“(நிச்சயமாக அஸ்-ஸஃபாவும் அல்-மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் சின்னங்களில் உள்ளவையாகும். எனவே, அந்த ஆலயத்திற்கு (கஅபாவிற்கு) ஹஜ் அல்லது உம்ரா செய்பவர்கள் அவ்விரண்டிற்கும் இடையே சுற்றுவதை (ஸஃயீ செய்வதை) மேற்கொள்வதில் குற்றமில்லை.)” (திருக்குர்ஆன் 2:158).
(இவ்வசனத்தை ஓதிக்காட்டி), “(இதன்படி) அவ்விரு மலைகளுக்கும் இடையே எவரேனும் (ஸஃயீ) செய்யாமல் இருப்பதில் எவ்விதக் குற்றமுமில்லை என்றே நான் கருதுகிறேன்” என்று சொன்னேன்.
அதற்கு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அப்படியல்ல! நீர் கூறுவது போன்று இருந்திருந்தால், (அந்த வசனம்) **‘ஃபாலா ஜுனாஹ அலைஹி அன் லா யத்தவ்வஃப பிஹிமா’** (அவ்விரண்டையும் சுற்றாமல் இருப்பது அவர் மீது குற்றமாகாது) என்று இருந்திருக்கும்.
உண்மையில் இந்த வசனம் அன்சாரிகள் தொடர்பாக அருளப்பட்டது. அவர்கள் (இஸ்லாத்திற்கு முன்) ‘குதைத்’ எனும் இடத்திற்கு எதிரே இருந்த ‘மனாத்’ எனும் சிலைக்காக இஹ்ராம் அணிபவர்களாக இருந்தனர். (அக்காலத்தில்) அவர்கள் ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே (ஸஃயீ) செய்வதைப் (பாவமாகக் கருதி) தவிர்த்து வந்தனர். இஸ்லாம் வந்தபின், அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அது பற்றிக் கேட்டார்கள். அப்போதுதான் அல்லாஹ், **“இன்னஸ் ஸஃபா வல் மர்வத மின் ஷஆஇரில்லாஹ்...”** (நிச்சயமாக அஸ்-ஸஃபாவும் அல்-மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் சின்னங்களில் உள்ளவையாகும்...) என்ற (மேற்கூறிய) வசனத்தை அருளினான்.”
(அறிவிப்பாளர்) ஹிஷாம் வழியாக சுஃப்யான் மற்றும் அபூ முஆவியா ஆகியோர் கூடுதலாக அறிவிப்பதாவது: “(ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்): ஸஃபா மற்றும் மர்வா இடையே (ஸஃயீ) செய்யாத ஒருவரின் ஹஜ்ஜையோ அல்லது உம்ராவையோ அல்லாஹ் முழுமைப்படுத்துவதில்லை.”
உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் (அப்போது) இளைஞனாக இருந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டேன்: “அல்லாஹ்வின் வாக்கினான:
**{இன்னஸ் ஸஃபா வல் மர்வ(த்)த மின் ஷஐரி(ல்)ல்லாஹி ஃபமன் ஹஜ்ஜ(ல்) பைத்த அவிஃ தம(ர) ஃபாலா ஜுனாஹ அலைஹி அன் ய(த்)தவ்வஃப பிஹிமா}**
‘நிச்சயமாக, ஸஃபாவும் மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் சின்னங்களில் உள்ளவையாகும். எனவே, (அல்லாஹ்வின்) இல்லத்திற்கு ஹஜ் செய்பவர்கள் அல்லது உம்ரா செய்பவர்கள், அவற்றுக்கிடையே சுற்றுவதில் (சயீ செய்வதில்) எந்தத் தீங்கும் இல்லை’ (2:158)
என்பது குறித்து தாங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்? என் கருத்துப்படி, அவற்றுக்கிடையே ஒருவர் சுற்றாமல் (சயீ செய்யாமல்) இருப்பதில் எவர் மீதும் குற்றம் ஏதுமில்லை” என்று (நான்) கேட்டேன்.
அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அப்படியல்ல! நீர் சொல்வது போல் (அந்த வசனத்தின் பொருள்) இருந்திருந்தால், ‘அவற்றுக்கிடையே சுற்றாமல் இருப்பதில் அவர் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை’ என்று (அந்த வசனம்) இருந்திருக்கும். இந்த வசனம் அன்சாரிகள் தொடர்பாக அருளப்பட்டது. அவர்கள் (இஸ்லாத்திற்கு முன்) ‘குதைத்’ எனும் இடத்திற்கு நேரே இருந்த ‘மனாத்’ (சிலை)க்காக இஹ்ராம் அணிபவர்களாக இருந்தார்கள். மேலும், அவர்கள் ஸஃபாவுக்கும் மர்வாவுக்கும் இடையில் சுற்றுவதை (இணைவைப்புக் காலத்து நம்பிக்கைகளால் பாவமாகக் கருதி) தவிர்த்து வந்தார்கள். இஸ்லாம் வந்தபோது, அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் இதைப் பற்றிக் கேட்டார்கள். அப்போதுதான் அல்லாஹ்:
**{இன்னஸ் ஸஃபா வல் மர்வ(த்)த மின் ஷஐரி(ல்)ல்லாஹி ஃபமன் ஹஜ்ஜ(ல்) பைத்த அவிஃ தம(ர) ஃபாலா ஜுனாஹ அலைஹி அன் ய(த்)தவ்வஃப பிஹிமா}**
(எனும் இந்த வசனத்தை) அருளினான்.”
நான் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே நான் தவாஃப் (ஸயீ) செய்யாவிட்டால் என் மீது எந்தக் குற்றமும் இருப்பதாக நான் கருதவில்லை" என்று கூறினேன்.
அதற்கு அவர்கள், "ஏன் (அப்படிக் கூறுகிறீர்)?" என்று கேட்டார்கள்.
நான் கூறினேன்: "ஏனெனில் கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: (நிச்சயமாக ஸஃபாவும் மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் சின்னங்களில் உள்ளவையாகும்)."
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீர் கூறுவது போன்று இருந்திருந்தால், '(அவ்விரண்டுக்கும் இடையே) தவாஃப் செய்யாமல் இருப்பதில் அவன் மீது குற்றமில்லை' என்று (அந்த வசனம்) இருந்திருக்கும். உண்மையில் இது (இந்த வசனம்), அறியாமைக் காலத்தில் 'மனாத்' எனும் சிலைக்காக இஹ்ராம் அணியக்கூடியவர்களாக இருந்த அன்ஸாரிகளில் சிலர் தொடர்பாக அருளப்பெற்றதாகும். (அக்காலத்தில்) அவர்களுக்கு ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே தவாஃப் செய்வது (தங்கள் அறியாமைக் கால நம்பிக்கையின்படி) ஆகுமானதாக இருக்கவில்லை. அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஹஜ்ஜுக்காக வந்தபோது, இது குறித்து அவர்களிடம் வினவினார்கள். அப்போதுதான் அல்லாஹ் தஆலா இவ்வசனத்தை அருளினான். என் வாழ்வின் மீது சத்தியமாக! ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே தவாஃப் செய்யாதவரின் ஹஜ்ஜை அல்லாஹ் முழுமைப்படுத்த மாட்டான்."
நான் நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே தவாஃப் (ஸயீ) செய்யாத ஒருவரின் மீது எந்தக் குற்றமும் இருப்பதாக நான் கருதவில்லை; மேலும் அவற்றுக்கிடையே நான் தவாஃப் செய்யாவிட்டாலும் அதைப் பற்றி நான் பொருட்படுத்தமாட்டேன்" என்று கூறினேன்.
அதற்கு அவர்கள், "என் சகோதரியின் மகனே! நீங்கள் கூறியது மிகவும் தவறானது. இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவற்றுக்கிடையே) தவாஃப் செய்தார்கள்; முஸ்லிம்களும் தவாஃப் செய்தார்கள். எனவே அது ஒரு சுன்னத்தாக (நபிவழியாக) ஆகிவிட்டது. முஷல்லல் என்னுமிடத்திலுள்ள 'மனாத்' எனும் சிலைக்காக இஹ்ராம் அணிபவர்கள், ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே தவாஃப் செய்வதில்லை. இஸ்லாம் வந்தபோது, நாங்கள் இது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டோம். அப்போது அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:
(நிச்சயமாக ஸஃபாவும் மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் உள்ளவை. ஆகவே, யார் கஅபாவிற்கு ஹஜ் அல்லது உம்ரா செய்கிறாரோ, அவர் அவ்விரண்டையும் சுற்றி வருவது அவர் மீது குற்றமாகாது).
நீங்கள் சொல்வது போன்று இருந்திருந்தால், 'அவ்விரண்டையும் சுற்றி வராமல் இருப்பது அவர் மீது குற்றமாகாது' என்று (அந்த வசனம்) இருந்திருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.
(அறிவிப்பாளர்) ஸுஹ்ரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் இதை அபூபக்ர் பின் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அல்ஹாரித் பின் ஹிஷாம் அவர்களிடம் கூறினேன். அவர் அதனால் கவரப்பட்டு, "இதுவே (உண்மையான) கல்வியாகும்" என்று கூறினார்.
மேலும் அவர் கூறினார்: "ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே தவாஃப் செய்யாத பல அரபியர்கள், 'இந்த இரண்டு கற்களுக்கு இடையே நாங்கள் தவாஃப் செய்வது அறியாமைக் கால (ஜாஹிலிய்யா) செயலாகும்' என்று கூறிவந்ததை பல அறிஞர்கள் சொல்ல நான் கேட்டுள்ளேன். ஆனால் அன்ஸாரிகளில் மற்றவர்களோ, 'நாங்கள் கஅபாவை தவாஃப் செய்யவே கட்டளையிடப்பட்டுள்ளோம்; ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கிடையே தவாஃப் செய்வதற்கு கட்டளையிடப்படவில்லை' என்று கூறினர். எனவே அல்லாஹ், 'நிச்சயமாக ஸஃபாவும் மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் உள்ளவை' என்ற வசனத்தை அருளினான்."
அபூபக்ர் பின் அப்துர் ரஹ்மான் (ரஹ்) அவர்கள், "(மேற்கூறிய) இவர்கள் மற்றும் அவர்கள் (ஆகிய இரு சாரார்) விஷயமாகவும் இந்த வசனம் அருளப்பட்டதாகவே நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
அன்சாரிகளும் கஸ்ஸான் குலத்தாரும் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு முன்பு 'மனாத்' எனும் சிலைக்காக தல்பியா கூறுவார்கள். அதனால் அவர்கள் ஸஃபாவுக்கும் மர்வாவுக்கும் இடையில் வலம் வருவதை (ஸஃயீ செய்வதை) (அது ஒரு பாவம் அல்லது சிரமம் என்று கருதியதால்) தவிர்த்து வந்தனர். மனாத்துக்காக இஹ்ராம் அணிந்தவர் ஸஃபாவுக்கும் மர்வாவுக்கும் இடையில் வலம் வரமாட்டார் என்பது அவர்களுடைய முன்னோர்களின் வழக்கமாக இருந்தது. அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் இதைப் பற்றிக் கேட்டார்கள். அப்போது, கண்ணியமிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:
(பொருள்: "நிச்சயமாக ஸஃபாவும் மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் சின்னங்களில் உள்ளவையாகும்; எனவே, யார் ஹஜ் அல்லது உம்ரா செய்கிறாரோ, அவர் அவ்விரண்டுக்குமிடையே வலம் வருவது (ஸஃயீ செய்வது) அவர் மீது குற்றமாகாது. மேலும், யார் தானாக முன்வந்து நன்மை செய்கிறாரோ - நிச்சயமாக அல்லாஹ் நன்றி பாராட்டுபவனாகவும் நன்கறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.")