இந்த ஹதீஸுக்கு மற்ற ஹதீஸ் நூல்களில் உள்ள ஹதீஸ்கள்

2943ஸஹீஹ் முஸ்லிம்
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، - رضى الله عنهما - فِي نَاسٍ مَعِي قَالَ أَهْلَلْنَا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم بِالْحَجِّ خَالِصًا وَحْدَهُ - قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ - فَقَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم صُبْحَ رَابِعَةٍ مَضَتْ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَأَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ ‏.‏ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ ‏"‏ حِلُّوا وَأَصِيبُوا النِّسَاءَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَطَاءٌ وَلَمْ يَعْزِمْ عَلَيْهِمْ وَلَكِنْ أَحَلَّهُنَّ لَهُمْ ‏.‏ فَقُلْنَا لَمَّا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلاَّ خَمْسٌ أَمَرَنَا أَنْ نُفْضِيَ إِلَى نِسَائِنَا فَنَأْتِيَ عَرَفَةَ تَقْطُرُ مَذَاكِيرُنَا الْمَنِيَّ ‏.‏ قَالَ يَقُولُ جَابِرٌ بِيَدِهِ - كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى قَوْلِهِ بِيَدِهِ يُحَرِّكُهَا - قَالَ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِينَا فَقَالَ ‏"‏ قَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي أَتْقَاكُمْ لِلَّهِ وَأَصْدَقُكُمْ وَأَبَرُّكُمْ وَلَوْلاَ هَدْيِي لَحَلَلْتُ كَمَا تَحِلُّونَ وَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقِ الْهَدْىَ فَحِلُّوا ‏"‏ ‏.‏ فَحَلَلْنَا وَسَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ‏.‏ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ فَقَدِمَ عَلِيٌّ مِنْ سِعَايَتِهِ فَقَالَ ‏"‏ بِمَ أَهْلَلْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَأَهْدِ وَامْكُثْ حَرَامًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَأَهْدَى لَهُ عَلِيٌّ هَدْيًا فَقَالَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لأَبَدٍ فَقَالَ ‏"‏ لأَبَدٍ ‏"‏ ‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: நான் உட்பட சிலருடன் (அதா இருந்தபோது), முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களாகிய நாங்கள், ஹஜ்ஜை மட்டும் நாடி இஹ்ராம் அணிந்தோம்.

(அறிவிப்பாளர்) அதா (ரஹ்) கூறுகிறார்: ஜாபிர் (ரழி) கூறினார்: நபி (ஸல்) அவர்கள் துல்ஹஜ் நான்காம் நாள் காலை (மக்கா) வந்தார்கள். எங்களை இஹ்ராமை விட்டும் விடுபடுமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.

அதா (ரஹ்) கூறுகிறார்: "நீங்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு, பெண்களிடம் செல்லுங்கள் (தாம்பத்தியம் கொள்ளுங்கள்)" என்று நபி (ஸல்) கூறினார்கள்.

அதா (ரஹ்) கூறுகிறார்: நபி (ஸல்) அவர்கள் இதைத் தீர்க்கமான கட்டளையாகக் கூறவில்லை; மாறாக (பெண்களை) அவர்களுக்கு ஆகுமாக்கினார்கள்.

நாங்கள் கூறினோம்: "அரஃபாவிற்கு (செல்வதற்கு) எங்களுக்கும் அதற்கும் இடையில் ஐந்து நாட்களே உள்ளன. இந்நிலையில் நாங்கள் எங்கள் மனைவியருடன் கூடிவிட்டு, எங்கள் உறுப்புகளிலிருந்து விந்து சொட்டியவர்களாக அரஃபாவிற்குச் செல்வதா?"

அதா (ரஹ்) கூறுகிறார்: ஜாபிர் (ரழி) தமது கையால் சைகை செய்து காட்டினார்கள். அவர்கள் அந்தச் சைகையைச் செய்ததை நான் (இப்பொழுதும்) பார்ப்பதைப் போன்றுள்ளது.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கிடையே எழுந்து நின்று, "நிச்சயமாக உங்களில் அல்லாஹ்வை அதிகம் அஞ்சுபவனாகவும், அதிகம் வாய்மையாளராகவும், அதிகம் நல்லோராகவும் நான் இருப்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். என்னிடம் பலிப்பிராணி இல்லாவிட்டால் நானும் உங்களைப் போலவே இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டிருப்பேன். (ஹஜ்ஜின் ஆரம்பத்தில்) எனக்குத் தெரிய வந்த விஷயம் (முன்பே) தெரிந்திருந்தால் நான் பலிப்பிராணியைக் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டேன். எனவே, நீங்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

எனவே, நாங்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டோம்; (அவர்கள் சொல்லைச்) செவிமடுத்தோம்; வழிப்பட்டோம்.

அதா (ரஹ்) கூறுகிறார்: ஜாபிர் (ரழி) கூறினார்: அலீ (ரழி) அவர்கள் (யமன் நாட்டிற்கு) வரி வசூல் பணிக்காகச் சென்றிருந்த பயணத்திலிருந்து திரும்பினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "எதைக் கொண்டு இஹ்ராம் அணிந்தீர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அலீ (ரழி), "நபி (ஸல்) அவர்கள் எதைக் கொண்டு இஹ்ராம் அணிந்தார்களோ அதைக் கொண்டே (நானும் அணிந்தேன்)" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் பலிப்பிராணியை அறுப்பீராக! இஹ்ராமிலேயே நீடிப்பீராக!" என்று கூறினார்கள். அலீ (ரழி) அவர்கள் (தமக்குக் கட்டளையிடப்பட்டபடி) ஒரு பலிப்பிராணியை அறுத்து (சமர்ப்பித்தார்கள்).

அப்பொழுது சுராகா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது (ஹஜ்ஜை உம்ராவாக மாற்றி இஹ்ராம் களைவது) நமது இந்த ஆண்டிற்கு மட்டுமா? அல்லது எக்காலத்திற்குமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எக்காலத்திற்குமானது" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ்
صحيح
2805சுனனுந் நஸாயீ
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَهْلَلْنَا أَصْحَابَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْحَجِّ خَالِصًا لَيْسَ مَعَهُ غَيْرُهُ خَالِصًا وَحْدَهُ فَقَدِمْنَا مَكَّةَ صَبِيحَةَ رَابِعَةٍ مَضَتْ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ أَحِلُّوا وَاجْعَلُوهَا عُمْرَةً ‏"‏ ‏.‏ فَبَلَغَهُ عَنَّا أَنَّا نَقُولُ لَمَّا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلاَّ خَمْسٌ أَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ فَنَرُوحَ إِلَى مِنًى وَمَذَاكِيرُنَا تَقْطُرُ مِنَ الْمَنِيِّ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَخَطَبَنَا فَقَالَ ‏"‏ قَدْ بَلَغَنِي الَّذِي قُلْتُمْ وَإِنِّي لأَبَرُّكُمْ وَأَتْقَاكُمْ وَلَوْلاَ الْهَدْىُ لَحَلَلْتُ وَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ فَقَالَ ‏"‏ بِمَا أَهْلَلْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَأَهْدِ وَامْكُثْ حَرَامًا كَمَا أَنْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَقَالَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ عُمْرَتَنَا هَذِهِ لِعَامِنَا هَذَا أَوْ لِلأَبَدِ قَالَ ‏"‏ هِيَ لِلأَبَدِ ‏"‏ ‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

(நபியின் தோழர்களான) நாங்கள், ஹஜ்ஜிற்காக மட்டுமே இஹ்ராம் அணிந்தோம்; (ஹஜ்ஜுடன்) வேறு எதையும் சேர்க்கவில்லை; ஹஜ்ஜுக்காக மட்டுமே (இஹ்ராம் அணிந்தோம்). நாங்கள் துல்ஹஜ் மாதத்தின் நான்காம் நாள் காலையில் மக்காவிற்கு வந்தோம். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்: "இஹ்ராமை களைந்துவிட்டு, அதை உம்ராவாக ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள்."

"நமக்கும் அரஃபாத்திற்கும் இடையில் ஐந்து நாட்களே உள்ள நிலையில், அவர் எங்களை இஹ்ராமை களையக் கட்டளையிடுகிறார்; (எங்கள் மனைவியருடன் சமீபத்தில் இருந்த தாம்பத்திய உறவின் காரணமாக) எங்கள் ஆண்உறுப்புகளிலிருந்து விந்து சொட்டிக்கொண்டிருக்க நாங்கள் மினாவிற்குச் செல்வோமா?" என்று நாங்கள் பேசிக்கொண்டிருந்தது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்று எங்களிடம் உரையாற்றினார்கள்: "நீங்கள் சொன்னது எனக்கு எட்டியது. நிச்சயமாக உங்களை விட நான் நன்மை செய்வதில் சிறந்தவனும், உங்களை விட இறை அச்சம் மிக்கவனும் ஆவேன். பலிப்பிராணி (ஹத்யு) மட்டும் (என்னிடம்) இல்லாதிருந்தால், நானும் இஹ்ராமை களைந்திருப்பேன். என்னுடைய காரியத்தில் நான் பின்னால் அறிந்ததை முன்பே அறிந்திருந்தால், நான் பலிப்பிராணியைக் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அலீ (ரழி) அவர்கள் யமனிலிருந்து வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "எதற்காக இஹ்ராம் அணிந்தீர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நபி (ஸல்) அவர்கள் எதற்காக இஹ்ராம் அணிந்தார்களோ, அதற்காகவே" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எனவே, நீர் பலிப்பிராணியைக் கொடுத்துவிட்டு, நீர் இருப்பதைப்போலவே இஹ்ராம் நிலையிலேயே தங்கியிருப்பீராக" என்று கூறினார்கள்.

சுராகா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களுடைய இந்த உம்ரா இந்த ஆண்டிற்கு மட்டும்தானா அல்லது எக்காலத்திற்குமானதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அது எக்காலத்திற்குமானது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
1788சுனன் அபூதாவூத்
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ لأَرْبَعِ لَيَالٍ خَلَوْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَلَمَّا طَافُوا بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ اجْعَلُوهَا عُمْرَةً إِلاَّ مَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْىُ ‏ ‏ ‏.‏ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ قَدِمُوا فَطَافُوا بِالْبَيْتِ وَلَمْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களின் தோழர்களும் துல்ஹஜ் மாதத்தின் நான்கு நாட்கள் சென்ற நிலையில் (மக்காவிற்கு) வந்தார்கள். அவர்கள் கஅபாவை தவாஃப் செய்து, ஸஃபா மற்றும் மர்வாவிற்கு இடையில் ஸஃயு செய்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பலிப்பிராணிகளைக் கொண்டு வந்தவர்களைத் தவிர, மற்றவர்கள் இதை உம்ராவாக ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். பிறகு (துல்ஹஜ் எட்டாம் நாளான) தர்வியா நாள் வந்தபோது, அவர்கள் ஹஜ்ஜுக்காக தல்பியா கூறினார்கள். பிறகு (துல்ஹஜ் பத்தாம் நாளான) நஹ்ருடைய நாள் வந்தபோது, அவர்கள் (மக்காவிற்கு) வந்து கஅபாவை தவாஃப் செய்தார்கள்; ஆனால் ஸஃபா மற்றும் மர்வாவிற்கு இடையில் (மீண்டும்) ஸஃயு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صحيح (الألباني)
3074சுனன் இப்னுமாஜா
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنِ الْقَوْمِ، حَتَّى انْتَهَى إِلَىَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، ‏.‏ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَىَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلاَمٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ ‏.‏ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلاَةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ ‏"‏ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي ‏"‏ ‏.‏ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ ‏.‏ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ - قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ مِنْ شَىْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ ‏"‏ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ ‏"‏ ‏.‏ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ تَلْبِيَتَهُ ‏.‏ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلاَّ الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلاَثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ ‏"‏ ‏{وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى}‏ ‏"‏ ‏.‏ فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ - وَلاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ ذَكَرَهُ عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ - إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ ‏{قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ}‏ وَ ‏{قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ }‏ ‏.‏ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنَ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنَ الصَّفَا قَرَأَ ‏"‏ ‏{إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ ‏)‏ ‏.‏ نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَبَدَأَ بِالصَّفَا ‏.‏ فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ ‏"‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا - يَعْنِي قَدَمَاهُ - مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقِ الْهَدْىَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً ‏"‏ ‏.‏ فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلاَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْىُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لأَبَدِ الأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَصَابِعَهُ فِي الأُخْرَى وَقَالَ ‏"‏ دَخَلَتِ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا - مَرَّتَيْنِ - لاَ بَلْ لأَبَدِ الأَبَدِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنٍ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا ‏.‏ فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْىَ فَلاَ تَحِلُّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْىِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنَ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلاَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ ‏.‏ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلاً حَتَّى طَلَعَتِ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لاَ تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلاَّ أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوِ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتِ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلاَ وَإِنَّ كُلَّ شَىْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَىَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ - كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ - وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لاَ يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنِ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ‏.‏ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ ‏"‏ اللَّهُمَّ اشْهَدِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ‏"‏ ‏.‏ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلاَلٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتِ الشَّمْسُ وَذَهَبَتِ الصُّفْرَةُ قَلِيلاً حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى ‏"‏ أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ ‏"‏ ‏.‏ كُلَّمَا أَتَى حَبْلاً مِنَ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلاً حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ الْفَضْلَ بْنَ الْعَبَّاسِ وَكَانَ رَجُلاً حَسَنَ الشَّعَرِ أَبْيَضَ وَسِيمًا فَلَمَّا دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مَرَّ الظُّعُنُ يَجْرِينَ فَطَفِقَ الْفَضْلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِنَّ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَدَهُ مِنَ الشِّقِّ الآخَرِ فَصَرَفَ الْفَضْلُ وَجْهَهُ مِنَ الشِّقِّ الآخَرِ يَنْظُرُ حَتَّى أَتَى مُحَسِّرًا حَرَّكَ قَلِيلاً ثُمَّ سَلَكَ الطَّرِيقَ الْوُسْطَى الَّتِي تُخْرِجُكَ إِلَى الْجَمْرَةِ الْكُبْرَى حَتَّى أَتَى الْجَمْرَةَ الَّتِي عِنْدَ الشَّجَرَةِ فَرَمَى بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ مَعَ كُلِّ حَصَاةٍ مِنْهَا مِثْلِ حَصَى الْخَذْفِ وَرَمَى مِنْ بَطْنِ الْوَادِي ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى الْمَنْحَرِ فَنَحَرَ ثَلاَثًا وَسِتِّينَ بَدَنَةً بِيَدِهِ وَأَعْطَى عَلِيًّا فَنَحَرَ مَا غَبَرَ وَأَشْرَكَهُ فِي هَدْيِهِ ثُمَّ أَمَرَ مِنْ كُلِّ بَدَنَةٍ بِبَضْعَةٍ فَجُعِلَتْ فِي قِدْرٍ فَطُبِخَتْ فَأَكَلاَ مِنْ لَحْمِهَا وَشَرِبَا مِنْ مَرَقِهَا ثُمَّ أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِلَى الْبَيْتِ فَصَلَّى بِمَكَّةَ الظُّهْرَ فَأَتَى بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَهُمْ يَسْقُونَ عَلَى زَمْزَمَ فَقَالَ ‏"‏ انْزِعُوا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَوْلاَ أَنْ يَغْلِبَكُمُ النَّاسُ عَلَى سِقَايَتِكُمْ لَنَزَعْتُ مَعَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ فَنَاوَلُوهُ دَلْوًا فَشَرِبَ مِنْهُ ‏.‏
ஜாஃபர் பின் முஹம்மது (ரஹ்) அவர்கள், தம் தந்தை (முஹம்மது பின் அலீ அவர்கள்) கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்களிடம் சென்றோம். நாங்கள் அவர்களைச் சென்றடைந்ததும், அவர்கள் (வந்திருந்த) மக்களைப் பற்றி விசாரித்தார்கள். இறுதியில் அவர்கள் என்னை விசாரித்தபோது, நான், "நான் முஹம்மது பின் அலீ பின் ஹுஸைன்" என்று கூறினேன். உடனே அவர்கள், தமது கையை என் தலையை நோக்கி நீட்டி, எனது மேலங்கிப் பொத்தானைக் கழற்றினார்கள்; பின்னர் கீழ்ப் பொத்தானையும் கழற்றினார்கள். பின்னர் தமது உள்ளங்கையை என் இரு மார்புகளுக்கு மத்தியில் வைத்தார்கள். அந்நாளில் நான் வாலிபச் சிறுவனாக இருந்தேன். பிறகு அவர்கள், "உமக்கு நல்வரவு உண்டாகட்டும்! நீர் விரும்பியதை என்னிடம் கேட்பீராக!" என்று கூறினார்கள். (அப்போது) அவர்கள் கண்பார்வை அற்றவர்களாக இருந்தார்கள்.

நான் அவர்களிடம் (கேட்கத்) தொடங்கினேன். தொழுகை நேரம் வந்ததும், பின்னப்பட்ட ஆடை ஒன்றைச் சுற்றிக்கொண்டு அவர்கள் (தொழ) எழுந்தார்கள். அவர்கள் அதைத் தங்கள் தோள்களின் மீது போடும்போதெல்லாம், அதன் சிறிய அளவின் காரணமாக அதன் ஓரங்கள் அவர்களை நோக்கித் திரும்பின (சரிந்தன). அவர்களுடைய மேலங்கியோ அவர்களுக்கு அருகில் ஒரு கொக்கியில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பிறகு (நான்), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஹஜ்ஜைப் பற்றி எங்களுக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கூறினேன்.

அவர்கள் ஒன்பது (விரல்களைக்) காட்டிப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவில்) ஒன்பது ஆண்டுகள் ஹஜ் செய்யாமல் தங்கியிருந்தார்கள். பிறகு பத்தாவது ஆண்டில், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹஜ்ஜுக்குச் செல்கிறார்கள்' என்று மக்களிடையே அறிவிக்கப்பட்டது. எனவே, மதீனாவிற்கு ஏராளமான மக்கள் வந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பின்பற்றி, அவர்கள் செய்வதைப் போன்று தாமும் செயல்பட வேண்டுமென நாடினர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். நாங்கள் 'துல்-ஹுலைஃபா'வை அடைந்தோம். அங்கு அஸ்மா பின்த் உமைஸ் (ரழி) அவர்கள், முஹம்மது பின் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களைப் பெற்றெடுத்தார்கள். உடனே அவர், 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஆள் அனுப்பினார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'நீ குளித்துவிட்டு (இரத்தப் போக்கைத் தடுக்க) ஒரு துணியால் கட்டிக்கொண்டு இஹ்ராம் அணிந்துகொள்' என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளியில் தொழுதுவிட்டு, 'கஸ்வா' (எனும் தமது ஒட்டகத்தின்) மீது ஏறினார்கள். அவர்களது ஒட்டகம் அவர்களைச் சுமந்து கொண்டு 'பைதா' எனும் மேட்டுப் பகுதியில் காலூன்றி நின்றபோது - ஜாபிர் (ரழி) கூறுகிறார்கள் - நான் எனது பார்வை எட்டிய தூரம் வரை எனக்கு முன்னால் வாகனம் ஏறியும், நடந்தும் செல்லும் மக்களைப் பார்த்தேன். அவ்வாறே எனக்கு வலது புறத்திலும், இடது புறத்திலும், எனக்குப் பின்னாலும் மக்கள் வெள்ளத்தைக் கண்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்கள் இடையே இருந்தார்கள். அவர்கள் மீது குர்ஆன் அருளப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது; அதன் விளக்கத்தை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள். அவர்கள் எதைச் செய்தார்களோ, அதையே நாங்களும் செய்தோம்.

பிறகு அவர்கள் ஏகத்துவத்தை விளக்கும் தல்பியாவை முழங்கினார்கள்:
'லப்பைக் அல்லாஹும்ம லப்பைக், லப்பைக் லா ஷரீக லக லப்பைக். இன்னல் ஹம்த வந்நிஃமத லக வல்முல்க், லா ஷரீக லக்'
(இதோ நான் வந்துவிட்டேன் யா அல்லாஹ்! இதோ நான் வந்துவிட்டேன். இதோ நான் வந்துவிட்டேன். உனக்கு யாதொரு இணையுமில்லை, இதோ நான் வந்துவிட்டேன். நிச்சயமாக, எல்லாப் புகழும் அருட்கொடைகளும் உனக்கே உரியன; ஆட்சியும் உனக்கே உரியது. உனக்கு யாதொரு இணையுமில்லை).

மக்களும் இதே வார்த்தைகளைக் கொண்டு தல்பியா முழங்கினர். அவர்கள் (கூடுதலாகச்) சொன்ன எதையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மறுக்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தல்பியாவையே தொடர்ந்து சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள்."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் ஹஜ்ஜைத் தவிர வேறெதையும் (செய்ய) நாடவில்லை. நாங்கள் உம்ராவைப் பற்றி அறிந்திருக்கவில்லை. நாங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் (கஅபா) வீட்டை அடைந்தபோது, அவர்கள் (ஹஜருல் அஸ்வத் உள்ள) மூலையைத் தொட்டார்கள் (மற்றும் முத்தமிட்டார்கள்). மூன்று சுற்றுகள் வேகமாக நடந்தார்கள் (ரம்ல்); நான்கு சுற்றுகள் (சாதாரணமாக) நடந்தார்கள். பிறகு அவர்கள் 'மகாமே இப்ராஹீம்' இடத்திற்குச் சென்று:
'வத்தகிதூ மின் மகாம இப்ராஹீம முஸல்லா'
(இப்ராஹீம் நின்ற இடத்தை நீங்கள் தொழும் இடமாக ஆக்கிக் கொள்ளுங்கள் - அல்குர்ஆன் 2:125) என்று ஓதினார்கள்.
அந்த இடத்தைத் தமக்கும் (கஅபா) வீட்டிற்கும் இடையில் ஆக்கிக் கொண்டார்கள்."

(அறிவிப்பாளர் ஜாஃபர் கூறுகிறார்) என் தந்தை (முஹம்மது பின் அலீ) கூறுவார்கள்: "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அந்த இரண்டு ரக்அத்துகளிலும் 'குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்' (109) மற்றும் 'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்' (112) ஆகிய அத்தியாயங்களை ஓதினார்கள் என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டதாகவே நான் கருதுகிறேன்."

"பிறகு அவர்கள் (கஅபா) வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்து (ஹஜருல் அஸ்வத்) மூலையைத் தொட்டார்கள். பிறகு அவர்கள் (ஸஃபா செல்லும்) வாசல் வழியாக ஸஃபாவிற்குச் சென்றார்கள். அவர்கள் ஸஃபாவை நெருங்கியதும்:
'இன்னஸ் ஸஃபா வல் மர்வத மின் ஷஐரில்லாஹ்'
(நிச்சயமாக ஸஃபாவும் மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் உள்ளவையாகும் - அல்குர்ஆன் 2:158) என்று ஓதி, 'அல்லாஹ் எதைக் கொண்டு ஆரம்பித்தானோ அதைக் கொண்டு நாமும் ஆரம்பிப்போம்' என்று கூறினார்கள்.

எனவே அவர்கள் ஸஃபாவிலிருந்து தொடங்கி, (கஅபா) வீட்டைப் பார்க்கக்கூடிய வரை அதில் ஏறினார்கள். பிறகு கிப்லாவை முன்னோக்கி, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து (அல்ஹம்துலில்லாஹ்), அவனது பெருமையைப் பறைசாற்றி (அல்லாஹு அக்பர்), அவனது ஒருமைப்பாட்டை எடுத்துரைத்து (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்) கூறினார்கள்:
'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக லஹு, லஹுல் முல்கு, வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர். லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு, அன்ஜஸ வஃதஹு, வ நஸர அப்தஹு, வ ஹஸமல் அஹ்ஸாப வஹ்தஹு'
(அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு இணையே இல்லை. அவனுக்கே ஆட்சியுரிமை உரியது; எல்லாப் புகழும் அவனுக்கே. அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றல் உள்ளவன். அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; அவன் தனித்தவன். அவன் தன் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றினான்; தன் அடியானுக்கு உதவினான்; தனியாக நின்று கூட்டுப் படைகளைத் தோற்கடித்தான்) என்று கூறினார்கள்.

பிறகு இவற்றுக்கு இடையில் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். மேலும், இதேபோன்று மூன்று முறை (திக்ர் மற்றும் பிரார்த்தனையை) கூறினார்கள். பிறகு (மலையிலிருந்து) இறங்கி மர்வாவை நோக்கி நடந்தார்கள். பள்ளத்தாக்கின் மையப்பகுதியில் அவர்களுடைய பாதங்கள் (சரிவில்) இறங்கியபோது வேகமாக நடந்தார்கள். (மேடான பகுதியில்) பாதங்கள் ஏறத் தொடங்கியபோது, மர்வாவை அடையும் வரை சாதாரணமாக நடந்தார்கள். ஸஃபாவின் மீது செய்ததை மர்வாவின் மீதும் செய்தார்கள்.

தமது 'ஸயீ'யின் இறுதியில் அவர்கள் மர்வாவின் மீது இருந்தபோது கூறினார்கள்: 'இப்போது எனக்குத் தெரிந்த விஷயம் எனக்கு முன்பே தெரிந்திருந்தால், நான் குர்பானி பிராணியைக் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டேன்; இதை உம்ராவாக ஆக்கியிருப்பேன். உங்களில் யாரிடமாவது குர்பானிப் பிராணி (ஹத்யு) இல்லையென்றால், அவர் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு இதை உம்ராவாக ஆக்கிக் கொள்ளட்டும்.'

எனவே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களையும், குர்பானிப் பிராணிகளை வைத்திருந்தவர்களையும் தவிர, மற்ற அனைவரும் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு (தலைமுடியைக் குறைத்துக்கொண்டார்கள்). அப்போது ஸுராகா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது இந்த ஆண்டிற்கு மட்டுமா? அல்லது என்றென்றைக்குமா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஒரு கையின்) விரல்களை மற்றொரு கை விரல்களுடன் கோர்த்துக்கொண்டு, 'உம்ரா ஹஜ்ஜில் இப்படி நுழைந்துவிட்டது' என்று இரண்டு முறை கூறிவிட்டு, 'இல்லை, மாறாக என்றென்றைக்கும் (உரியது)' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அலீ (ரழி) அவர்கள் யமனிலிருந்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கான ஒட்டகங்களுடன் வந்தார்கள். ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டவர்களில் ஒருவராக இருப்பதைக் கண்டார்கள். ஃபாத்திமா (ரழி) சாயமிடப்பட்ட ஆடையை அணிந்து, சுர்மா இட்டிருந்தார்கள். அலீ (ரழி) அவர்கள், ஃபாத்திமா செய்ததை ஆட்சேபித்தார்கள். அதற்கு ஃபாத்திமா, 'என் தந்தை தான் எனக்கு இவ்வாறு கட்டளையிட்டார்கள்' என்றார்கள்."

(ஜாபிர் (ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்) அலீ (ரழி) அவர்கள் ஈராக்கில் இருந்தபோது கூறுவார்கள்: "எனவே நான் ஃபாத்திமா செய்ததை ஆட்சேபித்து, அது குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் தீர்ப்பு கேட்பதற்காகச் சென்றேன். ஃபாத்திமா சொன்னதைத் தெரிவித்தேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்), 'அவள் உண்மையைச் சொன்னாள்; அவள் உண்மையைச் சொன்னாள்' என்று கூறிவிட்டு (என்னிடம்), 'நீ ஹஜ்ஜுக்கு நிய்யத் செய்தபோது என்ன கூறினாய்?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'யா அல்லாஹ்! உமது தூதர் எதற்காக இஹ்ராம் அணித்தார்களோ அதற்காகவே நானும் இஹ்ராம் அணிகிறேன்' என்று கூறினேன் என்றேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்), 'என்னுடன் குர்பானிப் பிராணி உள்ளது; எனவே நீ இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடாதே' என்று கூறினார்கள்."

ஜாபிர் (ரழி) கூறுகிறார்கள்: "அலீ (ரழி) அவர்கள் யமனிலிருந்து கொண்டு வந்ததும், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவிலிருந்து) கொண்டு வந்ததுமான குர்பானிப் பிராணிகளின் மொத்த எண்ணிக்கை நூறு ஆகும். பிறகு, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களையும், குர்பானிப் பிராணிகளை வைத்திருந்தவர்களையும் தவிர, மற்ற அனைவரும் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டுத் தலைமுடியைக் குறைத்துக் கொண்டார்கள்.

'தர்வியா' நாள் (துல்-ஹஜ் 8ஆம் நாள்) வந்தபோது, அவர்கள் மினாவை நோக்கிச் சென்று ஹஜ்ஜுக்கான தல்பியாவைத் தொடங்கினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாகனத்தில் சென்றார்கள். அவர்கள் மினாவில் லுஹர், அஸர், மஃரிப், இஷா மற்றும் ஃபஜ்ர் ஆகிய தொழுகைகளைத் தொழுதார்கள். பிறகு சூரியன் உதிக்கும் வரை சிறிது நேரம் தாமதித்தார்கள். 'நமிரா'வில் தமக்காக முடியால் ஆன ஒரு கூடாரத்தை அமைக்குமாறு உத்தரவிட்டார்கள்; அவ்வாறே அது அமைக்கப்பட்டது.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அரஃபாவை நோக்கிப்) புறப்பட்டார்கள். அறியாமைக் காலத்தில் குறைஷிகள் செய்வது போல, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும் 'அல்-மஷ்அருல் ஹராம்' (எனும் முஸ்தலிஃபா) எல்லையில் தங்குவார்கள் என்று குறைஷிகள் உறுதியாக நம்பினார்கள். ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அதைக் கடந்து) அரஃபாத் வரும் வரை சென்றார்கள். நமிராவில் தமக்காகக் கூடாரம் அமைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு அதில் இறங்கினார்கள்.

பிறகு சூரியன் (உச்சியிலிருந்து) சாய்ந்ததும், 'கஸ்வா'வைக் கொண்டுவரக் கட்டளையிட்டார்கள். அது சேணமிடப்பட்டதும் அதன் மீது ஏறிப் பள்ளத்தாக்கின் மையப்பகுதிக்கு வந்து, மக்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். (அவ்வுரையில்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'நிச்சயமாக, உங்களது இந்த நாளில், உங்களது இந்த மாதத்தில், உங்களது இந்த ஊர் எவ்வளவு புனிதமானதோ, அவ்வாறே உங்கள் இரத்தங்களும், உங்கள் செல்வங்களும் உங்களுக்குப் புனிதமானவையாகும். அறிந்துகொள்ளுங்கள்! அறியாமைக் காலத்து (ஜாஹிலிய்யா) விவகாரங்கள் அனைத்தும் என் இவ்விரு கால்களுக்குக் கீழே போட்டுப் புதைக்கப்படுகின்றன. அறியாமைக் காலத்து இரத்தப் பழிவாங்கல்கள் ரத்து செய்யப்படுகின்றன. (நான் ரத்து செய்யும்) எங்களது இரத்தப் பழிகளில் முதலாவது, ரபீஆ பின் அல்-ஹாரித்தின் இரத்தப் பழியாகும் - அவர் பனூ ஸஅத் குலத்தில் பாலூட்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது ஹுதைல் கோத்திரத்தாரால் கொல்லப்பட்டார். அறியாமைக் காலத்து வட்டி அனைத்தும் ரத்து செய்யப்படுகின்றன. (நான் ரத்து செய்யும்) எங்களது வட்டியில் முதலாவது, அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் அவர்களுக்குச் சேர வேண்டிய வட்டி ஆகும். அது அனைத்தும் ரத்து செய்யப்படுகிறது.

பெண்கள் விஷயத்தில் அல்லாஹ்வைப் பயந்து கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் நீங்கள் அவர்களை அல்லாஹ்வின் அமானிதமாகவே எடுத்துக்கொண்டீர்கள்; அல்லாஹ்வின் வார்த்தையைக் கொண்டே அவர்களது கற்பை உங்களுக்கு ஆகுமாக்கிக் கொண்டீர்கள். நீங்கள் வெறுப்பவர்கள் எவரையும் உங்கள் படுக்கைகளில் அமர அனுமதிக்கக் கூடாது என்பது அவர்கள் மீது உங்களுக்குள்ள உரிமையாகும். அவர்கள் அவ்வாறு செய்தால், காயம் ஏற்படாதவாறு அவர்களை நீங்கள் இலேசாக அடிக்கலாம். அவர்களுக்கு நியாயமான முறையில் உணவும் உடையும் வழங்குவது உங்கள் மீதான கடமையாகும். நான் உங்களிடத்தில் ஒன்றை விட்டுச் செல்கிறேன்; அதைப் பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டால் நீங்கள் ஒருபோதும் வழிதவற மாட்டீர்கள்: அதுவே அல்லாஹ்வின் வேதம் (குர்ஆன்). (நாளை மறுமையில்) என்னைப் பற்றி உங்களிடம் விசாரிக்கப்படும்போது நீங்கள் என்ன சொல்வீர்கள்?'

அதற்கு மக்கள், 'நீங்கள் (இறைச்செய்தியை) எத்திவைத்துவிட்டீர்கள்; (உங்கள் கடமையை) நிறைவேற்றிவிட்டீர்கள்; (சமுதாயத்திற்கு) நன்மையை நாடினீர்கள் என்று நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அவர்கள் தமது ஆள்காட்டி விரலை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தி, பிறகு மக்களை நோக்கித் தாழ்த்தி, 'யா அல்லாஹ்! நீயே சாட்சி! யா அல்லாஹ்! நீயே சாட்சி! யா அல்லாஹ்! நீயே சாட்சி!' என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

பிறகு பிலால் (ரழி) பாங்கு சொல்லி, பிறகு இகாமத் சொன்னார்கள்; நபிகள் நாயகம் (ஸல்) லுஹர் தொழுதார்கள். பிறகு (பிலால்) இகாமத் சொல்ல, அஸர் தொழுதார்கள். இவ்விரண்டுக்கும் இடையில் வேறு எதையும் அவர்கள் தொழவில்லை.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாகனமேறி (அரஃபாவில்) தங்கும் இடத்திற்கு வந்தார்கள். தமது ஒட்டகத்தின் வயிற்றுப்பகுதி பாறைகளை நோக்கியும், பாதசாரிகள் தமக்கு முன்னால் இருக்குமாறும் வைத்துக்கொண்டு, கிப்லாவை முன்னோக்கி நின்றார்கள். சூரியன் மறையும் வரை நின்றுகொண்டே இருந்தார்கள். (சூரியன் மறைந்து) மஞ்சள் நிறம் மாறி, சூரிய வட்டு மறைந்ததும், உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்களைத் தமக்குப் பின்னால் அமர வைத்துக் கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (முஸ்தலிஃபா நோக்கிப்) புறப்பட்டார்கள்.

கஸ்வா ஒட்டகத்தின் கடிவாளத்தை, அதன் தலை சேணத்தைத் தொடும் அளவிற்குப் பிடித்து இழுத்தவாறு, தமது வலது கையால் சைகை செய்து, 'மக்களே! அமைதி! அமைதி!' என்று கூறிக் கொண்டே வந்தார்கள். மணல் குன்றுகள் வரும்போதெல்லாம் அது ஏறுவதற்கு வசதியாகக் கடிவாளத்தை சிறிது தளர்த்திக் கொண்டார்கள்.

பிறகு அவர்கள் முஸ்தலிஃபாவிற்கு வந்தார்கள். அங்கு மஃரிப் மற்றும் இஷாவை ஒரு பாங்கு மற்றும் இரண்டு இகாமத்துகளுடன் தொழுதார்கள்; இடையில் (சுன்னத், நஃபில்) எதையும் தொழவில்லை. பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் நேரம் வரும் வரை ஒருக்களித்துப் படுத்தார்கள். காலை விடிந்தது தெரிந்ததும், ஒரு பாங்கு மற்றும் ஒரு இகாமத்துடன் ஃபஜ்ர் தொழுதார்கள். பிறகு கஸ்வாவின் மீது ஏறி 'அல்-மஷ்அருல் ஹராம்' எனும் இடத்திற்கு வந்தார்கள். அங்கே கிப்லாவை முன்னோக்கி, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து (அல்ஹம்துலில்லாஹ்), அவனது பெருமையைப் பறைசாற்றி (அல்லாஹு அக்பர்), அவனது ஒருமைப்பாட்டை எடுத்துரைத்து (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்) கூறினார்கள். நன்கு விடியும் வரை அங்கேயே நின்றார்கள். பிறகு சூரியன் உதிப்பதற்கு முன் (மினாவிற்குப்) புறப்பட்டார்கள்.

அவர்கள் ஃபழ்ல் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களைத் தமக்குப் பின்னால் அமர வைத்தார்கள். அவர் அழகான தலைமுடி கொண்டவராகவும், வெண்மையானவராகவும், வசீகரமானவராகவும் இருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சென்றபோது, ஒட்டகங்களில் சவாரி செய்த பெண்கள் கூட்டத்தைக் கடந்தார்கள். ஃபழ்ல் அவர்களைப் பார்க்கத் தொடங்கினார். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையை ஃபழ்லுடைய முகத்தின் மீது வைத்து (அவரது பார்வையைத் திருப்பி) மறுபக்கம் திருப்பினார்கள். ஃபழ்ல் பார்ப்பதற்காகத் தமது முகத்தை மறுபக்கம் திருப்பினார். (மீண்டும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையை வைத்துத் திருப்ப) ஃபழ்ல் மறுபக்கம் பார்த்தார்.

அவர்கள் 'முஹஸ்ஸிர்' பள்ளத்தாக்கை அடைந்ததும் (ஒட்டகத்தை) சிறிது விரட்டினார்கள். பிறகு 'ஜம்ரத்துல் குப்ரா'விற்கு இட்டுச் செல்லும் நடுப்பாதையில் சென்று, மரத்தருகே உள்ள ஜம்ராவை அடைந்தார்கள். (சுண்டு விரலையும் பெருவிரலையும் இணைத்துச் சுண்டும்) சிறு கற்கள் போன்ற ஏழு கற்களை எறிந்தார்கள். ஒவ்வொரு முறை எறியும் போதும் தக்பீர் கூறினார்கள். பள்ளத்தாக்கின் அடிப்பகுதியிலிருந்து எறிந்தார்கள்.

பிறகு குர்பானி கொடுக்கும் இடத்திற்குச் சென்று, அறுபத்து மூன்று ஒட்டகங்களைத் தமது கரத்தால் அறுத்தார்கள். பிறகு (மீதமுள்ளவற்றை அறுக்க) அலீ (ரழி) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார்கள்; அவர்கள் மீதமுள்ளவற்றை அறுத்தார்கள். தமது குர்பானிப் பிராணியில் அவரையும் கூட்டாக்கிக் கொண்டார்கள். பிறகு ஒவ்வொரு ஒட்டகத்திலிருந்தும் ஒரு துண்டு இறைச்சியைக் கொண்டு வர உத்தரவிட்டார்கள்; அவை ஒரு பானையில் போடப்பட்டு சமைக்கப்பட்டன. அவர்கள் இருவரும் அந்த இறைச்சியிலிருந்து சாப்பிட்டு, அதன் குழம்பைக் குடித்தார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (கஅபா நோக்கி) விரைந்து சென்று, மக்காவில் லுஹர் தொழுதார்கள். பிறகு பனூ அப்துல் முத்தலிப் கூட்டத்தாரிடம் வந்தார்கள்; அவர்கள் ஸம்ஸம் கிணற்றிலிருந்து (மக்களுக்குத்) தண்ணீர் இறைத்துக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'பனூ அப்துல் முத்தலிப் மக்களே! இறைத்துக் கொடுங்கள்! மக்கள் உங்களை மிகைத்து (கூட்டமாக மொய்த்து) விடுவார்கள் என்ற அச்சம் இல்லாவிட்டால், நானும் உங்களுடன் சேர்ந்து இறைத்திருப்பேன்' என்று கூறினார்கள். அப்போது அவர்கள் ஒரு வாளித் தண்ணீரை இவர்களிடம் நீட்ட, அதிலிருந்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) பருகினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (தாருஸ்ஸலாம் பதிப்பு)
14900முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ قَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللهِ ﷺ لِأَرْبَعٍ خَلَوْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَلَمَّا طُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ اجْعَلُوهَا عُمْرَةً إِلَّا مَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ طَافُوا وَلَمْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் துல்ஹஜ் மாதம் நான்கு நாட்கள் கழிந்த நிலையில் (மக்காவிற்கு) வந்தார்கள். நாங்கள் (கஅபா) ஆலயத்தை தவாஃப் செய்துவிட்டு, ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே (ஸயீ) செய்து முடித்த போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "தம்முடன் பலிப்பிராணியை (ஹத்யை) கொண்டு வந்தவர்களைத் தவிர, (மற்றவர்கள்) இதனை உம்ராவாக ஆக்கிக் கொள்ளுங்கள் (அதன் மூலம் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுங்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் தர்வியா (துல்ஹஜ் 8-ஆம்) நாள் வந்த போது, அவர்கள் ஹஜ்ஜுக்காக இஹ்ராம் கட்டினார்கள் (தல்பியா கூறினார்கள்). நஹ்ருடைய (பலியிடும் - துல்ஹஜ் 10-ஆம்) நாள் வந்த போது, அவர்கள் (கஅபாவைத்) தவாஃப் செய்தார்கள். ஆனால், ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே (மீண்டும்) தவாஃப் (ஸயீ) செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இஸ்னாதுஹு ஸஹீஹ் (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது)
إسناده صحيح
14942முஸ்னது அஹ்மத்
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ يَعْنِي الزُّبَيْرِيَّ حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ يَعْنِي ابْنَ عُبَيْدِ اللهِ الْجَزَرِيَّ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللهِ ﷺ حُجَّاجًا لَا نُرِيدُ إِلَّا الْحَجَّ وَلَا نَنْوِي غَيْرَهُ حَتَّى إِذَا بَلَغْنَا سَرِفَ حَاضَتْ عَائِشَةُ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللهِ ﷺ وَهِيَ تَبْكِي فَقَالَ مَا لَكِ تَبْكِينَ؟ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللهِ أَصَابَنِي الْأَذَى قَالَ إِنَّمَا أَنْتِ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ يُصِيبُكِ مَا يُصِيبُهُنَّ قَالَ وَقَدِمْنَا الْكَعْبَةَ فِي أَرْبَعٍ مَضَيْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ أَيَّامًا أَوْ لَيَالِيَ فَطُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللهِ ﷺ أَمَرَنَا فَأَحْلَلْنَا الْإِحْلَالَ كُلَّهُ قَالَ فَتَذَاكَرْنَا بَيْنَنَا فَقُلْنَا خَرَجْنَا حُجَّاجًا لَا نُرِيدُ إِلَّا الْحَجَّ وَلَا نَنْوِي غَيْرَهُ حَتَّى إِذَا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَاتٍ إِلَّا أَرْبَعَةُ أَيَّامٍ أَوْ لَيَالٍ خَرَجْنَا إِلَى عَرَفَاتٍ وَمَذَاكِيرُنَا تَقْطُرُ الْمَنِيَّ مِنَ النِّسَاءِ قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللهِ ﷺ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ أَلَا إِنَّ الْعُمْرَةَ قَدْ دَخَلَتْ فِي الْحَجِّ وَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا سُقْتُ الْهَدْيَ وَلَوْلَاالْهَدْيُ لَأَحْلَلْتُ فَمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحِلَّ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ خَبِّرْنَا خَبَرَ قَوْمٍ كَأَنَّمَا وُلِدُوا الْيَوْمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ؟ قَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ قَالَ فَأَتَيْنَا عَرَفَاتٍ وَانْصَرَفْنَا مِنْهَا ثُمَّ إِنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي قَدِ اعْتَمَرُوا قَالَ إِنَّ لَكِ مِثْلَ مَا لَهُمْ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي فَوَقَفَ بِأَعْلَى وَادِي مَكَّةَ وَأَمَرَ أَخَاهَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْدَفَهَا حَتَّى بَلَغَتِ التَّنْعِيمَ ثُمَّ أَقْبَلَتْ
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் ஹஜ்ஜைத் தவிர வேறெந்த நோக்கமும் இல்லாதவர்களாக, ஹஜ்ஜை மட்டுமே நாடி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (மதீனாவிலிருந்து) புறப்பட்டோம். நாங்கள் ‘ஸரிஃப்’ என்ற இடத்தை அடைந்தபோது ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுக்கு மாதவிடாய் ஏற்பட்டுவிட்டது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் சென்றார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அழுதுகொண்டிருந்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு அந்தத் தொந்தரவு (மாதவிடாய்) ஏற்பட்டுவிட்டது" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ ஆதமின் மக்களில் ஒரு பெண். மற்ற பெண்களுக்கு ஏற்படுவதே உனக்கும் ஏற்பட்டுள்ளது (எனவே கவலைப்படாதே)" என்றார்கள்.

துல்ஹஜ் மாதம் பிறந்து நான்கு பகல்கள் அல்லது இரவுகள் கடந்த நிலையில் நாங்கள் கஅபாவை வந்தடைந்தோம். நாங்கள் கஅபாவைத் தவாஃப் செய்தோம். மேலும், ஸஃபா - மர்வாவுக்கு இடையே (ஸயீ) செய்தோம். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்; அதன்படி நாங்கள் (உம்ராவை முடித்து) இஹ்ராமிலிருந்து முழுமையாக விடுபட்டுவிட்டோம்.

அப்போது நாங்கள் எங்களுக்கிடையே பேசிக்கொண்டோம்: "நாங்கள் ஹஜ்ஜைத் தவிர வேறெந்த நோக்கமும் இல்லாதவர்களாக, ஹஜ்ஜை மட்டுமே நாடிப் புறப்பட்டோம். இப்போது அரஃபாவுக்கும் எங்களுக்குமிடையே நான்கு பகல்கள் அல்லது இரவுகள் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும் நிலையில், நாங்கள் (இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு மனைவியருடன் உறவு கொண்டதன் காரணமாக) எங்கள் மர்ம உறுப்புகளிலிருந்து விந்து சொட்டச் சொட்ட அரஃபாவுக்குச் செல்வதா?" என்று (வியப்புடன்) சொல்லிக்கொண்டோம்.

இச்செய்தி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியதும் அவர்கள் உரையாற்ற நின்றார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: "அறிந்துகொள்ளுங்கள்! உம்ரா என்பது ஹஜ்ஜுக்குள் இணைந்துவிட்டது. நான் இப்போது அறிந்திருப்பதை (முன்பே) அறிந்திருந்தால், நான் (ஹத்யு எனும்) பலிப்பிராணியை ஓட்டி வந்திருக்க மாட்டேன். என்னிடம் பலிப்பிராணி மட்டும் இல்லையென்றால், நானும் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டிருப்பேன். எனவே, யாரிடம் பலிப்பிராணி இல்லையோ அவர் (உம்ரா முடித்து) இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடட்டும்."

அப்போது சுராக்கா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இன்றுதான் நாங்கள் (மார்க்கச் சட்டங்களை அறிந்துகொள்வதற்காகப்) புதிதாகப் பிறந்தவர்கள் என்று கருதி, எங்களுக்கு விளக்கம் தாருங்கள். இந்தச் சட்டம் (ஹஜ் காலங்களில் உம்ரா செய்வது) இந்த ஆண்டுக்கு மட்டும்தானா? அல்லது என்றைக்குமானதா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை; மாறாக இது என்றைக்குமானதுதான்!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பின்னர் நாங்கள் அரஃபாவுக்குச் சென்று (ஹஜ்ஜின் கடமைகளை முடித்து) தங்கிவிட்டு அங்கிருந்து திரும்பினோம். அப்போது ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (மற்ற மக்கள் அனைவரும் ஹஜ்ஜுடன் உம்ராவும் செய்துவிட்ட நிலையில்) அவர்கள் உம்ரா செய்துவிட்டார்களே (நான் மட்டும் செய்யவில்லையே) என்று என் மனதில் குறையாக இருக்கிறது" என்றார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர்களுக்குக் கிடைத்ததைப் போன்ற (நன்மை) உனக்கும் உண்டு" என்றார்கள். அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (தனியாக உம்ரா செய்யவில்லை என்ற) என் மனதில் இன்னமும் குறை இருக்கிறதே!" என்றார்கள்.

ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்கா பள்ளத்தாக்கின் மேற்பகுதியில் தங்கிவிட்டு, ஆயிஷாவுடைய சகோதரர் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். அவர் ஆயிஷாவைத் தமது வாகனத்தில் தமக்குப் பின்னால் அமரவைத்து, 'தன்யீம்' (எனும் எல்லைப் பகுதி) அடையும்வரை அழைத்துச் சென்றார். பின்னர் (அங்கிருந்து உம்ராவிற்கான இஹ்ராம் கட்டி) ஆயிஷா (ரழி) திரும்பி வந்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
2559மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்
عَنْ عَطَاءٍ قَالَ: سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فِي نَاسٍ مَعِي قَالَ: أَهْلَلْنَا أَصْحَابَ مُحَمَّد بِالْحَجِّ خَالِصًا وَحْدَهُ قَالَ عَطَاءٌ: قَالَ جَابِرٌ: فَقَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صُبْحَ رَابِعَةٍ مَضَتْ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَأَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ قَالَ عَطَاءٌ: قَالَ: «حِلُّوا وَأَصِيبُوا النِّسَاءَ» . قَالَ عَطَاءٌ: وَلَمْ يَعْزِمْ عَلَيْهِمْ وَلَكِنْ أَحَلَّهُنَّ لَهُمْ فَقُلْنَا لَمَّا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلَّا خَمْسٌ أَمَرَنَا أَنْ نُفْضِيَ إِلَى نِسَائِنَا فَنَأْتِيَ عرَفَةَ تَقْطُرُ مَذَاكِيرُنَا الْمَنِيَّ. قَالَ: «قَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي أَتْقَاكُمْ لِلَّهِ وَأَصْدَقُكُمْ وَأَبَرُّكُمْ وَلَوْلَا هَدْيِي لَحَلَلْتُ كَمَا تَحِلُّونَ وَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقِ الْهَدْيَ فَحِلُّوا» فَحَلَلْنَا وَسَمِعْنَا وَأَطَعْنَا قَالَ عَطَاءٌ: قَالَ جَابِرٌ: فَقَدِمَ عَلِيٌّ مِنْ سِعَايَتِهِ فَقَالَ: بِمَ أَهْلَلْتَ؟ قَالَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَأَهْدِ وَامْكُثْ حَرَامًا» قَالَ: وَأَهْدَى لَهُ عَلِيٌّ هَدْيًا فَقَالَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ: يَا رَسُولَ اللَّهِ ألعامنا هَذَا أم لأبد؟ قَالَ: «لأبد» . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்: “நாங்கள் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள்; ஹஜ்ஜை மட்டும் நாடி (இஹ்ராம் அணிந்து) தல்பியா முழங்கினோம்.”

அதாஃ (ரஹ்) அவர்கள், ஜாபிர் (ரழி) கூறியதாகத் தெரிவிக்கின்றார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் துல்ஹஜ் மாதத்தின் நான்காம் நாள் காலை (மக்கா) வந்தடைந்தார்கள். (அப்போது) நாங்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுமாறு எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.

அதாஃ (ரஹ்) கூறுகின்றார்கள்: (நபி (ஸல்) அவர்கள்), “நீங்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுங்கள்; மேலும் பெண்களை அணுகுங்கள் (தாம்பத்தியம் கொள்ளுங்கள்)” என்று கூறினார்கள்.

அதாஃ (ரஹ்) கூறுகின்றார்கள்: (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அதை (தாம்பத்தியத்தை) அவர்களுக்குக் கட்டாயமாக்கவில்லை; மாறாக அவர்களுக்கு அதை ஆகுமாக்கினார்கள்.

(ஜாபிர் (ரழி) தொடர்கின்றார்கள்): அதற்கு நாங்கள், 'அரஃபா நாளுக்கும் நமக்கும் இடையில் ஐந்து நாட்களே உள்ளன. (இப்போது) நாங்கள் எங்கள் மனைவியருடன் கூடவேண்டுமா? நாங்கள் அரஃபாவுக்குச் செல்லும்போது எங்கள் ஆண்குறிகளிலிருந்து விந்து சொட்டிக்கொண்டிருக்குமே?' என்று கூறினோம்.

(நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்: “நான் உங்களைவிட இறைவனை அதிகம் அஞ்சுபவன்; உங்களைவிட அதிகம் வாய்மையாளன்; உங்களைவிட அதிகம் நன்மை செய்பவன் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். என்னிடம் பலிப்பிராணி இல்லாவிட்டால் நானும் உங்களைப் போலவே இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டிருப்பேன். நான் என் காரியத்தில் முன்னோக்கிச் சென்றதை பின்னோக்கிச் சென்றிருந்தால் (முன்பே தெரிந்திருந்தால்), நான் பலிப்பிராணியைக் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டேன். எனவே நீங்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுங்கள்.”

ஆகவே நாங்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டோம்; (நபி (ஸல்) அவர்களின் சொல்லைச்) செவியுற்றோம்; கீழ்ப்படிந்தோம்.

அதாஃ (ரஹ்) அவர்கள், ஜாபிர் (ரழி) கூறியதாகத் தெரிவிக்கின்றார்கள்: அலீ (ரழி) தமது அலுவல் பயணத்திலிருந்து திரும்பினார். (அவரிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள்), “நீ எதற்காக (எந்த நிய்யத்துடன்) இஹ்ராம் கட்டினாய்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், “நபி (ஸல்) அவர்கள் எதற்காக இஹ்ராம் கட்டினார்களோ அதற்காகவே” என்று பதிலளித்தார். அவரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “எனவே நீர் பலிப்பிராணியை (ஹத்யை) (அர்ப்பணிக்க) முடிவு செய்து, இஹ்ராமுடனேயே இருப்பீராக” என்று கூறினார்கள்.

(ஜாபிர் (ரழி) கூறினார்): அலீ (ரழி) அவருக்காக (நபி (ஸல்) அவர்களுக்காக) ஒரு பலிப்பிராணியைக் கொண்டு வந்தார். அப்போது சுராகா பின் மாலிக் பின் ஜுஷும், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது (ஹஜ்ஜுடன் உம்ராவைச் சேர்த்துச் செய்யும் முறை) எங்களின் இந்த ஆண்டுக்கு மட்டுமா? அல்லது என்றென்றைக்குமா?” என்று கேட்டார். (நபி (ஸல்) அவர்கள்), “என்றென்றைக்கும் உரியது” என்று கூறினார்கள். (இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
أَخْبَرَنَا الْفَقِيهُ أَبُو الْقَاسِمِ عُبَيْدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ الْفَامِيُّ بِبَغْدَادَ فِي مَسْجِدِ الرَّصَاْفَةِ ثنا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ النَّجَّاْدُ ثنا الْحَاْرِثُ بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا رَوْحٌ ثنا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللهِ يَقُولُ أَهْلَلْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللهِ ﷺ بِالْحَجِّ خَالِصًا فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فِيهِ فَقَالَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ مُتْعَتُنَا هَذِهِ يَا رَسُولَ اللهِ لِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ؟ قَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ أَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களாகிய நாங்கள், (ஆரம்பத்தில்) ஹஜ்ஜை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டு (இஹ்ராம் கட்டி) தல்பியா கூறினோம். (பின்னர் இதுதொடர்பான) ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு அதில் அவர் கூறினார்: (நாங்கள் ஹஜ்ஜை உம்ராவாக மாற்றிக்கொள்ளுமாறு கட்டளையிடப்பட்டபோது) சுராகா பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (ஹஜ் மாதங்களில் உம்ரா செய்யும்) இந்த (தமத்துஃ எனும்) அனுமதி நமது இந்த ஆண்டிற்கு மட்டுமானதா? அல்லது என்றென்றைக்குமானதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை; மாறாக இது என்றென்றைக்குமானது" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோர் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூல்களில் இப்னு ஜுரைஜ் அவர்களின் ஹதீஸிலிருந்து பதிவு செய்துள்ளனர்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْقَاسِمِ عُبَيْدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ الْفَامِيُّ الْفَقِيهُ بِبَغْدَادَ , ثنا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ النَّجَّادُ , ثنا الْحَارِثُ بْنُ مُحَمَّدٍ، ثنا رَوْحٌ، أنبأ ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ عَطَاءٌ أَخْبَرَنِي , قَالَ: سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللهِ، فِي نَاسٍ مَعِي , قَالَ: أَهَلَلْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللهِ ﷺ بِالْحَجِّ خَالِصًا لَيْسَ مَعَهُ غَيْرُهُ خَالِصًا وَحْدَهُ قَالَ عَطَاءٌ: قَالَ جَابِرٌ: وَقَدِمَ النَّبِيُّ ﷺ مَكَّةَ صَبِيحَةَ رَابِعَةٍ مَضَتْ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ قَالَ: فَلَمَّا قَدِمْنَا أَمَرَنَا النَّبِيُّ ﷺ , فَقَالَ: " أَحِلُّوا وَأَصِيبُوا النِّسَاءَ " , قَالَ عَطَاءٌ: فَلَمْ يَعْزِمْ عَلَيْهِمْ أَنْ يُصِيبُوا النِّسَاءَ وَلَكِنْ أَحَلَّهُنَّ لَهُمْ , قَالَ: فَبَلَغَهُ عَنَّا أَنَّا نَقُولُ: لَمَّا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلَّا خَمْسٌ أَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ إِلَى نِسَائِنَا وَنَأْتِيَ عَرَفَةَ تَقْطُرُ مَذَاكِيرُنَا الْمَنِيَّ , قَالَ: وَيَقُولُ جَابِرٌ: بِيَدِهِ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى يَدِهِ يُحَرِّكُهَا، فَقَامَ النَّبِيُّ ﷺ فَقَالَ: " هَلْ عَلِمْتُمْ أَنِّي أَتْقَاكُمْ لِلَّهِ وَأَصْدَقُكُمْ وَأَبَرُّكُمْ وَلَوْلَا الْهَدْيُ لَحَلَلْتُ كَمَا تَحِلُّونَ وَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ ". قَالَ فَأَحْلَلْنَا وَسَمِعْنَا وَأَطَعْنَا قَالَ جَابِرٌ: فَقَدِمَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ مِنْ سِعَايَتِهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ: " بِمَ أَهَلَلْتَ يَا عَلِيُّ؟ " قَالَ: بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ ﷺ قَالَ: " فَأَهْدِ ثُمَّ امْكُثْ حَرَامًا كَمَا أَنْتَ " قَالَ فَأَهْدَى لَهُ عَلِيٌّ هَدْيًا قَالَ: فَقَالَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ مُتْعَتُنَا هَذِهِ يَا رَسُولَ اللهِ لِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ؟ فَقَالَ: " لَا بَلْ لِلْأَبَدِ " أَخْرَجَاهُ فِي الصَّحِيحِ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ
அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது: நான் சிலருடன் இருந்தபோது ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறுவதைக் கேட்டேன்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களாகிய நாங்கள் (உம்ராவைச் சேர்க்காமல்) ஹஜ்ஜுக்காக மட்டுமே பிரத்தியேகமாக (இஹ்ராம் அணிந்து) தல்பியாச் சொன்னோம். அது (ஹஜ்) மட்டுமே தனித்ததாக இருந்தது."

அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"துல்ஹஜ் மாதம் நான்காம் நாள் காலையில் நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிற்கு வந்தார்கள். அப்போது (நாங்கள் தவாஃப் மற்றும் ஸயீ முடித்ததும்) நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிடுகையில், 'இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு (உம்ராவாக ஆக்கிக் கொள்ளுங்கள்), (உங்கள்) மனைவியரிடம் (தாம்பத்திய உறவு கொள்ளவும்) செல்லுங்கள்' என்று கூறினார்கள்."

அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"மனைவியரிடம் (கட்டாயம்) செல்ல வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வலியுறுத்தவில்லை; மாறாக, அதனை அவர்களுக்கு (அனுமதிக்கப்பட்டதாக) ஆக்கினார்கள்."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எங்களுக்கும் அரஃபா(விற்குச் செல்வதற்கும்) இடையே ஐந்து நாட்கள் மட்டுமே இருக்கும் நிலையில், நாங்கள் எங்கள் மனைவியருடன் தாம்பத்திய உறவில் ஈடுபட்டுவிட்டு, எங்களுடைய மர்ம உறுப்புகளிலிருந்து விந்து சொட்டும் நிலையிலா அரஃபாவிற்குச் செல்வது? என்று நாங்கள் (எங்களுக்குள்) பேசிக்கொண்ட செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது."

அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அப்போது ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் (அந்த ஆச்சரியத்தை விளக்க) தம் கையால் சைகை செய்தார்கள். அசைந்துகொண்டிருக்கும் அவர்களது கையை நான் இப்போதும் பார்ப்பதைப் போன்று உணர்கிறேன்."

(ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் தொடர்ந்தார்கள்:) "அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்று கூறினார்கள்: 'உங்களில் நான் மிகவும் அல்லாஹ்வை அஞ்சுபவன் என்பதையும், மிகவும் உண்மையானவன் என்பதையும், மிகவும் நன்மையானவன் என்பதையும் நீங்கள் அறிவீர்களா? என்னுடன் (குர்பானிப்) பிராணிகள் (கொண்டு வரப்படாமல்) இல்லாவிட்டால், நீங்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டதைப் போன்றே நானும் (உம்ரா முடித்து) விடுபட்டிருப்பேன். இந்த விவகாரத்தில் (பின்னால் நடக்கப்போவதை) இப்போது நான் அறிந்துகொண்டதை முன்பே அறிந்திருந்தால், நான் (குர்பானிப்) பிராணிகளை என்னுடன் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டேன் (நானும் உம்ரா முடித்து இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டிருப்பேன்).'

எனவே, நாங்கள் (நபிமொழியை ஏற்று) இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டோம். மேலும், (நபி (ஸல்) அவர்களின் கட்டளையை) செவியுற்று, அதற்குக் கீழ்ப்படிந்தோம்."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அலீ பின் அபீதாலிப் (ரழி) அவர்கள் தமக்குரிய (யெமன் நாட்டு வரி வசூலிக்கும்) பணியை முடித்துவிட்டு வந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், 'அலீயே! நீர் எதற்காக (எந்த நிய்யத்தில்) இஹ்ராம் அணிந்துள்ளீர்?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'நபி (ஸல்) அவர்கள் எதற்காக இஹ்ராம் அணிந்தார்களோ, அதற்காகவே (நானும் இஹ்ராம் அணிந்துள்ளேன்)' என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அப்படியானால், (உம்மிடம் குர்பானிப் பிராணி இருப்பதால்) குர்பானிப் பிராணியை (அறுக்கும் வரை) உமது இஹ்ராம் நிலையிலேயே நீடிப்பீராக!' என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அலீ (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களுக்காக) ஒரு குர்பானிப் பிராணியைக் கொண்டு வந்தார்கள்.

அப்போது சுராக்கா பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! (ஹஜ்ஜுக்கு முன் உம்ரா செய்து) இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடும் இந்த (தமத்துஃ) அனுமதி இந்த ஆண்டிற்கு மட்டுமானதா? அல்லது என்றென்றைக்குமானதா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'இல்லை, இது என்றென்றைக்குமானது!' என்று பதிலளித்தார்கள்."

(இதனை இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்களின் ஹதீஸிலிருந்து ஸஹீஹ் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) நூல்களில் இருவரும் பதிவு செய்துள்ளனர்).
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى أنبأ أَبُو عَبْدِ اللهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ يُوسُفَ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا مُسَدَّدٌ ثنا يَحْيَى ثنا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللهِ فِي أُنَاسٍ مَعِي قَالَ أَهَلَلْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللهِ ﷺ بِالْحَجِّ خَالِصًا وَحْدَهُ فَقَدِمَ النَّبِيُّ ﷺ صُبْحَ رَابِعَةٍ مَضَتْ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ فَأَمَرَنَا بَعْدَ أَنْ قَدِمَ أَنْ نَحِلَّ فَقَالَ أَحِلُّوا وَأَصِيبُوا النِّسَاءَ قَالَ عَطَاءٌ وَلَمْ يُعَزِّمْ عَلَيْهِمْ أَنْ يُصِيبُوا النِّسَاءَ وَلَكِنَّهُ أَحلَّهُنَّ لَهُمْ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ فَبَلَغَهُ عَنَّا أَنَّا نَقُولُ لَمَّا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلَّا خَمْسٌ أَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ إِلَى نِسَائِنَا فَنَأْتِيَ عَرَفَةَ تَقْطُرُ مَذَاكِيرُنَا الْمَنِيَّ قَالَ وَيَقُولُ جَابِرٌ بِيَدِهِ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى قَوْلِهِ بِيَدِهِ يُحرِّكُهَا فَقَامَ النَّبِيُّ ﷺ فِينَا فَقَالَ قَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي أَتْقَاكُمْ لِلَّهِ وَأَصْدَقُكُمْ وَأَبَرُّكُمْ وَلَوْلَا هَدْيِي لَأَحْلَلْتُ كَمَا تَحِلُّونَ وَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ فَحَلُّوا قَالَ فَأَحْلَلْنَا وَسَمِعْنَا وَأَطَعْنَا قَالَ جَابِرٌ فَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ مِنْ سِعَايَتِهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ بِمَا أَهْلَلْتَ؟ قَالَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ ﷺ قَالَ فَاهْدِ وَامْكُثْ حَرَامًا قَالَ فَأَهْدَى لَهُ عَلِيٌّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ هَدْيًا قَالَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ مُتْعَتُنَا هَذِهِ يَا رَسُولَ اللهِ لِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدٍ؟ قَالَ بَلْ لِأَبَدٍ رَوَاهُ مُسْلِمٌ فِي الصَّحِيحِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَاتِمٍ عَنْ يَحْيَى الْقَطَّانِ وَأَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ مُخْتَصَرًا مِنْ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَمِنْ حَدِيثِ حَبِيبٍ الْمُعَلِّمِ عَنْ عَطَاءٍ
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களாகிய நாங்கள் ஹஜ்ஜுக்காக மட்டும் (தனித்து - ஹஜ்ஜுல் இஃப்ராத்) இஹ்ராம் அணிந்தோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் துல்ஹஜ் (மாதத்தின்) நான்காம் நாள் காலையில் (மக்காவிற்கு) வந்தடைந்தார்கள். அவர்கள் வந்தவுடன் (தவாஃப் மற்றும் ஸயீ முடித்த பின்) எங்களை இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுமாறு (அதை உம்ராவாக மாற்றிக்கொள்ளுமாறு) கட்டளையிட்டார்கள். மேலும், "(உம்ராவை முடித்து) இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுங்கள்; உங்கள் மனைவியருடன் (இல்லறத்தில்) ஈடுபடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை அறிவிக்கும்) அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: மனைவியருடன் இல்லறத்தில் ஈடுபடுவதை அவர்கள் மீது (கட்டாயக்) கடமையாக்கவில்லை; மாறாக, அது அவர்களுக்கு (அனுமதிக்கப்பட்டு) ஹலாலாக்கப்பட்டது.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறுகிறார்கள்: நாங்கள் (எங்களுக்குள்), "அரஃபா (நாளுக்கு) இன்னும் ஐந்து நாட்களே உள்ள நிலையில், மனைவியருடன் இல்லறத்தில் ஈடுபட நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களைப் பணிக்கிறார்களே! அரஃபாவுக்குச் செல்லும்போது எங்கள் உறுப்புகளிலிருந்து விந்து சொட்டும் நிலையில் (குளித்துவிட்டு) நாங்கள் செல்வதா?" என்று பேசிக்கொண்டோம். இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது.

(அதாஉ (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: இதைக் கூறும்போது ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் தமது கையை அசைத்துக் காட்டியதை, இப்போதும் நான் பார்ப்பது போன்றுள்ளது.)

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடையே எழுந்து நின்று, "உங்களில் நான் அல்லாஹ்வை அதிகம் அஞ்சுபவன்; மிகவும் உண்மையாளன்; மிகவும் நற்செயல் புரிபவன் என்பதை நீங்கள் நன்கறிவீர்கள். என்னிடம் பலிப்பிராணி (ஹத்யு) மட்டும் இல்லாவிட்டால், நீங்களும் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுவதைப் போல நானும் விடுபட்டிருப்பேன். இந்த விஷயத்தில் (பலிப்பிராணியைக் கொண்டு வந்ததால் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட முடியாது என்பதை) இப்போது நான் அறிந்ததை முன்பே நான் அறிந்திருந்தால், பலிப்பிராணியை (மதீனாவிலிருந்து) கொண்டுவந்திருக்க மாட்டேன். எனவே, நீங்கள் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நாங்கள் அதைக் கேட்டு, கீழ்ப்படிந்து இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டோம்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அலீ (ரழி) அவர்கள் (யெமனிலிருந்து) தமது வரி வசூலிக்கும் பணியை முடித்துவிட்டு வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "எந்த எண்ணத்தில் இஹ்ராம் அணிந்தீர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அலீ (ரழி) அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்த எண்ணத்தில் இஹ்ராம் கட்டினார்களோ அதே எண்ணத்தில் நானும் இஹ்ராம் அணிந்துள்ளேன்" என்று பதிலளித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால் பலிப்பிராணியை (தயார் செய்து) அறுப்பீராக! இஹ்ராமுடனேயே இருப்பீராக!" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அலீ (ரழி) அவர்கள் ஒரு பலிப்பிராணியைக் கொண்டு வந்தார்கள்.

சுராகா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (ஹஜ்ஜின் போது உம்ரா செய்துவிட்டு இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடும்) இந்த 'தமத்துஃ' முறை இந்த ஆண்டுக்கு மட்டுமா? அல்லது என்றென்றைக்குமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை, என்றென்றைக்கும்தான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹதீஸ் தரம் கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
3791ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: أَهْلَلْنَا أَصْحَابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَجِّ خَالِصًا لَيْسَ مَعَهُ شَيْءٌ غَيْرُهُ، فَقَدِمْنَا مَكَّةَ صُبْحَ رَابِعَةٍ مَضَتْ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ، فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَحِلَّ، قَالَ: § «أَحِلُّوا وَاجْعَلُوهَا عَمْرَةً»، فَبَلَغَهُ عَنَّا أَنَا نَقُولُ: لَمَّا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلَّا خَمْسًا أَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ، نَرُوحُ إِلَى مِنًى، وَمَذَاكِيرُنَا تَقْطُرُ مِنَ الْمَنِيِّ، فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطِيبًا، فَقَالَ: «قَدْ بَلَغَنِي الَّذِي قُلْتُمْ، وَإِنِّي لَأَبَرُّكُمْ وَأَتْقَاكُمْ، وَلَوْلَا الْهَدْيُ لَحَلَلْتُ، وَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ»، قَالَ: وَقَدِمَ عَلِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ، فَقَالَ «بِمَ أَهْلَلْتَ؟، قَالَ: بِمَا أَهَلَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: » فَاهْدِ، وَامْكُثْ حَرَامًا كَمَا أَنْتَ «، قَالَ: وَقَالَ لَهُ سُرَاقَةُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ عُمْرَتُنَا هَذِهِ لِعَامِنَا أَمْ لِلْأَبَدِ قَالَ: فَقَالَ: » بَلْ لِلْأَبَدِ «
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களாகிய நாங்கள் (வேறு எதையும் இணைக்காமல்) ஹஜ்ஜுக்காக மட்டுமே இஹ்ராம் அணிந்தோம். நாங்கள் துல்ஹஜ் மாதம் நான்காம் நாள் காலையில் மக்காவிற்கு வந்து சேர்ந்தோம். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களை (இஹ்ராமிலிருந்து) விடுபடுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மேலும், "இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு, அதனை உம்ராவாக ஆக்கிக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்டு) நாங்கள், "நமக்கும் அரஃபாவுக்கும் இடையில் வெறும் ஐந்து நாட்களே இருக்கும் நிலையில், நாம் மினாவுக்குச் செல்லும் போது நமது மர்ம உறுப்புகளில் விந்து சொட்டிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் (அதாவது மனைவியருடன் உறவு கொண்ட நிலையில்) இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுமாறு நமக்கு அவர்கள் கட்டளையிடுகிறார்களா?" என்று பேசிக் கொள்வது அவர்களுக்கு எட்டியது.

உடனே, நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து உரை நிகழ்த்தினார்கள்: "நீங்கள் கூறியது எனக்கு எட்டியது. நிச்சயமாக நான் உங்களை விட அதிக நற்பண்புடையவனாகவும், அதிக இறையச்சம் உடையவனாகவும் இருக்கிறேன். பலிப்பிராணி (ஹத்யு) மட்டும் என்னிடம் இல்லை என்றால் நானும் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டிருப்பேன். இப்போது எனக்கு விளங்கியுள்ளது முன்பே விளங்கியிருந்தால், நான் பலிப்பிராணியைக் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(அச்சமயத்தில்) அலீ (ரழி) அவர்கள் யெமனிலிருந்து வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் எதற்காக இஹ்ராம் அணிந்துள்ளீர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நபி (ஸல்) அவர்கள் எதற்காக இஹ்ராம் அணிந்துள்ளார்களோ அதற்காகவே நானும் இஹ்ராம் அணிந்துள்ளேன்" என்று கூறினார். "அப்படியானால், நீர் பலிப்பிராணியை வழங்கிவிட்டு, (அதுவரை) இஹ்ராம் நிலையிலேயே இருப்பீராக!" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

சுராகா (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நமது இந்த உம்ரா, இந்த ஆண்டிற்கு மட்டுமானதா அல்லது என்றைக்குமானதா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை! இது என்றைக்குமானது (நிரந்தரமானது)தான்!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
3921ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا ابْنُ سَلْمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: أَهْلَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَجِّ خَالِصًا، لَا نَخْلِطُ بِغَيْرِهِ، فَقَدِمْنَا مَكَّةَ لِأَرْبَعِ لَيَالٍ خَلَوْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ، فَلَمَّا طُفْنَا بِالْبَيْتِ، وَسَعَيْنَا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، وَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَجْعَلَهَا عَمْرَةً، وَأَنْ نَحِلَّ إِلَى النِّسَاءِ، فَقُلْنَا بَيْنَنَا: لَيْسَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلَّا خَمْسٌ، فَنَخْرُجُ إِلَيْهَا، وَمَذَاكِيرُنَا تَقْطُرُ مَنِيًّا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: § «إِنِّي لَأَبَرُّكُمْ وَأَصْدَقُكُمْ، وَلَوْلَا الْهَدْيُ لَأَحْلَلْتُ»، فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَمْتِعَتُنَا هَذِهِ لِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ؟، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بَلْ لِلْأَبَدِ»
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஹஜ்ஜுக்காக மட்டுமே (இஹ்ராம் கட்டி) தல்பியா கூறினோம். அதனுடன் வேறு எதையும் (உம்ராவை) நாங்கள் கலக்கவில்லை. துல் ஹஜ் மாதத்தின் நான்கு இரவுகள் கழிந்த நிலையில் (துல் ஹஜ் 4-ஆம் நாள்) நாங்கள் மக்காவை வந்தடைந்தோம். நாங்கள் கஅபாவைத் தவாஃப் செய்துவிட்டு, ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கு இடையே ஸயீ செய்து முடித்தபோது, அதனை உம்ராவாக ஆக்கிக்கொள்ளும்படியும், (இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டு) மனைவியரிடம் செல்லலாம் எனவும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.

அப்போது நாங்கள் எங்களுக்குள், 'நமக்கும் அரஃபா (நாள்) வருவதற்கும் இடையில் இன்னும் ஐந்து (நாட்கள்) மட்டுமே உள்ளன. இந்நிலையில், (மனைவியருடன் கூடி) எங்கள் மர்ம உறுப்புகளிலிருந்து விந்து சொட்டும் நிலையில் நாங்கள் அரஃபாவுக்குப் புறப்படுவதா?' என்று (ஆச்சரியத்துடன்) பேசிக் கொண்டோம்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக நான் உங்களை விட அதிக இறைப்பச்சம் உடையவனாகவும் (அதிக நற்பண்புடையவனாகவும்), உண்மையாளனாகவும் இருக்கிறேன். என்னிடம் (அறுப்பிற்கான) குர்பானிப் பிராணி (ஹத்யு) இல்லாதிருந்தால், நானும் இஹ்ராமிலிருந்து விடுபட்டிருப்பேன்' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது சுராகா பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்தத் தமத்துஃ (சலுகை) நமது இந்த ஆண்டுக்கு மட்டுமா? அல்லது என்றென்றைக்குமா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இல்லை, என்றென்றைக்கும்தான்!' என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح
3924ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي مَعْشَرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ قَالَ: خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ، فَقَدِمْنَا مَكَّةَ، فَطُفْنَا بِالْبَيْتِ، وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، ثُمَّ قَامَ فِينَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: § «مَنْ لَمْ يَكُنْ مِنْكُمْ سَاقَ هَدْيًا فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عَمْرَةً»، فَقُلْنَا: حِلٌّ مِنْ ذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ؟، قَالَ: «الْحِلُّ كُلُّهُ»، فَوَاقَعْنَا النِّسَاءَ، وَلَبِسْنَا، وَتَطَيَّبْنَا بِالطِّيبِ، فَقَالَ أُنَاسٌ: مَا هَذَا الْأَمْرُ، نَأْتِي عَرَفَةَ، وَأُيُورُنَا تَقْطُرُ مَنِيًّا؟، فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَامَ فِينَا كَالْمُغْضَبِ، فَقَالَ: «وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي أَتْقَاكُمْ، وَلَوْ عَلِمْتُ أَنَّكُمْ تَقُولُونَ هَذَا مَا سُقْتُ الْهَدْيَ، فَاسْمَحُوا بِمَا تُؤْمَرُونَ بِهِ»، فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، عُمْرَتُنَا هَذِهِ الَّتِي أَمَرْتَنَا بِهَا أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ؟، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بَلْ لِلْأَبَدِ»
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஹஜ்ஜுக்காக (தல்பியா கூறி) சத்தமிட்டவர்களாகப் புறப்பட்டோம். நாங்கள் மக்காவை வந்தடைந்ததும், (கஅபா) ஆலயத்தைத் தவாஃப் செய்தோம்; மேலும் ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே (ஸயீ) செய்தோம். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடையே எழுந்து நின்று, "உங்களில் யார் தம்மோடு குர்பானிப் பிராணியை (ஹத்யு) ஓட்டி வரவில்லையோ, அவர் (இஹ்ராமிலிருந்து) விடுபட்டு, இதனை உம்ராவாக ஆக்கிக்கொள்ளட்டும்!" என்று கூறினார்கள்.

நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (எந்தெந்தத் தடைகளிலிருந்து) விடுபடுவது?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "(இஹ்ராமினால் ஏற்பட்ட தடைகள்) அனைத்திலிருந்தும் (முழுமையாக) விடுபடலாம்" என்றார்கள். அதன்படி நாங்கள் (எங்கள்) மனைவியருடன் தாம்பத்திய உறவு கொண்டோம்; (சாதாரண) ஆடைகளை அணிந்தோம்; நறுமணமும் பூசிக்கொண்டோம்.

அப்போது சில மனிதர்கள், "இது என்ன (விசித்திரமான) கட்டளை? நமது மர்ம உறுப்புகளிலிருந்து விந்து சொட்டச் சொட்டவா நாம் அரஃபாவுக்குச் செல்வது?" என்று (வியப்புடன்) பேசிக்கொண்டனர். இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது. அப்போது அவர்கள் கோபமுற்றவர்களைப் போல் எங்களிடையே எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நிச்சயமாக நான் உங்களை விட அதிகம் இறையச்சம் உடையவன் என்பதை நீங்கள் நன்கறிவீர்கள். நீங்கள் இவ்வாறு கூறுவீர்கள் என்று நான் (முன்பே) அறிந்திருந்தால், நான் குர்பானிப் பிராணியை ஓட்டி வந்திருக்க மாட்டேன். எனவே, உங்களுக்கு இடப்பட்ட கட்டளையை (மனமுவந்து) ஏற்று நடங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது சுராகா பின் மாலிக் பின் ஜுஃஷும் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட இந்த உம்ராவானது (ஹஜ்ஜுக்கு முன் உம்ரா செய்துவிட்டு இஹ்ராமிலிருந்து விடுபடுவது), நமது இந்த ஆண்டுக்கு மட்டுமா? அல்லது என்றென்றைக்குமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை, என்றென்றைக்கும்தான்!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது)
صحيح