக்) குறிப்பிட்டார்கள்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னைச் சந்தித்து, "ஜாபிரே! உன்னை நான் ஏன் (மனம்) உடைந்த நிலையில் பார்க்கிறேன்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தை (உஹுதுப் போரில்) உயிர்த்தியாகம் செய்துவிட்டார். அவர் (தன் பின்னால் பராமரிக்க வேண்டிய) குடும்பத்தினரையும் கடனையும் விட்டுச் சென்றுள்ளார்" என்று கூறினேன்.
அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன் தந்தை அல்லாஹ்வைச் சந்தித்தபோது (அவருக்குக் கிடைத்த கண்ணியம் குறித்த) நற்செய்தியை உனக்கு நான் கூறட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! (கூறுங்கள்)" என்றேன்.
அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் யாரிடமும் திரைக்கு அப்பாலிருந்தே தவிர (நேரடியாகப்) பேசியதில்லை. ஆனால், அல்லாஹ் உனது தந்தையை (பர்ஸக் எனும் திரைமறைவு வாழ்வில்) உயிர்ப்பித்து அவரிடம் நேருக்கு நேராக (எந்தத் திரையுமின்றி)ப் பேசினான். 'என் அடியானே! (உனக்கு வேண்டியதை) என்னிடம் கேள், நான் உனக்குத் தருகிறேன்' என்று கூறினான். அதற்கு அவர், '(இறைவா!) நீ என்னை மீண்டும் (உலகிற்கு) உயிர்ப்பித்து அனுப்புவாயாக! நான் (உன் பாதையில் மீண்டும்) போரிட்டு இரண்டாவது முறையும் கொல்லப்பட வேண்டும் (அந்தப் பாக்கியத்தை மீண்டும் பெற வேண்டும்)' என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ், 'அவர்கள் (மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் உலகிற்குத்) திரும்பிச் செல்ல மாட்டார்கள் என்பது என்னால் ஏற்கனவே விதிக்கப்பட்டுவிட்டது' என்று கூறினான்."
(அப்போது) "அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்களை மரித்தவர்கள் என்று நீர் எண்ண வேண்டாம்; மாறாக அவர்கள் தம் இறைவனிடம் உயிருடனேயே இருக்கிறார்கள், (அவனால்) உணவளிக்கப்படுகிறார்கள்" (அல்குர்ஆன் 3:169) என்ற இந்த வசனம் அருளப்பட்டது.