وَعَن بُرَيْدَة قَالَ: أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ لَهُ: «صَلِّ مَعَنَا هَذَيْنِ» يَعْنِي الْيَوْمَيْنِ فَلَمَّا زَالَتِ الشَّمْسُ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْفَجْرَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ فَلَمَّا أَنْ كَانَ الْيَوْمُ الثَّانِي أَمَرَهُ فَأَبْرَدَ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ بِهَا فَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ بِهَا وَصَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ أَخَّرَهَا فَوْقَ الَّذِي كَانَ وَصَلَّى الْمَغْرِبَ قَبْلَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ وَصَلَّى الْعِشَاءَ بَعْدَمَا ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ وَصَلَّى الْفَجْرَ فَأَسْفَرَ بِهَا ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «وَقْتُ صَلَاتكُمْ بَين مَا رَأَيْتُمْ» . رَوَاهُ مُسلم
புரைதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தொழுகையின் நேரம் பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இந்த இரண்டு நாட்களும் எங்களுடன் தொழுங்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். சூரியன் உச்சி சாய்ந்தபோது, அவர்கள் பிலால் (ரழி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட, அவர் பாங்கு சொன்னார்; பின்னர், அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட, அவர் லுஹர் தொழுகைக்காக இகாமத் சொன்னார். சூரியன் உயரத்தில், வெண்மையாகவும் தெளிவாகவும் இருந்தபோது, அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட, அவர் அஸர் தொழுகைக்காக இகாமத் சொன்னார். பின்னர், சூரியன் அஸ்தமித்தபோது, அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட, அவர் மஃரிப் தொழுகைக்காக இகாமத் சொன்னார். பின்னர், செம்மேகம் (ஷஃபக்) மறைந்தபோது, அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட, அவர் இஷா தொழுகைக்காக இகாமத் சொன்னார். பின்னர், வைகறை தோன்றியபோது, அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட, அவர் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காக இகாமத் சொன்னார். மறுநாள், கடும் வெப்பம் தணியும் வரை லுஹர் தொழுகையைத் தாமதப்படுத்துமாறு அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்; அவரும் அவ்வாறே செய்தார், மேலும் கடும் வெப்பம் தணியும் வரை (தொழுகையை) தாமதப்படுத்தினார்கள். அவர்கள் அஸர் தொழுகையை, முன்பு தொழுத நேரத்தை விட தாமதப்படுத்தி, சூரியன் உயரத்தில் இருந்தபோது தொழுதார்கள். அவர்கள் மஃரிப் தொழுகையை செம்மேகம் (ஷஃபக்) மறைவதற்கு சற்று முன்பு (அதன் இறுதி நேரத்திற்கு நெருக்கமாக) தொழுதார்கள்; இரவில் மூன்றில் ஒரு பகுதி கடந்த பின்னர் இஷா தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; மேலும், நன்கு வெளிச்சம் வந்த பின்னர் ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள். பின்னர், "தொழுகையின் நேரம் பற்றிக் கேட்ட அந்த மனிதர் எங்கே?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர், 'நான் இங்கேதான் இருக்கிறேன்' என்று பதிலளித்ததும், அவர்கள், "உங்கள் தொழுகைக்கான நேரம், நீங்கள் கண்ட இந்த இரண்டு (நேரங்களின்) எல்லைகளுக்குள் உள்ளது" என்று கூறினார்கள். இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.