أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدَانَ , أنبأ أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدٍ , ثنا هِشَامُ بْنُ عَلِيٍّ , ثنا عَبْدُ اللهِ بْنُ رَجَاءٍ , ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ , عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عَائِشَةَ ؓ قَالَتْ: خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللهِ ﷺ , وَلَا نَذْكُرُ إِلَّا الْحَجَّ , فَلَمَّا جِئْنَا سَرِفَ طَمِثْتُ , قَالَتْ: فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللهِ ﷺ وَأَنَا أَبْكِي , قَالَ: " مَا يُبْكِيكِ؟ " , قَالَتْ: فَقُلْتُ: وَاللهِ لَوَدِدْتُ أَنْ لَا أَحُجَّ الْعَامَ , قَالَ: " فَلَعَلَّكِ نُفِسْتِ " , قَالَتْ: قُلْتُ نَعَمْ , قَالَ: " إِنَّ هَذَا شَيْءٌ كَتَبَهُ اللهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ , فَافْعَلِي مَا يَفْعَلُ الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لَا تَطُوفِي بِالْبَيْتِ حَتَّى تَطْهُرِي " فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ النَّبِيُّ ﷺ لِأَصْحَابِهِ: " اجْعَلُوهَا عُمْرَةً " , قَالَتْ: فَحَلَّ النَّاسُ إِلَّا مَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ قَالَتْ: وَكَانَ الْهَدْيُ مَعَ رَسُولِ اللهِ ﷺ , وَأَبِي بَكْرٍ , وَعُمَرَ ؓ , وَذِي الْيَسَارَةِ , قَالَتْ: ثُمَّ رَاحُوا مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ قَالَتْ: فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ طَهُرْتُ , فَأَرْسَلَنِي رَسُولُ اللهِ ﷺ فَأَفَضْتُ , قَالَتْ: وَأُتِينَا بِلَحْمِ بَقَرٍ فَقُلْتُ: مَا هَذَا؟ قَالُوا: أَهْدَى رَسُولُ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وآله وَسَلَّمَ عَنْ نِسَائِهِ الْبَقَرَ , قَالَتْ: فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ ﷺ: يَرْجِعُ النَّاسُ بِحَجَّةٍ , وَعُمْرَةٍ وَأَرْجِعُ بِحَجَّةٍ قَالَتْ: فَأَمَرَ رَسُولُ اللهِ ﷺ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ , فَأَرْدَفَنِي عَلَى جِمْلِهِ , قَالَتْ: فَإِنِّي لَأَذْكُرُ وَأَنَا جَارِيَةٌ حدِيثَةُ السِّنِّ , فَيَطْرِفُ وَجْهِي مُؤْخِرَةَ الرَّحْلِ , حَتَّى أَتَى التَّنْعِيمَ , فَأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ جَزَاءَ الْعُمْرَةِ الثَّانِيَةِ الَّتِي اعْتَمَرُوا , أَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحَيْنِ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ الْمَاجِشُونِ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் ஹஜ்ஜைத் தவிர வேறு எதையும் (நாவால்) மொழியாதவர்களாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (மக்காவை நோக்கிப்) புறப்பட்டோம். நாங்கள் 'ஸரிஃப்' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது எனக்கு மாதவிடாய் ஏற்பட்டுவிட்டது. (அப்போது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள்; நான் அழுதுகொண்டிருந்தேன். "உன்னை அழச் செய்வது எது?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இந்த வருடம் நான் ஹஜ் செய்யாமல் (மட்டும்) இருந்திருக்கலாமே என்று விரும்புகிறேன்" என்று கூறினேன்.
அவர்கள், "ஒருவேளை உனக்கு மாதவிடாய் ஏற்பட்டுவிட்டதோ?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம்" என்றேன். "இது ஆதமின் பெண் மக்கள் மீது அல்லாஹ் விதித்த (இயற்கையான) ஒரு விஷயமாகும். எனவே, நீ தூய்மையாகும் வரை (கஅபா) ஆலயத்தைத் தவாஃப் செய்வதைத் தவிர, ஒரு ஹாஜி (ஹஜ் செய்பவர்) செய்யும் மற்ற அனைத்துக் காரியங்களையும் நீயும் செய்" என்று கூறினார்கள்.
நாங்கள் மக்காவைச் சென்றடைந்தபோது, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களிடம், "இதை (நீங்கள் அணிந்துள்ள இஹ்ராமை) உம்ராவிற்கானதாக ஆக்கிக் கொள்ளுங்கள் (அதன் மூலம் ஹஜ்ஜைத் தமத்துஃ ஆக மாற்றிக் கொள்ளுங்கள்)" என்று கூறினார்கள். எனவே, தம்முடன் குர்பானிப் பிராணியைக் (ஹத்யு) கொண்டுவந்தவர்களைத் தவிர மற்ற மக்கள் அனைவரும் (உம்ராவை முடித்து) இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்), அபூபக்ர் (ரழி), உமர் (ரழி) மற்றும் வசதியுடைய (வேறு சில) மனிதர்களிடமும் குர்பானிப் பிராணிகள் இருந்தன.
பின்னர் அவர்கள் (மீண்டும்) ஹஜ்ஜுக்காக இஹ்ராம் அணிந்து (மினாவை நோக்கிப்) புறப்பட்டனர். நஹ்ருடைய (துல்ஹஜ் 10ஆம்) நாளில் நான் தூய்மையடைந்தேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னைப் பணித்தார்கள்; நான் (தவாஃபுல் இஃபாதா எனும் ஹஜ்ஜின் கட்டாயத்) தவாஃபைச் செய்தேன்.
(அன்று) எங்களிடம் மாட்டிறைச்சி கொண்டுவரப்பட்டது. "இது என்ன?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியர் சார்பாக மாட்டை குர்பானி கொடுத்தார்கள்" என்று கூறினர்.
(ஹஜ் முடிந்து திரும்பும் வழியில்) 'ஹஸ்பா'வுடைய இரவில் நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "மக்கள் ஹஜ் மற்றும் உம்ரா ஆகிய இரண்டுடனும் (நன்மைகளுடனும்) திரும்புகிறார்கள்; ஆனால் நான் (மட்டும்) ஹஜ்ஜுடன் மட்டுமே திரும்புகிறேன்" என்று (வருத்தத்துடன்) கூறினேன். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அப்துர்ரஹ்மான் பின் அபூபக்கருக்கு உத்தரவிட்டார்கள்; அவர் என்னைத் தம் ஒட்டகத்தில் தனக்குப் பின்னால் அமர்த்திக் கொண்டார்.
எனக்கு (இப்போதும்) நன்றாக நினைவிருக்கிறது, நான் அப்போது இளம் வயதினளாக இருந்ததால், (களைப்பினால்) நாங்கள் 'தன்யீம்' எனும் இடத்தை அடையும் வரை, ஒட்டகச் சேணத்தின் பின்பகுதியில் என் முகம் முட்டிக் கொண்டே இருந்தது. (அங்குச் சென்று) மக்கள் (ஆரம்பத்தில்) நிறைவேற்றிய உம்ராவிற்குப் பகரமாக, நான் (தனியாக) உம்ராவிற்காக இஹ்ராம் அணிந்தேன். (இதனை புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் அப்துல் அஸீஸ் பின் அபீ ஸலமா அல்-மாஜிஷூன் வழியாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது).