وعن أبي بكرة نفيع بن الحارث رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "إن الزمان قد استدار كهيئته يوم خلق الله السموات والأرض: السنة اثنا عشر شهرًا، منها أربعة حرم: ثلاث متواليات: ذو القعدة، وذو الحجة، والمحرم، ورجب مضر الذي بين جمادى وشعبان، أي شهر هذا؟" قلنا: الله ورسوله أعلم، فسكت حتى ظننا أنه سيسميه بغير اسمه، قال: أليس ذا الحجة؟ قلنا بلى. قال: "فأي بلد هذا؟" قلنا : الله ورسوله أعلم فسكت حتى ظننا أنه سيسميه بغير اسمه. قال:”أليس البلدة” قلنا: بلى . قال: "فأي يوم هذا؟" قلنا: الله ورسوله أعلم، فسكت حتى ظننا أن سيسميه بغير اسمه. قال: “أليس يوم النحر؟” قلنا بلى. قال “فإن دماءكم وأموالكم وأعراضكم عليكم حرام، كحرمة يومكم هذا في بلدكم هذا في شهركم هذا، وستلقون ربكم فيسألكم عن أعمالكم، ألا فلا ترجعوا بعدي كفارًا يضرب بعضكم رقاب بعض، ألا ليبلغ الشاهد الغائب، فلعل بعض من يبلغه أن يكون أوعى له من بعض من سمعه" ثم قال: " ألا هل بلغت، ألا هل بلغت؟” قلنا : نعم. قال: “ اللهم اشهد” ((متفق عليه)) .
அபூ பக்ரா நுஃபைஃ பின் அல்-ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "காலம், அல்லாஹ் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த நாளில் இருந்த (அதன் உண்மையான) நிலைக்குச் சுழன்று வந்துவிட்டது. (அதாவது, மாதங்களை முன்னும் பின்னும் மாற்றியமைக்கும் 'நஸீ' முறை நீக்கப்பட்டுவிட்டது.) ஆண்டு என்பது பன்னிரண்டு மாதங்களாகும். அவற்றில் நான்கு மாதங்கள் புனிதமானவை. (அவற்றுள்) மூன்று மாதங்கள் தொடர்ச்சியானவை: துல்-கஃதா, துல்-ஹஜ் மற்றும் முஹர்ரம் ஆகும்; (மற்றொன்று) ஜுமாதா மற்றும் ஷஅபான் மாதங்களுக்கு இடையே உள்ள 'முதர்' குலத்தாரின் ரஜப் மாதமாகும். இது என்ன மாதம்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள்" என்று கூறினோம். அவர்கள் அதற்கு (அதன் உண்மையான பெயரல்லாத) வேறு பெயரைச் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணுமளவுக்கு மௌனமாக இருந்தார்கள். பிறகு, "இது துல்-ஹஜ் (மாதம்) அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள் "ஆம்" என்றோம்.
(பிறகு) அவர்கள், "இது எந்த நகரம்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள்" என்று பதிலளித்தோம். அவர்கள் அதற்கு வேறு பெயரைச் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணுமளவுக்கு மௌனமாக இருந்தார்கள். அவர்கள், "இது (புனித) நகரம் (மக்கா) அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.
(பிறகு) அவர்கள், "இது என்ன நாள்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள்" என்றோம். அவர்கள் அதற்கு வேறு பெயரைச் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணுமளவுக்கு மௌனமாக இருந்தார்கள். அவர்கள், "இது அறுப்புக்குரிய (அந்-நஹ்ர்) நாள் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள் "ஆம்" என்று பதிலளித்தோம்.
(பிறகு) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக உங்களுடைய இந்த மாதத்தில், உங்களுடைய இந்த நகரத்தில், உங்களுடைய இந்த நாளின் புனிதத்தைப் போன்று, உங்களுடைய இரத்தம், உங்களுடைய உடைமைகள் மற்றும் உங்களுடைய கண்ணியம் ஆகியவை உங்களுக்குப் புனிதமானவையாகும். விரைவில் நீங்கள் உங்கள் இறைவனைச் சந்திப்பீர்கள்; அவன் உங்கள் செயல்கள் பற்றி உங்களிடம் விசாரிப்பான். எச்சரிக்கை! எனக்குப் பிறகு நீங்கள் ஒருவர் மற்றவரின் கழுத்தை வெட்டிக்கொள்ளும் நிராகரிப்பாளர்களாக மாறிவிடாதீர்கள். எச்சரிக்கை! இங்கு வந்திருப்பவர் வராதவருக்கு (இச்செய்தியை) எத்திவைக்கட்டும். ஏனெனில், செய்தி எத்திவைக்கப்படுபவர், (நேரில்) கேட்டவரை விட (அச்செய்தியை) நன்கு கிரகிப்பவராக இருக்கக்கூடும்."
பிறகு அவர்கள், "நான் (இறைச்செய்தியை) எத்தி வைத்துவிட்டேனா? நான் (இறைச்செய்தியை) எத்தி வைத்துவிட்டேனா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள் "ஆம்" என்றோம். அவர்கள், "இறைவா! நீயே சாட்சி!" என்று கூறினார்கள்.